The verbA group of words cannot be

The verb

A group of words cannot be described as a sentence or a clause unless at least one of the words is a verb. In some ways, we can describe it as the most important part of speech because it is the 'action' word that tells the listener or reader what is happening in the sentence. Verbs can be ‘action’ words like run, initiate, judge, throw, but they can also denote less active notions and have more to do with mental processes and perceptions, like see, know, think and so on.
The noun

A noun is a word which is used to denote a person (traffic warden, woman, Prime Minister, pianist etc.), a concrete or abstract entity (binoculars, fork, field, truth, incoherence etc.) or a place (office, garden, railway station). These are all common nouns; there are also proper nouns which are the names of a specific person, place, event etc., usually starting with a capital letter, for example, York , John, Christmas, Saturday.
A noun can be extended to a noun phrase. In the example phrases given below, the noun (in the first example) and the noun phrase (in the remaining examples) is in bold. Note how much the noun phrase can be extended by adding extra information each time.
Dogs can be vicious
Some dogs can be vicious
Some of the dogs can be vicious
Some of the bigger dogs can be vicious
Some of the bigger dogs in the dog pound can be vicious
The adverb

The traditional approach to adverbs has been to assign mainly those words which are made from adjectives by the addition of the ending –ly (quickly, hopelessly), plus certain other words which are difficult to classify, like not, just and soon. Their main function is to qualify the action of the verb in the clause in some way, but they can also be used to add more information to an adjective or other adverb e.g. awfully good, incredibly slowly. The class of adverbs is very wide-ranging in form and is used to add comments to many of the other word classes.
The preposition

Prepositions allow us to talk about the way in which two parts of a sentence are related to each other. They include words like in, on, under, beside, through, inside, before, opposite. More often than not, these relationships are to do with either time or space, but other types of relationship, such as possession, cause and effect and method can be expressed by using prepositions. The words themselves are generally short and simple but some prepositions are multi-word units; for example, out of, by means of, in spite of, instead of, up to etc. Unless they are part of a verb (get in, pick up, switch off), prepositions are always followed by a phrase containing a noun – at school, in the summer, over the moon and so on.
The adjective

An adjective gives the reader or speaker extra information about a noun or delimits it in some way. It can occur in two positions in a phrase:
before the noun as in clear water, beautiful beaches, a terrible decision. The adjectives in these examples are said to be attributive,
following any form of the verb be (e.g. am, is, was, been) and similar verbs (seem, appear, become) as in the water became clear, the beaches are beautiful. These adjectives are in predicative position.
The pronoun

Pronouns are usually treated as a special sub-class of nouns. This is because they stand in for a noun or group of nouns. They are limited in number and belong to what is called a closed set, that is, a group of words to which new members are, for practical purposes, not allowed. Some examples of pronouns are: I, you, he, she, our, its, something, anyone and so on. Thus, instead of saying, Bill’s arrived. Bill’s in the lounge, we prefer Bill’s arrived. He’s in the lounge. Or a person called for you; better would be someone called for you. There are several other words which fall into this class; for example (the) one(s), when used to replace dishes in the example: pass me the dishes - the ones on the top shelf.
The conjunction

It would be very unusual for anyone to either speak or write completely in simple sentences; instead we tend to use a mixture of simple, compound and complex sentences. One way to create longer, more complicated sentences is to use conjunctions. As we have already noted in the section on types of clause, conjunctions serve to connect two or more clauses, phrases or words together to make longer constructions. In the following examples, the conjunction is in bold:
The coffee was strong, but sweet.
We can go to the match or watch it on TV.
She has a dog and two cats.
When I arrived home, they had already eaten.
I had to stop driving because the rain was so bad.
Can I have a word with you, if you’ve got the time?
Although he can’t swim, he goes sailing.
There are two types of conjunction. The first is the coordinating conjunction; examples of this can be seen in sentences a to c above. This type is always used to connect elements that share the same grammatical status, that is, main clause to main clause, verb to verb, noun to noun, adjective to adjective and so on. In sentence a two adjectives, strong and sweet, are conjoined, in b two verbs, go and watch and c two nouns, dog and cats.
The second type is the subordinating conjunction, which most often joins two or more unequal clauses to one another. Typically a main clause will be connected to a subordinate clause as we saw in the section on clause types. So in sentences d to g above, the subordinate clause (which you will remember cannot stand on its own, but needs another more important clause to complete the meaning) begins with a conjunction, here when, because, if and although.
Word class membership

