Fifty years ago, when the War on Po

Fifty years ago, when the War on Poverty was announced and launched there was no lack of creativity. Bold new programs that impacted poverty such as: enhanced social security, job training programs, Medicare, Job Corps, community action programs, and Head Start were designed and developed at the stroke of a pen or a key on an Underwood typewriter. Since then, the leitmotif has been to criticize programs, to highlight problems, to make incremental changes, and to reduce or eliminate funding rather than to find innovative ways to make things better.

Take Head Start as a case in point. There is an ongoing debate regarding Heat Start's effectiveness. Much of the debate revolves around whether gains in a young pre-school learner's ability are maintained into the early grades (one through three).

Critics cite studies that say there is little to no lasting effect. Defenders cite studies that find a substantial continuing effect. This debate has constrained the funding for and activities of Head Start rather than to find a way to improve its performance and extend its impact.

This seems odd to us. If there is a proven program that works, but its effects are not being sustained, wouldn't the logical, business-like approach be to double down and to devote additional resources at the appropriate intervention point(s) to ensure that learning gains are maintained and enhanced? This ensures an appropriate return on investment as opposed to unrewarded expenditures.

And, now our final question: In light of the New Poverty and where things stand today, does it make sense to continue the War on Poverty? Our answer to that is absolutely -- but with a caveat.

That caveat is that we need to find new and better ways to fight the War on Poverty that transcend political and ideological boundaries. The response to the current poverty context and conditions can not be simply to say stay the course from the left or give the money to the states from the right.

We need to search for and find alternative paradigms and programmatic solutions that are research and evidence based and developed through a process of full and open inquiry. Fortunately, the fiftieth year anniversary of this war has brought a renewed focus and fresh thinking to this critical area.

For example, Peter Edelman spells out "Ten Lessons for the Future" such as: "We can't attack poverty without addressing the question of income..." Michael Gerson suggests renaming the war and "new tactics" such as increasing worker skills and rewards and "encouraging the norm of marriage."

David Brooks recommends a "developmental agenda to help poor children move from birth to middle class." Brooks also advocates that the President create "an opportunity coalition" by bringing bipartisan groups together to build "opportunity and social mobility agendas." Writing for the National Catholic Reporter, Michael Sean Winters calls upon the Catholic Church to take a lead in forging solutions through its catholic conferences at the state levels and Catholic Charities directors at the dioceses levels.

