4. Discussion4.1. Effects of dietsT

4. Discussion

4.1. Effects of diets

The mismatch between the availability and the request of agricultural land for slurry disposal according to European and national legislations is growing in many areas of EU. This request is computed applying official standard coefficients for annual N excretion per animal unit, irrespective of the feeding strategies and actual herd performance (Xiccato et al., 2005), but alternative ways of computation based on actual technical information of herds are also promoted (ERM, 2001). Therefore, the adoption of low-protein diets may be a major opportunity to reduce N excretion and the need for agricultural land to dispose slurry (Schiavon et al., 2012), provided that it does not impair animal performance, feeding costs or product quality. Therefore, several studies have recently evaluated the consequences of feeding low-protein diets to growing pigs. Most of them dealt with dietary CP restriction with or without indispensable AA on ad-libitum-fed pigs up to 120 kg final BW. Given this feeding system and target weight, provision of low-CP diets without AA supplementation decreased carcass leanness and increased carcass fatness compared to diets with adequate CP contents ( Bidner et al., 2004, Kerr et al., 1995, Ruusunen et al., 2007 and Wood et al., 2013). Carcass fatness was not affected by low-CP diets when the dietary contents of indispensable AA were kept similar to those of control diets ( Hinson et al., 2009 and Kerr et al., 2003), although there was some suggestion that intramuscular fat may increase ( Kerr et al., 1995 and Wood et al., 2013).



The effects of the dietary CP level or the CP (or Lys)-to-dietary-energy ratio on carcass composition were found to be influenced by the production circumstances, such as the use of an ad libitum versus a restricted feeding regime, or by slaughter at different BW ranges (i.e., different degrees of biological maturity) ( Lebret, 2008). In the traditional Italian heavy pig system, feed restriction is commonly used to obtain pigs that have a BW of 165 kg at 9 months of age and yield hams within the range weight established by the PDO dry-cured ham regulations ( Bosi and Russo, 2004). Depending on the severity of feed restriction, the reductions in the available energy and CP supplies affect body protein and lipid gains, and their ratio, thereby affecting the quality of the carcass and meat ( Mordenti et al., 2003). Protein and lipid depositions are expected to depend on the genetic merit for lean growth, but quantitative rules to predict energy partitioning among their deposition under limiting supply of energy, CP, or both, are still debated ( Sandberg et al., 2005).

Previous studies assessing the effects of reduced dietary CP contents on restricted-fed heavy pigs were conducted supplying crystalline AA to prevent any change in dietary concentration of indispensable AA per kilogram of feed. Galassi et al. (2010) reported that CW, BF, and the weights and yields of the main lean cuts were unaffected by diets that provided only 120 or 99 g CP/kg feed when these diets also supplied 6.5 g/kg feed of total Lys. Likewise, Fabro et al. (2013) reported that a 15% decrease of dietary CP content compared to conventional diets did not affect the carcass composition or dressed-ham weight of pigs slaughtered at 160 kg BW. However, the Lys and methionine contents of the finishing diets used in that investigation were twice those supplied in our study. Prandini et al. (2013) observed similar carcass characteristics in pigs fed diets with a CP content reduced by 3 percentage points and fortified with crystalline Lys compared to control pigs. These authors also found that low-protein diets with 50% less Lys yielded lower values for CW, dressed ham weight, and BF compared to the control. In that study, however, the CP and Lys contents of the control diet was notably greater than those of the CONV diet used herein.

