C. riparius test was conducted acco

C. riparius test was conducted according to OECD 218 (2004) test guideline as modified in two non-simultaneous tests. In addition to the emerging time of adults and proportion of emerged adults, also mentum deformities of the 4th instar larvae mouthparts was used as an endpoint. Mentum deformities are commonly used as toxicity indicators in field surveys (Groenendijk et al., 1998) and they have also been studied in standard laboratory tests (e.g. Janssens de Bisthoven et al., 2001). Temperature, sediment andwater pH (VWR pHenomenal), oxygen saturation (VWR DO200), total ammonium (NH4+/NH3) (Tetra test NH3/NH4 +) and water hardness (Tetra test GH/KH) was monitored during the tests.Modified artificial sediment (OECD, 2004)with 17% kaolinite clay, 70–75% quartz sand and 2–2.5% SOM(nominal proportions) was used as a control sediment. Natural sediment from Lake Palosjärvi (OC 23%) from unindustrialized area was used as a source of organic material in the artificial sediment. Control or decanted and blended test sediment was weighed 24–52 g into the test vessels to reach 1.5 cm sediment pillars. The test vessels were filled with Elendts M7 (without RbCl) artificial freshwater (OECD, 2004) to reach sediment to water ratio of 1:4 (v/v). Number of replicates per treatment varied from two to five depending on the amount of test sediment available. Control sediments constituted from six replicates. Sediments were conditioned in test vessels for one week after which the conditioning water was removed in order to remove potential ammonia (Moore et al., 1997) and sediment pH was measured. Test water (M7) was added and it was gently aerated with glass Pasteur pipettes for two days prior to start of the test. Evaporated water was compensated with deionised water (Milli-Q®) periodically. The 1st instar (2–3 d old) C. riparius larvae were introduced with glass Pasteur pipettes to the test vessels. Aeration of overlying water was resumed one day after introducing the larvae to the test vessels. Fromthe 12th to the 28th day test vessels were observed daily and emerged adults were counted, gender determined and removed. The larvae were fed with 0.5 ml of ground TetraMin® suspension (10 mg/ml) 3 times per week and after 10 days the amount of food suspension was increased to 1.0 ml. At the end of the test organic matter was eliminated with 10% KOH and sediments were sieved through 250 μm mesh. Head capsules of emerged adults and 4th instar larvae that failed to emerge were collected and mounted to glass microscope slides with Euparal mounting medium. Mentum deformities were inspected under light microscope with 40-fold magnification and deformities were classified either as mechanical damage (broken teeth) or as developmental deformities (extra or missing teeth and gaps). Deformity index (DI, Hämäläinen, 1999) was calculated as follows:
DI = d
n
where d is the number of deformed or damaged larvae and n is the number of analyzed menta.
Mechanical damage index (MI) was calculated similarly.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การทดสอบซี ​​riparius ได้ดำเนินการตามที่ OECD 218 (2004) เป็นแนวทางในการทดสอบการแก้ไขในสองการทดสอบที่ไม่พร้อมกัน นอกจากนี้ยังมีเวลาที่เกิดขึ้นใหม่ของผู้ใหญ่และสัดส่วนของผู้ใหญ่โผล่ออกมานอกจากนี้ยัง mentum พิกลพิการของวัย 4 ปากตัวอ่อนใช้เป็นปลายทาง พิกลพิการ Mentum มักใช้เป็นตัวชี้วัดความเป็นพิษในการสำรวจสนาม (Groenendijk et al., 1998) และพวกเขายังได้รับการศึกษาในห้องปฏิบัติการมาตรฐานการทดสอบ (เช่น Janssens เด Bisthoven et al., 2001) อุณหภูมิ, pH ตะกอนกายวิภาค (VWR ปรากฎการณ์), ความอิ่มตัวของออกซิเจน (VWR DO200), แอมโมเนียมรวม (NH4 + / NH3) (Tetra ทดสอบ NH3 / NH4 +) และความกระด้างของน้ำ (Tetra ทดสอบ GH / KH) ได้รับการตรวจสอบในช่วง tests.Modified เทียม ตะกอน (OECD, 2004) กับดิน kaolinite 17% ทราย 70-75% และ 2-2.5% SOM (สัดส่วนที่ระบุ) ถูกใช้เป็นตะกอนควบคุม ตะกอนจากทะเลสาบธรรมชาติPalosjärvi (OC 23%) จากพื้นที่ unindustrialized ถูกใช้เป็นแหล่งที่มาของสารอินทรีย์ในตะกอนดินเทียม ควบคุมหรือ decanted และตะกอนผสมการทดสอบได้รับการชั่งน้ำหนัก 24-52 กรัมลงไปในถ้วยทดสอบที่จะไปถึง 1.5 ซมเสาตะกอน การทดสอบเรือเต็มไปด้วย Elendts M7 (ไม่ rbcL) น้ำจืดเทียม (OECD, 2004) ในการเข้าถึงตะกอนน้ำอัตราส่วน 1: 4 (v / v) จำนวนซ้ำต่อการรักษาแตกต่างกัน 2-5 ขึ้นอยู่กับปริมาณของตะกอนจากการทดลอง ตะกอนจากการควบคุมประกอบด้วยหกซ้ำ ตะกอนถูกปรับอากาศในภาชนะทดสอบเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่น้ำเครื่องจะถูกลบออกเพื่อที่จะเอาแอมโมเนียที่มีศักยภาพ (มัวร์ et al., 1997) และพีเอชของตะกอนวัด น้ำทดสอบ (M7) ถูกเพิ่มเข้ามาและมันก็มวลเบาเบา ๆ ด้วยปิเปตแก้วปาสเตอร์เป็นเวลาสองวันก่อนที่จะเริ่มต้นของการทดสอบ น้ำระเหยได้รับการชดเชยด้วยน้ำ deionised (พัน-Q®) เป็นระยะ ๆ วัยที่ 1 (2-3 d เก่า) ตัวอ่อนซี riparius ถูกนำมาใช้กับปิเปตแก้วปาสเตอร์เรือทดสอบ อากาศน้ำวางได้กลับมาวันหนึ่งหลังจากการแนะนำตัวอ่อนเรือทดสอบ fromthe 12 เรือการทดสอบวันที่ 28 พบในชีวิตประจำวันและกลายผู้ใหญ่นับเพศกำหนดและลบออก ตัวอ่อนที่ถูกเลี้ยงด้วย 0.5 มล. จากพื้นดินระงับTetraMin® (10 mg / ml) 3 ครั้งต่อสัปดาห์และหลังจากนั้น 10 วันจำนวนเงินของการระงับอาหารเพิ่มขึ้นเป็น 1.0 มล. ในตอนท้ายของการทดสอบสารอินทรีย์ที่ถูกตัดออก 10% KOH และตะกอนที่ถูกร่อนผ่าน 250 ไมโครเมตรตาข่าย แคปซูลหัวหน้าของผู้ใหญ่โผล่ออกมาและตัวอ่อนวัยที่ 4 ที่ล้มเหลวที่จะออกมาถูกเก็บรวบรวมและติดตั้งกับกระจกสไลด์กล้องจุลทรรศน์ที่มีขนาดกลางติดตั้ง Euparal พิกลพิการได้รับการตรวจสอบ Mentum ภายใต้กล้องจุลทรรศน์แสงที่มีกำลังขยาย 40 เท่าและพิกลพิการถูกจัดให้ไม่ว่าจะเป็นความเสียหายทางกล (ฟันหัก) หรือเป็นความผิดปกติของพัฒนาการ (พิเศษหรือฟันที่หายไปและช่องว่าง) ดัชนีความผิดปกติ (DI, Hämäläinen, 1999) ที่คำนวณได้ดังนี้
DI = d
n
d เป็นจำนวนตัวอ่อนผิดปกติหรือเกิดความเสียหายและ n คือจำนวนของ Menta วิเคราะห์.
