ArgentinaIn contrast, for Argentina

Argentina
In contrast, for Argentina, stages and patterns theories
illuminate relatively little economic history,
whereas the dependence revolution and neoclassical
counterrevolution theories together offer important
insights.
Stages of Growth The history of Argentina
poses a strong challenge to the linear-stages approach.
Rostow defined takeoff as “the interval
when the old blocks and resistances to steady
growth are finally overcome. . . . Growth becomes its
normal condition.” In 1870, Argentina ranked
eleventh in the world in per capita income (ahead of
Germany); today, it is not even in the top 50. Although
Rostow said that in determining a country’s
stage, technology absorption, not income per inhabitant,
is what matters, he dated Argentina’s preconditions
for takeoff as an extended period before 1914
and concluded that takeoff “in some sense” began in
the First World War, but “in the mid 1930s . . . a sustained
take-off was inaugurated, which by and large
can now [1960] be judged to have been successful,”
134
concluding that “in Latin America the take-off has
been completed in two major cases (Mexico and Argentina).”
Rostow attributes the fact that preconditions
were there for some time before takeoff to excessive
import of foreign capital over too long a
period without increasing domestic savings. (But
South Korea was also a heavy foreign borrower until
recently.) Argentina certainly met Rostow’s criterion
of developing manufacturing sectors at a rapid
rate.
But now let’s look at what happened in Argentina
since Rostow put the country forward as an example.
According to World Bank data, Argentina had a
negative growth rate throughout the 1965–1990 period,
and in the 1980s, domestic investment shrank at
a -8.3% rate, falling back well below Rostow’s
threshold takeoff investment levels. Although Argentina
grew at 3.6% in 1990–2001, it defaulted on its
debt in 2002, and the economy shrank 11%, followed
by a modest recovery. Argentina’s share of investment
in GDP from 2000 to 2007 has been 17%, well
under half that of South Korea. Like many other
Latin American and African countries in the 1970s
and 1980s, Argentina demonstrated that development
progress is not irreversible and that sustained
growth can come to an end.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาร์เจนติน่าสำหรับทฤษฎีอาร์เจนตินา ขั้นตอน และรูปแบบที่คมชัดประวัติศาสตร์เศรษฐกิจค่อนข้างน้อย ให้แสงสว่างในขณะที่การปฏิวัติการพึ่งพาอาศัยกัน และนีโอคลาสสิcounterrevolution ทฤษฎีเข้าด้วยกันให้ความสำคัญความเข้าใจขั้นตอนของการเจริญเติบโตประวัติของอาร์เจนตินาโพสเป็นการท้าทายวิธีเชิงเส้นขั้นRostow กำหนดสนามบินเป็น "ช่วงเมื่อบล็อกเก่าและความต้านทานเพื่อคงเจริญเติบโตจะเอาชนะในที่สุด. ... จะเจริญเติบโตของปกติเงื่อนไข" ใน 1870 อาร์เจนตินาอันดับในโลกในรายได้ต่อหัว (ไปข้างหน้าของ eleventhเยอรมนี); วันนี้ มันเป็นไม่ได้ในด้านบน 50 ถึงแม้ว่าRostow กล่าวว่า ในการกำหนดของประเทศเวที ดูดซับเทคโนโลยี รายได้ไม่ต่อผู้อยู่อาศัยคนมีเรื่องอะไร เขาเดือนเงื่อนไขของอาร์เจนตินาสำหรับสนามบินเป็นระยะก่อนปี 1914และสรุปว่า บิน "ใน" เริ่มต้นขึ้นสงครามโลกครั้ง แต่ "ในปี 1930 กลาง...