The story of the Shanxi province me

The story of the Shanxi province merchants has been buried for a century or more. This piece of history was nearly forgotten partly due to the modesty, partly to the secrecy, of the merchants. In the social structure of China’s imperial times, the merchant class was considered the lowest of the four social classes: scholar class, farmer class, technician class (carpenter, artisan, etc), and merchant class. The merchants were oppressed precisely because they tended to be wealthy and thereby powerful. In some dynasties, the dress code of merchants forbade them to wear silk for fear that they exhibit their wealth and thereby their ability to influence. Under such repression, the Shanxi merchants were able to steer away from the surveillance of the court to accumulate great wealth that rivalled the nation’s treasury. They basically formed a parallel empire that cooperated with the court, sometimes even challenged the court, yet without disastrous results.
This itself is in a great part due to their staying out of the limelight: one of their principles was “to keep everything hidden”. As a result, they left hardly any trace of their system and their work. It was only through a few books written by disgruntled managers, and the records in the magistrates and treasury that their stories were able to be reconstructed in recent years.
LIKE WALL STREET TODAY

My family came from the Shanxi province, though I was born in Taiwan. Only by coincidence I learnt about the Shanxi business group’s ethics and systems, as well as the historical circumstances that created their financial dynasties which ran parallel to, and had tense yet corporative relationships with the Ming and the Qing courts. Like Wall Street today, the Shanxi merchants worked in intimate ways with the central government. Besides lending to businesses, Piao Hao lent heavily to the Qing government. They financed the civil war that the Qing court engaged with the Taiping Rebels. They also often financed local governments’ taxes to the central government and earned big interests from the local government.

When I started working on this project, the Enron fraud scandal was still big news. I realized how much EMPIRE OF SILVER could be a story of business ethics. So I tried to make this my voice for the film. At that time, I didn’t realize how this would become even more relevant today.
In EMPIRE OF SILVER, the character of Third Master has a line: “Doing business is no more than conducting oneself.” One century after the film’s setting, after two world wars, many regional wars, the digital revolution, etc., the world’s problem still boils down to one question: how should a man conduct himself among fellow men? A very Confucian question.