ดัชนีความเสียหายวิศวกรรม (MI) ที่คำนวณได้ในทำนองเดียวกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

C riparius ทดสอบดำเนินการตามที่ OECD 218 ( 2004 ) ทดสอบแนวทางที่แก้ไขใน 2 ไม่ได้ทดสอบ นอกจากเวลาที่เกิดขึ้นใหม่ของผู้ใหญ่ และสัดส่วนของจำนวนผู้ใหญ่ ยัง mentum พิกลพิการของ 4 mouthparts หนอนถูกใช้เป็นปลายทาง . mentum ความผิดปกติทั่วไปใช้เป็นตัวชี้วัดความเป็นพิษในการสำรวจ ( groenendijk et al . ,1998 ) และพวกเขายังถูกใช้ในการทดสอบในห้องปฏิบัติการมาตรฐาน ( เช่น แจนเซน เดอ bisthoven et al . , 2001 ) อุณหภูมิ และ pH ตะกอน ( อนาคีเมียมหัศจรรย์ ) , ออกซิเจน ( do200 อนาคีเมีย แอมโมเนีย ( NH4 ) / nh3 ) ( Tetra Test nh3 / NH4 ) และความกระด้าง ( Tetra Test GH / KH ) คือตรวจสอบในระหว่างการทดสอบ การแก้ไขดินเทียม ( OECD , 2004 ) กับ 17% คือดินเหนียว70 - 75% ทรายควอตซ์และ 2 – 2.5 % ( สัดส่วนสมชื่อ ) ถูกใช้เป็นตัวควบคุมตะกอน ธรรมชาติและตะกอนดินจากทะเลสาบ palosj RVI ( OC 23% ) จากพื้นที่ unindustrialized ถูกใช้เป็นแหล่งที่มาของวัสดุอินทรีย์ในดินเทียม ควบคุมหรือรินและผสมทดสอบปริมาณตะกอนหนัก 24 – 52 กรัม เป็นเครื่องใช้ทดสอบถึงตะกอน 1.5 ซม. เสาเรือทดสอบเต็มไปด้วย elendts M7 ( โดยไม่ rbcl ) เทียมน้ำจืด ( OECD , 2004 ) ถึงดินต่อน้ำ 1 : 4 ( v / v ) จำนวนการรักษาที่แตกต่างกันซ้ำต่อจากสองถึงห้าขึ้นอยู่กับปริมาณของตะกอนแบบพร้อมใช้งาน การควบคุมตะกอนขึ้นจากหก ได้แก่ตะกอนดินปรับอากาศในภาชนะทดสอบสำหรับหนึ่งสัปดาห์หลังจากที่ปรับน้ำจะถูกลบออกเพื่อขจัดแอมโมเนียที่มีศักยภาพ ( Moore et al . , 1997 ) และ pH ตะกอนถูกวัด ทดสอบน้ำ ( M7 ) คือการเพิ่มและมันค่อยๆลดกระจกปาสเตอร์ Pipettes เป็นเวลาสองวัน ก่อนที่จะเริ่มการทดสอบ ระเหยน้ำถูกชดเชยด้วย deionised น้ำ ( milli-q ® ) เป็นระยะ ๆ1 ( 2 ) วัย 3 D ) C riparius ตัวอ่อนถูกแนะนำกับปิเปตแก้วยังต้องเรือการทดสอบ เครื่องเติมอากาศในน้ำก็ต่อหนึ่งวันหลังจากที่แนะนำหนอนกับเรือการทดสอบ จาก 12 ถึง 28 วัน การทดสอบเรือพบทุกวัน และกลายเป็นผู้ใหญ่กำลังนับเพศระบุและลบออก ตัวอ่อนที่ได้รับ 05 ml ของพื้นดิน tetramin ®ระงับ ( 10 mg / ml ) 3 ครั้งต่อสัปดาห์ และหลังจาก 10 วันปริมาณของการระงับอาหารเพิ่มขึ้นเป็น 1.0 มล. ที่สิ้นสุดของการทดสอบสารอินทรีย์กำจัด 10% เกาะและตะกอนมีขนาดถึง 250 μเมตรตาข่ายแคปซูลโผล่หัวผู้ใหญ่และ 4 หนอนที่ล้มเหลวจะถูกเก็บและติดตั้งเพื่อติดตั้งกระจกสไลด์ด้วยกล้องจุลทรรศน์ขนาดกลาง euparal . mentum พิกลพิการถูกตรวจสอบภายใต้กล้องจุลทรรศน์แสงกับ 40 เท่าขยายและความพิการ จำแนกเป็นความเสียหายทางกล ( ฟันหัก ) หรือความพิการพัฒนาการ ( ฟันพิเศษหรือขาดหายไปและช่องว่าง )ดัชนีความผิดปกติ ( DI ) และ M และ L และ inen , 1999 ) คำนวณได้ดังนี้
ตี้ = D
n
ที่ D คือ หมายเลขของการพิการหรือทำลายตัวอ่อนและ N คือจำนวนข้อมูลเมนต้า .
ดัชนีความเสียหายทางกล ( MI ) คำนวณได้ เช่น