In 2001, the authors of the present

In 2001, the authors of the present study attempted to investigate
the larval feeding preferences of dusky grouper up to 35 dph, taking
advantage of a successful experimental trial carried out on a
commercial farm. Larval rearing was carried out with a semi-intensive
approach employing large volume (60 m3
) tanks with supplies of
zooplankton collected in a natural coastal lagoon. Hatchery techniques
using mesocosms are an approach for juvenile mass production
in large enclosures with low rearing density (Russo et al., 2007;
Shields, 2001). Based on the size of tanks, larvae and prey densities,
the mesocosm technology is considered as intermediate between
extensive and semi-intensive (green water) technologies (Divanach
and Kentouri, 2000; Papandroulakis et al., 2004), depending on a
combination of exogenous and endogenous prey sources for fish
larvae and management of any overgrazing situations (Divanach and
Kentouri, 2000; Papandroulakis et al., 2004). Mesocosms are considered
a promising solution when knowledge of the specific
biological requirements of a species is not available (Divanach and
Kentouri, 2000), and have been successfully used to rear a variety of
species, including sea bream Sparus aurata and red porgy Pagrus
pagrus (Ben Khemis et al., 2006), sea bass Dicentrarchus labrax (Nehr et
al., 1996), halibut Hippoglossus hippoglossus (Berg, 1997), sharpsnout
sea bream Diplodus puntazzo, white sea bream Diplodus sargus, greater
amberjack Seriola dumerili (Papandroulakis et al., 2004, 2005), saithe
(Pollachius virens), goldsinny (Ctenolabrus rupestris), and corkwing
(Crenilabrus melops) (van der Meeren and Lønøy, 1998).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในปีค.ศ. 2001 ผู้เขียนของการศึกษาปัจจุบันพยายามตรวจสอบลักษณะอาหาร larval ของปลากะรัง dusky ถึงดีพีเอช 35 การข้อดีของการทดลองทดลองประสบความสำเร็จในการฟาร์มเพื่อการค้า แม่ larval ถูกดำเนินการ ด้วยความเร่งรัดกึ่งวิธีการใช้ปริมาณมาก (60 m3) กับวัสดุของถังzooplankton รวบรวมในทะเลสาบชายฝั่งทะเลเป็นธรรมชาติ เทคนิคโรงเพาะใช้ mesocosms เป็นวิธีการสำหรับการผลิตจำนวนมากเยาวชนในเปลือกขนาดใหญ่กับต่ำการเพาะเลี้ยงความหนาแน่น (สง et al., 2007โล่ 2001) ขึ้นอยู่กับขนาดของถัง ตัวอ่อน และเหยื่อแน่นเทคโนโลยี mesocosm ถือว่าเป็นตัวกลางระหว่างอย่างละเอียด และกึ่งเร่งรัด (น้ำเขียว) เทคโนโลยี (Divanachและ Kentouri, 2000 Papandroulakis et al., 2004), ขึ้นอยู่กับการรวมแหล่งบ่อย และ endogenous เหยื่อสำหรับปลาตัวอ่อนและจัดการสถานการณ์ใด ๆ overgrazing (Divanach และKentouri, 2000 Papandroulakis et al., 2004) Mesocosms จะถือว่าแก้ไขปัญหาสัญญาเมื่อความรู้ของการไม่มีความต้องการทางชีวภาพของชนิด (Divanach และKentouri, 2000) และได้สำเร็จแล้วใช้ด้านหลังของชนิด รวมถึงทะเลทรายแดง Sparus aurata และแดง porgy Pagruspagrus (Ben Khemis et al., 2006), ปลากระพง Dicentrarchus labrax (Nehr ร้อยเอ็ดal., 1996), halibut Hippoglossus hippoglossus (เบิร์กลักซ์เชอรี่ 1997), sharpsnoutทะเลทรายแดง Diplodus puntazzo ทรายแดงขาวทะเล sargus Diplodus มากกว่าamberjack Seriola dumerili (Papandroulakis et al., 2004, 2005), saithe(Pollachius virens), goldsinny (Ctenolabrus rupestris), และ corkwing(Crenilabrus melops) (van der Meeren และ Lønøy, 1998)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในปี 2001
ผู้เขียนของการศึกษานี้พยายามที่จะตรวจสอบการตั้งค่าให้อาหารตัวอ่อนของปลาเก๋าดำขึ้นถึง35 DPH การใช้ประโยชน์จากการทดลองที่ประสบความสำเร็จในการทดลองดำเนินการในฟาร์มเชิงพาณิชย์ อนุบาลได้ดำเนินการกับแบบกึ่งพัฒนาวิธีการใช้ปริมาณมาก (60 m3) ถังด้วยวัสดุของแพลงก์ตอนสัตว์เก็บในทะเลสาบชายฝั่งทะเลธรรมชาติ เทคนิคการฟักไข่โดยใช้ mesocosms เป็นวิธีการสำหรับการผลิตมวลของเด็กและเยาวชนในเปลือกขนาดใหญ่ที่มีความหนาแน่นของการเลี้ยงต่ำ(รัสเซีย, et al, 2007;. โล่, 2001) ขึ้นอยู่กับขนาดของรถถังตัวอ่อนและความหนาแน่นของเหยื่อเทคโนโลยี mesocosm ถือเป็นสื่อกลางระหว่างที่กว้างขวางและกึ่งเข้มข้น(น้ำเขียว) เทคโนโลยี (Divanach และ Kentouri 2000. Papandroulakis, et al, 2004) ขึ้นอยู่กับการรวมกันของแหล่งที่มาของเหยื่อจากภายนอกและภายนอกสำหรับปลาตัวอ่อนและการจัดการสถานการณ์ใด ๆ กินหญ้ามากเกินไป (Divanach และ Kentouri 2000; Papandroulakis et al, 2004). Mesocosms จะถือว่าเป็นวิธีการแก้ปัญหาที่มีแนวโน้มเมื่อความรู้เฉพาะความต้องการทางชีวภาพของสายพันธุ์ที่ไม่พร้อมใช้งาน(Divanach และKentouri, 2000) และได้รับการใช้ประสบความสำเร็จไปทางด้านหลังความหลากหลายของสายพันธุ์รวมทั้งทรายแดงทะเลSparus aurata และสีแดงพอร์จี้ Pagrus pagrus ( เบน Khemis et al., 2006), ทะเลเบส Dicentrarchus labrax (Nehr et al., 1996) ปลาชนิดหนึ่ง Hippoglossus hippoglossus (Berg, 1997) sharpsnout ทรายแดงทะเล Diplodus puntazzo, ทรายแดงทะเลสีขาว Diplodus sargus, มากขึ้นamberjack ปลาสำลี dumerili (Papandroulakis et al., 2004, 2005), เนื้อปลา saithe (Pollachius virens) goldsinny (Ctenolabrus rupestris) และ corkwing (melops Crenilabrus) (แวนเดอร์ Meeren และLønøy, 1998)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในปี 2001 , ผู้เขียนของการศึกษาครั้งนี้มุ่งที่จะศึกษาลักษณะของตัวอ่อน
ให้อาหารปลาเก๋าสีคล้ำถึง 35 Inc การ
ประโยชน์ประสบความสำเร็จทดลองใช้ในการทดลองในฟาร์มเชิงพาณิชย์

