This paper investigates the recent

This paper investigates the recent trends in poverty and income distribution since the 1990,
distinguishing between the pre-crisis and the after- crisis periods. To contributing to the recent
debate, we also attempt to decompose poverty reduction into two parts, one attributable to
growth and the other attributable to inequality. Then we investigate the issue of how much
the poor benefit from growth.
We found that despite past progress, both internal and external factors have led to a
slowdown in China's export and economic growth between 1997-1999, which in turn might
have adversely affected the poor: There was a slight increase in the poverty headcount
between 1997-99 using lower poverty lines, and a worsening of poverty gap index. The real
average per capita consumption declined for farmers, especially for those living in the poor
- 14 -
regions such as Gansu, Heilongjiang, Shanxi, and Xinjiang. However, it remains unclear to
what degree this decline was due to financial crises in Asia.
Second, during the period from 1990 to 1999, there was a significant worsening of
both rural and urban income distributions. During the Asian crisis however, it has remained
relatively stable.
Third, after decomposing the poverty reduction into two parts, we found that
economic growth contributed significantly to poverty reduction, while a rising inequality has
increased poverty, except for one period. Moreover, the poor benefited much less than the
rich fromr, the economic growth, and it was only the top 20 percent of the population whose
income growth had reached or exceeded the average growth rate.
Finally, we examine the relationship between human capital, growth and poverty. Our
preliminary results show that the accumulation of human capital had slowed during the reform
period and contributed less to economic growth than that for pre-reform period. There is a
huge regional disparity in human capital stock across province, and the distribution of
education is beco;-.-cdig increa6ilugly skewea. .- is a milatter of concem as human capital is
the poor's main asset, and education is positively and significantly related to growth and
poverty reduction. This issue should be addressed if China is to succeed in its efforts to attack
poverty and inequality.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนวโน้มล่าสุดในการกระจายรายได้และความยากจนพ.