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรื่องราวของพ่อค้าจังหวัดมณฑลได้ถูกฝังสำหรับศตวรรษหรือมากกว่า ชิ้นประวัติศาสตร์นี้ถูกเกือบลืมส่วนหนึ่งเนื่องจากโมเดสตี้ บางส่วนจะเป็นความลับ ของร้านค้า ในโครงสร้างทางสังคมของจีนครั้งที่อิมพีเรียล ชั้นร้านค้าถูกถือว่าต่ำสุดของสังคม 4: นักวิชาการระดับ ระดับชาวนา ระดับช่างเทคนิค (ช่างไม้ ศิลปิน ฯลฯ), และร้านค้าชั้น ร้านค้ากำลังถูกรุกราน เพราะพวกเขามีแนวโน้มที่จะรวย และมีประสิทธิภาพจึง ในราชวงศ์บาง การแต่งกายของพ่อค้าข้อพวกเขาจะสวมใส่ผ้าไหมอย่างกลัวที่จะแสดงสมบัติ และดังนั้นจึงสามารถมีผลต่อการ ร้านค้ามณฑลซานซีก็ไม่สามารถคัดท้ายอยู่เฝ้าระวังศาลค่ำดีที่ rivalled บริหารการเงินของประเทศภายใต้การปราบปรามดังกล่าว พวกเขาโดยทั่วไปก่อตั้งจักรวรรดิพร้อมที่ร่วมมือกับศาล ท้าทายศาล ยังไม่ มีผลร้ายบางครั้งนี้เองเป็นส่วนมากเนื่องจากอยู่นอก limelight: หนึ่งหลักของพวกเขาถูก "เพื่อให้ทุกอย่างที่ซ่อนอยู่" ผล พวกเขาซ้ายยังติดตามของระบบของพวกเขาและการทำงานของพวกเขา ก็เพียงผ่านกี่เล่มที่เขียน โดยผู้จัดการ disgruntled และระเบียนใน magistrates และบริหารที่เรื่องราวของพวกเขาจะต้องพลาดในปีที่ผ่านมาเช่นถนนกำแพงวันนี้ครอบครัวมาจากมณฑล แม้เกิดในไต้หวัน โดยบังเอิญที่ผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับจรรยาบรรณของกลุ่มธุรกิจในมณฑลซานซี และระบบ ตลอดจนสถานการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่สร้างราชวงศ์ของพวกเขาเงินที่วิ่งขนานไป และมีความสัมพันธ์ที่ตึงเครียด แต่ corporative หมิงและชิงคอร์ท เช่นถนนกำแพง วันนี้ ร้านค้าชานทำงานในลักษณะใกล้ชิดกับรัฐบาลกลาง นอกจากการให้กู้ยืมธุรกิจ Piao เฮายืมหนักรัฐบาลชิง พวกเขาเงินสงครามกลางเมืองที่ศาลชิงร่วมกับกบฏไทปิง พวกเขายังมักเงินภาษีของรัฐบาลท้องถิ่นกับรัฐบาลกลาง และได้รับประโยชน์ใหญ่จากรัฐบาลท้องถิ่นเมื่อเริ่มทำงานในโครงการนี้ สแกนดัลทุจริต Enron ได้ข่าวใหญ่ยังคง ฉันรับรู้จำนวนอาณาจักรเงินอาจเป็นเรื่องของจริยธรรมทางธุรกิจ เพื่อพยายามให้เสียงของฉันสำหรับฟิล์ม ในขณะนั้น ฉันไม่ทราบวิธีนี้จะเป็นที่เกี่ยวข้องมากวันนี้ จักรวรรดิซิลเวอร์ ตัวละครหลักสามมีบรรทัด: "ทำธุรกิจได้ไม่มากกว่าทำตัว" หนึ่งศตวรรษหลังจากที่ภาพยนตร์ของตั้ง หลังจากสงครามโลกที่สอง สงครามในภูมิภาค การปฏิวัติดิจิตอล ฯลฯ ปัญหาของโลกยังคงเดือดลงไปหนึ่งคำถาม: วิธีควรเป็นคนทำเองในหมู่เพื่อนผู้ชาย คำถามมาก Confucian

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรื่องราวของพ่อค้าจังหวัดชานซีได้รับการฝังศตวรรษหรือมากกว่า ชิ้นส่วนของประวัติศาสตร์นี้ถูกเกือบลืมส่วนหนึ่งเป็นเพราะเจียมเนื้อเจียมตัวส่วนหนึ่งเป็นความลับของร้านค้า ในโครงสร้างทางสังคมของประเทศจีนครั้งยิ่งใหญ่ระดับผู้ประกอบการค้าได้รับการพิจารณาต่ำสุดของสี่ชั้นทางสังคม: นักวิชาการชั้นชั้นเกษตรกรระดับช่างเทคนิค (ช่างไม้, ช่างฝีมือ, ฯลฯ ) และระดับผู้ประกอบการค้า ร้านค้าที่ถูกกดขี่อย่างแม่นยำเพราะพวกเขามีแนวโน้มที่จะร่ำรวยและมีประสิทธิภาพจึง ในบางราชวงศ์, การแต่งกายของพ่อค้าห้ามไม่ให้พวกเขาที่จะสวมใส่ผ้าไหมเพราะกลัวว่าพวกเขาแสดงความมั่งคั่งและความสามารถของพวกเขาจึงจะมีอิทธิพลต่อพวกเขา ภายใต้การปราบปรามดังกล่าวพ่อค้าชานซีมีโอกาสที่จะคัดท้ายไปจากการเฝ้าระวังของศาลที่จะสะสมความมั่งคั่งที่ดีที่ผลงานการบริหารเงินของประเทศ พวกเขากลายเป็นพื้นอาณาจักรคู่ขนานที่ให้ความร่วมมือกับศาลบางครั้งท้าทายแม้กระทั่งศาลโดยไม่มีผลร้าย.
นี้ตัวเองอยู่ในส่วนหนึ่งเนื่องจากการเข้าพักของพวกเขาออกมาแฉ: หนึ่งในหลักการของพวกเขาคือ "เพื่อให้ทุกอย่างที่ซ่อนอยู่" . เป็นผลให้พวกเขาแทบจะไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ของระบบของพวกเขาและการทำงานของพวกเขา มันเป็นเพียงผ่านหนังสือไม่กี่เล่มที่เขียนโดยผู้บริหารไม่พอใจและมีการบันทึกในผู้พิพากษาและซื้อคืนที่เรื่องราวของพวกเขามีความสามารถที่จะสร้างขึ้นใหม่ในปีที่ผ่านมา.
LIKE WALL STREET วันนี้ครอบครัวของฉันมาจากจังหวัด Shanxi แต่ผมเกิดในไต้หวัน . โดยเฉพาะเรื่องบังเอิญผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับจริยธรรมกลุ่มธุรกิจชานซีและระบบเช่นเดียวกับสถานการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่สร้างราชวงศ์การเงินของพวกเขาที่วิ่งขนานไปกับและมีความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดยังร่วมมือกับหมิงและชิงศาล เช่นเดียวกับ Wall Street ในวันนี้ร้านค้า Shanxi ทำงานในรูปแบบที่ใกล้ชิดกับรัฐบาลกลาง นอกจากนี้การให้กู้ยืมเงินเพื่อธุรกิจเปรี้ยว Hao ยืมอย่างหนักกับรัฐบาลชิง พวกเขาทุนสงครามกลางเมืองที่ศาลชิงส่วนร่วมกับกบฏไทปิง พวกเขายังมักทุนภาษีรัฐบาลท้องถิ่น 'ของรัฐบาลกลางและได้รับความสนใจมากจากรัฐบาลท้องถิ่น. เมื่อผมเริ่มทำงานในโครงการนี้เรื่องอื้อฉาวทุจริต Enron ยังคงเป็นข่าวใหญ่ ฉันตระหนักเท่าใด EMPIRE เงินอาจจะเป็นเรื่องของจริยธรรมทางธุรกิจ ดังนั้นผมจึงพยายามที่จะทำให้เสียงของฉันนี้สำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ ในเวลานั้นผมไม่ได้ตระหนักถึงวิธีการนี้ก็จะกลายเป็นแม้วันนี้ที่เกี่ยวข้องมากขึ้น. ใน EMPIRE เงินลักษณะของสามโทมีสาย: ". การทำธุรกิจคือไม่เกินดำเนินการตัวเอง" หนึ่งศตวรรษหลังจากการตั้งค่าของภาพยนตร์ หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสงครามหลายภูมิภาคการปฏิวัติดิจิตอล ฯลฯ ปัญหาของโลกที่ยังคงเดือดลงไปหนึ่งคำถาม: วิธีที่มนุษย์ควรดำเนินการตัวเองในหมู่มนุษย์เพื่อน? คำถามที่ขงจื้อมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรื่องของมณฑลซานซี พ่อค้าที่ได้รับการฝังสำหรับศตวรรษหรือมากกว่านั้น ประวัติศาสตร์ชิ้นนี้เกือบจะถูกลืม ส่วนหนึ่งเนื่องจากการถ่อมตัว บางส่วนไป ความลับ ของพ่อค้า ในโครงสร้างทางสังคมครั้งจักรพรรดิของจีน พ่อค้าระดับถือว่าร้ายที่สุดชนชั้นทางสังคม : ชนชั้นบัณฑิต ระดับเกษตรกร , ช่างเทคนิคคลาส ( ช่างไม้ , ช่างฝีมือ , ฯลฯ ) ,และร้านค้าชั้น พ่อค้าถูกข่มเหงเพราะพวกเขามีแนวโน้มที่จะร่ำรวยและมีอำนาจนั้น ในบางราชวงศ์ , การแต่งกายของพ่อค้าห้ามไม่ให้พวกเขาสวมผ้าไหม เพราะกลัวว่าพวกเขามีความมั่งคั่งของพวกเขา และเพื่อความสามารถในการมีอิทธิพลต่อ ภายใต้ดังกล่าวถูกปราบปรามที่ประเทศอินโดนีเซีย พ่อค้าสามารถคัดท้ายไปจากการเฝ้าระวังของศาลที่จะสะสมความมั่งคั่งที่ rivalled เงินคงคลังของประเทศ พวกเขาโดยทั่วไปรูปแบบที่ขนานจักรวรรดิที่ให้ความร่วมมือกับศาล แม้บางครั้งท้าทายศาล ยังปราศจากผลร้าย .
