What was also interesting was that

What was also interesting was that there was very little evidence of students using
the language of NOS. Part of the issue might be a language deficit or simple lack of
confidence in writing about NOS, which the interviews and focus groups bore out:
I find it hard to talk about… you know, positivism and the like. (Barry)
I know it’s important but it can seem very abstract. (Jenny)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สิ่งยังน่าสนใจว่า มีหลักฐานน้อยมากของนักเรียนโดยใช้ภาษาของชุดหมายเลข ส่วนหนึ่งของปัญหาอาจขาดดุลภาษาหรือขาดง่ายความมั่นใจในการเขียนเกี่ยวกับชุดหมายเลข ที่สัมภาษณ์และโฟกัสกลุ่มเจาะออก:พบมันยากที่จะพูด...คุณทราบ positivism และเช่นกัน (Barry)ฉันรู้ว่า มันเป็นสิ่งสำคัญ แต่ดูนามธรรมมาก (เจนนี่)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อะไรคือสิ่งที่น่าสนใจก็คือว่ามีหลักฐานน้อยมากที่นักเรียนใช้
ภาษาของ NOS ส่วนหนึ่งของปัญหาที่อาจจะมีการขาดดุลหรือขาดภาษาที่เรียบง่ายของ
ความเชื่อมั่นในการเขียนเกี่ยวกับ NOS ซึ่งการสัมภาษณ์และการสนทนากลุ่มเบื่อออก:
ฉันคิดว่ามันยากที่จะพูดคุยเกี่ยวกับ ... คุณรู้ว่า positivism และชอบ (แบร์รี่)
ฉันรู้ว่ามันเป็นสิ่งสำคัญ แต่ก็สามารถดูเหมือนเป็นนามธรรมมาก (เจนนี่)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สิ่งที่น่าสนใจคือว่ามีหลักฐานน้อยมากที่นักเรียนใช้
ภาษาของ NOS เป็นส่วนหนึ่งของปัญหาที่อาจจะมีภาษาขาดดุลหรือขาดง่าย
ความมั่นใจในการเขียนเกี่ยวกับ NOS ซึ่งการสัมภาษณ์และสนทนากลุ่มเจาะออก :
ฉันพบว่า มันยากที่จะพูด . . . . . . . คุณก็รู้ ปฏิฐานนิยม และชอบ . ( แบรี่ )
ผมรู้ว่ามันสำคัญ แต่มันยังดูเหมือนนามธรรม ( เจนนี่ )