Few previous studies have concurrently reduced the dietary CP and indispensable AA contents given to fed-restricted heavy pigs, and examined the effects on carcass traits. The average CW found in the present study was consistent with that required by the Italian PDO dry-cured ham chain (Bosi and Russo, 2004), and comparable with CW values obtained in other studies dealing with this production system (Galassi et al., 2010, Mordenti et al., 2012 and Zanfi et al., 2014). Here, we found that reductions of the dietary CP and indispensable AA contents did not influence CW or BF, and exerted only minimal effects on the weights and on the proportion of primal cuts on CW. The most notable diet effect concerned the loin weight, which was slightly smaller for MHP- and MLP-fed pigs compared to CONV-fed pigs. However, we did not observe a consistent association between dietary CP reduction and loin weight, as the CONV- and LP-fed diets yielded loins of similar weights. Moreover, MLP- and LP-fed pigs yielded slightly smaller loins (as a percentage of CW) compared to CONV-fed pigs, but the magnitude of this effect was limited, particularly for the diet characterized by the lowest CP and AA contents. Considering that Gallo et al. (2014) found that diet had no effect on growth performance in the same pigs, and the current work revealed that the tested diets had only trivial effects on carcass quality and primal cut weights, we conclude that diets with only 117 or 108 g CP/kg and 5.8 or 4.6 g total Lys/kg are adequate for restricted-fed PDO heavy pigs in the BW ranges from 90 to 130 or from 130 to 165 kg BW, respectively.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4. อภิปราย4.1 ผลของการรับประทานอาหารที่ไม่ตรงกันระหว่างห้องว่างและคำขอที่ดินทางการเกษตรเพื่อการกำจัดสารละลายตามกฎหมายยุโรปและระดับชาติที่มีการเติบโตในหลายพื้นที่ของสหภาพยุโรป คำขอนี้คือการคำนวณค่าสัมประสิทธิ์การใช้มาตรฐานอย่างเป็นทางการสำหรับการขับถ่ายประจำปียังไม่มีข้อความต่อหน่วยสัตว์โดยไม่คำนึงถึงกลยุทธ์การให้อาหารและผลการดำเนินงานที่เกิดขึ้นจริงฝูง (Xiccato et al., 2005) แต่ทางเลือกของการคำนวณบนพื้นฐานของข้อมูลทางเทคนิคที่เกิดขึ้นจริงของฝูงยังมีการส่งเสริม ( ERM, 2001) ดังนั้นการยอมรับของอาหารโปรตีนต่ำอาจจะเป็นโอกาสสำคัญที่จะลดการขับถ่ายไม่มีและความจำเป็นในที่ดินเพื่อการเกษตรในการกำจัดสารละลาย (สกีอาวอน et al., 2012) โดยมีเงื่อนไขว่ามันไม่ได้ทำให้เสียประสิทธิภาพการทำงานของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหรือค่าใช้จ่ายในคุณภาพของผลิตภัณฑ์ . ดังนั้นการศึกษาหลายแห่งเมื่อเร็ว ๆ นี้มีการประเมินผลกระทบของการให้อาหารอาหารโปรตีนต่ำเพื่อสุกร ที่สุดของพวกเขาจัดการกับข้อ จำกัด อาหารที่มี CP มีหรือไม่มีที่ขาดไม่ได้ใน AA โฆษณา libitum เลี้ยงสุกรได้ถึง 120 กก. สุดท้าย BW ได้รับระบบการให้อาหารและน้ำหนักที่กำหนดบทบัญญัติของอาหารต่ำ-CP โดยไม่ต้องเสริม AA ลดลงผอมซากและซากความอุดมสมบูรณ์เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับอาหารที่มีเนื้อหาเพียงพอ CP (Bidner et al., 2004, เคอร์ et al., 1995 Ruusunen et al, 2007 และไม้ et al., 2013) ซากความอุดมสมบูรณ์ไม่ได้รับผลกระทบจากอาหารต่ำ-CP เมื่อเนื้อหาของการบริโภคอาหารที่ขาดไม่ได้ถูกเก็บไว้ AA คล้ายกับที่ของอาหารการควบคุม (Hinson et al., 2009 และเคอร์ et al., 2003) แม้จะมีข้อเสนอแนะบางอย่างที่อาจจะเข้ากล้ามเนื้อไขมัน เพิ่มขึ้น (เคอร์, et al., 1995 และไม้ et al., 2013). ผลกระทบของระดับการบริโภคอาหารหรือซีพีซีพี (หรือลิซ)-to- อาหารพลังงานอัตราส่วนกับองค์ประกอบซากพบว่าได้รับอิทธิพลจากสถานการณ์การผลิต เช่นการใช้ของกินอย่างเต็มที่เมื่อเทียบกับระบอบการปกครองให้อาหาร จำกัด หรือโดยการฆ่าที่แตกต่างกันในช่วง BW (เช่นองศาที่แตกต่างกันของการกำหนดทางชีวภาพ) (Lebret 2008) ในแบบดั้งเดิมอิตาลีระบบหมูหนัก จำกัด อาหารเป็นที่นิยมใช้เพื่อให้ได้สุกรที่มีน้ำหนัก 165 กก. วันที่ 9 เดือนของอายุและผลผลิตแฮมน้ำหนักภายในช่วงที่จัดตั้งขึ้นโดย PDO แห้งหายระเบียบแฮม (Bosi และรุสโซ, 2004 ) ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการ จำกัด อาหาร, การลดลงของพลังงานและวัสดุสิ้นเปลือง CP ส่งผลกระทบต่อร่างกายโปรตีนไขมันและกำไรและอัตราส่วนของพวกเขาจึงมีผลต่อคุณภาพของซากและเนื้อสัตว์ (Mordenti et al., 2003) โปรตีนและไขมันสะสมที่คาดว่าจะขึ้นอยู่กับบุญทางพันธุกรรมสำหรับการเจริญเติบโตยัน แต่กฎที่จะคาดการณ์ปริมาณการแบ่งการสะสมพลังงานในหมู่พวกเขาภายใต้การ จำกัด อุปทานของพลังงาน CP หรือทั้งสองยังคงถกเถียงกัน (Sandberg et al., 2005). ก่อนหน้า การศึกษาการประเมินผลกระทบของเนื้อหา CP อาหารที่ลดลงในสุกรหนัก จำกัด ที่กินได้ดำเนินการจัดหาผลึก AA เพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในความเข้มข้นของการบริโภคอาหารที่ขาดไม่ได้ AA ต่อกิโลกรัมของอาหาร Galassi et al, (2010) รายงานว่า CW, BF และน้ำหนักและอัตราผลตอบแทนของการตัดยันหลักได้รับผลกระทบจากการรับประทานอาหารที่ให้เพียง 120 กรัมหรือ 99 ซีพี / กก. อาหารเมื่ออาหารเหล่านี้ยังคงรักษา 6.5 กรัม / กิโลกรัมจากทั้งหมดฟีลิซ ในทำนองเดียวกัน Fabro et al, (2013) รายงานว่าลดลง 15% ของเนื้อหา CP อาหารเมื่อเทียบกับอาหารธรรมดาไม่ได้ส่งผลกระทบต่อองค์ประกอบซากหรือน้ำหนักแต่งตัวแฮมของสุกรฆ่าที่ 160 กก อย่างไรก็ตามเนื้อหาลิซและ methionine ของอาหารการตกแต่งที่ใช้ในการตรวจสอบว่าเป็นสองผู้จำหน่ายในการศึกษาของเรา Prandini et al, (2013) สังเกตลักษณะซากที่คล้ายกันในสุกรที่เลี้ยงด้วยอาหารที่มีปริมาณซีพีลดลงร้อยละ 3 คะแนนและเสริมด้วยผลึกลิซเมื่อเทียบกับการควบคุมสุกร ผู้เขียนเหล่านี้นอกจากนี้ยังพบว่าอาหารโปรตีนต่ำ 50% น้อย Lys ผลค่าที่ต่ำกว่าสำหรับ CW น้ำหนักแฮมแต่งตัวและ BF เมื่อเทียบกับการควบคุม ในการศึกษานั้น แต่ CP ลิซและเนื้อหาของอาหารการควบคุมเป็นที่สะดุดตามากขึ้นกว่าการรับประทานอาหาร CONV ใช้ในที่นี้. ศึกษาก่อนหน้านี้ไม่กี่ได้พร้อมกันลดอาหารที่มี CP และเนื้อหา AA ที่ขาดไม่ได้รับการเลี้ยงสุกรหนักที่ จำกัด และการตรวจสอบ ผลกระทบต่อลักษณะซาก CW เฉลี่ยที่พบในการศึกษานี้สอดคล้องกับที่กำหนดไว้ในอิตาลี PDO ห่วงโซ่แฮมแห้งหาย (Bosi และรุสโซ, 2004) และเทียบเท่ากับค่า CW ที่ได้รับในการศึกษาอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับระบบการผลิตนี้ (Galassi et al., 2010 Mordenti et al., 2012 และ Zanfi et al., 2014) ที่นี่เราจะพบว่าการลดอาหารที่มี CP และเนื้อหา AA ที่ขาดไม่ได้ก็ไม่ได้มีผลต่อ CW หรือ BF และออกแรงผลกระทบเพียงเล็กน้อยเท่านั้นในน้ำหนักและสัดส่วนของการปรับลดครั้งแรกใน CW ผลการรับประทานอาหารที่โดดเด่นที่สุดที่เกี่ยวข้องน้ำหนักเนื้อซึ่งเป็นขนาดเล็กสำหรับ MHP- MLP และสุกรที่เลี้ยงสุกรเมื่อเทียบกับ CONV เลี้ยง แต่เราไม่ได้สังเกตความสัมพันธ์ที่สอดคล้องกันระหว่างการลดอาหารที่มี CP และน้ำหนักเนื้อเป็นอาหาร CONV- และ LP-เลี้ยงให้ผลเอวของน้ำหนักที่คล้ายกัน นอกจากนี้ MLP- และสุกรที่เลี้ยง LP-ผลเอวเล็กกว่าเล็กน้อย (เป็นเปอร์เซ็นต์ของ CW) เมื่อเทียบกับหมู CONV เลี้ยง แต่ขนาดของผลกระทบนี้ถูก จำกัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการรับประทานอาหารที่โดดเด่นด้วย CP ต่ำสุดและเนื้อหา AA พิจารณาว่ากัล et al, (2014) พบว่าการรับประทานอาหารที่มีผลต่อการเจริญเติบโตในสุกรเดียวกันและการทำงานในปัจจุบันพบว่าอาหารที่มีผลการทดสอบที่น่ารำคาญเพียง แต่ในคุณภาพซากและน้ำหนักตัดครั้งแรกเราสรุปว่าอาหารที่มีเพียง 117 หรือ 108 กรัม / ซีพี กก. และ 5.8 หรือ 4.6 กรัมรวม Lys / กก. มีเพียงพอสำหรับการ จำกัด ที่เลี้ยงสุกร PDO หนักในช่วง BW 90-130 หรือ 130-165 กิโลกรัมตามลำดับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 . การอภิปราย

