Now then, although it’s great that

Now then, although it’s great that I bid farewell to Kaito, it’s not like I know about Eri and Mana’s whereabouts so, I wonder what I should do.

Since this is after that emotional departing, going back to the classroom and asking where they are is no good. I don’t have that kind of courage.

Which would mean that I have no choice but to search for them with these legs that I received from my parents but……it really is vast, this place.

When I was thinking that, the shining light of the sun interrupted me.
When I reflexively looked up, what was there was

「Are those, white……panties!?」

I caught a peek of the white thin cloth of a young girl that was straddling a broom.

Hn? A broom?

「Is that, Mana?」

「Fue?」

Mana, who had passed by overhead in an instant, turned her body around while stopping in mid-air.
It was a way of stopping like it was for a bicycle. It had a *Zusa~* (Skid~) feeling to it.

「Yashiro-san!」

*Sui~*. Mana, who was flying as if she were sliding, got down from the broom in front of me.

「Breasts……Ah, no. You really do get skillful when the occasion calls huh, brea, Mana.」

「J, just where are you looking!」

Noticing my glance, Mana hid her chest.
Man, that’s just unfair. The mismatching breasts on that short body would move with a wobble after all.
Like when she gets down from the broom, they bounce immensely.

「Jeez, that’s terrible, Yashiro-san.」

「Sorry, sorry. ……I see, so what Henrietta said was about that.」

What she meant by unique equipment was probably the broom.

「Are you moving separately from Eri?」

Since the figure of Eri who was always with her wasn’t here, when I asked that, Mana giggled and kicked the ground several times with the tip of her toes as if she were knocking.

When she did that,

*Topun*

「Mana, you called?」

「Woah! Amazing!」

Eri appeared as if she were crawling out from Mana’s shadow.

「Yashiro, san?」

「Yo. Were you in the middle of some kind of work? Sorry about that.」

「It’s fine.」

*Koten* (Head tilt). When I apologized to Eri who had tilted her head when she saw me, Eri shook her head.

「Are you going to the school now?」

「Nope, I just came from the school. It’s great that appeared with such good timing.」

「「?」」

*Koten*. The both of them tilted their heads.

「Since I’ll be going to the next town, I wanted to give you two my salutations. Man, thank goodness I found you.」

When I was delighted at the fact that we met with such good timing, Mana made a face that looked like she would cry at any time now.

「N, no way! That’s way too sudden!」

「Yeah, sorry.」

Just as Mana said, it was way too sudden. However, since it was decided to be about two weeks from the beginning, it was inevitable.

「Have you……gone to Alicia-sama yet?」

「Hn? Ahh. Well, she seems to be busy with something after all. In the worst case, even if we don’t meet……」

We do have the communication stone after all. When I tried to continue on with that, Mana interrupted me.

「That kind of thing, you can’t do that!!」

「……Eh?」

Inside her glasses, eyes where a strong will could be felt were glaring at me. From the eyes that I didn’t think would come from the normally timid Mana and her shout that seemed to scold me, I unintentionally asked again.

「Even Alicia-sama is a girl, you know!? Isn’t it normal to at least say a single word of farewell to her!?」

「Oh? Yeah?」

I, I don’t really get it but……did I step on some kind of land mine or something?

「Even though Alicia-sama……thinks of Yashiro-san with great care, that’s just too cruel!」