The dialogue and discussion has begun. We need to convert this intellectual energy to non-partisan pragmatic plans and the emotional currency required in order to continue to win the battles in the War on Poverty and to vanquish the current poverty of compassion, commitment and creativity. If we do not, America's new poverty will triumph and America and Americans will be much the poorer for it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ห้าสิบปีที่ผ่านมา เมื่อประกาศสงครามกับความยากจน และมีการเปิดตัวได้ไม่ขาดความคิดสร้างสรรค์ โปรแกรมใหม่ที่รับผลกระทบความยากจนเช่นตัวหนา: ปลอดภัยสังคม งานฝึกอบรม เมดิแคร์ หน่วยงาน โครงการปฏิบัติการชุมชน และเริ่มต้นหัวถูกออกแบบ และพัฒนาที่เส้นของปากกาหรือคีย์ในการพิมพ์ดีด Underwood ตั้งแต่นั้น leitmotif ได้ถูกโปรแกรม ปัญหา การเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้น และลด หรือกำจัดทุนมากกว่าหาวิธีใหม่ ๆ ทำสิ่งที่ดีเน้นการโจมตีใช้ต่อเป็นกรณีในจุด มีการอภิปรายอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับความร้อนเริ่มต้นของประสิทธิภาพ การอภิปรายส่วนใหญ่ revolves รอบว่าเก็บกำไรในความเป็นหนุ่มสาวก่อนโรงเรียนผู้เรียนของในระดับต้น (หนึ่งถึงสาม)นักวิจารณ์อ้างอิงศึกษาที่พูดมีน้อยไม่มีผลที่ยั่งยืน กองหลังอ้างอิงศึกษาที่พบว่าผลต่อเนื่องพบ อภิปรายนี้มีจำกัดทุนและกิจกรรม ของต่อไม่ ใช่ เพื่อหาทางปรับปรุงประสิทธิภาพ และขยายผลกระทบนี้ดูเหมือนว่าแปลกเรา ถ้ามีการพิสูจน์แล้วว่าโปรแกรมที่ทำงาน แต่ผลจะไม่อยู่ยั่งยืน วิธีการทางตรรกะ ธุรกิจเหมือนเป็นสองลง และ จะอุทิศทรัพยากรเพิ่มเติมที่จุดแทรกแซงที่เหมาะสมเพื่อให้แน่ใจว่า มีรักษา และเพิ่มกำไรเรียน แก่การส่งคืนที่เหมาะสมลงทุนตรงข้ามกับค่าใช้จ่าย unrewardedและ ตอนนี้ของเราคำถามสุดท้าย: เมื่อความยากจนใหม่และที่สิ่งที่ยืนวันนี้ ไม่ได้ทำให้รู้สึกถึงสงครามกับความยากจนต่อไปหรือไม่ คำตอบของเราที่ได้แน่ นอน - แต่เป็น caveatCaveat นั้นคือ เราต้องค้นหาใหม่ และดีกว่าวิธีการต่อสู้สงครามกับความยากจนที่ transcend ขอบเขตทางการเมือง และอุดมการณ์ การตอบสนองต่อบริบทความยากจนและเงื่อนไขไม่สามารถเพียงแค่ว่าอยู่หลักสูตรจากด้านซ้าย หรือให้เงินไปอเมริกาจากด้านขวาได้เราต้องค้นหา และค้นหาอื่น paradigms โซลูชันด้านโปรแกรมที่วิจัยและหลักฐานตาม และพัฒนาขั้นตอนการสอบถามทั้งหมด และเปิด โชคดี ครบรอบปี fiftieth สงครามนี้ได้นำความใหม่และสดคิดกับพื้นที่นี้สำคัญตัวอย่าง ปีเตอร์ Edelman แจง "10 บทเรียนสำหรับในอนาคต" เช่น: "เราไม่สามารถโจมตีความยากจน โดยกำหนดคำถามของรายได้..." Michael Gerson แนะนำชื่อสงครามและ "กลยุทธ์ใหม่" เพิ่มทักษะของผู้ปฏิบัติงาน และรางวัล และ "ส่งเสริมปกติของการแต่งงาน"บรู๊คส์ David แนะนำการ "พัฒนาวาระเพื่อช่วยเด็กยากจนที่ไปกำเนิดชั้นกลาง" บรู๊คส์ยังสนับสนุนว่า