ที่ยั่งยืนเครื่องถูกเปิด ซึ่งโดยใหญ่และสามารถตอนนี้ [1960] ตัดสินให้ได้รับความสำเร็จ134สรุปว่า "ในอเมริกา จะออกมีเสร็จสมบูรณ์ในกรณีที่หลักสอง (เม็กซิโกและอาร์เจนตินา)"Rostow คุณลักษณะเงื่อนไขมีบางครั้งก่อนบินไปมากเกินไปนำเข้าของเงินทุนต่างชาตินานเกินไปกว่าระยะเวลาโดยไม่ต้องเพิ่มเงินออมในประเทศ (แต่เกาหลีใต้เป็นผู้กู้ยืมต่างประเทศหนักจนเมื่อเร็ว ๆ นี้) อาร์เจนตินาแน่นอนตามเกณฑ์ของ Rostowของภาคการผลิตพัฒนาอย่างรวดเร็วอัตราการแต่ตอนนี้ดูสิ่งที่เกิดขึ้นในอาร์เจนตินาตั้งแต่ Rostow ย้ายประเทศไปข้างหน้าอย่างเช่นตามข้อมูลธนาคารโลก อาร์เจนตินามีการอัตราการเติบโตติดลบตลอดระยะเวลาปีค.ศ. 1965-1990และในทศวรรษ 1980 ลงทุนในประเทศหดตัวที่-8.3 เป็นอัตรา% กลับตกต่ำกว่าของ Rostowเกณฑ์ระดับการลงทุนการบิน แม้ว่าอาร์เจนติน่าเพิ่มขึ้น 3.6% ในปี 1990-2001 มันเป็นค่าเริ่มต้นในการหนี้ใน 2002 และเศรษฐกิจหดตัว 11% ตามโดยการกู้คืนเจียมเนื้อเจียมตัว ลงทุนหุ้นของอาร์เจนตินาใน GDP จาก 2000 2007 ได้ 17% ดีภายในครึ่งของเกาหลีใต้ เช่นอื่น ๆ อีกมากมายตินอเมริกาและแอฟริกาประเทศในปี 1970และทศวรรษ 1980 อาร์เจนตินาแสดงให้เห็นว่าการพัฒนาความคืบหน้าไม่ลด และที่ยั่งยืนเจริญเติบโตสามารถมาถึงจุดจบ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อาร์เจนตินา
ในทางตรงกันข้ามสำหรับอาร์เจนตินา, ขั้นตอนและรูปแบบทฤษฎี
ส่องสว่างประวัติศาสตร์เศรษฐกิจค่อนข้างเล็ก ๆ น้อย ๆ
ในขณะที่การปฏิวัติการพึ่งพาอาศัยและนีโอคลาสสิ
ทฤษฎีปฏิวัติด้วยกันมีความสำคัญ
เชิงลึก.
ขั้นตอนของการเจริญเติบโตประวัติศาสตร์ของอาร์เจนตินา
ท้าทายที่แข็งแกร่งกับวิธีการเชิงเส้นขั้นตอน.
Rostow กำหนด บินขึ้นเป็น "ช่วงเวลา
เมื่อบล็อกเก่าและความต้านทานที่จะคง
การเติบโตจะเอาชนะในที่สุด . . . การเจริญเติบโตของมันจะกลายเป็น
. สภาพปกติ "ในปี 1870 อาร์เจนตินาอันดับ
ที่สิบเอ็ดในโลกในรายได้ต่อหัว (ข้างหน้าของ
เยอรมนี); วันนี้ก็ไม่ได้แม้ในด้านบน 50 แม้ว่า
Rostow กล่าวว่าในการพิจารณาของประเทศ
ขั้นตอนการดูดซึมเทคโนโลยีไม่ได้รายได้ต่อชาวเมือง
เป็นสิ่งที่สำคัญเขาลงวันที่ปัจจัยพื้นฐานของอาร์เจนตินา
สำหรับสนามบินเป็นระยะเวลานานก่อนที่ 1914
และสรุปได้ว่าที่สนามบิน " ในความรู้สึกบาง "เริ่มต้นขึ้นใน
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่" ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1930 . . อย่างต่อเนื่อง
เวลาปิดเป็นอธิการบดีซึ่งโดยและขนาดใหญ่
สามารถตอนนี้ [1960] ได้รับการตัดสินว่าจะได้รับประสบความสำเร็จ "
134
สรุปว่า" ในละตินอเมริกาเอาออกได้
แล้วเสร็จในสองกรณีสำคัญ (เม็กซิโกและอาร์เจนตินา). "
Rostow คุณลักษณะความจริงที่ว่าปัจจัยพื้นฐาน
อยู่ที่นั่นบางครั้งก่อนที่จะบินขึ้นไปมากเกินไป
นำเข้าของเงินทุนต่างประเทศในช่วงเวลานานเกินไป
ระยะเวลาโดยไม่ต้องเพิ่มเงินออมในประเทศ ( แต่
เกาหลีใต้ก็ยังเป็นผู้กู้ต่างประเทศหนักจนกระทั่ง
เมื่อเร็ว ๆ นี้.) อาร์เจนตินาอย่างแน่นอนพบกับเกณฑ์ Rostow ของ
การพัฒนาภาคการผลิตที่รวดเร็ว
อัตรา.
แต่ตอนนี้เราลองมาดูสิ่งที่เกิดขึ้นในอาร์เจนตินา
ตั้งแต่ Rostow นำประเทศไปข้างหน้าเป็นตัวอย่าง.