「No, like I said, I’d probably get in her way so……」

「There’s no use in arguing with me!」

Maybe because she would take no excuses, Mana grabbed my hand, pulled it, and started walking.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตอนนี้แล้ว แม้ว่ามันจะดีว่า ประมูลเพื่อ Kaito มันไม่เหมือนฉันรู้ Eri และ Mana ของตำแหน่งนั้น หวังสิ่งที่ฉันควรทำเนื่องจากเป็นหลังจากที่ออกอารมณ์ กลับไปที่ห้องเรียน และขอให้ มันไม่ดี ไม่ว่าชนิดของความกล้าหาญซึ่งจะหมายถึง ว่า มีทางเลือกไม่ แต่การค้นหาเหล่านี้ขาที่รับ จากพ่อ แต่...เป็นใหญ่ สถานที่นี้เมื่อผมคิดที่ มีแสงของดวงอาทิตย์หยุดฉันเมื่อผม reflexively มองขึ้น สิ่งมีได้「Are ขาว...กางเกงใน 」ฉันจับมองผ้าบางสีขาวของเด็กสาวที่ถูก straddling เป็นไม้กวาดHn ไม้กวาด「Is Mana ที่ ? 」「Fue ? 」Mana ที่ได้ผ่าน โดยค่าใช้จ่ายในในทันที เปิดร่างกายของเธอทั่วขณะหยุดในกลางอากาศวิธีหยุดเช่นสำหรับจักรยานก็ได้ มันได้ * Zusa ~ * (ลื่นไถล ~) รู้สึกจะ「Yashiro ซัง! 」* สุย ~ * Mana ที่ได้บินว่าเธอถูกเลื่อน มีลงจากไม้กวาดหน้าฉัน「Breasts ... อา ไม่ คุณจริง ๆ ฝีมือเมื่อโอกาสฮะ brea, Mana 」「J เพียงแค่ที่คุณกำลัง! 」สังเกตเห็นอย่างรวดเร็วของฉัน Mana ซ่อนหน้าอกของเธอชาย ที่เป็นเพียงธรรม หน้าอกไม่บนร่างกายที่สั้นจะย้ายกับการกระเด้งจากเช่นเมื่อเธอได้ลงจากไม้กวาดนี้ พวกเขาตีกลับอย่างกว้างขวาง「Jeez ที่แย่ Yashiro ซัง」「Sorry ขออภัย …… เห็น ให้เฮนเรียตตาพูดถูกว่า」สิ่งที่เธอตั้งใจ โดยเฉพาะอุปกรณ์คงไม้กวาด「Are คุณแยกย้ายออก Eri ? 」เนื่องจากตัวเลขของ Eri ที่เสมอกับเธอไม่ได้ที่นี่ เมื่อถามที่ Mana กระดี๊กระด๊าไป และเตะพื้นหลายครั้ง ด้วยปลายเท้าของเธอว่าเธอถูกเคาะเมื่อเธอไม่ว่า* Topun *「Mana ที่คุณเรียกว่า? 」「Woah ทึ่ง! 」Eri ปรากฏ ว่า เธอได้ตระเวนออกจากเงาของ Mana「Yashiro ซาน? 」「Yo มีคุณกลางงานบางประการ ขออภัยเกี่ยวกับที่」「It ของดี」* Koten * (หัวเอียง) เมื่อฉันอุ้มกับ Eri ซึ่งได้ยืดหัวของเธอเมื่อเธอเห็นฉัน Eri จับศีรษะของเธอ「Are คุณไปโรงเรียนตอนนี้? 」「Nope ฉันเพิ่งมาจากโรงเรียน ก็ดีที่ปรากฏ มีกำหนดเวลาดังกล่าวดีขึ้น」「「?」」* Koten * ทั้งสองของพวกเขายืดศีรษะของพวกเขา「Since ฉันจะไปเมืองถัดไป ฉันอยากจะให้คุณสองทักทายฉัน คน ขอบคุณความดีที่พบคุณ」เมื่อความยินดีในความจริงที่เราได้พบกับช่วงเวลาดังกล่าวดี Mana ทำหน้าที่ดูเหมือนว่าเธอจะร้องไห้ตลอดเวลาตอนนี้「N วิธี ที่เป็นไปอย่างฉับพลัน! 」「yes ขอ」เหมือนว่า Mana ถูกฉับพลันเกินไป อย่างไรก็ตาม เนื่องจากมันเป็นการตัดสินใจจะประมาณสองสัปดาห์หลังจากเริ่มต้น ได้หลีกเลี่ยงไม่ได้「Have คุณ...