1. I have not had a cold, flu or ga

1. I have not had a cold, flu or gastro illness in the entire year.

Literally. On reflection, this actually blows my mind. All of my life I’ve been a serial tonsillitis-getter, and always seemed to pick up whatever was going around. With a large family, including lots of little ones, there is always someone around who has the latest bug. I am happy to report I no longer catch them, even when it rips through the rest of the gang.

Confession: there were days I skipped totally, and though I have felt very early signs of sickness sometimes (too many sneezes in a day, run down, extra tired, suspicious tummy rumblings) nothing at all has materialised. Sure I’ve had tired days and a few headaches, but nothing to write home about.

As soon as I got back on the regime these stopped happening, and I now absolutely swear by honey/lemon—to the point I‘ve become prematurely old-aged and carry them both in my bag when I stay at friend’s places or hotels. (Should I be worried I’m also proud of this?)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1.ไม่มีโรคหวัด ไข้หวัดใหญ่ หรือ gastro ในปีนั้นแท้จริง บนสะท้อน นี้จริงพัดใจฉัน ทุกชีวิตของฉันฉันได้รับมี ผลตอ และเสมอดูเหมือนเพื่อ รับสิ่งเกิดขึ้นรอบ ๆ กับครอบครัวขนาดใหญ่ ของเด็ก ๆ รวมถึงมีได้เสมอบุคคลสถานที่มีข้อผิดพลาดล่าสุด ฉันยินดีที่จะรายงานผมไม่จับพวกเขา แม้มัน rips ของแก๊งสารภาพ: มีมีวันที่ฉันข้ามไปโดยสิ้นเชิง และ ว่ามีรู้สึกเนิ่น ๆ อาการของโรคบางครั้ง (sneezes มากเกินไปในหนึ่งวัน ทรุดโทรม หน้าท้องเสริมเหนื่อย สงสัย rumblings) ไม่มีอะไรที่ทั้งหมดมี materialised แน่ใจว่า ฉันเคยเหนื่อยวัน และอาการปวดหัวบาง แต่ไม่เขียนหน้าแรกเกี่ยวกับการทันทีที่ผมกลับมา ในระบบการปกครอง เหล่านี้หยุดทำงานเกิดขึ้น และฉันตอนนี้จริง ๆ สาบาน โดยน้ำผึ้ง/มะนาวกันไปฉันได้กลายเป็น aged เก่าก่อนกำหนด และมีพวกเขาทั้งสองในกระเป๋าเมื่อพักที่สถานหรือโรงแรมของเพื่อน (ฉันควรจะกังวลฉันยังภูมิใจนี้)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. ฉันไม่ได้เป็นหวัดไข้หวัดหรือเจ็บป่วยในระบบทางเดินอาหารตลอดทั้งปี. แท้จริง การสะท้อนนี้จริงพัดใจของฉัน ทั้งหมดในชีวิตของฉันฉันได้รับอนุกรมต่อมทอนซิลอักเสบทะเยอทะยานและก็ดูเหมือนจะรับสิ่งที่เกิดขึ้นรอบ ๆ กับครอบครัวขนาดใหญ่รวมถึงจำนวนมากของคนที่เล็ก ๆ น้อย ๆ ยังมีคนรอบ ๆ ที่มีข้อผิดพลาดล่าสุด ผมมีความสุขที่จะรายงานฉันไม่จับพวกเขาแม้เมื่อมันฉีกผ่านส่วนที่เหลือของแก๊ง. สารภาพ: มีวันฉันข้ามโดยสิ้นเชิงและแม้ว่าผมมีความรู้สึกว่าสัญญาณเริ่มต้นของการเจ็บป่วยบางครั้ง (จามมากเกินไปในวัน วิ่งลงเหนื่อยพิเศษเสียงคำรามที่น่าสงสัยท้อง) อะไรที่ทุกคนได้รูปธรรม แน่นอนว่าฉันมีวันที่เหนื่อยและปวดหัวน้อย แต่ไม่มีอะไรที่จะเขียนเกี่ยวกับบ้าน. ทันทีที่ผมได้รับกลับมาในระบอบการปกครองที่เกิดขึ้นเหล่านี้หยุดและตอนนี้ผมสาบานอย่างน้ำผึ้ง / มะนาวไปยังจุดที่ผมเคยเป็นก่อนเวลาอันควร เก่าวัยและดำเนินการให้ทั้งในกระเป๋าของฉันเมื่อฉันอยู่ในสถานที่ของเพื่อนหรือโรงแรม (ฉันควรจะห่วงฉันยังความภาคภูมิใจของนี้คืออะไร)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . ฉันไม่เคยเป็นหวัด ไข้หวัดหรือโรคระบบทางเดินอาหารในทั้งปี

จริงๆ เกี่ยวกับการสะท้อนนี้ที่จริงพัดใจของฉัน ทั้งหมดของชีวิตของฉันที่ฉันได้รับหมายเลขต่อมทอนซิลอักเสบ เก็ตเตอร์ และดูเหมือนจะรับในสิ่งที่เกิดขึ้น กับครอบครัวขนาดใหญ่ รวมทั้งจํานวนเล็กน้อย มีเสมอคนรอบตัวที่มีข้อผิดพลาดล่าสุด ผมมีความสุขที่จะรายงานว่าฉันไม่จับพวกเขาแม้เมื่อมัน rips ผ่านส่วนที่เหลือของแก๊ง สารภาพ

: มีวันฉันข้ามโดยสิ้นเชิง และแม้ว่าผมได้รู้สึกว่าป้ายแรกมากป่วยบางครั้ง ( จามวันละหลาย วิ่งลง เสริม เหนื่อย สงสัยว่าท้อง ) เลยได้ materialised . แน่นอนฉันมีวันเหนื่อยและปวดหัวไม่กี่ แต่ไม่มีอะไรจะเขียนเกี่ยวกับบ้าน .

ทันทีที่ฉันกลับมาในระบอบเหล่านี้หยุดขึ้น และตอนนี้ผมแน่นอน สาบานด้วยน้ำผึ้งมะนาว ไปยังจุดที่ฉันกลายเป็นก่อนกำหนดอายุเก่าและพาพวกเขาทั้งสองในถุงของฉันเมื่อฉันอยู่ในสถานที่ของเพื่อนหรือโรงแรม ( ฉันควรจะกังวล ผมยังภูมิใจ ? )