Although the description above may give the impression that any one word within a single meaning belongs exclusively to one word class, you should note that this is not the case. Study the words in bold in the following examples:
I couldn’t give her an immediate answer .
I was surprised when he answered my letter.
Do not write on the front of the answer sheet.
In the first sentence, answer is being used as a noun – note the attributive adjective immediate and the word an, both indicative of a following noun.
In the second, answer is a verb – the subject he and the ending –ed­ show this.
While in the third, answer tells you what kind of sheet is being talked about and is, therefore, an adjective.
This flexibility in word class membership is a peculiar feature of English among the European languages, many of which would require different endings to show the class of the word.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำกริยากลุ่มของคำที่ไม่สามารถอธิบายเป็นประโยคหรือคำสั่งเว้นแต่อย่างน้อยหนึ่งของคำเป็นคำกริยา ในบางวิธีที่เราสามารถอธิบายว่ามันเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดในการพูดเพราะมันคือ 'การกระทำ' คำที่บอกผู้ฟังหรือผู้อ่านสิ่งที่เกิดขึ้นในประโยค คำกริยาสามารถกระทำคำพูดเช่นวิ่งเริ่มต้นผู้พิพากษาโยน แต่พวกเขายังสามารถแสดงความคิดที่ใช้งานน้อยลงและมีมากขึ้นจะทำอย่างไรกับกระบวนการทางจิตและการรับรู้เช่นเห็นรู้คิดและอื่น ๆ . คำนามคำนามเป็น คำที่ใช้ในการแสดงคน (ผู้คุมการจราจร, หญิง, นายกรัฐมนตรี, นักเปียโน ฯลฯ ) หรือนิติบุคคลที่เป็นรูปธรรมนามธรรม (กล้องส่องทางไกลส้อมข้อมูลความจริงไม่ติดต่อกัน ฯลฯ ) หรือสถานที่ (สำนักงานสวนรถไฟ สถานี) เหล่านี้เป็นคำนามร่วมกันทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีคำนามที่เหมาะสมซึ่งเป็นชื่อของบุคคลที่เฉพาะเจาะจงสถานที่อื่น ๆ เหตุการณ์ที่มักจะเริ่มต้นด้วยอักษรตัวใหญ่เช่นนิวยอร์ก, จอห์นคริสมาสต์วันเสาร์. นามสามารถขยายนามวลี ตัวอย่างเช่นในวลีที่ได้รับด้านล่างที่เป็นรูปธรรม (ในตัวอย่างแรก) และนามวลี (ในตัวอย่างที่เหลือ) เป็นตัวหนา หมายเหตุเท่าใดนามวลีสามารถขยายได้โดยการเพิ่มข้อมูลพิเศษในแต่ละครั้ง. สุนัขสามารถเป็นหินสุนัขบางตัวอาจจะเป็นหินบางส่วนของสุนัขอาจเป็นหินบางส่วนของสุนัขขนาดใหญ่สามารถเป็นหินบางส่วนของสุนัขใหญ่ในปอนด์สุนัขสามารถ เป็นหินคำวิเศษณ์วิธีการแบบดั้งเดิมที่จะวิเศษณ์ได้รับการกำหนดคำเหล่านั้นส่วนใหญ่ที่ทำจากคำคุณศัพท์โดยนอกเหนือจากสิ้นสุด -ly (อย่างรวดเร็วอย่างไร้ความหวัง) บวกคำอื่น ๆ บางอย่างที่เป็นเรื่องยากที่จะจำแนกประเภทเช่นไม่เพียงและ ในไม่ช้า ฟังก์ชั่นหลักของพวกเขาคือการมีคุณสมบัติในการกระทำของคำกริยาในประโยคหนึ่งในวิธีการบางอย่าง แต่พวกเขายังสามารถนำมาใช้เพื่อเพิ่มข้อมูลมากขึ้นในการคำคุณศัพท์หรือคำวิเศษณ์อื่น ๆ เช่นชะมัดดีอย่างไม่น่าเชื่ออย่างช้าๆ ชั้นเป็นคำวิเศษณ์ที่หลากหลายมากในรูปแบบและใช้ในการเพิ่มความคิดเห็นไปหลายชั้นเรียนคำอื่น ๆ . คำบุพบทคำบุพบทช่วยให้เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับวิธีการที่สองส่วนของประโยคที่เกี่ยวข้องกับแต่ละอื่น ๆ พวกเขารวมถึงคำพูดชอบในบนภายใต้ข้างผ่านภายในก่อนที่จะตรงข้าม บ่อยกว่าไม่, ความสัมพันธ์เหล่านี้จะทำอย่างไรกับทั้งเวลาหรือพื้นที่ แต่ประเภทอื่น ๆ ของความสัมพันธ์เช่นครอบครองสาเหตุและผลกระทบและวิธีการสามารถแสดงออกโดยการใช้คำบุพบท คำพูดตัวเองมักจะมีระยะสั้นและเรียบง่าย แต่บางคำบุพบทเป็นหน่วยหลายคำ; ยกตัวอย่างเช่นจากโดยใช้วิธีการทั้งๆที่แทนถึง ฯลฯ จนกว่าพวกเขาจะเป็นส่วนหนึ่งของคำกริยา (ได้รับในการรับปิด) คำบุพบทมีการปฏิบัติตามเสมอโดยวลีที่มีคำนาม - ที่โรงเรียนในช่วงฤดูร้อนกว่าดวงจันทร์และอื่น ๆ . คำคุณศัพท์คำคุณศัพท์จะช่วยให้ผู้อ่านหรือลำโพงข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำนามหรือ delimits ในทางใดทางหนึ่ง มันสามารถเกิดขึ้นได้ในสองตำแหน่งในวลี: ก่อนที่จะเป็นรูปธรรมในขณะที่น้ำใสชายหาดที่สวยงาม, การตัดสินใจที่น่ากลัว คำคุณศัพท์ในตัวอย่างเหล่านี้จะกล่าวว่าเป็นที่แสดงคุณสมบัติ, ต่อไปนี้รูปแบบของคำกริยาใด (เช่นนจะถูก, รับ) และคำกริยาที่คล้ายกัน (ดูเหมือนปรากฏกลายเป็น) ในขณะที่อยู่ในน้ำเป็นที่ชัดเจนชายหาดที่มีความสวยงาม คำคุณศัพท์เหล่านี้จะอยู่ในตำแหน่งกริยา. สรรพนามคำสรรพนามได้รับการรักษามักจะเป็นชั้นย่อยพิเศษของคำนาม นี้เป็นเพราะพวกเขายืนอยู่ในคำนามหรือกลุ่มของคำนาม พวกเขาจะถูก จำกัด จำนวนและเป็นสิ่งที่เรียกว่าชุดปิดที่เป็นกลุ่มคำที่สมาชิกใหม่จะเพื่อวัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติไม่ได้รับอนุญาต ตัวอย่างบางส่วนของคำสรรพนามคือผมคุณเขาเธอของเรามันมีอะไรบางอย่างที่ทุกคนและอื่น ๆ ดังนั้นแทนที่จะพูดว่าบิลมาถึง บิลในเลานจ์เราชอบบิลมาถึง เขาอยู่ในเลานจ์ หรือบุคคลที่เรียกว่าสำหรับคุณ; ดีกว่าจะเป็นคนที่เรียกว่าสำหรับคุณ มีคำอื่น ๆ ที่ตกอยู่ในระดับนี้; ตัวอย่างเช่น () หนึ่ง (s) เมื่อนำมาใช้แทนในตัวอย่างอาหาร: อาหารผ่านไป - คนในชั้นบนสุด. ร่วมมันจะผิดปกติมากสำหรับทุกคนที่จะพูดอย่างใดอย่างหนึ่งหรือเขียนอย่างสมบูรณ์ในประโยคง่าย แทนเรามักจะใช้ส่วนผสมของสารประกอบที่เรียบง่ายและประโยคที่ซับซ้อน วิธีหนึ่งที่จะสร้างอีกต่อไปประโยคที่ซับซ้อนมากขึ้นคือการใช้คำสันธาน ในฐานะที่เราได้ระบุไว้แล้วในส่วนที่เกี่ยวกับประเภทของข้อสันธานทำหน้าที่ในการเชื่อมต่อสองหรือคำสั่งอื่น ๆ วลีหรือคำร่วมกันเพื่อให้การก่อสร้างอีกต่อไป ในตัวอย่างต่อไปนี้ร่วมอยู่ในตัวหนา: . กาแฟเป็นคนเข้มแข็ง แต่หวาน. เราสามารถไปที่การแข่งขันหรือดูมันในทีวี. เธอมีสุนัขและแมวสอง. เมื่อฉันกลับมาถึงบ้านที่พวกเขาได้กินแล้วฉัน ต้องหยุดการขับรถเพราะฝนก็ไม่ดีดังนั้น. ฉันสามารถมีคำกับคุณถ้าคุณได้มีเวลาหรือไม่แม้ว่าเขาจะไม่สามารถว่ายน้ำเขาไปแล่นเรือใบ. มีสองประเภทร่วมเป็น ครั้งแรกคือการประสานงานร่วม; ตัวอย่างของนี้สามารถเห็นได้ในประโยคข้างต้นค ประเภทนี้มักใช้ในการเชื่อมต่อองค์ประกอบที่ใช้สถานะไวยากรณ์เดียวกันนั่นคือข้อหลักข้อหลักคำกริยาคำกริยา, คำนามเพื่อนามคำคุณศัพท์ที่จะคำคุณศัพท์และอื่น ๆ ในประโยคสองคำคุณศัพท์ที่แข็งแกร่งและหวานเป็นความทรงจำในขสองคำกริยาไปและดูและคสองคำนามสุนัขและแมว. ประเภทที่สองคือร่วมสังกัดซึ่งส่วนใหญ่มักจะร่วมสองหรือคำสั่งที่ไม่เท่ากันมากขึ้นไปอีกคนหนึ่ง . โดยปกติข้อหลักจะต้องเชื่อมต่อกับผู้ใต้บังคับบัญชาเป็นข้อที่เราเห็นในส่วนที่เกี่ยวกับข้อประเภท ดังนั้นในประโยค d เพื่อกรัมข้างต้นประโยค (ซึ่งคุณจะจำไม่สามารถยืนได้ด้วยตัวเอง แต่ต้องการอีกข้อที่สำคัญมากขึ้นที่จะเสร็จสมบูรณ์ความหมาย) เริ่มต้นด้วยการร่วมที่นี่เมื่อเพราะถ้าและถึงแม้ว่า. สมาชิกระดับโปรแกรม Word แม้ว่าคำอธิบายข้างต้นอาจจะให้ความรู้สึกว่าใดคำหนึ่งที่อยู่ในความหมายเดียวเท่านั้นที่จะเป็นชั้นหนึ่งคำที่คุณควรทราบว่ากรณีนี้ไม่ได้ ศึกษาคำเป็นตัวหนาในตัวอย่างต่อไปนี้: . ฉันไม่สามารถให้เธอตอบทันที. ฉันรู้สึกประหลาดใจเมื่อเขาตอบจดหมายของฉัน. อย่าเขียนที่ด้านหน้าของกระดาษคำตอบในประโยคแรกคำตอบจะถูกใช้เป็น คำนาม - ทราบคำคุณศัพท์ที่แสดงคุณสมบัติทันทีและคำทั้งบ่งบอกถึงความเป็นรูปธรรมต่อไป. ในสองคำตอบคือคำกริยา -. เรื่องที่เขาและตอนจบ -ed แสดงนี้ในขณะที่ในไตรมาสที่สามคำตอบจะบอกคุณสิ่งที่ชนิด ของแผ่นจะถูกพูดคุยเกี่ยวกับและดังนั้นคำคุณศัพท์. ความยืดหยุ่นนี้ในการเป็นสมาชิกระดับคำเป็นคุณลักษณะเฉพาะของภาษาอังกฤษในหมู่ภาษายุโรปหลายแห่งซึ่งจะต้องมีตอนจบที่แตกต่างกันเพื่อแสดงให้เห็นระดับของคำว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คำกริยา

