The sculptures of the Spanish artis

The sculptures of the Spanish artist Samuel Salcedo feature contrasting elements. His objects stand mostly isolated in their empty environments, raw and vulnerable, endearing as they show their emotions.

After the reconstruction of the former AOK administrative building, he is going to create sculptures for the public space that will interact with the visitors.

‘Artists think how they can change things that already exist. We process what we have learned and try to do things in a different, contem­porary way. That’s what artists have always done. And that’s what I do: I express the things and the people I see in a different way. Sometimes this work is fast and appears very easy, but sometimes it’s hard and you have to work more and more. I create expressions of the face. Depending on how you feel and how you look at my work, you will find an expression nice or sad. So people who see the art will complete the expression, will interact. My work is a dialogue between the one who is working and the one who will see my art later. I want to talk to the people and – under this influence – I let my art grow. When I work I never plan; I never do sketches. I always start to work directly. My theme is life and people. How do I see the others and how do the others see me? I have often experienced that you have an idea about somebody but then you find out that the person is not always as you imagine.

During the last five years, I have been to Berlin three to five times a year, also with a solo exhibition. The size of Berlin is so different from what I know – it is giant. The scale is different to Barcelona, where I live. This is something that has made me grow as well. When I am in Berlin, I always try to do something bigger.

When I saw that building in Luisenstadt, I knew imme­diately: this space needs something bigger. The building is amazing, and I will go through a whole new process. With my work I want to surprise people, do something new. I think about faces that lay around like big balls that seem to have fallen down. I like this idea of someone who has appeared like a meteorite that has fallen to the earth. Lying around for example behind trees or in the entrance hall – that is somehow strange. I want to do some kind of surprising expression. Maybe I will use expressions like tenderness or love – it will all grow. Eventually the trees will give shadow and thus change the meaning of the expressions. The materials that I am thinking of working with are materials that will change. Surfaces and colours transformed by the Berlin weather, that would be interesting.

I want to create with an open meaning, so that everybody can find something for themselves in it. Then it will not only be my work, but the work of all the people together, as well as the architects and designers who work on the transformation of the building. And finally, the people who live there will complete the meaning of all this work, because my work is suggesting.’