ไปอลิเซีย-sama ยัง? 」「Hn ตื่นเต้น ดี เธอดูเหมือนจะยุ่งอยู่กับบางสิ่งบางอย่างจาก ในกรณีเลวร้ายที่สุด แม้ว่าไม่พบ...」เรามีหินสื่อสารทั้งหมดหลังจาก เมื่อพยายามที่จะทำในที่ Mana ขัดจังหวะผมสิ่ง 「That ชนิดคุณไม่!! 」「…… เอ๊ะ? 」ภายในแว่นตาของเธอ ตาที่แข็งแกร่งจะสามารถจะรู้สึกถูกแกลริงที่ฉัน จากสายตาที่ฉันไม่คิดว่า จะมาจาก Mana เป็นพิเศษปกติ และ shout ของเธอที่ดูเหมือนด่าฉัน ฉันตั้งใจถามอีก「Even อลิเซีย-sama เป็นผู้หญิง คุณรู้ ไม่ปกติน้อย พูดคำเดียวของอำลากับเธอ 」「Oh ใช่หรือไม่? 」ฉันจริง ๆ ไม่เห็นมัน แต่...ไม่ฉันตอนบางชนิดของระเบิดหรืออะไร「Even ว่าอลิเซีย-sama...คิดของ Yashiro ซังกับดูแลที่ดี ที่พักโหด! 」「No เช่นฉันว่า ฉันอาจได้รับในทางเพื่อการ... 」「There ของใช้ไม่โต้เถียงกับฉัน! 」อาจ เพราะเธอใช้ข้อแก้ตัวไม่ Mana คว้ามือของฉัน มัน และเริ่มเดิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตอนนี้แล้วแม้ว่ามันจะเป็นอย่างยิ่งที่จะกล่าวคำอำลากับไคโตะก็ไม่ชอบฉันรู้เกี่ยวกับสถานที่เอ่อและมานะเพื่อให้ฉันสงสัยว่าสิ่งที่ฉันควรทำอย่างไร. ตั้งแต่นี้หลังจากนั้นทางอารมณ์แยกย้ายจะกลับไปที่ห้องเรียนและขอให้พวกเขาอยู่ที่ไหน เป็นสิ่งที่ดีไม่มี ฉันไม่ได้มีชนิดของความกล้าหาญที่. ซึ่งจะหมายความว่าฉันมีทางเลือกที่จะค้นหาสำหรับพวกเขาไม่มีขาเหล่านี้ที่ผมได้รับจากพ่อแม่ของฉัน ...... แต่มันคือเรื่องจริงที่กว้างใหญ่สถานที่แห่งนี้. เมื่อฉันคิดนั้น ส่องแสงของดวงอาทิตย์ขัดจังหวะฉัน. เมื่อฉันอัตโนมัติเงยหน้าขึ้นมองสิ่งที่มีการ「มีผู้สีขาวกางเกง ...... !? 」ผมจับมองของผ้าขาวบางๆ ของเด็กสาวที่ถูกคร่อมไม้กวาด. Hn? ไม้กวาด? 「คือมานะ? 」「Fue? 」มานะที่ได้ส่งผ่านโดยค่าใช้จ่ายในทันทีหันร่างของเธอรอบในขณะที่หยุดอยู่กลางอากาศ. มันเป็นวิธีการของการหยุดเหมือนมันเป็นสำหรับจักรยาน มันมี * * * * * * * * Zusa ~ (ยก ~) ความรู้สึกไป. 「 Yashiro ซัง! 」* * * * * * * * ~ ซุย มานะที่กำลังบินราวกับว่าเธอได้รับการเลื่อนก็ลงจากไม้กวาดในด้านหน้าของฉัน. 「หน้าอก ...... โอ้ไม่มี จริงๆคุณจะได้รับความชำนาญเมื่อโอกาสเรียก huh, เบรีย, Mana. 」「J เพียงคุณกำลังมองหาที่! 」สังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็วของฉันมานะซ่อนหน้าอกของเธอ. ผู้ชายที่ไม่เป็นธรรมเพียง หน้าอก mismatching ว่าร่างกายสั้นจะย้ายไปอยู่กับโยกเยกหลังจากทั้งหมด. เช่นเดียวกับเมื่อเธอได้รับลดลงจากไม้กวาดที่พวกเขาตีกลับอย่างกว้างขวาง. 「 Jeez ที่น่ากลัว Yashiro ซัง. 」「ขออภัยขอโทษ ...... ฉันเห็นดังนั้นสิ่งที่เฮนกล่าวว่าเป็นเรื่องที่. 'เธอหมายถึงอุปกรณ์ที่ไม่ซ้ำกันอาจจะเป็นไม้กวาด. 