แห่งนี้นั่นเอง ในส่วนที่ดีเนื่องจากพวกเขาอยู่ในไฟแก็ซ :หนึ่งในหลักการของพวกเขาคือ " เพื่อให้ทุกอย่างที่ซ่อนอยู่ " เป็นผลให้พวกเขาซ้ายแทบจะไม่มีร่องรอยของระบบและการทำงานของพวกเขา มันผ่านไม่กี่หนังสือที่เขียนโดยผู้จัดการที่ไม่พอใจ และบันทึกในผู้พิพากษา และคลังที่เรื่องราวของพวกเขาจะถูกสร้างขึ้นในช่วงปีที่ผ่านมา เช่น Wall Street วันนี้

ครอบครัวของฉันมาจากจังหวัด Shanxi ,ถึงแม้ว่าผมเกิดในไต้หวัน แต่บังเอิญผมเรียนเรื่องจริยธรรมจากมณฑลซานซี กลุ่มธุรกิจและระบบ ตลอดจนประวัติศาสตร์สถานการณ์ทางการเงินของพวกเขาที่สร้างขึ้นในราชวงศ์ซึ่งวิ่งขนาน และมีความสัมพันธ์ที่ตึงเครียด แต่ยอดหมิงและชิง ศาล ชอบ Wall Street วันนี้ , Shanxi พ่อค้าทำงานในวิธีที่ใกล้ชิดกับรัฐบาลกลางนอกจากสินเชื่อเพื่อธุรกิจ ปาร์ค เฮายืมอย่างหนักเพื่อชิงของรัฐบาล พวกเขากู้เงินสงครามกลางเมืองที่ศาลตั้งหมั้นกับ Taiping กบฏ พวกเขายังมักจะกู้เงินรัฐบาล ' ภาษีท้องถิ่นที่รัฐบาลกลางและได้รับความสนใจมากจากรัฐบาลท้องถิ่น

เมื่อผมเริ่มทำงานในโครงการนี้ นร การทุจริตอื้อฉาวยังคงเป็นข่าวใหญ่ฉันตระหนักว่าอาณาจักรของเงินอาจเป็น เรื่องของจริยธรรมทางธุรกิจ ฉันพยายามทำให้เสียงของฉันสำหรับภาพยนตร์ ตอนนั้น ผมไม่ได้ตระหนักว่า นี้จะกลายเป็นที่เกี่ยวข้องมากขึ้นในวันนี้
ในอาณาจักรของเงินของตัวละครหลักสามมีบรรทัด : " ทําธุรกิจ มากกว่าการตัวเอง . " หนึ่งศตวรรษหลังจากการตั้งค่าภาพยนตร์ หลังจากสองโลกที่สงครามสงครามในภูมิภาคหลาย การปฏิวัติดิจิตอล ฯลฯ ปัญหาของโลกยังคงเดือดลงไปหนึ่งคำถาม : ทำไมผู้ชายประพฤติตนในหมู่เพื่อนผู้ชาย ? คำถามมากขงจื้อ .