though attempts have been made to c

though attempts have been made to combine phylogenetic gradualism
and punctuated equilibrium, such as punctuated gradualism
(Malmgren et al., 1983), these have not been included as they are
not widely accepted.
The first key environmental theory to explain bipedalism was
the savannah hypothesis, which suggested that hominins were
forced to descend from the trees and adapted to life on the
savannah facilitated by walking erect on two feet (Lewin and Foley,
2004). This theory was refined as the aridity hypothesis, which
suggested that the long-term trend towards increased aridity and
the expansion of the savannah was a major driver of hominin
evolution (deMenocal, 1995, 2004; Reed, 1997). A key addition to
this theory was the suggestion that during periods when aridification
accelerated, due to thresholds in the global climate system,
then thresholds in evolution were reached and major hominin
speciation events occurred (deMenocal, 1995).
The turnover pulse hypothesis (Vrba, 1988) was originally
developed to explain discrete patterns in ungulate speciation, and
suggests that acute climate shifts drove adaptation and speciation.
Vrba (1988) recognised that environmentally-induced extinctions
hurt specialist species more than generalist species. Hence when
there is an environmental disruption, the generalists will tend to
thrive by utilizing new environmental opportunities and by moving
elsewhere to take advantage of other areas that have lost specialist
species. The specialists will experience more extinctions, and
therefore an increased speciation rate within their group. This
would lead to more rapid evolution in isolated areas, i.e., allopatric
speciation, whereas the generalists will become more spread out.
The variability selection hypothesis advocates the role of environmental
unpredictability in selecting for behavioural or ecological
flexibility (Potts, 1998, 2013; Grove, 2011a,b). This theory
develops the original turnover pulse hypothesis but instead splits
species into their varying ability to adapt and evolve to a more
variable and unpredictable environment. The variability selection
hypothesis emphasises the long-term trends toward a drier and
more variable climate. It however struggles to explain the current
palaeoanthropological evidence that suggests a pulsed/threshold
nature of hominin speciation and migration events. A direct
development of the variability selection hypothesis is the pulsed
climate variability hypothesis, which highlights the role of short
periods of extreme climate variability specific to East Africa in
driving hominin evolution (Maslin and Trauth, 2009). It is the
palaeoclimate evidence for this later framework, the pulsed climate