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ประติมากรรมของศิลปินสเปนซัล Samuel ลักษณะองค์ประกอบแตกต่างกัน เขายืนวัตถุส่วนใหญ่แยกต่างหากในการว่างสภาพแวดล้อม เสี่ยง รักจะแสดงอารมณ์ของพวกเขา และดิบหลังการฟื้นฟูของอาคารดูแล AOK อดีต เขากำลังจะสร้างรูปปั้นสำหรับพื้นที่สาธารณะที่จะโต้ตอบกับผู้เข้าชม' ศิลปินคิดว่า พวกเขาสามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่มีอยู่แล้ว เราประมวลผลสิ่งที่เราได้เรียนรู้ และพยายามทำสิ่งต่าง ๆ ในวิธีแตกต่างกัน ร่วมสมัย นั่นคืออะไรศิลปินเสมอเสร็จ และนั่นคือสิ่งที่ฉันทำ: ด่วนสิ่งและคนที่เห็นอย่างนั้น บางครั้งงานนี้รวดเร็ว และง่าย ปรากฏ แต่บางครั้งก็ยาก แล้วคุณต้องทำงานมากขึ้น ฉันสร้างนิพจน์ของใบหน้า ขึ้นอยู่กับว่าคุณรู้สึกและคุณลักษณะในการทำงานของฉัน คุณจะค้นหานิพจน์ดี หรือเศร้า ดังนั้นคนที่ดูศิลปะจะทำนิพจน์ จะโต้ตอบ งานพูดคุยกันระหว่างคนทำงานและผู้ที่จะได้เห็นศิลปะของฉันในภายหลังได้ อยากคุยกับคน และ – ภายใต้อิทธิพลนี้ – ฉันให้ศิลปะของฉันเติบโต เมื่อฉันทำงาน ฉันไม่เคยวางแผน ฉันไม่เคยทำร่าง ฉันจะเริ่มทำงานโดยตรง ชุดรูปแบบของฉันคือ ชีวิตและคน วิธีทำเห็นผู้อื่น และวิธีทำอื่นดูฉัน ฉันมักจะมีประสบการณ์ว่า คุณมีความคิดเกี่ยวกับใครสักคน แต่แล้ว คุณหาว่า บุคคลไม่เสมอ ตามที่คุณจินตนาการในช่วงห้าปีล่าสุด ฉันได้ไปเบอร์ลินสามถึงห้าครั้งต่อปี ยัง มีนิทรรศการเดี่ยว ขนาดของเบอร์ลินนั้นแตกต่างจากสิ่งที่ฉันรู้ – เป็นยักษ์ ขนาดจะแตกต่างกับบาร์เซโลน่า ที่ฉันอาศัยอยู่ นี่คือสิ่งที่ทำให้ฉันเป็น เมื่อฉันอยู่ในเบอร์ลิน เสมอพยายามจะทำงานใหญ่เมื่อผมเห็นว่าอาคารใน Luisenstadt ฉันรู้ทันที: พื้นที่นี้ต้องสิ่งใหญ่ อาคารตื่นตาตื่นใจ และฉันจะไปถึงกระบวนการใหม่ทั้งหมด งานของฉันต้องแปลกใจคน ทำสิ่งใหม่ คิดถึงใบหน้าที่วางรอบ ๆ เช่นลูกใหญ่ที่ดูเหมือนจะได้ลดลงลง ชอบความคิดของคนที่มีปรากฏเช่นอุกกาบาตที่ตกบนโลกนี้ นอนสถานเช่น หลังต้นไม้ หรือ ในห้อง โถงทางเข้า – ที่แปลกอย่างใด อยากทำบางชนิดของนิพจน์ที่น่าแปลกใจ บางทีจะใช้นิพจน์เช่นเจ็บหรือรัก – มันจะทั้งหมดเติบโต ในที่สุดต้นจะให้เงา และจึง เปลี่ยนความหมายของนิพจน์ วัสดุที่ฉันคิดของการทำงานกับวัสดุที่จะเปลี่ยนแปลงได้ พื้นผิวและสีที่แปลง โดยอากาศเบอร์ลิน ที่จะน่าสนใจฉันต้องการสร้างความหมายการเปิด เพื่อให้ทุกคนสามารถค้นหาสิ่งที่ตัวเองใน แล้ว มันจะไม่เพียงเป็นงานของฉัน แต่การทำงานของทุกคนกัน สถาปนิกและนักออกแบบที่ทำงานในการเปลี่ยนแปลงของอาคาร และสุดท้าย คนที่มีอยู่จะทำความหมายของงานนี้ทั้งหมด เนื่องจากเป็นการแนะนำงานของฉัน.'

