Acritical issue in cluster analysis

Acritical issue in cluster analysis is the determination of the appropriate number of clusters Unfortunately, no generally accepted criterion exists. Researchers are therefore reduced to using existing theory to identify a natural number of
clusters that are interpret able in terms of the research question. However, as a complement, more formal ‘‘rules of thumb’’ can be used. One such method is to examine how the distance between objects within clusters changes (the vertical axes in Fig. 2) as the number of clusters decreases. The idea is to identify the points where within-cluster
distance makes a sudden jump. In Fig. 2a two ‘‘jumps’’ were identified between two and three clusters, and between three and four clusters. Both solutions were examined. The three-cluster solution was chosen because it provided clusters that
were consistent with previous research in the area
(see also section Definition of constructs above).
On the same grounds, the three-cluster solution in
Fig. 2b was considered the most interesting (see
also section Theory development).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Acritical ปัญหาในการแบ่งจะกำหนดจำนวนที่เหมาะสมของคลัสเตอร์แต่ เกณฑ์การยอมรับโดยทั่วไปไม่มี นักวิจัยจะลดลงดังนั้นการใช้ทฤษฎีที่มีอยู่ระบุจำนวนธรรมชาติของคลัสเตอร์ที่แปลได้ในรูปแบบของคำถามวิจัย อย่างไรก็ตาม เป็นส่วนเติมเต็ม เพิ่มเติมทาง ''กฎของหัวแม่มือนิ้วสามารถใช้ หนึ่งวิธีคือการ ตรวจสอบการลดระยะห่างระหว่างวัตถุภายในคลัสเตอร์เปลี่ยนแปลง (แกนแนวตั้งใน Fig. 2) เป็นหมายเลขของคลัสเตอร์ ความคิดคือการ ระบุจุดที่ภายในคลัสเตอร์ระยะทางทำให้กระโดดอย่างฉับพลัน ใน Fig. 2a สองนิ้วข้าม '' ได้ระบุระ หว่างคลัสเตอร์ที่สอง และสาม และกลุ่มที่สาม และสี่ ทั้งสองวิธีมีการตรวจสอบ เลือกโซลูชัน 3 คลัสเตอร์ได้เนื่องจากมันมีคลัสเตอร์ที่ได้สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้ในพื้นที่(โปรดดูส่วนรายละเอียดของโครงสร้างข้างต้น)จากเดียว การแก้ปัญหา 3 คลัสเตอร์ในFig. 2b ถือเป็นน่าสนใจ (ดูนอกจากนี้ส่วนทฤษฎีการพัฒนา)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัญหาในการวิเคราะห์กลุ่ม Acritical เป็นความมุ่งมั่นของจำนวนที่เหมาะสมของกลุ่ม แต่น่าเสียดายที่ไม่มีเกณฑ์ที่ยอมรับโดยทั่วไปมีอยู่ นักวิจัยจึงจะลดลงจากการใช้ทฤษฎีที่มีอยู่เพื่อระบุจำนวนธรรมชาติของ
กลุ่มที่มีความสามารถตีความในแง่ของคำถามการวิจัย แต่เป็นส่วนประกอบที่เป็นทางการมากขึ้น '' กฎของหัวแม่มือ '' สามารถนำมาใช้ วิธีการหนึ่งดังกล่าวคือการตรวจสอบว่าระยะห่างระหว่างวัตถุที่อยู่ในกลุ่มการเปลี่ยนแปลง (แกนแนวตั้งในรูป. 2) เป็นจำนวนของกลุ่มลดลง ความคิดคือการระบุจุดที่อยู่ในคลัสเตอร์
ระยะทำให้กระโดดอย่างฉับพลัน ในรูป 2a สอง '' กระโดด '' ถูกระบุระหว่างสองและสามกลุ่มและระหว่างสามและสี่กลุ่ม การแก้ปัญหาที่ทั้งสองได้รับการตรวจสอบ วิธีการแก้ปัญหาสามกลุ่มที่ได้รับเลือกเพราะมันให้กลุ่มที่
มีความสอดคล้องกับการวิจัยก่อนหน้านี้ในพื้นที่
(เห็นส่วนความหมายของโครงสร้างด้านบน).
ในบริเวณเดียวกันการแก้ปัญหาสามกลุ่มใน
รูป 2b ได้รับการพิจารณาที่น่าสนใจที่สุด (ดู
ยังส่วนทฤษฎีการพัฒนา)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

acritical ปัญหาในการวิเคราะห์กลุ่มคือการกำหนดจำนวนที่เหมาะสมของกลุ่มที่ไม่ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปเกณฑ์อยู่แล้ว นักวิจัยจึงลดลง โดยใช้ทฤษฎีที่มีอยู่เพื่อระบุจำนวนของกลุ่มธรรมชาติ
ที่ตีความได้ในแง่ของคำถามการวิจัย อย่างไรก็ตาม ในฐานะที่เป็นส่วนเติมเต็มมากขึ้นอย่างเป็นทางการ ' 'rules ง่ายๆ ' ' สามารถใช้เช่น วิธีหนึ่งคือการตรวจสอบว่าระยะทางระหว่างวัตถุภายในกลุ่มการเปลี่ยนแปลง ( แกนแนวตั้งในรูปที่ 2 ) เป็นหมายเลขของกลุ่มลดลง ความคิดคือการระบุจุดที่ภายในกลุ่ม
ระยะทางทำให้กระโดดทันที ในรูปที่ 2A สอง ' 'jumps ' ' ที่ถูกระบุว่าระหว่างสองและสามกลุ่ม และระหว่างสามและสี่กลุ่ม ทั้งโซลูชั่นการตรวจสอบสามกลุ่มโซลูชั่นได้รับเลือกเพราะมันให้กลุ่มที่สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้

( ดูในพื้นที่ส่วนนิยามของโครงสร้างข้างต้น ) .
ในบริเวณเดียวกัน ทั้งสามกลุ่มโซลูชั่นในรูปที่ 2B
ถือว่าน่าสนใจที่สุด ( ดู
ยังแผนกพัฒนาทฤษฎี )