variability hypothesis, which is discussed in this review along with
how the other evolutionary theories may be applied given the new
context (see Fig. 1).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าความพยายามที่ได้รับการทำที่จะรวมค่อยเป็นค่อยไปสายวิวัฒนาการและคั่นสมดุลเช่นค่อยเป็นค่อยไปคั่น
(Malmgren et al., 1983)
เหล่านี้ยังไม่ได้รับการรวมอยู่ที่พวกเขาจะไม่ได้รับการยอมรับกันอย่างแพร่หลาย.
ทฤษฎีสิ่งแวดล้อมครั้งแรกที่สำคัญในการอธิบาย bipedalism
เป็นสมมติฐานสะวันนาซึ่งชี้ให้เห็นว่า hominins
ถูกบังคับให้ลงมาจากต้นไม้และปรับตัวให้เข้ากับชีวิตในสะวันนาการอำนวยความสะดวกโดยการเดินยกสองฟุต
(Lewin และโฟลีย์,
2004) ทฤษฎีนี้ถูกกลั่นเป็นสมมติฐานความแห้งแล้งซึ่งชี้ให้เห็นว่าแนวโน้มในระยะยาวต่อความแห้งแล้งที่เพิ่มขึ้นและการขยายตัวของทุ่งหญ้าที่เป็นคนขับรถที่สำคัญของhominin วิวัฒนาการ (deMenocal, 1995, 2004; กก 1997) นอกจากนี้ที่สำคัญในการทฤษฎีนี้เป็นข้อเสนอแนะว่าในช่วงระยะเวลาเมื่อ aridification เร่งเนื่องจากเกณฑ์ในระบบภูมิอากาศทั่วโลกแล้วเกณฑ์ในการวิวัฒนาการก็มาถึงและ hominin ที่สำคัญเหตุการณ์speciation เกิดขึ้น (deMenocal, 1995). ชีพจรหมุนเวียนสมมติฐาน (Vrba, 1988) แต่เดิมการพัฒนาที่จะอธิบายรูปแบบไม่ต่อเนื่องในspeciation กีบเท้าและแสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเฉียบพลันขับรถปรับตัวและการspeciation. Vrba (1988) ได้รับการยอมรับว่าการสูญพันธุ์เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมที่เกิดเจ็บสายพันธุ์ผู้เชี่ยวชาญมากกว่าสายพันธุ์generalist ดังนั้นเมื่อมีการหยุดชะงักสิ่งแวดล้อม generalists จะมีแนวโน้มที่จะเติบโตได้ดีโดยใช้โอกาสใหม่และสิ่งแวดล้อมโดยการย้ายที่อื่นๆ เพื่อใช้ประโยชน์จากพื้นที่อื่น ๆ ที่มีการสูญเสียผู้เชี่ยวชาญสายพันธุ์ ผู้เชี่ยวชาญจะได้สัมผัสกับการสูญพันธุ์มากขึ้นและดังนั้นจึงมีอัตราการเพิ่มขึ้น speciation ภายในกลุ่มของพวกเขา นี้จะนำไปสู่วิวัฒนาการอย่างรวดเร็วมากขึ้นในพื้นที่ที่แยกเช่น allopatric speciation ขณะที่ generalists จะกลายเป็นกระจายออกไป. เลือกแปรปรวนสมมติฐานสนับสนุนบทบาทของสิ่งแวดล้อมคาดการณ์ในการเลือกสำหรับพฤติกรรมหรือระบบนิเวศที่มีความยืดหยุ่น(Potts, 1998, 2013; โกรฟ , 2011a b) ทฤษฎีนี้พัฒนาสมมติฐานมูลค่าการซื้อขายชีพจรเดิมแต่แทนที่จะแยกชนิดเข้าไปในความสามารถที่แตกต่างกันของพวกเขาในการปรับตัวและพัฒนาไปมากขึ้นตัวแปรสภาพแวดล้อมและไม่แน่นอน การเลือกแปรปรวนสมมติฐานเน้นแนวโน้มระยะยาวต่อแห้งและสภาพภูมิอากาศตัวแปรอื่นๆ แต่มันต้องดิ้นรนเพื่ออธิบายปัจจุบันหลักฐาน palaeoanthropological ที่แสดงให้เห็นชีพจร / เกณฑ์ธรรมชาติของspeciation hominin และเหตุการณ์การโยกย้าย โดยตรงการพัฒนาของการเลือกแปรปรวนสมมติฐานที่เป็นชีพจรสภาพอากาศแปรปรวนสมมติฐานซึ่งไฮไลท์ของบทบาทสั้นระยะเวลาของสภาพอากาศแปรปรวนที่เฉพาะเจาะจงมากที่จะแอฟริกาตะวันออกในการขับรถวิวัฒนาการhominin (สลินและ Trauth 2009) มันเป็นหลักฐาน palaeoclimate สำหรับกรอบต่อมานี้สภาพภูมิอากาศชีพจรแปรปรวนสมมติฐานซึ่งจะกล่าวถึงในการทบทวนนี้พร้อมกับวิธีการที่ทฤษฎีวิวัฒนาการอื่นๆ อาจจะนำมาใช้ใหม่ได้รับบริบท(ดูรูปที่ 1).