ประธานสร้าง "มีโอกาสรัฐบาล" โดยนำกลุ่มสองเข้าด้วยกันเพื่อสร้าง "โอกาสและวาระการประชุมเคลื่อนไหวทางสังคม" เขียนสำหรับในประเทศคาทอลิกโปรแกรมรายงาน Michael ฌอนนี่เรียกตามคริสตจักรคาทอลิกจะนำในโซลูชั่นผ่านการประชุมของคาทอลิกในระดับรัฐและกรรมการในองค์กรการกุศลที่คาทอลิกระดับ diocesesพูดคุยและสนทนาได้เริ่มขึ้น เราต้องแปลงพลังงานนี้ปัญญาไม่ถือเขาถือเราแผนปฏิบัติและสกุลเงินอารมณ์ที่จำเป็นเพื่อดำเนินต่อ จะชนะการต่อสู้ในสงครามกับความยากจน และ การกำราบความยากจนปัจจุบันความเมตตา ความมุ่งมั่น และความคิดสร้างสรรค์ ถ้าเราไม่ทำ จะชัยชนะความยากจนใหม่ของอเมริกา และอเมริกาและชาวอเมริกันจะมากย่อมให้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ห้าสิบปีที่ผ่านมาเมื่อสงครามกับความยากจนได้มีการประกาศเปิดตัวและมีการขาดความคิดสร้างสรรค์ไม่มี โปรแกรมใหม่ที่เป็นตัวหนาที่ส่งผลกระทบความยากจนเช่นการปรับปรุงการรักษาความปลอดภัยทางสังคมโปรแกรมการฝึกอบรมงานประกันสุขภาพของรัฐบาลคณะทำงานชุมชนโปรแกรมการกระทำและ Head Start ได้รับการออกแบบและพัฒนาขึ้นในจังหวะของปากกาหรือคีย์บนเครื่องพิมพ์ดีดอันเดอร์วู้ดที่ ตั้งแต่นั้นมาเพลงเอกที่ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์โปรแกรมเพื่อเน้นปัญหาที่จะทำให้การเปลี่ยนแปลงที่เพิ่มขึ้นและเพื่อลดหรือขจัดเงินทุนมากกว่าที่จะหาวิธีการใหม่ ๆ ที่จะทำให้สิ่งที่ดีกว่า. ใช้เริ่มใหญ่เป็นกรณีในจุด มีอย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับการอภิปรายเริ่มต้นความร้อนที่มีประสิทธิภาพคือ มากของการอภิปรายหมุนรอบไม่ว่าจะเป็นกำไรในความสามารถของผู้เรียนก่อนวัยเรียนหนุ่มจะรักษาเกรดลงในช่วงต้น (หนึ่งผ่านสาม). วิจารณ์กล่าวถึงการศึกษาที่บอกว่ามีเพียงเล็กน้อยที่จะไม่มีผลกระทบที่ยั่งยืน ป้อมปราการกล่าวถึงการศึกษาที่พบว่ามีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญอย่างต่อเนื่อง การอภิปรายครั้งนี้มีข้อ จำกัด สำหรับการระดมทุนและกิจกรรมของ Head Start มากกว่าที่จะหาวิธีในการปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานและขยายผลกระทบของมัน. นี้น่าแปลกที่เรา หากมีการพิสูจน์แล้วว่าโปรแกรมทำงาน แต่ผลของมันจะไม่ได้อย่างยั่งยืนจะไม่ได้เป็นตรรกะธุรกิจเหมือนเป็นวิธีการที่สองลงและจะอุทิศทรัพยากรเพิ่มเติมที่จุดแทรกแซงที่เหมาะสม (s) เพื่อให้แน่ใจว่าการเรียนรู้เป็นกำไร รักษาและเพิ่มขึ้น? นี้ช่วยให้มั่นใจผลตอบแทนจากการลงทุนที่เหมาะสมเมื่อเทียบกับค่าใช้จ่ายที่ไม่ได้รับรางวัล. และตอนนี้คำถามสุดท้ายของเราในแง่ของความยากจนและสิ่งที่ยืนในวันนี้ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกที่จะดำเนินการต่อสงครามกับความยากจน? คำตอบของเราในการที่เป็นอย่าง - แต่มีข้อแม้. ข้อแม้นั่นคือการที่เราต้องการที่จะหาวิธีการใหม่และดีกว่าที่จะต่อสู้กับสงครามกับความยากจนที่อยู่เหนือขอบเขตและอุดมการณ์ทางการเมือง