The big bath theory holds that comp

The big bath theory holds that companies with unusually low earnings in the current year will take large write downs to lower earnings even further. There seems to be little additional penalty for missing the earnings mark by a lot rather than by a little. The large write downs taken in the current year should improve future earnings performance as the burden has already been removed. Although the accounting literature is replete with studies on earnings management in general, there exists a paucity of empirical research specifically testing the big bath theory. However, Walsh et al. (1991) and Chenheiter and Melumad (2002) do provide evidence of its existence. The current study expands the empirical literature on big bath theory and presents additional proof that this method of earnings management is alive and well.
In 2002, SFAS No. 142 ended the decades long practice of amortizing goodwill. Instead, firms must now test goodwill annually for impairment and write down this intangible asset if necessary. Applying the impairment test requires the use of significant discretion on the part of management and presents a unique opportunity to manage earnings through big bath charges. SFAS No. 142 provided additional incentive to take big baths in 2002, the year of adoption, by stating that initial write downs taken that year would be reported as a change in accounting principle and, thus, would not affect operating results. Write downs in subsequent years must be reported as operating expenses.
For the Fortune 100 companies reporting goodwill, this study showed that firms taking goodwill impair-ment charges in 2002 possessed significantly lower earnings in 2002 than did their counterparts not recording the write downs. In 2001 before the opportunity to take these discretionary impairment losses existed, the two groups of companies reported similar earnings levels. In addition to having lower earnings overall in 2002, the group of firms taking the write downs also experienced a significantly higher rate of negative earnings in 2002 than did the non-impairment group. In 2001 when no impairments existed, however, both groups demonstrated similar rates of firms with negative earnings. These results provide compelling evidence that firms practiced big bath earnings manage-ment in the year SFAS No. 142 was adopted.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทฤษฎีอาบน้ำขนาดใหญ่ที่ถือได้ว่า บริษัท ที่มีรายได้ต่ำผิดปกติในปีปัจจุบันจะใช้เวลาในการเขียนดาวน์ขนาดใหญ่เพื่อผลประกอบการที่ลดลงยิ่งขึ้น ดูเหมือนว่าจะมีการลงโทษเพิ่มเติมเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่หายไปเครื่องหมายกำไรมากมากกว่าเล็กน้อย ดาวน์เขียนขนาดใหญ่ดำเนินการในปีปัจจุบันควรปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานรายได้ในอนาคตเป็นภาระได้ถูกลบออกไปแล้ว แม้ว่าวรรณกรรมบัญชีที่เปี่ยมไปด้วยการศึกษาเกี่ยวกับการบริหารจัดการรายได้โดยทั่วไปมีอยู่ความยากจนของการวิจัยเชิงประจักษ์โดยเฉพาะการทดสอบทฤษฎีที่อาบน้ำขนาดใหญ่ แต่วอลช์, et al (1991) และ Chenheiter และ Melumad (2002) จะให้หลักฐานของการดำรงอยู่ของมัน การศึกษาในปัจจุบันขยายวรรณกรรมเชิงประจักษ์ในทฤษฎีอาบน้ำขนาดใหญ่และนำเสนอหลักฐานเพิ่มเติมว่าวิธีการของการจัดการรายได้นี้คือชีวิตและดี.
ในปี 2002 ฉบับที่ 142 SFAS สิ้นสุดทศวรรษที่ผ่านมาการปฏิบัติยาวของค่าความนิยมทยอย แต่ตอนนี้ บริษัท ต้องทดสอบค่าความนิยมเป็นประจำทุกปีการด้อยค่าและเขียนสินทรัพย์ไม่มีตัวตนนี้ในกรณีที่จำเป็น การใช้การทดสอบการด้อยค่าต้องใช้ดุลพินิจอย่างมีนัยสำคัญในส่วนของการบริหารจัดการและนำเสนอโอกาสที่จะจัดการค่าใช้จ่ายรายได้ผ่านการอาบน้ำขนาดใหญ่ SFAS ฉบับที่ 142 ให้แรงจูงใจเพิ่มเติมที่จะใช้เวลาอาบน้ำขนาดใหญ่ในปี 2002 ปีของการยอมรับโดยระบุว่าการเขียนดาวน์เริ่มต้นดำเนินการในปีที่จะมีการรายงานการเปลี่ยนแปลงในหลักการบัญชีและจึงจะไม่ส่งผลกระทบต่อผลการดำเนิน ดาวน์เขียนในปีต่อ ๆ มาจะต้องรายงานเป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน.
