Studies on polyculture have usually

Studies on polyculture have usually investigated the consequences of this widespread culture method for growth and survival of the cultured species. However, research into the behavioral mechanism underlying competition between co-cultured species is lacking. For the first time in co-cultured fish and crustaceans, this study explored experimentally the behavioral interaction between red tilapia and red-claw crayfish in the context of food competion. The effects of the presence of heterospecifics (absent or present), the size of fish relative to crayfish (larger or smaller) and the number of food patches available for the fish (one- versus two-patch conditions) on the foraging decisions and aggression of fish and crayfish were tested. Time spent by fish in the bottom food patch (accessible for fish and crayfish) was shorter in the presence of crayfish, for small but not large fish and when there was an alternative patch for the fish (accessible only for fish). Time spent by crayfish in the bottom food patch was reduced in the presence of large, but not small, fish and when there was no alternative food patch for the fish. Fish were most aggressive towards conspecifics whereas interspecific aggression was exhibited only by crayfish. At the individual level, the dominant fish and crayfish spent more time in the bottom patch and performed more aggressive actions than the other conspecifics. In fish, this was not altered in the presence of crayfish. In crayfish, the overall reduction in foraging duration and aggression was due to an effect of large fish on the dominant individual. The implication of these findings for fish–crayfish communal culture is discussed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มักจะได้สืบสวนทางการศึกษาผลของวิธีการนี้แพร่หลายวัฒนธรรมการเจริญเติบโตและอยู่รอดพันธุ์อ่าง อย่างไรก็ตาม ขาดการวิจัยเป็นการแข่งขันแบบกลไกพฤติกรรมระหว่างพันธุ์อ่างร่วม ครั้งแรกในปลาอ่างร่วมและครัสเตเชีย ศึกษาอุดม experimentally โต้ตอบพฤติกรรมระหว่างปลานิลแดงเล็บแดงเครย์ฟิชในบริบทของอาหาร competion มีทดสอบผลของ heterospecifics (ขาด หรือปัจจุบัน), ขนาดของปลาสัมพันธ์กับเครย์ฟิช (ใหญ่ หรือเล็กกว่า) และหมายเลขของโปรแกรมอาหารสำหรับปลา (หนึ่ง-เมื่อเทียบกับสองแก้ไขเงื่อนไขในการตัดสินใจที่อก) และรุกรานและเครย์ฟิช เวลาที่ใช้ โดยปลาล่างอาหารโปรแกรมปรับปรุง (สามารถเข้าถึงได้สำหรับปลาและเครย์ฟิช) ถูกสั้นในต่อหน้าของเครย์ฟิช ปลาขนาดเล็ก แต่ไม่ใหญ่ และเมื่อมีการปรับปรุงอื่นสำหรับปลา (สามารถเข้าถึงได้สำหรับปลาเท่านั้น) เวลาที่ใช้ โดยเครย์ฟิชในแพทช์อาหารด้านล่างถูกลดในต่อหน้า ของปลาขนาดใหญ่ แต่ไม่ เล็ก และ เมื่อมีแพทช์ไม่สำรองอาหารสำหรับปลา ปลาถูกสุดก้าวร้าวต่อ conspecifics ในขณะที่การรุกราน interspecific ถูกจัดแสดง โดยเครย์ฟิช ในแต่ละระดับ ปลาหลักและเครย์ฟิชใช้เวลาเพิ่มเติมในโปรแกรมปรับปรุงด้านล่าง และทำการดำเนินการเชิงรุกมากขึ้นกว่า conspecifics อื่น ๆ ในปลา นี้ไม่ได้เปลี่ยนในต่อหน้าของเครย์ฟิช