「คุณย้ายแยกต่างหากจากเอ่อ? 」ตั้งแต่ร่างของเอ่อที่เสมอกับเธอไม่ได้อยู่ที่นี่เมื่อผมถามว่ามานะหัวเราะคิกคักและเตะพื้นดินหลายครั้งด้วยปลายเท้าของเธอราวกับว่าเธอถูกเคาะ. เมื่อเธอไม่ว่า* * * * * * * * Topun 「มานะคุณเรียกว่า? 」「ว้าว! Amazing! 」เอ่อปรากฏราวกับว่าเธอถูกคลานออกมาจากเงาของมานะ. 「 Yashiro, ซัง? 」「โย่ เป็นคุณในช่วงกลางของชนิดของการทำงานบางอย่าง? ขออภัยเกี่ยวกับที่. 」「ก็ปรับ. '* * * * * * * * Koten (เอียงใหญ่) เมื่อฉันขอโทษที่เคยเอ่อเอียงศีรษะของเธอเมื่อเธอเห็นฉันเอ่อส่ายหัวของเธอ. 「คุณกำลังจะไปโรงเรียนตอนนี้หรือไม่」「 Nope ผมก็มาจากโรงเรียน มันเป็นเรื่องใหญ่ที่ปรากฏกับระยะเวลาที่ดีดังกล่าว. 」「「? 」」* * * * * * * * Koten ทั้งสองของพวกเขาเอียงศีรษะของพวกเขา. 「ตั้งแต่ผมจะไปเมืองต่อไปผมอยากจะให้คุณทั้งสองคำขึ้นต้นจดหมายของฉัน ชายขอบคุณพระเจ้าที่ฉันพบคุณ. 'เมื่อผมมีความยินดีที่ความจริงที่ว่าเราได้พบกับช่วงเวลาที่ดีดังกล่าวมานะทำให้ใบหน้าที่ดูเหมือนเธอจะร้องไห้ในเวลาใดๆ ในขณะนี้. 「 N, ไม่มีทาง! นั่นคือวิธีที่ฉับพลันเกินไป! 」「ใช่ขอโทษ. 'เช่นเดียวกับมานะกล่าวว่ามันเป็นวิธีที่ฉับพลันเกินไป แต่เนื่องจากมันก็ตัดสินใจที่จะเกี่ยวกับสองสัปดาห์จากจุดเริ่มต้นมันก็หลีกเลี่ยงไม่ได้. 「คุณ ...... ไปอลิเซีย-sama ยัง? 」「Hn? อ่า ดีเธอดูเหมือนว่าจะยุ่งกับสิ่งที่หลังจากทั้งหมด ในกรณีที่เลวร้ายที่สุดแม้ว่าเราจะไม่ตรงกับ ...... 」เราจะมีหินสื่อสารหลังจากทั้งหมด เมื่อฉันพยายามที่จะดำเนินการต่อในกับที่มานะขัดจังหวะฉัน. 「ชนิดของสิ่งที่คุณไม่สามารถทำเช่นนั้น !! 」「...... เอ๊ะ? 」ภายในแว่นตาของเธอตาที่เข้มแข็งอาจจะรู้สึกว่าถูกจ้องมองมาที่ฉัน. จากสายตาที่ผมไม่คิดว่าจะมาจากขี้อายปกติมานะและเสียงร้องของเธอที่ดูเหมือนจะด่าว่าผมไม่ได้ตั้งใจถามอีกครั้ง. 「แม้อลิเซีย-sama เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่คุณรู้ !? มันไม่ได้เป็นปกติอย่างน้อยพูดคำเดียวของเธออำลา !? 」「โอ้? ใช่? 」ฉันฉันไม่ได้รับมันไม่...... แต่ขั้นตอนที่ฉันอยู่กับชนิดของระเบิดบางส่วนหรือบางสิ่งบางอย่าง? 「แม้ว่าอลิเซีย-sama ...... คิดว่า Yashiro ซังมีการดูแลที่ดีที่เพียงโหดร้ายเกินไป! 」「ไม่เหมือนที่ผมบอกว่าผมอาจจะได้รับในทางของเธอเพื่อให้ ...... 」「มีการใช้งานในการโต้เถียงกับฉันไม่ได้! 」อาจจะเป็นเพราะเธอจะใช้เวลาไม่มีข้อแก้ตัว, Mana คว้ามือของฉันดึงมันและเริ่มเดิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตอนนี้ มันก็ดีอยู่หรอกที่ฉันบอกลา ไคโตะ มันไม่เหมือนที่ผมรู้เกี่ยวกับเอริและมานะที่อยู่ดังนั้นฉันสงสัยว่าสิ่งที่ฉันควรจะทำ