สำหรับ บริษัท Fortune 100 รายงานค่าความนิยมจากการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า บริษัท มีค่าใช้จ่ายค่าความนิยมที่เกิดชำรุด-ment ในปี 2002 มีรายได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญในปี 2002 กว่าคู่ของพวกเขาไม่ได้บันทึกดาวน์เขียน ในปี 2001 ก่อนที่จะมีโอกาสที่จะใช้เวลาเหล่านี้ขาดทุนจากการด้อยอยู่กับการตัดสินใจของทั้งสองกลุ่ม บริษัท รายงานผลประกอบการในระดับที่ใกล้เคียงกัน นอกจากจะมีผลประกอบการที่ลดลงโดยรวมในปี 2002 กลุ่ม บริษัท การเขียนดาวน์ยังประสบความสำเร็จในอัตราที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของผลขาดทุนในปี 2002 กว่ากลุ่มที่ไม่ได้ด้อยค่า ในปี 2001 เมื่อความบกพร่องไม่มีตัวตน แต่ทั้งสองกลุ่มแสดงให้เห็นถึงอัตราที่คล้ายกันของ บริษัท ที่มีผลประกอบการในเชิงลบ ผลการเหล่านี้มีหลักฐานที่น่าสนใจว่า บริษัท ได้รับการฝึกฝนกำไรอาบน้ำขนาดใหญ่จัดการ-ment ในปี SFAS ฉบับที่ 142 ถูกนำมาใช้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทฤษฎีนํ้าใหญ่ ถือว่าบริษัทที่มีรายได้ต่ำผิดปกติในปีปัจจุบันจะใช้ขนาดใหญ่เขียนดาวน์เพื่อกำไรมากยิ่งขึ้น ดูเหมือนว่าจะมีการลงโทษเพิ่มเติมเล็ก ๆน้อย ๆสำหรับขาดรายได้มาร์คเยอะมากกว่าด้วยนิดหน่อย ขนาดเขียนลงถ่ายในปีปัจจุบัน ควรปรับปรุงประสิทธิภาพกำไรในอนาคต เช่น ภาระได้ถูกลบออกแม้ว่าบัญชีวรรณกรรมเป็นไป ด้วยการศึกษาในการจัดการรายได้โดยทั่วไป มีอยู่เป็นจำนวนเล็กน้อยของการวิจัยเชิงประจักษ์โดยเฉพาะการทดสอบทฤษฎีอ่างใหญ่ อย่างไรก็ตาม วอลช์ et al . ( 1991 ) และ chenheiter และ melumad ( 2002 ) ทำให้หลักฐานของการดำรงอยู่ของมันการศึกษาปัจจุบันขยายวรรณกรรมเชิงประจักษ์ทฤษฎีนํ้าใหญ่ และแสดงหลักฐานเพิ่มเติมว่า วิธีการของการจัดการรายได้นี้ยังมีชีวิตอยู่และสบายดี
ในปี 2002 เกี่ยวกับหมายเลข 142 สิ้นสุดทศวรรษยาวฝึก amortizing ค่าความนิยม แทน บริษัท ต้องทดสอบความปรารถนาดีต่อปีรวมแล้วเขียนจับต้องไม่ได้นี้ถ้าจำเป็นการใช้ผลการทดสอบต้องใช้ดุลพินิจ ที่สำคัญในส่วนของการจัดการและนำเสนอโอกาสที่จะจัดการค่าใช้จ่ายรายได้ผ่านอ่างใหญ่ เกี่ยวกับหมายเลข 142 ให้สิ่งจูงใจเพิ่มเติมอาบน้ำใหญ่ในปี 2002 , ปีของ การเริ่มต้น เขียนลง โดยระบุว่า ถ่ายในปีนั้นจะรายงานเป็นเปลี่ยนหลักการบัญชี และ จึงจะไม่ส่งผลกระทบต่อผลการดําเนินงาน . เขียนลงในปีต่อมาต้องรายงานเป็นค่าดำเนินการ .
สำหรับ Fortune 100 บริษัท รายงานไมตรี การศึกษานี้พบว่า บริษัท จะทำให้เสียค่าใช้จ่ายใน 2002 มีความปรารถนาดี ment ลดกำไรในปี 2002 กว่าคู่ของพวกเขาไม่ได้บันทึกที่เขียนลงในปี 2001 ก่อนโอกาสที่จะใช้ดุลพินิจบกพร่องเหล่านี้ขาดทุนมีอยู่ สอง ของกลุ่ม บริษัท รายงานผลประกอบการในระดับใกล้เคียงกัน นอกจากมีกำไรลดลงโดยรวมใน 2002 , กลุ่มของ บริษัท จะเขียนลงยังมีประสบการณ์อัตราสูงกว่ากำไรติดลบในปี 2002 กว่าทำไม่บกพร่อง กรุ๊ป ในปี 2001 เมื่อไม่บกพร่องอยู่ อย่างไรก็ตามทั้งสองกลุ่มแสดงอัตราที่คล้ายกันของบริษัทที่มีกำไรติดลบ ผลลัพธ์เหล่านี้มีหลักฐานที่น่าสนใจที่ บริษัท ท่าไรนํ้าใหญ่จัดการ ment ในปีเกี่ยวกับหมายเลข 142 เป็นลูกบุญธรรม