ศ. 2533 ตรวจสอบเอกสารนี้แยกความแตกต่างระหว่างก่อนเกิดวิกฤตและหลังวิกฤตรอบ การสนับสนุนการล่าสุดอภิปราย เรายังพยายามที่จะลดความยากจนเป็นสองส่วน หนึ่งรวมเปื่อยเจริญเติบโตและที่อื่น ๆ รวมถึงความไม่เท่าเทียมกัน เราตรวจสอบว่าปัญหานี้มากคนจนได้ประโยชน์จากการเจริญเติบโตเราพบว่า แม้ มีความคืบหน้าอดีต ปัจจัยทั้งภายใน และภายนอกได้นำไปสู่การล่าช้าในการส่งออกของจีนและการเติบโตทางเศรษฐกิจระหว่างปี 1997-1999 ซึ่งอาจจะมีผลกระทบคนจน: มีการเพิ่มขึ้นเล็กน้อยได้แก่ความยากจนระหว่างปี 1997-99 ใช้ต่ำกว่าเส้นความยากจน และเลวลงของดัชนีช่องว่างความยากจน จริงปริมาณเฉลี่ยต่อหัวปฏิเสธสำหรับเกษตรกร โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ในคนยากจน-14-ภูมิภาค เช่น Gansu มณฑลเฮย์หลงเจียง มณฑล Xinjiang อย่างไรก็ตาม มันยังคงชัดเจนกับระดับใดปฏิเสธนี้เป็นวิกฤตทางการเงินในเอเชียที่สอง ในช่วงเวลาจากปี 1990 ถึง 1999 มีเลวลงอย่างมีนัยสำคัญของทั้งการกระจายรายได้ในชนบท และในเมือง ในช่วงวิกฤตเอเชีย อย่างไรก็ตาม ยังคงค่อนข้างมั่นคงที่สาม หลังจากพืชพันธุ์การลดความยากจนเป็นสองส่วน เราพบว่าส่วนมากการลดความยากจน ในขณะที่ความไม่เท่าเทียมกันสูงขึ้นมีการเติบโตทางเศรษฐกิจเพิ่มความยากจน ยกเว้นรอบระยะเวลาหนึ่ง นอกจากนี้ คนจนได้รับประโยชน์มากน้อยกว่าfromr รวย การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ และมีเฉพาะด้านบน 20 เปอร์เซ็นต์ของประชากรที่มีรายได้เติบโตได้ถึง หรือเกินอัตราการเติบโตเฉลี่ยสุดท้าย เราตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างทุนมนุษย์ การเจริญเติบโต และความยากจน ของเราแสดงผลลัพธ์เบื้องต้นที่สะสมของบุคลากรมีการชะลอตัวในช่วงการปฏิรูปหรอก และรอบระยะเวลาน้อยกว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจกว่าที่สำหรับรอบระยะเวลาก่อนปฏิรูป ไม่มีการdisparity ใหญ่ภูมิภาคที่มนุษย์จดทะเบียนจังหวัด และการกระจายของศึกษาเป็น beco; -. -cdig increa6ilugly skewea . -เป็น milatter ของ concem เป็นทุนมนุษย์แย่ของสินทรัพย์ และการศึกษาเชิงบวก และมีนัยสำคัญเกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโต และลดความยากจน ปัญหานี้ควรระบุว่าจีนจะ ประสบความสำเร็จในความพยายามในการโจมตีความยากจนและความไม่เท่าเทียมกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระดาษนี้จะสำรวจแนวโน้มล่าสุดในความยากจนและการกระจายรายได้ตั้งแต่ปี 1990
ความแตกต่างระหว่างวิกฤตก่อนและงวดวิกฤตหลังการ จะเอื้อต่อการที่ผ่านมาการอภิปรายเรายังพยายามที่จะสลายการลดความยากจนเป็นสองส่วนหนึ่งเนื่องมาจากการเจริญเติบโตและอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับการไม่เท่าเทียมกัน จากนั้นเราจะตรวจสอบปัญหาของเท่าใดประโยชน์จากการเติบโตที่ไม่ดี. เราพบว่าแม้จะมีความคืบหน้าที่ผ่านมาทั้งภายในและปัจจัยภายนอกได้นำไปสู่การชะลอตัวในการส่งออกของจีนและการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจระหว่าง 1997-1999 ซึ่งในทางกลับกันอาจจะได้รับผลกระทบกระทบไม่ดี: มีเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในหัวจนเป็นระหว่าง1997-1999 โดยใช้เส้นความยากจนลดลงและเลวลงของดัชนีช่องว่างความยากจน จริงเฉลี่ยการบริโภคต่อหัวลดลงสำหรับเกษตรกรโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการใช้ชีวิตผู้ที่อยู่ในที่ไม่ดี- 14 - ภูมิภาคเช่นกานซูเฮย์หลงเจียงชานซีและซินเจียง แต่ก็ยังไม่ชัดเจนที่จะสิ่งที่การศึกษาระดับปริญญาการลดลงนี้เป็นผลมาจากวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย. ประการที่สองในช่วงเวลา 1990-1999 