กลุ่มของคำไม่สามารถอธิบายเป็นประโยคหรืออนุประโยคถ้าอย่างน้อยหนึ่งของคำที่เป็นคำกริยา ในบางวิธีที่เราสามารถอธิบายมันเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดในการพูด เพราะมันคือ ' การกระทำ ' คำที่บอกผู้ฟังหรือผู้อ่านเกิดอะไรขึ้นในประโยค คำกริยาสามารถ ' การกระทำ ' คำเช่นวิ่ง , เริ่มต้น , ผู้พิพากษา , โยน ,แต่พวกเขายังสามารถแสดงถึงความคิดที่ใช้งานน้อยและมีมากขึ้นจะทำอย่างไรกับกระบวนการทางจิตและการรับรู้ เช่น เห็น รู้ คิด และ

คำนามคำนามคือคำที่ใช้ระบุบุคคล ( พัศดี , จราจรหญิง , นายกรัฐมนตรี , เปียโน ฯลฯ ) ที่เป็นรูปธรรม หรือนามธรรม นิติบุคคล ( กล้องส่องทางไกล , ส้อม , เขต , ความจริง , ความไม่เชื่อมโยงกัน ฯลฯ ) หรือสถานที่ ( สำนักงาน , สวน , สถานีรถไฟ )ทั้งหมดนี้เป็นสามานยนาม วิสามานยนาม ยังมีซึ่งเป็นชื่อเฉพาะบุคคล สถานที่ เหตุการณ์ ฯลฯ มักจะเริ่มต้นด้วยอักษรตัวใหญ่เช่นนิวยอร์ก , จอห์น , คริสต์มาส , วันเสาร์
คำนามสามารถขยายนามวลี ในตัวอย่างวลีที่ระบุด้านล่าง คำนาม ( ตัวอย่างแรก ) และคำนามวลี ( ในตัวอย่างที่เหลืออยู่ในตัวหนาหมายเหตุเท่าใดนามวลีสามารถขยายได้โดยการเพิ่มข้อมูลพิเศษในแต่ละครั้ง สุนัขที่ชั่วร้ายได้

