Leonardo di ser Piero da Vinci (Italian: [leoˈnardo da ˈvintʃi] ( listen); 15 April 1452 – 2 May 1519) was an Italian polymath, painter, sculptor, architect, musician, mathematician, engineer, inventor, anatomist, geologist, cartographer, botanist, and writer. He is widely considered to be one of the greatest painters of all time and perhaps the most diversely talented person ever to have lived.[1] Hisgenius, perhaps more than that of any other figure, epitomized the Renaissance humanist ideal. Leonardo has often been described as the archetype of the Renaissance Man, a man of "unquenchable curiosity" and "feverishly inventive imagination".[2] According to art historian Helen Gardner, the scope and depth of his interests were without precedent and "his mind and personality seem to us superhuman, the man himself mysterious and remote".[2] Marco Rosci states that while there is much speculation about Leonardo, his vision of the world is essentially logical rather than mysterious, and that the empirical methods he employed were unusual for his time.[3]
Born out of wedlock to a notary, Piero da Vinci, and a peasant woman, Caterina, in Vinci in the region of Florence, Leonardo was educated in the studio of the renowned Florentine painter Verrocchio. Much of his earlier working life was spent in the service ofLudovico il Moro in Milan. He later worked in Rome, Bologna and Venice, and he spent his last years in France at the home awarded him by Francis I.
Leonardo was, and is, renowned primarily as a painter. Among his works, the Mona Lisa is the most famous and most parodied portrait[4] and The Last Supper the most reproduced religious painting of all time, with their fame approached only by Michelangelo'sThe Creation of Adam.[2] Leonardo's drawing of the Vitruvian Man is also regarded as a cultural icon,[5] being reproduced on items as varied as the euro coin, textbooks, and T-shirts. Perhaps fifteen of his paintings have survived, the small number because of his constant, and frequently disastrous, experimentation with new techniques, and his chronic procrastination.[citation needed][nb 1]Nevertheless, these few works, together with his notebooks, which contain drawings, scientific diagrams, and his thoughts on the nature of painting, compose a contribution to later generations of artists rivalled only by that of his contemporary, Michelangelo.
Leonardo is revered for his technological ingenuity. He conceptualised flying machines, an armoured vehicle, concentrated solar power, an adding machine,[6] and the double hull, also outlining a rudimentary theory of plate tectonics. Relatively few of his designs were constructed or were even feasible during his lifetime,[nb 2] but some of his smaller inventions, such as an automated bobbinwinder and a machine for testing the tensile strength of wire, entered the world of manufacturing unheralded.[nb 3] He made important discoveries in anatomy, civil engineering, optics, and hydrodynamics, but he did not publish his findings and they had no direct influence on later science.[7]