เพราะนี้คือหลังจากอารมณ์ไป กลับไปเรียนและถามว่าพวกเขาจะไม่ดี ฉันไม่ได้มีความกล้าแบบนั้น

ซึ่งก็แปลว่าผมไม่มีทางเลือก แต่ต้องค้นหามันด้วยขาเหล่านี้ที่ได้รับจากพ่อแม่ แต่ . . . . . . . มันช่างกว้างใหญ่ สถานที่นี้

เมื่อฉันคิดว่า แสงสว่างของดวงอาทิตย์ที่ขัดจังหวะ .
เมื่อกำลังมองขึ้นไป มันมี

「เป็น ผู้ สีขาว . . . . . . . กางเกงใน ! ? 」

ผมจับได้ว่าแอบดูของผ้าขาวบางของเด็กสาวที่กำลังคร่อมไม้กวาด

HN ?ไม้กวาด ?

「คือ มานะ ? 」

「 FUE ? 」

มานะ ใครผ่านไปในทันที ทำให้ร่างของเธอไปรอบ ๆในขณะที่การหยุดในกลางอากาศ .
มันเป็นวิธีหยุดเหมือนสำหรับจักรยาน มันมี * zusa ~ * ( ลื่น ) รู้สึกมัน

「 Yashiro ซาน 」

* ซุ่ย ~ * มานะ ซึ่งบิน เหมือนว่าเธอกำลังเลื่อนลงจากไม้กวาดต่อหน้าฉัน

「หน้าอก . . . . . . . อ๊ะ ไม่คุณจริงๆจะได้รับทักษะเมื่อโอกาสเรียกร้องหา เบรีย มานะ . 」

「 J , เพียงที่คุณกำลังมองหา ! 」

สังเกตของฉันอย่างรวดเร็ว มานะปกปิดหน้าอกของเธอ
ผู้ชาย ไม่ยุติธรรมเลย การ mismatching หน้าอกตัวสั้นที่จะย้ายด้วย , หลังจากทั้งหมด .
เหมือนตอนที่เธอลงจากไม้กวาด เขาเด้งสุดฤทธิ์

「 เฮ้อ แย่จัง โยชิโรซัน 」

「ขอโทษ , ขอโทษ . . . . . . . ผมเห็นแล้วเฮนเรียตต้าพูดเรื่องนั้น 」

ว่าเธอหมายถึงอะไร โดยเฉพาะอุปกรณ์ เป็นไม้กวาด

「จะย้ายแยกจากเอริ ? 」

เพราะร่างของเอริที่เสมอกับเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ เมื่อฉันถามว่า มานะหัวเราะคิกคักและเตะพื้นดินหลายครั้งด้วยปลายเท้าของเธอ ราวกับว่าเธอได้ . . .

