The aim of this study was to determ

The aim of this study was to determine the effects of problem-based active learning in science education on students’ academic achievement and concept learning. In the study, both quantitative and qualitative research methods were utilized. Quantitative data were obtained via the pre/post-test, treatment-control groups test model. Qualitative data were obtained via document analysis. The research study was conducted on 50, 7th grade students in 2004-2005 school year, in a public school in Istanbul. The treatment process took 30 class hours in total. In the research, three measurement instruments were used: an achievement test, open-ended questions, and an attitude scale for science education. The reliability coefficient of the achievement test was calculated to be KR20=0.78. Cronbach αvalue of the attitude scale was 0.89. While the subject matters were taught on the basis of problem-based active learning in the treatment group, traditional teaching methods were employed in the control group. In the face of the data collected and the evaluations made in the research, it was determined that the implementation of problem-based active learning model had positively affected students’ academic achievement and their attitudes towards the science course. It was also found that the application of problem-based active learning model affects students’ conceptual development positively and keeps their misconceptions at the lowest level.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือการ กำหนดผลกระทบของปัญหาใช้งานเรียนรู้ในการศึกษาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนสำเร็จการศึกษาและเรียนรู้แนวคิด ในการศึกษา มีใช้ทั้งวิธีวิจัยเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพ ข้อมูลเชิงปริมาณได้รับผ่านก่อน/ไปรษณีย์ทดสอบ กลุ่มควบคุมรักษาทดสอบรุ่น ข้อมูลเชิงคุณภาพได้รับผ่านการวิเคราะห์เอกสาร การศึกษาวิจัยได้ดำเนินการใน 50 นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ในปีโรงเรียน 2004-2005 ในโรงเรียนรัฐในอิสตันบูล การรักษาใช้เวลา 30 ชั่วโมงเรียนรวม ในการวิจัย มีใช้เครื่องมือวัด 3: การทดสอบผลสัมฤทธิ์ คำถามแบบเปิด และระดับทัศนคติการศึกษาวิทยาศาสตร์ คำนวณค่าสัมประสิทธิ์ความน่าเชื่อถือของการทดสอบผลสัมฤทธิ์จะ KR20 = 0.78 Cronbach αvalue สเกลทัศนคติเป็น 0.89 ในขณะที่ในหัวข้อเรื่องที่สอนตามปัญหาใช้งานเรียนรู้ในกลุ่มการรักษา วิธีการสอนแบบดั้งเดิมถูกจ้างในกลุ่มควบคุม หน้ารวบรวมข้อมูลและการวิจัยการประเมิน มันถูกกำหนดว่า ปฏิบัติตามปัญหาการเรียนรู้ใช้งานรุ่นมีบวกผลสำเร็จการศึกษานักเรียนและหลักสูตรวิทยาศาสตร์ทัศนคติของพวกเขา ยังพบว่า แอพลิเคชันรุ่นปัญหาใช้งานเรียนรู้มีผลต่อนักเรียนพัฒนาแนวคิดเชิงบวก และช่วยให้ความเข้าใจผิดของพวกเขาในระดับต่ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาผลของการเรียนรู้การใช้งานปัญหาที่ใช้ในการศึกษาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการเรียนรู้แนวคิด ในการศึกษาทั้งวิธีการวิจัยเชิงปริมาณและคุณภาพถูกนำมาใช้ ข้อมูลเชิงปริมาณที่ได้รับผ่านทางก่อน / หลังการทดสอบกลุ่มการรักษาควบคุมการทดสอบรูปแบบ ข้อมูลเชิงคุณภาพที่ได้รับผ่านการวิเคราะห์เอกสาร การศึกษาวิจัยได้ดำเนินการใน 50 นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 ในโรงเรียนปี 2004-2005 ในโรงเรียนของรัฐในอิสตันบูล ขั้นตอนการรักษาใช้เวลา 30 ชั่วโมงในชั้นเรียนรวม ในงานวิจัยสามเครื่องมือวัดที่ใช้: ทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการคำถามปลายเปิดและระดับทัศนคติเพื่อการศึกษาวิทยาศาสตร์ ค่าสัมประสิทธิ์ความน่าเชื่อถือของการทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่คำนวณได้จะเป็น KR20 = 0.78 ครอนบาคαvalueของระดับทัศนคติคือ 0.89 ในขณะที่เรื่องเรื่องได้รับการสอนบนพื้นฐานของการเรียนรู้การใช้งานปัญหาที่อยู่ในกลุ่มการรักษาวิธีการสอนแบบดั้งเดิมถูกว่าจ้างในกลุ่มควบคุม ในหน้าของข้อมูลที่เก็บรวบรวมและการประเมินผลที่เกิดขึ้นในการวิจัยมันก็ตั้งใจว่าการดำเนินการของรูปแบบการเรียนรู้การใช้งานปัญหาที่ใช้มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนได้รับผลกระทบในเชิงบวกและทัศนคติของพวกเขาที่มีต่อการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์ นอกจากนี้ยังพบว่าการใช้รูปแบบการเรียนรู้การใช้งานปัญหาตามผลต่อการพัฒนาความคิดของนักเรียนในทางบวกและช่วยให้ความเข้าใจผิดของพวกเขาที่ระดับต่ำสุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือ เพื่อศึกษาผลของการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นหลักที่ใช้ในวิทยาศาสตร์ศึกษา นักเรียน ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และแนวคิดการเรียนรู้ ในการศึกษาเชิงปริมาณ และวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพที่ใช้ . ข้อมูลเชิงปริมาณได้ผ่านแบบทดสอบก่อน / หลังการรักษาในกลุ่มควบคุมทดสอบแบบ โดยเก็บข้อมูลผ่านการวิเคราะห์เอกสารการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับ 50 นักเรียนเกรด 7 ใน 2547-2548 ปีการศึกษาในโรงเรียนสาธารณะในอิสตันบูล ขั้นตอนการรักษาใช้เวลา 30 ชั่วโมงเรียนทั้งหมด ในการวิจัย เครื่องมือวัดที่ใช้เป็นคำถามปลายเปิด และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบวัดเจตคติต่อวิทยาศาสตร์ศึกษา . มีค่าสัมประสิทธิ์ความเที่ยงของแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมีค่าเป็น kr20 = 0.78 .αเท่ากับมูลค่าของทัศนคติคือ 0.89 . ส่วนเรื่องเรื่องที่ได้รับการสอนโดยใช้ปัญหาเป็นหลักบนพื้นฐานของการเรียนรู้ การใช้วิธีการสอนแบบดั้งเดิมถูกใช้ในกลุ่มควบคุม ในหน้าของข้อมูลที่เก็บรวบรวมและประเมินผลที่เกิดขึ้นในการวิจัยพบว่าการใช้รูปแบบการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นหลักที่มีผลกระทบทางบวกของนักเรียน ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และเจตคติต่อวิชาวิทยาศาสตร์ . นอกจากนี้ยังพบว่า การใช้รูปแบบการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นหลักต่อการพัฒนาแนวคิดของนักเรียนและช่วยให้พวกเขามีความเข้าใจผิดในระดับต่ำมาก