ตามที่โลก ข้อมูลธนาคารอาร์เจนตินามี
อัตราการเติบโตติดลบตลอดระยะเวลา 1965-1990,
และในปี 1980 การลงทุนในประเทศหดตัวลงใน
อัตรา -8.3% ตกกลับดีกว่า Rostow ของ
ระดับการลงทุนเกณฑ์ที่สนามบิน แม้ว่าอาร์เจนตินา
ขยายตัวที่ 3.6% ในปี 1990-2001 ก็ผิดนัดของ
หนี้ในปี 2002 และเศรษฐกิจหดตัวลง 11% ตามมา
ด้วยการกู้คืนเจียมเนื้อเจียมตัว หุ้นของอาร์เจนตินาของการลงทุน
ใน GDP 2000-2007 ได้รับ 17% ดี
ภายใต้ครึ่งหนึ่งของเกาหลีใต้ เช่นเดียวกับอีกหลาย
ประเทศในละตินอเมริกาและแอฟริกาในปี 1970
และ 1980, อาร์เจนตินาแสดงให้เห็นว่าการพัฒนา
ความคืบหน้าไม่ได้กลับไม่ได้และยั่งยืน
การเจริญเติบโตสามารถมาถึงจุดสิ้นสุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อาร์เจนตินาในทางตรงกันข้าม , อาร์เจนติน่า , ทฤษฎี ขั้นตอนและรูปแบบส่องสว่างประวัติศาสตร์เศรษฐกิจค่อนข้างน้อยส่วนการพึ่งพาอาศัยการปฏิวัติและนีโอคลาสสิกทฤษฎี counterrevolution ด้วยกันข้อเสนอสำคัญข้อมูลเชิงลึก .ขั้นตอนของการเจริญเติบโตของประวัติศาสตร์ของอาร์เจนตินาposes ความท้าทายที่แข็งแกร่งกับขั้นตอนเชิงวิธีการrostow กำหนดขึ้นเป็น " ช่วงเวลาเมื่อเก่าบล็อกและความต้านทานจะมั่นคงการจะเอาชนะในที่สุด . . . . . . . การเจริญเติบโตกลายเป็นของมันสภาพปกติ ในปี 1870 , อาร์เจนตินา อันดับสิบเอ็ดในโลกในรายได้ต่อหัว ( ก่อนเยอรมนี ) ; วันนี้ มันไม่ได้เป็นแม้กระทั่งในด้านบน 50 ถึงแม้ว่าrostow กล่าวว่าในการกำหนดประเทศเทคโนโลยีการดูดซึม เวที ไม่ใช่รายได้ต่อชาวเมืองเป็นสิ่งที่สำคัญ เขาเดทกับ preconditions ของอาร์เจนตินาเครื่องขึ้นแล้ว เช่น การขยายระยะเวลาก่อนที่ 1914และได้ข้อสรุปว่าบินขึ้น " ในความรู้สึกบางอย่าง " เริ่มขึ้นในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่ " ในช่วงทศวรรษที่ 1930 กลาง . . . . . . . ยั่งยืนการปิดบริษัท ซึ่งโดยและขนาดใหญ่ตอนนี้สามารถ [ 1960 ] ตัดสินที่จะประสบความสำเร็จ "134สรุปว่า " ในละตินอเมริกาปิดได้เสร็จใน 2 กรณีหลัก ( เม็กซิโกและอาร์เจนตินา )rostow แอตทริบิวต์ที่ preconditionsมีบางครั้งก่อนที่จะบินขึ้นไปมากเกินไปการนำเข้าของเงินทุนต่างประเทศมากเกินไปเป็นเวลานานช่วงเวลาที่ไม่มีการเพิ่มการออมในประเทศ ( แต่เกาหลีใต้ยังหนักต่างชาติกู้จนกว่าเมื่อเร็วๆ นี้ ) อาร์เจนตินาพบอย่างแน่นอน rostow เป็นเกณฑ์ของการพัฒนาภาคการผลิตที่รวดเร็วอัตราแต่ตอนนี้เรามาดูสิ่งที่เกิดขึ้นในอาร์เจนตินาตั้งแต่ rostow ใส่ประเทศไปข้างหน้า เป็นตัวอย่างจากข้อมูลของธนาคารโลก อาร์เจนตินามีลบอัตราการเติบโตตลอด 1965 – 1990 ระยะเวลาและในช่วงปี 1980 , การลงทุนในประเทศหดตัวลดลงที่- 8.3 % เท่ากัน ถอยหลังก็ rostow อยู่ด้านล่างเกณฑ์จากการลงทุนระดับ แม้ว่าอาร์เจนตินาขยายตัว 3.6% ในปี 1990 – 2001 จะ defaulted บนของมันหนี้ในปี 2002 และเศรษฐกิจหดตัวร้อยละ 11 ตามโดยการกู้คืนเจียมเนื้อเจียมตัว หุ้นของการลงทุนของอาร์เจนตินาใน GDP 2000 - 2007 มี 17% , ดีภายใต้ครึ่งของเกาหลีใต้ เช่นเดียวกับหลายอื่น ๆประเทศละตินอเมริกา และแอฟริกา ในยุค 1970และ 1980 , อาร์เจนตินา พบว่า การพัฒนาความคืบหน้าไม่ได้และที่ยั่งยืนการเจริญเติบโตจะมาสิ้นสุด