2.4. Slope statistics calculationsW

2.4. Slope statistics calculations

We calculated two types of slopes, absolute and differential, at different baselines on the selected topographic profiles. For all possible combinations of two points in a given topographic profile, the absolute slope was calculated from the difference of elevation between the two points and the distance between them, calculated from their geographic coordinates. A discrete number of baseline ranges, from the smallest point-to-point distance available to about 100 km, was finally defined. Slope distributions could then be displayed for all baseline ranges (Fig. 2 and 3) and statistical parameters, in particular the Median of the Absolute Slope distribution (MAS), calculated for each baseline range (Fig. 4).
In a similar way, we calculated Median Differential Slope (MDS) distributions following the definition proposed by Kreslavsky and Head (2000). For a given point p of the profile
and a given baseline l, a slope a is calculated from the difference
of altitude h between the points located at a distance l/2 before (h - l/2) and after (hl/2) point p. The same calculation is then made for twice the baseline l, i.e. between point - l and þ l. The differential slope between these two baselines can thus be

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.4. ความชันคำนวณสถิติเราคำนวณลาด แน่นอน และส่วนที่แตก ต่าง ที่เส้นต่าง ๆ บน profiles topographic เลือกสองชนิด สำหรับชุดทั้งหมดเป็นไปได้ของจุดสองจุดใน profile topographic ที่กำหนด ลาดสัมบูรณ์ได้คำนวณจากผลต่างของระดับความสูงระหว่างสองจุดและระยะห่างระหว่างพวกเขา คำนวณตำแหน่งพิกัดทางภูมิศาสตร์ของ จำนวนช่วงพื้นฐาน แบบจุดต่อจุดไกล ๆ ที่เล็กที่สุดจะประมาณ 100 km แยกกัน finally defined ได้ แล้วแสดงการกระจายความชันพื้นฐานช่วงกิน 2 และ 3) และสถิติพารามิเตอร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่ามัธยฐานของการแจกแจงแบบลาด (มาส), คำนวณสำหรับแต่ละช่วงพื้นฐาน (Fig. 4) ทั้งหมดฉัน เราคำนวณความชันแตกต่างของค่ามัธยฐาน (ติด) กระจายตาม definition ที่เสนอ โดย Kreslavsky และหัว (2000) สำหรับ p เป็นจุดกำหนดของ profileและการกำหนดพื้นฐาน l ทางลาดชันการคำนวณจากความแตกต่างของความสูง h ระหว่างจุดที่อยู่ l/2 ห่างจากที่พักก่อน (h - l/2) และหลัง (hl/2) จุด p การคำนวณเดียวกันอยู่แล้วได้สำหรับสองพื้นฐาน l เช่นระหว่างจุด - l l และþ จึงได้ลาดส่วนที่แตกต่างระหว่างเส้นสองเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.4 การคำนวณสถิติลาดเราคำนวณสองประเภทของลาดแน่นอนและความแตกต่างที่เส้นเขตแดนที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการเลือกภูมิประเทศโปร Fi les สำหรับผสมเป็นไปได้ทั้งหมดของสองจุดในภูมิประเทศที่ได้รับโปรไฟเลอ, ลาดแน่นอนที่คำนวณได้จากความแตกต่างของระดับความสูงระหว่างสองจุดและระยะห่างระหว่างพวกเขาคำนวณจากพิกัดทางภูมิศาสตร์ของพวกเขา จำนวนไม่ต่อเนื่องของช่วงพื้นฐานจากระยะจุดต่อจุดที่เล็กที่สุดที่สามารถใช้ได้ประมาณ 100 กิโลเมตรเป็น Fi Nally นิยาม การกระจายความลาดชันก็จะปรากฏขึ้นสำหรับช่วงพื้นฐานทั้งหมด (รูปที่. 2 และ 3) และพารามิเตอร์ทางสถิติโดยเฉพาะอย่างยิ่งค่ามัธยฐานของการกระจายลาดบโซลูท (MAS) คำนวณสำหรับแต่ละช่วงพื้นฐาน (รูปที่ 4). ในทางที่คล้ายกัน เราคำนวณความลาดชันที่แตกต่างกัน (MDS) การกระจายเฉลี่ยต่อ nition เด Fi ที่เสนอโดย Kreslavsky และหัวหน้า (2000) สำหรับจุด p ที่กำหนดของโปรไฟเลอและ L พื้นฐานที่กำหนดความลาดชันที่มีการคำนวณจากความแตกต่างของระดับความสูง h ระหว่างจุดอยู่ที่ระยะลิตร / 2 ก่อน (H - ลิตร / 2) และหลัง (HL / 2) จุด P การคำนวณเดียวกันคือทำแล้วสำหรับสองลิตรพื้นฐานคือระหว่างจุด - ลิตรและþลิตร ความลาดชันที่แตกต่างกันระหว่างทั้งสองเส้นเขตแดนจึงสามารถ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2.4 . สถิติการคำนวณความลาดชัน

เราคำนวณสองประเภทของทางลาดที่สมบูรณ์และที่แตกต่างกันที่แตกต่างกันในการเลือกลักษณะเส้นโปรจึงเลส สำหรับชุดค่าผสมที่เป็นไปได้ทั้งหมดจากสองจุดในภูมิประเทศจึงให้โปรเลอ , ความลาดชันสัมบูรณ์ที่คำนวณได้จากความแตกต่างของระดับความสูงระหว่างจุดสองจุดและระยะห่างระหว่างพวกเขาคำนวณจากพิกัดทางภูมิศาสตร์ . หมายเลขที่ไม่ต่อเนื่องของพื้นฐานช่วงเล็กระยะทางจากจุดที่มีประมาณ 100 กิโลเมตร จึงเป็นจึงแนลลี่ เดอ เน็ด การลาดเอียงก็จะแสดงทั้งหมด 4 ช่วง ( รูปที่ 2 และ 3 ) และพารามิเตอร์ทางสถิติ โดยเฉพาะค่ามัธยฐานของการแจกแจงลาดแน่นอน ( MAS ) คำนวณหาระยะแต่ละช่วง ( รูปที่ 4 ) .
ในลักษณะที่คล้ายกัน เราคำนวณหาค่าความชัน ( MDS ) การแจกแจงดังต่อไปนี้ เดอ จึง nition เสนอโดย kreslavsky และหัว ( 2000 ) เพื่อให้จุด P ของ Pro จึงเลอ
และให้เส้นผม มีความชันเป็นคำนวณจากความแตกต่าง
ความสูง H ระหว่างจุดอยู่ที่ระยะ L / 2 ก่อน ( H - L / 2 ) และหลัง ( HL / 2 จุดหน้าการคำนวณเดียวกันแล้วทำสองครั้ง ( L ) ระหว่างจุด - L และþล. ค่าความชันระหว่างสองเส้นจึงสามารถ