As the speaker looks upon cheerful

As the speaker looks upon cheerful autumn fields, he longs for bygone days. His feelings rise from the seat of emotion, the heart, and "gather to the eyes" (line 3) as tears. He cannot link the tears to a specific memory, for they are idle tears—tears that he cannot explain. Apparently, it is the past in general that moves him, "the days that are no more

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็นลำโพงที่มีลักษณะตามฟิลด์ร่าเริงฤดูใบไม้ร่วง เขา longs ในอดีต เพิ่มขึ้นจากนั่งของอารมณ์ความรู้สึก หัวใจ ความรู้สึกของเขา และ "รวบรวมตา" (สาย 3) เป็นน้ำตา เขาไม่สามารถเชื่อมโยงน้ำตาหน่วยความจำเฉพาะ พวกเขาจะไม่ทำงานน้ำตา – น้ำตาที่เขาไม่สามารถอธิบายได้ เห็นได้ชัด เป็นอดีตทั่วไปที่ย้ายเขา "วันที่ไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในฐานะที่เป็นลำโพงที่มีลักษณะเมื่อฤดูใบไม้ร่วงสาขาร่าเริงเขาปรารถนาสำหรับวันที่ล่วงไป ความรู้สึกของเขาลุกขึ้นจากที่นั่งของอารมณ์ความรู้สึกที่หัวใจและ "รวมตัวกันเพื่อตา" (สาย 3) เป็นน้ำตา เขาไม่สามารถเชื่อมโยงน้ำตาไปยังหน่วยความจำที่เฉพาะเจาะจงสำหรับพวกเขาไม่ได้ใช้งานน้ำตาน้ำตาว่าเขาไม่สามารถอธิบายได้ เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเรื่องที่ผ่านมาโดยทั่วไปที่จะย้ายเขา "วันที่มีไม่มาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นประธาน เมื่อเห็นช่องฤดูใบไม้ร่วงที่ร่าเริง เขาโหยหาอดีตวัน ความรู้สึกของเขาลุกขึ้นจากที่นั่งของอารมณ์ จิตใจ และ " รวบรวมตา " ( บรรทัดที่ 3 ) น้ำตา เขาไม่สามารถเชื่อมโยง น้ำตากับความทรงจำที่เฉพาะเจาะจงสำหรับพวกเขาจะไม่ได้ใช้งาน น้ำตา น้ำตาที่เขาไม่สามารถอธิบายได้ เห็นได้ชัดว่ามันเป็นอดีตในทั่วไปที่ย้ายเขา " วันที่ทำไมไม่มี