สุนัขบางตัวสามารถหิน
บางส่วนของสุนัขที่สามารถหิน
บางส่วนของสุนัขที่ใหญ่กว่าสามารถหิน
บางส่วนของสุนัขที่ใหญ่กว่าในปอนด์สุนัขชั่วร้ายได้

คำวิเศษณ์วิธีการแบบดั้งเดิมที่ได้รับมอบหมาย ส่วนใหญ่เกิดในคำพูดเหล่านั้น ซึ่งถูกสร้างจากคำคุณศัพท์โดยการเติม ly ( ตอนจบ ) ได้อย่างรวดเร็วหมดท่า ) บวกกับคำอื่น ๆบางอย่างที่ยากจะแยกประเภทเช่นไม่เพียง และเร็วๆ นี้ หน้าที่หลักของพวกเขาคือถือว่าการกระทำของกริยาในประโยคในบางวิธีแต่พวกเขายังสามารถใช้ในการเพิ่มข้อมูลไปยังคำคุณศัพท์หรือคำกริยาวิเศษณ์อื่น ๆเช่น รู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ อย่างช้าๆ ชั้นเรียนของคำวิเศษณ์มากหลากหลายในรูปแบบและใช้เพื่อเพิ่มความคิดเห็นของชั้นเรียนอื่น ๆหลายคำ บุพบทบุพบท


ช่วยให้เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับวิธีที่สองส่วนของประโยคที่เกี่ยวข้องกับแต่ละอื่น ๆ พวกเขารวมถึงคำเช่นในในภายใต้ข้าง ผ่าน ภายใน ก่อน ตรงข้าม บ่อยกว่าไม่ ความสัมพันธ์เหล่านี้จะทำให้เวลาหรือพื้นที่ แต่ประเภทอื่น ๆของความสัมพันธ์ เช่น ครอบครอง เหตุ และ ผล และวิธีสามารถแสดงได้โดยการใช้คำบุพบท คำพูดที่ตัวเองมักจะสั้นและง่าย แต่บางอย่างบุพบทเป็นหน่วยหลายคำ เช่น ออกของ โดยวิธีการ แม้ว่า แทนของถึง ฯลฯ นอกจากจะเป็นส่วนหนึ่งของคำกริยา ( รับ , รับ , ปิด ) , คำบุพบทมักตามด้วยวลีที่ประกอบด้วยคำนามทั้งในโรงเรียน และในฤดูร้อนมากกว่าดวงจันทร์และอื่น ๆ .

คำคุณศัพท์คุณศัพท์ให้อ่านหรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำนาม หรือผู้พูด delimits ในบางวิธี มันสามารถเกิดขึ้นได้ใน 2 ตำแหน่งในวลี :
ก่อนคำนาม เช่น ในใสชายหาดที่สวยงาม , การตัดสินใจแย่ คำคุณศัพท์ในตัวอย่างเหล่านี้จะกล่าวเป็นองค์
ต่อไปนี้ในรูปแบบใด ๆ , คํากริยา ( เช่น เป็น คือ เป็น ถูก ) และกริยาที่คล้ายคลึงกัน ( ดูเหมือน , ปรากฏ , กลายเป็น ) ในน้ำก็ใส หาดทรายที่สวยงาม คำคุณศัพท์เหล่านี้จะอยู่ในตำแหน่ง predicative .

คำสรรพนามสรรพนามมักจะถือว่าเป็น Special ซับคลาสของคำนามนี้เป็นเพราะพวกเขายืนอยู่ในนาม หรือกลุ่มของคำนาม พวกเขาจะถูก จำกัด ในจํานวนและอยู่ในสิ่งที่เรียกว่าการตั้งค่า , ปิดที่ , กลุ่มของคำที่สมาชิกใหม่เพื่อวัตถุประสงค์ในทางปฏิบัติไม่อนุญาต ตัวอย่างบางส่วนของสรรพนามคือ : ฉัน เธอ เขา เธอ เรา ของ อะไร ใคร และ ดังนั้น แทนที่จะพูดว่า บิลมา บิลในเลาจ์เราชอบบิลมาแล้วเขาอยู่ที่ห้องนั่งเล่น หรือ คนชื่อ คุณ ดีกว่า จะได้มีคนเรียกคุณมา มีอีกหลายคำ ซึ่งอยู่ในชั้นนี้ เช่น ( ) หนึ่ง ( s ) เมื่อใช้ทดแทนอาหารในตัวอย่าง : ส่งจาน - ที่บนหิ้งด้านบนผม