. . ผลของอาหาร

ไม่ตรงกันระหว่างความพร้อมและความต้องการของที่ดินเพื่อการเกษตรสำหรับการกำจัดสารละลายตามกฎหมายแห่งชาติและยุโรปมีการเติบโตในหลายพื้นที่ของ EU คำสั่งนี้จะคำนวณการใช้ 2 มาตรฐานอย่างเป็นทางการสำหรับปี N การขับถ่ายต่อหน่วยสัตว์โดยไม่คำนึงถึงกลยุทธ์การให้อาหารฝูง และการปฏิบัติจริง xiccato et al . , 2005 ) แต่ทางเลือกของการคำนวณจากข้อมูลทางเทคนิคที่แท้จริงของฝูงยังส่งเสริม ( ERM , 2001 ) ดังนั้น การใช้อาหารโปรตีนต่ำอาจเป็นโอกาสสำคัญที่จะลด N การขับถ่ายและต้องการที่ดินเพื่อการเกษตรเพื่อทิ้งเสีย ( schiavon et al . , 2012 )โดยที่มันไม่ได้บั่นทอนประสิทธิภาพการทำงานของสัตว์ , อาหารค่าใช้จ่ายหรือคุณภาพของผลิตภัณฑ์ ดังนั้น หลายการศึกษาเมื่อเร็ว ๆนี้ การประเมิน ผลของการให้อาหารโปรตีนต่ำในสุกรระยะรุ่น ส่วนใหญ่ของพวกเขาจัดการกับข้อ จำกัด บริษัท ซีพี ออลล์ อาหารมี หรือ ไม่มี ที่ขาดไม่ได้ในอาหารสุกร AA อย่างเต็มที่ได้ถึง 120 กิโลกรัม สุดท้ายน้ำหนักตัว ให้ระบบการให้อาหารและน้ำหนักเป้าหมายการให้อาหารโดยการลดลงต่ำ CP AA ผ่ายผอมซาก และซากไขมันเพิ่มขึ้น เมื่อเทียบกับอาหารที่มีเนื้อหา CP เพียงพอ ( bidner et al . , 2004 , เคอร์ et al . , 1995 , ruusunen et al . , 2007 และไม้ et al . , 2013 ) ความอ้วนซาก ได้รับผลกระทบ โดยอาหาร CP ต่ำเมื่อเนื้อหาของอาหารที่ขาดไม่ได้ AA ไว้คล้ายกับบรรดาของอาหารควบคุม ( ฮินสัน et al . ,2009 และเคอร์ et al . , 2003 ) , แม้ว่าจะมีข้อเสนอแนะบางไขมันที่ฉีดอาจเพิ่ม ( เคอร์ et al . , 1995 และไม้ et al . , 2013 ) .



ผลของอาหาร หรือ ซีพี ( CP ) หรือไลซีน ) - อัตราส่วนพลังงานในอาหารต่อคุณภาพซากพบว่า จะได้รับอิทธิพลจากสถานการณ์การผลิต เช่น การใช้เป็นอย่างเต็มที่ และจำกัดอาหารระบอบหรือการฆ่าที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ช่วง ( เช่น ที่แตกต่างกันองศาของวุฒิภาวะทางชีวภาพ ) ( lebret , 2008 ) ในดั้งเดิมอิตาลีหนักหมูระบบจำกัดอาหารเป็นที่นิยมใช้เพื่อให้ได้สุกรที่มีน้ำหนักตัว 165 กก. 9 เดือนของอายุและแฮม ผลผลิตในช่วงน้ำหนักก่อตั้งขึ้นโดยผลแห้งหายแฮมกฎระเบียบและโบซิ รุสโซ , 2004 )ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของการ จำกัด อาหารลดพลังงานและวัสดุในงาน CP มีผลต่อโปรตีนร่างกายและไขมันและอัตราส่วนผลกำไรของพวกเขาจึงมีผลต่อคุณภาพซากและเนื้อ ( mordenti et al . , 2003 ) โปรตีนและไขมัน Depositions คาดว่าจะขึ้นอยู่กับพันธุกรรมของบุญปอดแต่กฎเชิงปริมาณเพื่อทำนายการสะสมพลังงานของพวกเขาภายใต้การจำกัดอุปทานของพลังงาน โปรตีน หรือทั้งสองยังคงเป็น debated ( Sandberg et al . , 2005 ) .