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ประติมากรรมของศิลปินสเปนซามูเอล Salcedo มีองค์ประกอบที่ตัดกัน วัตถุที่เขายืนแยกส่วนใหญ่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ว่างเปล่าของพวกเขาดิบและความเสี่ยงที่รักที่พวกเขาแสดงให้เห็นอารมณ์ของพวกเขา. หลังจากที่การฟื้นฟูของอดีตอาคารบริหาร AOK ที่เขาจะไปสร้างประติมากรรมสำหรับพื้นที่สาธารณะที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับผู้เข้าชม. 'ศิลปิน คิดว่าวิธีการที่พวกเขาสามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งที่มีอยู่แล้ว เราจะดำเนินการในสิ่งที่เราได้เรียนรู้และพยายามที่จะทำสิ่งที่แตกต่างกันในวิธีที่ร่วมสมัย นั่นคือสิ่งที่ศิลปินได้ทำเสมอ และนั่นคือสิ่งที่ฉันทำ: ฉันแสดงสิ่งและผู้คนที่ฉันเห็นในทางที่แตกต่างกัน บางครั้งงานนี้เป็นไปอย่างรวดเร็วและดูเหมือนง่ายมาก แต่บางครั้งมันเป็นเรื่องยากและคุณจะต้องทำงานมากขึ้น ฉันจะสร้างการแสดงออกของใบหน้า ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าคุณรู้สึกอย่างไรและวิธีที่คุณมองไปที่การทำงานของฉันคุณจะได้พบกับการแสดงออกที่ดีหรือเศร้า ดังนั้นคนที่เห็นงานศิลปะจะเสร็จสิ้นการแสดงออกจะโต้ตอบ การทำงานของฉันคือการสนทนาระหว่างคนที่จะทำงานและคนที่จะเห็นงานศิลปะของผมในภายหลัง ฉันต้องการที่จะพูดคุยกับผู้คนและ - ภายใต้อิทธิพลนี้ - ฉันปล่อยให้งานศิลปะของผมเติบโต เมื่อผมทำงานผมไม่เคยวางแผน; ฉันไม่เคยทำสเก็ตช์ ฉันมักจะเริ่มต้นในการทำงานโดยตรง รูปแบบของฉันคือชีวิตและผู้คน ผมไม่เห็นคนอื่น ๆ ได้อย่างไรและวิธีการที่คนอื่น ๆ ไม่เห็นเรา ผมมีประสบการณ์บ่อยครั้งที่คุณมีความคิดเกี่ยวกับคน แต่แล้วคุณจะพบว่าคนที่ไม่เคยเป็นที่คุณคิด. ในช่วงห้าปีที่ผ่านมาฉันได้รับไปยังกรุงเบอร์ลิน 3-5 ครั้งต่อปีนอกจากนี้ยังมีการแสดงนิทรรศการเดี่ยว ขนาดของเบอร์ลินจึงแตกต่างจากสิ่งที่ฉันรู้ - มันเป็นยักษ์ ขนาดจะแตกต่างกับบาร์เซโลนาที่ฉันอยู่ นี่คือสิ่งที่ทำให้ฉันเติบโตเช่นกัน . เมื่อผมอยู่ในเบอร์ลินฉันมักจะพยายามที่จะทำบางสิ่งบางอย่างที่ใหญ่กว่าตอนที่ผมเห็นว่าในอาคารLuisenstadt ผมรู้ได้ทันที: พื้นที่นี้ต้องการสิ่งที่ใหญ่กว่า อาคารที่เป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจและฉันจะไปผ่านกระบวนการใหม่ทั้งหมด ด้วยการทำงานของฉันฉันต้องการที่จะแปลกใจที่ผู้คนทำสิ่งใหม่ ๆ ฉันคิดเกี่ยวกับใบหน้าที่วางอยู่รอบ ๆ เช่นลูกใหญ่ที่ดูเหมือนจะได้ลดลงลง ผมชอบความคิดของคนที่มีปรากฏเช่นอุกกาบาตที่ได้นอนอยู่บนแผ่นดินนี้ โกหกรอบตัวอย่างเช่นหลังต้นไม้หรือในห้องโถงทางเข้า - ที่แปลกอย่างใด ผมต้องการที่จะทำแบบของการแสดงออกที่น่าแปลกใจบางอย่าง บางทีฉันอาจจะใช้การแสดงออกเช่นความอ่อนโยนหรือความรัก - มันทั้งหมดจะเติบโต ในที่สุดต้นไม้จะให้ร่มเงาและทำให้เปลี่ยนความหมายของการแสดงออกที่ วัสดุที่ผมคิดว่าการทำงานกับวัสดุที่จะเปลี่ยน พื้นผิวและสีที่เปลี่ยนจากสภาพอากาศเบอร์ลินที่จะเป็นที่น่าสนใจ. ฉันต้องการที่จะสร้างขึ้นด้วยความหมายที่เปิดเพื่อให้ทุกคนสามารถหาสิ่งที่ตัวเองในมัน จากนั้นก็จะไม่เพียง แต่จะทำงานของฉัน แต่การทำงานของทุกคนที่ร่วมกันเช่นเดียวกับสถาปนิกและนักออกแบบที่ทำงานในการเปลี่ยนแปลงของอาคาร และในที่สุดคนที่อาศัยอยู่ที่นั่นจะเสร็จสิ้นความหมายของการทำงานทั้งหมดนี้เพราะการทำงานของฉันจะแนะนำ.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประติมากรรมของศิลปินชาวสเปน แซมมวล ซัลเซโด คุณลักษณะด้านองค์ประกอบ วัตถุของเขายืนส่วนใหญ่ที่แยกได้ในสภาพแวดล้อมของพวกเขาว่างเปล่า ดิบและอ่อนแอ เป็นเช่นที่พวกเขาแสดงอารมณ์ของพวกเขา .

