tion of disorders induced by inflam

tion of disorders induced by inflammatory conditions, e.g.
arthritis and systemic lupus erythematosus, as well as of
the development of atherosclerosis and some malignant
processes (Bhattacharya et al., 2007). The recommended
daily dose of EPA+DHA is 0.45 g, but the needs increase
in the last third of pregnancy and during lactation period.
Recent discoveries suggest that individual metabolic
disorders, like osteoporosis, are also associated with the
increased daily intake of n-6 in comparison with n-3
unsaturated fatty acids (Weiss et al., 2005). Alteration of
their unfavourable ratio in human diet and animal nutrition becomes an imperative. The ultimate objective is to
reduce the content of linolic acid (LA), and increase both
the content of linolenic acid (LNA) and direct attainment of
long chain polyunsaturated fatty acids (LCPUFA).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทางการค้าของความผิดปกติที่เกิดจากเงื่อนไขการอักเสบ เช่นโรคข้ออักเสบและ erythematosus ระบบ เช่นเป็นของการพัฒนา ของหลอดเลือด และมะเร็งบางกระบวนการ (ตฤณากุล et al. 2007) ที่แนะนำทุกวันปริมาณของ EPA + DHA เป็น 0.45 กรัม แต่เพิ่มความต้องการในสามสุดท้าย ของการตั้งครรภ์ และช่วงให้นมบุตรการค้นพบล่าสุดแนะนำบุคคลที่เผาผลาญความผิดปกติ กระดูกพรุน เช่นยังเกี่ยวข้องกับการเพิ่มการบริโภคประจำวันของ n-6 เมื่อเปรียบเทียบกับ n-3กรดไขมันไม่อิ่มตัว (Weiss et al. 2005) เปลี่ยนแปลงของอัตราเข้าในอาหารมนุษย์และอาหารสัตว์จะ มีความจำเป็น วัตถุประสงค์คือการลดเนื้อหาของกรด linolic (LA), และเพิ่มทั้งเนื้อหาของกรดไลโนเลนิ (LNA) และบรรลุโดยตรงยาวห่วงโซ่กรดไขมัน (LCPUFA)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การของความผิดปกติที่เกิดจากเงื่อนไขการอักเสบเช่น
โรคข้ออักเสบและโรคลูปัส erythematosus ระบบเช่นเดียวกับ
การพัฒนาของหลอดเลือดและบางส่วนมะเร็ง
กระบวนการ (Bhattacharya et al., 2007) แนะนำ
รายวันปริมาณของ EPA + DHA คือ 0.45 กรัม แต่ความต้องการที่เพิ่มขึ้น
ในไตรมาสที่สามสุดท้ายของการตั้งครรภ์และในช่วงระยะเวลาการให้นมบุตร.
การค้นพบล่าสุดชี้ให้เห็นว่าการเผาผลาญของแต่ละ
ความผิดปกติเช่นโรคกระดูกพรุนก็จะเกี่ยวข้องกับ
การบริโภคประจำวันที่เพิ่มขึ้นของ n-6 ในการเปรียบเทียบกับ n-3
กรดไขมันไม่อิ่มตัว (ไวส์ et al., 2005) การเปลี่ยนแปลงของ
อัตราการเสียเปรียบของพวกเขาในอาหารมนุษย์และอาหารสัตว์จะกลายเป็นความจำเป็น จุดมุ่งหมายคือการ
ลดปริมาณของกรด linolic (LA) และเพิ่มทั้ง
เนื้อหาของกรดไลโนเลนิ (LNA) และสำเร็จโดยตรงของ
กรดไขมันไม่อิ่มตัวโซ่ยาว (LCPUFA)