ก่อนหน้านี้การศึกษาการประเมินผลกระทบของการลดอาหาร CP เนื้อหาเลี้ยงสุกรจำนวนจำกัดหนักขายผลึก AA เพื่อป้องกันการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของอาหารที่ขาดไม่ได้ AA ต่อกิโลกรัมของอาหารgalassi et al . ( 2553 ) รายงานว่า CW BF และน้ำหนักและอัตราผลตอบแทนของหลักยันตัดได้รับผลกระทบจากอาหารที่ให้เพียง 120 กรัม / กิโลกรัมอาหาร CP หรือ 99 เมื่ออาหารเหล่านี้ยังจัด 6.5 กรัม / กิโลกรัมอาหาร . ทั้งหมด อนึ่ง ฟาโบร et al .( 2013 ) รายงานว่า 15 % ลดเนื้อหา CP อาหารเมื่อเทียบกับอาหารปกติไม่มีผลต่อองค์ประกอบของซากหรือแต่งตัวแฮมน้ำหนักของสุกรฆ่าที่ 160 กก. . อย่างไรก็ตาม ไลซีน และเมทไธโอนีนปริมาณอาหารที่ใช้ในการสอบสวนได้สองครั้งนั้นจัดอยู่ในการศึกษาของเรา prandini et al .( 2013 ) พบลักษณะคล้ายซากในสุกรที่ได้รับอาหารที่มีโปรตีนปริมาณลดลง 3 เปอร์เซ็นต์ และเสริมด้วยผลึก . เมื่อเทียบกับการควบคุม สุกร ผู้เขียนเหล่านี้ยังพบว่าอาหารโปรตีนต่ำที่มีค่าต่ำกว่า 50% . น้อยให้ผลสำหรับ CW แต่งตัวน้ำหนักแฮม , BF เมื่อเทียบกับการควบคุม ในการศึกษาที่ อย่างไรก็ตามซีพี และไลซีน เนื้อหาของอาหารควบคุมเฉพาะสูงกว่าของลำเลียงอาหารที่ใช้ในที่นี้

ไม่กี่การศึกษาก่อนหน้านี้ได้โดยลดอาหาร CP และที่ขาดไม่ได้ AA ให้เลี้ยงสุกร จำกัด เนื้อหาหนักและตรวจสอบผลกระทบต่อลักษณะซากโดย CW ที่พบในการศึกษาครั้งนี้สอดคล้องกับที่บังคับใช้โดย PDO อิตาเลียนแห้งหายแฮม ( โบซิโซ่ และ รุสโซ่ , 2004 ) และเทียบเคียงกับ CW ได้ในการศึกษาอื่น ๆที่เกี่ยวข้องกับการผลิตระบบนี้ ( galassi et al . , 2010 , mordenti et al . , 2012 และ 2014 zanfi et al . , ) ที่นี่เราพบว่า จำนวนของซีพี อาหารและที่ขาดไม่ได้ AA เนื้อหาไม่มีผลต่อ CW หรือ BF และความพยายามเพียงเล็กน้อย มีผลต่อน้ำหนักและสัดส่วนของการตัดครั้งแรกกับ CW ผลหารที่โดดเด่นที่สุดคือน้ำหนัก ( ซึ่งเล็กกว่าเล็กน้อยสำหรับตลอดและเลี้ยงสุกรเมื่อเทียบกับ CONV MLP เลี้ยงสุกร อย่างไรก็ตามเราไม่ได้สังเกตความสัมพันธ์สอดคล้องกันระหว่างอาหารและน้ำหนักลด CP ( เป็นอาหารและลำเลียง - แผ่นเสียงจากบั้นเอวของน้ำหนักที่คล้ายคลึงกัน นอกจากนี้ MLP - และ LP เลี้ยงสุกร ( เอวเล็กกว่าเล็กน้อย ( ร้อยละของ CW ) เทียบกับ CONV เลี้ยงหมู แต่ขนาดของผลกระทบนี้จะถูก จำกัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาหารลักษณะ CP ต่ำสุดและเนื้อหาที่ AAพิจารณาว่า Gallo et al . ( 2014 ) พบว่าอาหารไม่มีผลต่อการเจริญเติบโตของสุกรเดียวกันและการทำงานในปัจจุบัน พบว่ามีเพียงเล็กน้อยทดสอบอาหารต่อคุณภาพซากและน้ำหนักตัดครั้งแรก เราสรุปได้ว่า อาหาร ที่มีเพียง 117 กรัม / กิโลกรัม หรือ 108 CP 5.8 หรือ 46 g . / กก. รวมเพียงพอ จำกัด เลี้ยงหมูใน BW PDO หนักช่วงตั้งแต่ 90 ถึง 130 หรือตั้งแต่ 130 ถึง 165 กิโลกรัม


)