Leonardo di Ser เปียโรดาวินชี (อิตาลี: [นาร์โดดาvintʃi] (ฟัง); 15 เมษายน 1452 - 2 พฤษภาคม 1519) เป็น polymath อิตาเลียนจิตรกรประติมากร, สถาปนิก, นักดนตรี, นักคณิตศาสตร์, วิศวกร, นักประดิษฐ์, นักกายวิภาคศาสตร์นักธรณีวิทยาแผน พฤกษศาสตร์และนักเขียน เขาได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในจิตรกรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเวลาทั้งหมดและบางทีอาจจะเป็นคนที่มีความสามารถหลากหลายมากที่สุดที่เคยมีชีวิตอยู่. [1] Hisgenius บางทีอาจจะมากกว่านั้นของตัวเลขอื่น ๆ ที่ดียิ่งมนุษยเรเนซองส์ที่เหมาะ เลโอนาร์โดได้รับมักจะอธิบายว่าเป็นแม่แบบของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาผู้ชายคนของ "อยากรู้อยากเห็นโดยไม่มีเงื่อนไข" และ "จินตนาการสร้างสรรค์ feverishly". [2] อ้างอิงถึงประวัติศาสตร์ศิลปะเฮเลนการ์ดเนอร์, ขอบเขตและความลึกของความสนใจของเขาโดยไม่มีแบบอย่างและ "ของเขา จิตใจและบุคลิกของเราดูเหมือนจะเหนือมนุษย์เองลึกลับและระยะไกล ". [2] มาร์โก Rosci ระบุว่าในขณะที่มีการเก็งกำไรมากเกี่ยวกับเลโอนาร์โดวิสัยทัศน์ของโลกเป็นหลักตรรกะมากกว่าลึกลับและว่าวิธีการเชิงประจักษ์เขาจ้าง เป็นเรื่องปกติสำหรับเวลาของเขา. [3]
เกิดนอกสมรสจะทนายความเปียโรดาวินชีและผู้หญิงชาวนา, Caterina ในวินชีในพื้นที่ของฟลอเรนซ์, เลโอนาร์โดได้รับการศึกษาในสตูดิโอของฟลอเรนซ์ที่มีชื่อเสียงจิตรกร Verrocchio มากของชีวิตก่อนหน้านี้การทำงานของเขาได้ใช้เวลาในการให้บริการ ofLudovico อิลลินอยส์โมโรในมิลาน หลังจากนั้นเขาทำงานอยู่ในกรุงโรม, โบโลญญาและเวนิซและเขาใช้เวลาปีสุดท้ายของเขาในประเทศฝรั่งเศสที่บ้านเขาได้รับรางวัลโดยฟรานซิ I.
เลโอนาร์โดเป็นและเป็นที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่เป็นจิตรกร ในบรรดาผลงานของเขาโมนาลิซ่าเป็นภาพที่มีชื่อเสียงมากที่สุดและมากที่สุด parodied [4] และกระยาหารค่ำมื้อสุดท้ายภาพวาดทางศาสนาทำซ้ำมากที่สุดของเวลาทั้งหมดที่มีชื่อเสียงของพวกเขาเดินเข้ามาใกล้โดยเฉพาะ Michelangelo'sThe การสร้างอดัม. [2] การวาดภาพของเลโอนาร์โด วิทรูเวียนแมนได้รับการยกย่องว่าเป็นไอคอนทางวัฒนธรรม [5] ถูกทำซ้ำในรายการที่หลากหลายเหรียญยูโรตำราและเสื้อยืด บางทีสิบห้าภาพวาดของเขามีชีวิตรอดจำนวนน้อยเพราะคงที่ของเขาและภัยพิบัติบ่อยทดลองด้วยเทคนิคใหม่และการผัดวันประกันพรุ่งเรื้อรังของเขา. [อ้างจำเป็น] [nb 1] แต่อย่างไรก็ตามผลงานเหล่านี้ไม่กี่ร่วมกับโน๊ตบุ๊คของเขาซึ่ง มีภาพวาดแผนภาพทางวิทยาศาสตร์และความคิดของเขาในลักษณะของภาพเขียนมีส่วนร่วมเพื่อให้คนรุ่นต่อมาของศิลปินเพียงผลงานที่ร่วมสมัยของเขา Michelangelo.
เลโอนาร์โดเป็นที่เคารพนับถือสำหรับความฉลาดทางเทคโนโลยีของเขา เขาแนวความคิดเครื่องที่บิน, รถหุ้มเกราะพลังงานแสงอาทิตย์เข้มข้นเครื่องเพิ่ม [6] และเรือคู่ยังสรุปทฤษฎีพื้นฐานของแผ่นเปลือกโลก ค่อนข้างน้อยของการออกแบบของเขาถูกสร้างขึ้นหรือมีความเป็นไปแม้ในช่วงชีวิตของเขา [nb 2] แต่บางส่วนของสิ่งประดิษฐ์ที่มีขนาดเล็กของเขาเช่น bobbinwinder อัตโนมัติและเครื่องสำหรับการทดสอบแรงดึงของลวดเข้าสู่โลกของการผลิตฆ้อง. [ NB 3] เขาได้ค้นพบที่สำคัญในกายวิภาคศาสตร์, วิศวกรรมโยธา, เลนส์และอุทกพลศาสตร์ แต่เขาไม่ได้เผยแพร่ผลการวิจัยของเขาและพวกเขาไม่มีอิทธิพลโดยตรงต่อวิทยาศาสตร์ในภายหลัง. [7]
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)