) มันจะผิดปกติมากสำหรับทุกคนที่จะให้พูดหรือเขียนอย่างสมบูรณ์ในประโยคง่าย ๆแต่เรามักจะใช้ส่วนผสมง่ายผสมและประโยคซับซ้อน วิธีหนึ่งในการสร้างประโยคที่ซับซ้อนมากขึ้นอีกต่อไปคือการใช้สันธาน ในฐานะที่เราได้ระบุไว้แล้วในส่วนของชนิดของอนุประโยค คำสันธานใช้เชื่อมต่อสองคนหรือมากกว่าประโยค วลี หรือคำเข้าด้วยกันเพื่อให้กันอีกต่อไป ในตัวอย่างต่อไปนี้ , ร่วมอยู่ในตัวหนา :
กาแฟแข็งแรงแต่หวาน
เราจะไปแข่งขัน หรือดูใน TV .
เธอมีสุนัขและแมว 2 .
เมื่อฉันมาถึงบ้าน พวกเขาได้กิน
ฉันต้องหยุดขับรถเพราะฝนตกเลย .
ผมขอพูดอะไรกับคุณ ถ้าคุณมีเวลา ?
ถึงแม้ว่าเขาว่ายน้ำไม่เป็น ไป เรือใบ
มีอยู่สองชนิดของคำสันธาน แรกคือการประสานงาน ;ตัวอย่างนี้สามารถเห็นได้ในประโยคเพื่อ C ข้างต้น ชนิดนี้มักใช้เพื่อเชื่อมต่อกับองค์ประกอบที่ใช้ไวยากรณ์สถานะเดียวกัน นั่นคือ หลักอนุประโยคกับอนุประโยคหลักกริยากับกริยา คำนามกับคำนาม , คำคุณศัพท์ที่จะใช้และ ในประโยคที่สองคำคุณศัพท์ แข็งแรง และ หวาน อยู่ติดกัน ใน B 2 กริยา ไปชม และ C สองนาม สุนัข และแมว
ประเภทที่สองคือภาค subordinating สันธาน , ซึ่งมักจะรวมสองหรือมากกว่าที่ไม่เท่ากัน ส่วนอีกคนหนึ่ง มักจะเป็นประโยคหลัก จะเชื่อมกับอนุประโยค ตามที่เราเห็นในส่วนของประเภทของข้อ ดังนั้นในประโยค D G ข้างต้น , อนุประโยค ( ซึ่งคุณจะจดจำไม่สามารถยืนบนของตัวเองแต่ความต้องการอื่น ข้อสำคัญเพื่อให้ความหมาย ) เริ่มต้นด้วยการ ที่นี่ เมื่อ เพราะ ถ้า และแม้ว่าสมาชิก

.
คำเรียนถึงแม้ว่าคำอธิบายข้างต้นอาจจะให้ความประทับใจที่แม้แต่คำเดียวในความหมายเดียว เป็นของเฉพาะคลาสคำหนึ่ง คุณควรทราบว่า นี้เป็นกรณีที่ไม่ การศึกษาคำที่เป็นตัวหนาในตัวอย่างต่อไปนี้ :
ผมไม่สามารถให้คำตอบได้ทันที .
ผมตกใจเมื่อเขาตอบจดหมายของฉัน
ไม่ได้เขียนบนหน้ากระดาษคําตอบ .
ในประโยคแรก ตอบถูกใช้เป็นคำนามคุณศัพท์ทันที–หมายเหตุ องค์ และคำที่ ทั้งการแสดงของต่อไปนี้
ในนาม 2 คำตอบเป็นคำกริยา–เรื่องเขาและตอนจบ–เอ็ดองการแสดงนี้ .
ในขณะที่สามตอบบอกสิ่งที่ชนิดของแผ่นจะถูกพูดถึงและ , จึง , คำคุณศัพท์ .
ความยืดหยุ่นนี้ในสมาชิกระดับคำประหลาดลักษณะภาษาอังกฤษในภาษาในยุโรปหลายแห่งซึ่งจะต้องลงท้ายที่แตกต่างกันเพื่อแสดงระดับของคำ