The last column of Table 14.6 reports the current state of control of corruption
in Southeast Asia. Corruption measures the extent to which “public power
is exercised for private gain, including both petty and grand forms of corruption,
as well as ‘capture’ of the state by elites and private interests” (Kaufmann et al.
2007). Singapore has the lowest degree of corruption, followed by Brunei Darussalam,
Malaysia, Thailand, Viet Nam, Indonesia, the Philippines, the Lao PDR,
Cambodia, and, lastly, Myanmar.
คอลัมน์สุดท้ายของตารางที่ 14.6
รายงานสถานะปัจจุบันของการควบคุมของการทุจริตในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และปราบปรามการทุจริตมาตรการขอบเขตที่
"พลังประชาชนจะใช้สิทธิเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวรวมทั้งอนุและรูปแบบที่ยิ่งใหญ่ของการทุจริตเช่นเดียวกับ
'จับ' ของรัฐโดยชนชั้นสูงและผลประโยชน์ส่วนตัว" (Kaufmann et al.
2007) สิงคโปร์มีการศึกษาระดับปริญญาต่ำสุดของการทุจริตตามด้วยบรูไน,
มาเลเซีย, ไทย, เวียดนาม, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์, ลาว,
กัมพูชาและในที่สุดพม่า
การแปล กรุณารอสักครู่..

คอลัมน์สุดท้ายของตารางหลังจากรายงานสถานะปัจจุบันของการควบคุมการทุจริต
ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มาตรการในขอบเขตที่ " พลังประชาชนใช้สิทธิเพื่อประโยชน์ส่วนบุคคล
การทุจริต รวมทั้งรูปแบบ ทั้งแคบ และแกรนด์ ทุจริต ,
เช่นเดียวกับ ' จับ ' ของรัฐโดยชนชั้นสูงและความสนใจส่วนบุคคล " ( ที่สุด et al .
2007 ) สิงคโปร์ได้ระดับต่ำสุดของการทุจริตรองลงมา คือ บรูไน ดารุสซาลาม
มาเลเซีย , ไทย , เวียดนาม , อินโดนีเซีย , ฟิลิปปินส์ , ลาว ,
กัมพูชา และสุดท้าย พม่า
การแปล กรุณารอสักครู่..