การเลี้ยงหนอนก็ออกมาด้วยความกึ่งเข้มข้น
วิธีการใช้ปริมาณมาก ( 60 m3
) กับวัสดุของถังเก็บในธรรมชาติชายฝั่ง
สัตว์ทะเลสาบเทคนิคที่ใช้ mesocosms
ฟักไข่เป็นแนวทาง
การผลิตมวลและเยาวชนในเปลือกขนาดใหญ่ที่มีความหนาแน่นของการเลี้ยงดู ( รุสโซ et al . , 2007 ;
โล่ , 2001 ) ขึ้นอยู่กับขนาดของถัง ตัวอ่อน และเหยื่อ )
, mesocosm เทคโนโลยีถือเป็นกึ่งกลางระหว่าง
อย่างกว้างขวางและเข้มข้น ( น้ำเขียว ) เทคโนโลยี ( divanach
และ kentouri , 2000 ; papandroulakis et al . , 2004 )ขึ้นอยู่กับการรวมกันของภายนอกและโครงสร้าง

ตัวอ่อนและปลาเหยื่อแหล่งการจัดการใด ๆ overgrazing สถานการณ์ ( divanach และ
kentouri , 2000 ; papandroulakis et al . , 2004 ) mesocosms ถือว่า
สัญญาแก้ปัญหาเมื่อความรู้ทางชีววิทยาความต้องการเฉพาะ
ของสายพันธุ์ที่ไม่สามารถใช้ได้ ( divanach และ
kentouri , 2000 )และมีการใช้ประสบความสำเร็จไปด้านหลังหลาย
ชนิดได้แก่ ปลาทะเล sparus aurata และสีแดง porgy pagrus
pagrus ( เบน khemis et al . , 2006 ) , ปลากะพง dicentrarchus labrax ( nehr et
al . , 1996 ) , ปลาชนิดหนึ่ง hippoglossus hippoglossus ( Berg , 1997 ) sharpsnout
diplodus puntazzo ปลาทะเล , สีขาวพวงมาลัย diplodus sargus มากขึ้น
ปลาสำลีเซริโ า dumerili ( papandroulakis et al . , 2004 , 2005 )saithe
( pollachius virens ) goldsinny ( ctenolabrus rupestris ) และ corkwing
( crenilabrus melops ) ( ฟาน เดอร์ meeren ผมขึ้นเอ็นขึ้น Y , 1998 )