การตอบสนองต่อบริบทของความยากจนในปัจจุบันและเงื่อนไขที่ไม่สามารถเพียงแค่จะบอกว่าอยู่ที่แน่นอนจากทางด้านซ้ายหรือให้เงินไปยังรัฐจากขวา. เราจำเป็นต้องค้นหาและพบกระบวนทัศน์ทางเลือกและการแก้ปัญหาการเขียนโปรแกรมที่มีการวิจัยและหลักฐานตาม และการพัฒนาผ่านกระบวนการของการสอบสวนเต็มรูปแบบและเปิด . โชคดีที่วันครบรอบปีที่ห้าสิบของสงครามครั้งนี้ได้นำการมุ่งเน้นการต่ออายุและการคิดสดไปยังพื้นที่ที่สำคัญนี้ตัวอย่างเช่นปีเตอร์เอ๊ดสกิลออก"บทเรียนสิบสำหรับอนาคต" เช่น: "เราไม่สามารถโจมตีได้โดยไม่ต้องมีความยากจนอยู่คำถาม ของรายได้ ... "ไมเคิล Gerson แสดงให้เห็นการเปลี่ยนชื่อสงครามและ" กลยุทธ์ใหม่ "เช่นการเพิ่มทักษะในการปฏิบัติงานและผลตอบแทนและ" การส่งเสริมให้เป็นบรรทัดฐานของการแต่งงาน. "เดวิดบรูคส์แนะนำ" วาระการพัฒนาที่จะช่วยให้เด็กยากจนย้ายตั้งแต่แรกเกิดถึงชนชั้นกลาง . " บรูคส์ยังสนับสนุนว่าประธานาธิบดีสร้าง "ซึ่งเป็นโอกาสที่รัฐบาล" โดยนำกลุ่มพรรคร่วมกันเพื่อสร้าง "โอกาสและวาระการเคลื่อนไหวทางสังคม." เขียนสำหรับคาทอลิกแห่งชาติข่าวไมเคิลวินเทอร์ฌอนเรียกร้องให้คริสตจักรคาทอลิกที่จะเป็นผู้นำในการแก้ปัญหาการปลอมผ่านการประชุมของคาทอลิกในระดับรัฐและกรรมการคาทอลิกองค์กรการกุศลที่มีเหรียญตราระดับ. บทสนทนาและการอภิปรายได้เริ่ม เราจำเป็นต้องแปลงนี้พลังงานทางปัญญาที่จะมีแผนในทางปฏิบัติไม่เข้าข้างและสกุลเงินทางอารมณ์ที่จำเป็นเพื่อดำเนินการต่อที่จะชนะการต่อสู้ในสงครามกับความยากจนและเพื่อกำราบความยากจนในปัจจุบันของความเห็นอกเห็นใจความมุ่งมั่นและความคิดสร้างสรรค์ ถ้าเราทำไม่ได้ความยากจนใหม่ของอเมริกาจะประสบความสำเร็จและอเมริกาและชาวอเมริกันจะมีมากยากจนสำหรับมัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ห้าสิบปีก่อน เมื่อมีการประกาศเปิดสงครามกับความยากจนและไม่มีขาดความคิดสร้างสรรค์ โปรแกรมใหม่ที่เพิ่มความหนา เช่นเพิ่มการรักษาความปลอดภัยทางสังคม , ฝึกอบรมงานประกัน งานคณะ โปรแกรมกิจกรรมชุมชนและหัวเริ่มได้รับการออกแบบ และพัฒนา ที่จังหวะของปากกาหรือคีย์บนอันเดอร์วู้ดพิมพ์ดีด ตั้งแต่นั้นมาส่วนไลท์โมทีฟได้วิจารณ์โปรแกรมเน้นปัญหาที่จะทำให้การเปลี่ยนแปลงที่เพิ่มขึ้น และเพื่อลดหรือขจัดทุน แทนที่จะหาวิธีที่สร้างสรรค์เพื่อให้สิ่งที่ดีกว่า

เอา หัวเริ่มเป็นกรณีในจุด มีการอภิปรายเกี่ยวกับประสิทธิภาพความร้อนอย่างต่อเนื่อง เริ่มด้วยมากของการอภิปราย revolves รอบว่ากำไรในความสามารถเด็กปฐมวัยเรียนรักษาเป็นเกรดเริ่มต้น ( หนึ่งถึงสาม )

วิจารณ์อ้างการศึกษาที่กล่าวว่ามีเพียงเล็กน้อยที่จะไม่มีผลยาวนาน . ป้อมปราการที่อ้างถึงการศึกษาที่พบมากต่อผลการอภิปรายนี้มีข้อ จำกัด เงินทุนและกิจกรรมของหัวหน้าเริ่มมากกว่าที่จะหาวิธีที่จะปรับปรุงประสิทธิภาพและเพิ่มผลกระทบของมัน

ครั้งนี้ดูแปลกๆกับเรา ถ้ามันได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นโปรแกรมที่ใช้ได้ แต่ผลของมันจะไม่ยั่งยืน , ไม่สมเหตุสมผล