SDS depletion efficiency is best des

SDS depletion efficiency is best described by quantifying the residual SDS, relative to the starting concentration. Liu et al. [12] described a tube gel electrophoresis strategy to deplete SDS, reported to remove 85% of the initial SDS. Such efficiency is sur- prisingly low, considering the approach makes use of the proven strategy of in-gel digestion. Placed into context, a starting concen- tration of 1% SDS generally requires a minimum 99% of the SDS to be removed to be compatible with LC–MS. Botelho et al. [6] have previously reported that protein precipitation in acetone will deplete 99.9% of the SDS. Sun et al. [19] describes a strong cation exchange approach that is 99.99% efficient at SDS depletion. Again, it is difficult to directly compare such values, given the influence of sample composition, or possibly also the methods used to quantify residual SDS. The methylene blue active substances assay (MBAS) [20] is the most widely reported approach to quantify SDS, but is highly susceptible to interferences from anionic components which also complex with the cationic dye and extract into chloroform. Other colorimetric assays exist (Stains-All) [21]. GC–MS has also been used following pyrolysis of the detergent [22], as has LC–MS, though not in the context of quantifying trace levels of detergent from protein-containing solutions.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Efficiency เชิง SDS มีอธิบายที่ดีที่สุด โดยเชิงปริมาณสารเคมีตกค้าง สัมพันธ์กับความเข้มข้นเริ่มต้น Liu et al. [12] อธิบายกลยุทธ์อิเจหลอดทำ SDS รายงานการเอา 85% ของ SDS เริ่มต้น เช่น efficiency เป็น prisingly ต่ำ พิจารณาวิธีการเซอ-ทำให้ใช้กลยุทธ์พิสูจน์แล้วของการย่อยอาหารในเจ อยู่ในบริบท concen tration เริ่มต้นของ 1% SDS โดยทั่วไปต้องมี 99% ต่ำสุดของ SDS จะถูกเอาออกจะเข้ากันได้กับ LC – MS. Botelho et al. [6] มีรายงานว่า ฝนโปรตีนในอะซีโตนจะทำของ SDS ซันร้อยเอ็ด [19] อธิบายวิธีการแลกเปลี่ยนแรงที่ 99.99% รวมที่ลดลงของ SDS อีกครั้ง เป็น difficult โดยตรงเปรียบเทียบค่าของดังกล่าว ให้โน้มน้าวใจกลุ่มตัวอย่างการจัด หรืออาจจะยังวิธีการที่ใช้วัดปริมาณสารเคมีตกค้าง ทดสอบสารที่ใช้งานบลูลี (MBAS) [20] เป็นวิธีการรายงานอย่างกว้างขวางที่สุดวัดปริมาณ SDS แต่ความไวสูงต่อ interferences จากส่วน anionic ซึ่งซับซ้อนยังย้อม cationic และสารสกัดในคลอโรฟอร์ม อื่น ๆ assays เคียงอยู่ (คราบทั้งหมด) [21] GC – MS ยังใช้ต่อไปนี้การไพโรไลซิ [22], ผงซักฟอก มี LC – MS ว่าที่ไม่อยู่ในบริบทของเชิงปริมาณระดับของผงซักฟอกจากโปรตีนที่ประกอบด้วยโซลูชั่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

SDS การสูญเสียประสิทธิภาพการสายอธิบายที่ดีที่สุดโดยเชิงปริมาณที่เหลือ SDS เทียบกับความเข้มข้นเริ่มต้น หลิว et al, [12] อธิบายหลอดกลยุทธ์ข่าวคราวที่จะหมดสิ้นลง SDS รายงานการลบ 85% ของการเริ่มต้นระบบ SDS ดังกล่าวขาดเพียงสาย EF เป็น sur- prisingly ต่ำพิจารณาวิธีการที่ทำให้การใช้กลยุทธ์ในการย่อยอาหารเจล วางอยู่ในบริบทที่มีความเข้มข้นเคี้ยวเริ่มต้น 1% SDS ทั่วไปต้องไม่ต่ำกว่า 99% ของเอกสารความปลอดภัยที่จะต้องออกไปใช้งานร่วมกับ LC-MS Botelho et al, [6] มีรายงานก่อนหน้านี้ว่าการตกตะกอนโปรตีนในอะซีโตนจะหมดสิ้นลง 99.9% ของ SDS อาทิตย์ et al, [19] อธิบายวิธีการแลกเปลี่ยนประจุบวกที่แข็งแกร่งที่จะ 99.99% เพียงพอ EF ไฟที่พร่อง SDS อีกครั้งก็คือยากที่จะเปรียบเทียบโดยตรงค่าดังกล่าวได้รับอิทธิพลขององค์ประกอบตัวอย่างหรืออาจยังมีวิธีการที่ใช้ในการวัดปริมาณที่เหลือ SDS เมทิลีนสารที่ใช้งานสีฟ้าทดสอบ (MBAs) [20] เป็นวิธีที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุดรายงานปริมาณ SDS แต่เป็นอย่างสูงที่ไวต่อการรบกวนจากส่วนประกอบประจุลบซึ่งยังซับซ้อนที่มีประจุบวกสีย้อมและสารสกัดลงในคลอโรฟอร์ม ตรวจสีอื่น ๆ ที่มีอยู่ (คราบทั้งหมด) [21] GC-MS ยังถูกใช้ต่อไปนี้ของไพโรไลซิผงซักฟอก [22] ในขณะที่มี LC-MS แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในบริบทของปริมาณระดับร่องรอยของผงซักฟอกจากการแก้ปัญหาโปรตีนที่มี