unknown items, people prioritize fr

unknown items, people prioritize from the subjectively
easiest to most difficult. Once they are studying an item
they must decide when to quit, and turn to something
else. The model proposes that the person will continue
devoting study time to an item so long as they perceive
themselves to be learning, but stop when they feel that
learning is no longer paying off.
From the data reviewed and the new experiments
presented here, it appears that people behave in a manner
that is consistent with the Region of Proximal
Learning model. But even if a person behaves exactly
as specified by the model, and we would be tempted to
say that he or she is exerting good metacognitive control,
caution is needed in drawing such a conclusion.
The major question left untouched by the present model,
which is a model of what people do rather than what
they should do, is that of efficacy. We still do not know
whether what they do enhances their learning, or is in
any way optimal. Until we have answered the still-open
question of efficacy, despite the subtlety of people
s
strategies and their adherence to the predictions of the
model, we cannot fully endorse the idea that they are
exerting good metacognitive control.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สินค้าที่ไม่รู้จัก คนสำคัญจาก subjectivelyง่ายที่สุดยากที่สุด เมื่อพวกเขาเรียนสินค้าพวกเขาต้องตัดสินใจว่า จะเลิก และเปิดให้อื่น แบบจำลองเสนอว่า บุคคลจะดำเนินการต่อไปเวลาศึกษา devoting สินค้าเป็นเวลานานที่จะสังเกตการเรียนรู้ แต่พวกเขารู้สึกที่หยุดตัวเองไม่มีการจ่ายเงินเรียนปิดจากข้อมูลที่ตรวจสอบและทดลองใหม่แสดง แสดงว่า คนทำงานในลักษณะนั่นคือสอดคล้องกับภูมิภาคของ Proximalรูปแบบการเรียนรู้ แต่ ถ้าผู้ปฏิบัติตรงตามแบบ และเราจะต้องบอกว่า เขาหรือเธอจะพยายามความดีควบคุม metacognitiveจำเป็นต้องใช้ความระมัดระวังในการวาดภาพดังกล่าวสรุปคำถามสำคัญที่ขาวละเอียดซ้ายรุ่นปัจจุบันซึ่งเป็นแบบของคนที่ทำแทนอะไรพวกเขาควรทำอย่างไร คือประสิทธิภาพ เรายังไม่ทราบว่าสิ่งที่พวกเขาช่วยเพิ่มการเรียนรู้ หรืออยู่ในวิธีใดดีที่สุด จนกว่าเราได้ตอบยังคงเปิดคำถามของประสิทธิภาพ แม้มีถึงความละเอียดอ่อนของ s คนและกลยุทธ์ต่าง ๆ ของการคาดคะเนของการรุ่น เราไม่ครบถ้วนสนับสนุนความคิดที่จะพยายามความควบคุม metacognitive ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รายการที่ไม่รู้จักคนจัดลำดับความสำคัญจากจิตใจที่ง่ายที่สุดที่ยากที่สุด เมื่อพวกเขากำลังศึกษารายการที่พวกเขาจะต้องตัดสินใจเมื่อจะเลิกและหันไปบางสิ่งบางอย่างอื่น รูปแบบการเสนอว่าคนที่จะยังคงยึดมั่นในเวลาการศึกษาให้กับรายการตราบใดที่พวกเขารับรู้ว่าตัวเองจะเรียนรู้แต่หยุดเมื่อพวกเขารู้สึกว่าการเรียนรู้ที่จะไม่จ่ายเงินออก. จากข้อมูลการตรวจสอบและการทดลองใหม่นำเสนอที่นี่ก็จะปรากฏขึ้นว่าคนที่มีพฤติกรรมในลักษณะที่สอดคล้องกับภาค Proximal รูปแบบการเรียนรู้ แต่ถึงแม้ถ้าเป็นคนที่ทำงานตรงตามที่ระบุโดยรูปแบบและเราจะถูกล่อลวงไปบอกว่าเขาหรือเธอจะพยายามควบคุมอภิปัญญาดีระมัดระวังเป็นสิ่งจำเป็นในการวาดข้อสรุปดังกล่าว. คำถามที่สำคัญซ้ายมิได้ถูกแตะต้องโดยรูปแบบปัจจุบันที่เป็นรูปแบบของสิ่งที่คนทำมากกว่าสิ่งที่พวกเขาควรจะทำคือการรับรู้ความสามารถ เรายังไม่ทราบว่าสิ่งที่พวกเขาทำช่วยเพิ่มการเรียนรู้ของพวกเขาหรืออยู่ในวิธีที่ดีที่สุดใดๆ จนกว่าเราจะได้ตอบยังคงเปิดคำถามของการรับรู้ความสามารถแม้จะมีความละเอียดอ่อนของคน? นั้นกลยุทธ์และการยึดมั่นของพวกเขาเพื่อการคาดการณ์ของรูปแบบที่เราไม่สามารถรับรองความคิดที่ว่าพวกเขาจะพยายามควบคุมอภิปัญญาดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รายการที่ไม่รู้จัก ผู้คนให้ความสำคัญจากจิตวิสัย
ที่ง่ายที่สุดเพื่อที่ยากที่สุด เมื่อพวกเขาเรียนสินค้า
พวกเขาต้องตัดสินใจเมื่อลาออก และกลายเป็นสิ่งที่
อื่น แบบเสนอว่าคนที่จะยังคงทุ่มเทศึกษา
เวลารายการตราบใดที่พวกเขารับรู้
ตัวเองที่จะเรียน แต่ต้องหยุดเมื่อพวกเขารู้สึกว่า การเรียนรู้ คือ ไม่จ่ายค่า

.จากข้อมูลที่ตรวจสอบ และทดลองใหม่
นำเสนอที่นี่ ปรากฏว่า ผู้ที่ปฏิบัติตนในลักษณะ
ที่สอดคล้องกับขอบเขตของการทำงาน
รูปแบบการเรียนรู้ แต่ถ้าเป็นคนที่ทำตัวเหมือน
ตามที่ระบุไว้ตามแบบ และเราก็จะอยาก
บอกว่าเขาหรือเธอจะพยายามคุมอภิปัญญาดี ข้อควรระวังคือ ที่จำเป็นในการวาด

สรุปคำถามหลักซ้ายมิได้ถูกแตะต้องโดยโมเดลปัจจุบัน
ซึ่งเป็นรูปแบบของสิ่งที่ผู้คนทำมากกว่าสิ่งที่
พวกเขาควรทำ คือ ของความมีประสิทธิภาพ เรายังไม่รู้ว่าสิ่งที่พวกเขาทำ
เพิ่มการเรียนรู้ของตน หรือใน
วิธีใดเหมาะสมที่สุด จนกว่าเราจะได้ตอบคำถามยังคงเปิด
มีประสิทธิภาพ แม้จะมีความละเอียดอ่อนของคน
S
และกลยุทธ์ของพวกเขาในการคาดการณ์ของ
รุ่นเราไม่สามารถอย่างเต็มที่ที่จะต้องพยายามควบคุม
อภิปัญญาดี