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าความพยายามได้รับการทำที่จะรวมและวิวัฒนาการอย่างทีละน้อย
คั่น สมดุล เช่น คั่น ซึ่งเกิดขึ้นช้าๆ
( แมล์มเกรน et al . , 1983 ) , เหล่านี้ไม่ได้ถูกรวมเป็นพวกเขาจะไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง
.
ปุ่มแรกสิ่งแวดล้อมทฤษฎีที่จะอธิบาย bipedalism คือ
สะวันนาสมมติฐาน ซึ่งชี้ให้เห็นว่าโฮมินินถูก
บังคับลงมาจากต้นไม้และปรับให้เข้ากับชีวิตใน
ซาวานน่าสนับสนุน โดยเดินยกสองเท้า ( เลวิน และ โฟลี่ย์
2004 ) ทฤษฎีนี้ถูกกลั่นเป็นแห้งสมมติฐานซึ่ง
ชี้ให้เห็นว่าแนวโน้มระยะยาวต่อแห้งเพิ่มขึ้นและการขยายตัวของซาวานน่า
เป็นโปรแกรมควบคุมหลักของวิวัฒนาการโฮมินิน
( demenocal , 1995 , 2004 ; รีด , 1997 ) นอกจากนี้คีย์
ทฤษฎีนี้ถูกเสนอเมื่อ aridification
ในช่วงระยะเวลาเร่ง เนื่องจากเกณฑ์ในระบบภูมิอากาศของโลก ซึ่งใน 1 ,
แล้ววิวัฒนาการมาถึงและเหตุการณ์ซ้อนโฮมินิน
รายใหญ่เกิดขึ้น ( demenocal , 1995 ) .
อัตราชีพจรสมมุติฐาน ( vrba , 1988 ) แต่เดิม
พัฒนาขึ้นเพื่ออธิบายรูปแบบต่อเนื่องในสัตว์ที่มีกีบเท้าชนิด และพบว่าสภาพอากาศเฉียบพลัน
กะขับรถ การปรับตัวและสปีชีย์ .
vrba ( 1988 ) การยอมรับว่าสิ่งแวดล้อมเกิดการสูญพันธุ์
เจ็บผู้เชี่ยวชาญชนิดมากกว่าผู้มีความรู้ความสามารถหลากหลายชนิด ดังนั้นเมื่อ
มีการหยุดชะงักด้านสิ่งแวดล้อม , generalists มักจะ
เจริญ โดยใช้โอกาสในสิ่งแวดล้อมใหม่ และย้าย
ที่อื่นเพื่อใช้ประโยชน์จากพื้นที่อื่น ๆที่ได้สูญเสียผู้เชี่ยวชาญ
ชนิด ผู้เชี่ยวชาญจะประสบการณ์การสูญพันธุ์มากขึ้นและ
ดังนั้น การเพิ่มชนิดคะแนนภายในกลุ่มของพวกเขา นี้
จะนำไปสู่วิวัฒนาการอย่างรวดเร็วมากขึ้นในพื้นที่ห่างไกล เช่น allopatric
สปีชีย์ ส่วน generalists จะกระจายออกไป ซึ่งการเลือกสมมุติฐาน
สนับสนุนบทบาทของสิ่งแวดล้อม
ทายในการเลือกพฤติกรรม หรือระบบนิเวศ
ความยืดหยุ่น ( Potts , 1998 , 2013 ; โกรฟ 2011a , B ) ทฤษฎีนี้
พัฒนาต้นฉบับอัตราชีพจรสมมุติฐาน แต่แยก
ชนิดของความสามารถในการปรับตัวและวิวัฒนาการที่แตกต่างไปมากกว่า
และตัวแปรสภาพแวดล้อมที่คาดเดาไม่ได้ ความแปรปรวน
สมมติฐานการเน้นแนวโน้มระยะยาวต่อแห้งและ
เพิ่มเติมตัวแปรภูมิอากาศ อย่างไรก็ตามการต่อสู้ที่จะอธิบายหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่า การ palaeoanthropological ปัจจุบัน

/ ธรณีประตูธรรมชาติของสปีชีย์โฮมินินและเหตุการณ์การย้ายถิ่น โดยการพัฒนาการศึกษาคัดเลือกสมมติฐานเป็นพัล
ภูมิอากาศแปรปรวนสมมติฐาน ที่เน้นบทบาทของระยะเวลาสั้น ๆของการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศที่เฉพาะเจาะจงมาก

ขับรถวิวัฒนาการในแอฟริกาตะวันออก ( maslin โฮมินิน และ trauth , 2009 ) มันคือหลักฐาน palaeoclimate สำหรับกรอบทีหลัง

นี้ พัล สภาพภูมิอากาศสมมติฐานความแปรปรวน ซึ่งจะกล่าวถึงในบทความนี้พร้อมกับ
วิธีอื่นวิวัฒนาการทฤษฎีที่อาจใช้ให้บริบทใหม่
( ดูรูปที่ 1 )