หลังจากการฟื้นฟูของอดีต กการบริหารอาคารเขาจะสร้างประติมากรรมสำหรับพื้นที่สาธารณะที่จะโต้ตอบกับผู้เข้าชม

' ศิลปินที่คิดว่าพวกเขาสามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งต่าง ๆที่มีอยู่ เราผลิตสิ่งที่เราได้เรียนรู้ และพยายามทำในสิ่งที่แตกต่าง contem porary องทาง อะไรที่ศิลปินเคยทำมา . และนั่นคือสิ่งที่ผมทำ ผมแสดงสิ่งต่าง ๆ และคนที่ผมเห็นในวิธีที่แตกต่าง บางทีงานนี้ได้อย่างรวดเร็วและจะปรากฏขึ้นง่าย แต่บางครั้งมันก็ยาก และคุณต้องทำงานให้มากขึ้นผมสร้างการแสดงออกของใบหน้า ขึ้นอยู่กับวิธีการที่คุณรู้สึกและวิธีการที่คุณดูในที่ทำงาน คุณจะพบการแสดงออกที่ดี หรือ เศร้า ดังนั้นคนที่เห็นศิลปะจะสมบูรณ์ในการแสดงออก จะโต้ตอบ งานของฉันคือ บทสนทนาระหว่างคนที่ทำงานและคนที่จะดูศิลปะในภายหลัง ฉันต้องการที่จะคุยกับคน–ภายใต้อิทธิพลให้ศิลปะของฉันและฉันเติบโต ตอนที่ผมทำงาน ผมไม่เคยวางแผน ;ผมไม่เคยทำภาพสเก็ต ฉันมักจะเริ่มต้นทำงานโดยตรง รูปแบบของฉันคือ ชีวิต และผู้คน ทำไมผมเห็นคนอื่นและทำให้คนอื่นเห็นฉัน ? ฉันมักจะพบว่าคุณมีความคิดเกี่ยวกับใครบางคน แต่ก็พบว่าคนที่ไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดเสมอ

ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ผมได้ไปเบอร์ลิน สามถึงห้าครั้ง ยังมีนิทรรศการเดี่ยว .ขนาดของเบอร์ลินจึงแตกต่างจากสิ่งที่ผมรู้ และมันเป็นยักษ์ ขนาดแตกต่างกันไป บาร์เซโลนา ที่ฉันอยู่ นี้คือสิ่งที่ทำให้ผมเติบโตได้เป็นอย่างดี เมื่อฉันอยู่ใน เบอร์ลิน ผมพยายามที่จะทำบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่

เมื่อเห็นว่าอาคารใน luisenstadt ฉันรู้ imme อง diately : พื้นที่นี้ความต้องการที่ใหญ่กว่า อาคารที่น่าตื่นตาตื่นใจ และ ฉัน จะ ไปผ่านกระบวนการใหม่ทั้งหมด .งานของฉัน ฉันต้องการเซอร์ไพรส์คน ทำเรื่องใหม่ ฉันคิดถึงใบหน้าที่วางรอบ ๆเช่นลูกใหญ่ที่ดูเหมือนจะล้ม ฉันชอบความคิดของคนที่ปรากฏเหมือนอุกกาบาตที่ตกลงมาสู่โลกนี้ โกหกรอบ ๆตัวอย่างเช่น หลังต้นไม้ หรือในบริเวณโถงทางเข้า ( ที่บางทีก็แปลก ฉันต้องการที่จะทำบางอย่างที่น่าประหลาดใจการแสดงออกบางทีผมอาจจะใช้สำนวนที่ชอบความอ่อนโยน หรือความรัก–มันทั้งหมดจะเพิ่มขึ้น ในที่สุด ต้นไม้จะให้เงา และดังนั้นจึง เปลี่ยนความหมายของการแสดงออก วัสดุที่ผมกำลังทำงานกับวัสดุนั้นจะเปลี่ยนไป พื้นผิวและสีเปลี่ยนไปตามสภาพอากาศ เบอร์ลิน ก็น่าสนใจ

ผมต้องการสร้างที่มีความหมายเปิดเพื่อให้ทุกคนสามารถหาบางอย่างสำหรับตัวเองใน แล้วมันจะไม่เพียง แต่จะทำงาน แต่การทำงานของบุคคลทั้งหมดเข้าด้วยกัน เป็นสถาปนิกและนักออกแบบที่ทำงานบนโครงสร้างของอาคาร และสุดท้าย คนที่อาศัยอยู่ที่นั่น จะเสร็จสมบูรณ์ในความหมายของงานนี้ เพราะงานของผมคือว่า .