ในเครย์ฟิช ลดโดยรวมในช่วงอกและรุกรานได้เนื่องจากลักษณะพิเศษของปลาขนาดใหญ่ในแต่ละหลัก เนื่องจากสิ่งเหล่านี้ในวัฒนธรรมชุมชนปลา – เครย์ฟิชกล่าวถึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษา polyculture มีการสอบสวนมักจะผลกระทบของวิธีการเพาะเลี้ยงอย่างแพร่หลายนี้สำหรับการเจริญเติบโตและความอยู่รอดของสายพันธุ์ที่เพาะเลี้ยง อย่างไรก็ตามการวิจัยเป็นกลไกพื้นฐานพฤติกรรมการแข่งขันระหว่างสายพันธุ์ที่เลี้ยงร่วมขาด เป็นครั้งแรกในปลาร่วมเพาะเลี้ยงกุ้งและการศึกษาครั้งนี้การสำรวจการทดลองการโต้ตอบระหว่างพฤติกรรมปลานิลสีแดงและกุ้งสีแดงกรงเล็บในบริบทของ competion อาหาร ผลของการปรากฏตัวของ heterospecifics (ที่ขาดหรือปัจจุบัน) ขนาดของญาติปลากุ้ง (ขนาดใหญ่หรือเล็ก) และจำนวนของแพทช์อาหารสำหรับปลา (หนึ่งเมื่อเทียบกับเงื่อนไขสองแพทช์) กับการตัดสินใจหาอาหารและการรุกราน ของปลาและกุ้งได้รับการทดสอบ เวลาที่ใช้โดยปลาในแพทช์อาหารด้านล่าง (สามารถเข้าถึงได้สำหรับปลาและกุ้ง) สั้นในการปรากฏตัวของกุ้ง, ปลาขนาดเล็ก แต่ไม่ได้มีขนาดใหญ่และเมื่อมีแพทช์ทางเลือกสำหรับปลา (เข้าถึงได้เฉพาะปลา) เวลาที่ใช้โดยกั้งในแพทช์อาหารด้านล่างลดลงในที่ที่มีขนาดใหญ่ แต่ไม่เล็กปลาและเมื่อไม่มีแพทช์อาหารทางเลือกสำหรับปลา ปลาเป็นก้าวร้าวมากที่สุดต่อ conspecifics ขณะที่การรุกราน interspecific ถูกแสดงโดยเฉพาะกุ้ง ในระดับบุคคลที่โดดเด่นและปลากั้งใช้เวลามากขึ้นในแพทช์ด้านล่างและดำเนินการการกระทำที่ก้าวร้าวมากขึ้นกว่า conspecifics อื่น ๆ ในปลานี้ไม่ได้เปลี่ยนแปลงในการปรากฏตัวของกุ้ง ในกุ้งที่ลดลงโดยรวมในการหาอาหารในช่วงระยะเวลาและความก้าวร้าวเป็นเพราะผลของปลาที่มีขนาดใหญ่ในแต่ละที่โดดเด่น ความหมายของการค้นพบเหล่านี้สำหรับวัฒนธรรมชุมชนปลากั้งจะกล่าวถึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาใน polyculture มักจะศึกษาผลของวิธีนี้แพร่หลายวัฒนธรรมเพื่อการเจริญเติบโตและการอยู่รอดของสายพันธุ์ที่เลี้ยง อย่างไรก็ตาม การวิจัยเป็นกลไกต้นแบบพฤติกรรมการแข่งขันระหว่าง Co เพาะเลี้ยงชนิดที่ขาด เป็นครั้งแรกในการเพาะเลี้ยงปลาและกุ้ง จำกัด ,การศึกษานี้เพื่อสำรวจพฤติกรรมปฏิสัมพันธ์ระหว่างปลานิลสีแดง และกุ้งก้ามแดง ในบริบทของการแข่งขันอาหาร ผลของการแสดงตนของ heterospecifics ( ขาดหรือปัจจุบัน )ขนาดของปลาที่สัมพันธ์กับกุ้ง ( ใหญ่หรือเล็ก ) และจำนวนของแพทช์อาหารของปลา ( หนึ่งกับสองแพทช์เงื่อนไข ) ในการหาอาหารของปลาและกุ้ง การตัดสินใจและการรุกรานถูกทดสอบ เวลาที่ใช้โดยปลาในแพทช์อาหารด้านล่าง ( สามารถเข้าถึงได้สำหรับปลาและกุ้ง ) คือสั้นในการปรากฏตัวของปรุงขนาดเล็กแต่ปลาขนาดใหญ่ไม่ได้ และเมื่อมี patch ทางเลือกสำหรับปลา ( เข้าได้เฉพาะปลา ) เวลากุ้งในแพทช์อาหารด้านล่างลงในการแสดงตนของใหญ่ แต่ไม่เล็ก ปลา และเมื่อไม่มีแพทช์การเลือกอาหารสำหรับปลา ปลาที่ก้าวร้าวมากที่สุดต่อ conspecifics ในขณะที่ interspecific ความก้าวร้าวถูกจัดแสดงโดยเฉพาะกุ้งเครย์ฟิชในระดับบุคคล , ปลาเด่นและกั้งใช้เวลาในแพทช์ด้านล่างและดำเนินการการกระทำที่ก้าวร้าวมากขึ้นกว่า conspecifics อื่น ๆ ในปลา นี่ไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงในสถานะของกุ้งเครย์ฟิช ในการปรุง การลดระยะเวลาในการหาอาหารโดยรวมและการรุกรานเนื่องจากผลของปลาขนาดใหญ่บนบุคคลเด่นความหมายของการค้นพบเหล่านี้สำหรับปลาและกุ้ง ชุมชน วัฒนธรรม คือ กล่าวถึง