เมื่อเธอทำแบบนั้น topun

* *

「มานะ เธอโทรมาเหรอ ? 」

「ว้าว ! สุดยอด ! ! ! 」

เอริปรากฏเป็นถ้าเธอคลานออกมาจากเงาของมานะ

「 Yashiro , ซาน 」

「โย่ คุณอยู่ในกลางของบางชนิดของงาน ขอโทษด้วย 」

「ไม่เป็นไร 」

* * * * * ( โคเท็นหัวเอียง ) เมื่อฉันไปขอโทษเอริที่เอียงศีรษะของเธอเมื่อเธอเห็นฉัน เอริส่ายหัวของเธอ

「เธอจะไปโรงเรียนเหรอ 」

「เปล่า ผมเพิ่งกลับมาจากโรงเรียนมันเยี่ยมมากที่ปรากฏดังกล่าวเป็นเวลาที่ดี 」

「「 ? โคเท็น」」

* * พวกเขาทั้งคู่เอียงหัว

「ตั้งแต่ผมจะไปเมืองถัดไป ฉันต้องการให้คุณสองคน salutations ของฉัน มนุษย์ ขอบคุณพระเจ้าที่ผมพบคุณ 」

เมื่อฉันยินดีในความเป็นจริงที่เราเจอ เช่น จังหวะดี มานะ ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ตลอดเวลาเลย

「 N , ไม่มีทาง ! นั่นมันกระทันหันเกินไป」

「ครับ 」

ก็มานะ บอกว่า มันกะทันหันเกินไป อย่างไรก็ตาม ในเมื่อมันก็ตัดสินใจที่จะอยู่ประมาณสองสัปดาห์ จากจุดเริ่มต้น มันเลี่ยงไม่ได้

「คุณ . . . . . . . ไปอลิเซียซามะอีก 」

「 HN ? อ่าาา อืม ดูเหมือนเธอจะยุ่งกับอะไรเลย ในกรณีที่เลวร้ายที่สุด ถ้าเราไม่เจอกัน . . . . . . . 」

เรามีการสื่อสารหินทั้งหมด เมื่อฉันพยายามที่จะดำเนินการต่อด้วยขัดจังหวะฉันมานะ

「แบบนั้น คุณไม่สามารถทำมันได้ ! 」

「 . . . . . . . เอ๊ะ ? 」

ภายในของเธอ แว่น สายตาที่แข็งแรงอาจจะรู้สึกว่าถูกจ้องฉัน จากสายตาที่ผมไม่คิดว่าจะมาจากความมานะ ปกติขี้อายและเธอตะโกนที่ดูเหมือนจะต่อว่าฉัน ฉันไม่ได้ตั้งใจถามอีก

「แม้อลิเซียซามะเป็นผู้หญิง คุณก็รู้ ?ไม่ใช่ธรรมดา อย่างน้อยก็พูดคำเดียวของบอกลาเธอ ? 」

「โอ ? ใช่ 」

ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจ แต่ . . . . . . . นี่ฉันเหยียบกับระเบิดบางชนิดหรืออะไร ?

「ถึงแม้อลิเซียซามะ . . . . . . . คิดถึง Yashiro ซานด้วยการดูแลที่ดี นั่นมันโหดร้ายเกินไป ! 」

「ไม่ เช่นฉันกล่าวว่าฉันอาจจะได้รับในทางของเธอแล้ว . . . . . . . 」

「ไม่มีประโยชน์ในการเถียงกับผม 」

บางทีเธออาจจะไม่มีข้ออ้าง มานะ คว้ามือผม ดึงมัน และเริ่มเดิน