ที่มีนัยสำคัญเลวลงของทั้งการกระจายรายได้ในเมืองและชนบท ในช่วงวิกฤตเอเชีย แต่ก็ยังคงมีเสถียรภาพค่อนข้าง. ประการที่สามหลังจากการสลายการลดความยากจนเป็นสองส่วนที่เราพบว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจมีส่วนสำคัญต่อการลดความยากจนในขณะที่ความไม่เท่าเทียมกันที่เพิ่มขึ้นได้เพิ่มขึ้นความยากจนยกเว้นสำหรับระยะเวลาหนึ่ง นอกจากนี้ที่น่าสงสารได้รับประโยชน์น้อยกว่าfromr ที่อุดมไปด้วยการเติบโตทางเศรษฐกิจและมันก็เป็นเพียงด้านบนร้อยละ 20 ของประชากรที่มีการเติบโตของรายได้ถึงหรือเกินอัตราการเจริญเติบโตเฉลี่ย. สุดท้ายเราตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างทุนมนุษย์, การเจริญเติบโต และความยากจน ของเราผลการศึกษาเบื้องต้นแสดงให้เห็นว่าการสะสมของทุนมนุษย์ได้ชะลอตัวลงในช่วงการปฏิรูประยะเวลาและมีส่วนน้อยที่จะเติบโตทางเศรษฐกิจกว่าสำหรับช่วงก่อนการปฏิรูป มีคือความแตกต่างในระดับภูมิภาคมากในหุ้นทุนมนุษย์ข้ามจังหวัดและการกระจายของการศึกษาคือbeco; -.- cdig increa6ilugly skewea .- เป็น milatter ของ concem เป็นเมืองหลวงของมนุษย์เป็นสินทรัพย์หลักยากจนและการศึกษาความสัมพันธ์ทางบวกต่อการเจริญเติบโตและการลดความยากจน ปัญหานี้ควรได้รับการแก้ไขในกรณีที่จีนประสบความสำเร็จในความพยายามที่จะโจมตีความยากจนและความไม่เท่าเทียมกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กระดาษนี้ investigates แนวโน้มล่าสุดในความยากจนและการกระจายรายได้ ตั้งแต่ปี 1990
ความแตกต่างระหว่างก่อนและหลังวิกฤตการณ์วิกฤตครั้ง เพื่อให้เกิดการอภิปรายล่าสุด
เรายังพยายามที่จะสลายการลดความยากจนออกเป็นสองส่วน หนึ่งส่วน
การเจริญเติบโตและอื่น ๆ เนื่องมาจากความไม่เท่าเทียมกัน . แล้วเราตรวจสอบปัญหาเท่าไหร่
ประโยชน์ที่ยากจนจากการเจริญเติบโต พบว่า แม้จะมีความก้าวหน้า
อดีต ทั้งภายใน และภายนอก ปัจจัยที่นำไปสู่
การชะลอตัวในการส่งออกของจีนและการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจระหว่างปีการศึกษา 2540-2542 ซึ่งในทางกลับกันอาจ
มีผลกระทบคนจนมีเพิ่มขึ้นเล็กน้อยในช่วงเย็นระหว่างความยากจน
1997-99 โดยใช้เส้นความยากจนลดลง และ ลงของดัชนีช่องว่างความยากจน
จริงเฉลี่ยปริมาณการบริโภคต่อหัวของเกษตรกรลดลง โดยเฉพาะผู้ที่อาศัยอยู่ในยากจน
- 14 -
ภูมิภาคเช่น Gansu , Heilongjiang , Shanxi และซินเจียง . อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีความชัดเจนอะไร

) ลดลงเนื่องจากวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย .
2 ในช่วงปี 1990 ถึง 1999 มีเมืองสำคัญของการกระจายรายได้ทั้งในชนบทและชุมชนเมือง
.ในช่วงวิกฤตเอเชีย อย่างไรก็ตาม มันยังคงมีเสถียรภาพค่อนข้าง
.
3 หลังของการแก้ไขปัญหาความยากจนเป็นสองส่วน เราจะพบว่า การเติบโตทางเศรษฐกิจ
ส่วนอย่างมากในการลดความยากจน ในขณะที่อสมการ rising ได้
เพิ่มความยากจน ยกเว้นช่วง นอกจากนี้ คนจนได้ประโยชน์น้อยกว่า
รวย fromr , การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและมันเป็นเพียงด้านบน 20 เปอร์เซ็นต์ของประชากรที่มี
รายได้มีถึงหรือเกินอัตราการเติบโตเฉลี่ย .
สุดท้ายเราศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทุนมนุษย์การเจริญเติบโตและความยากจน ผลเบื้องต้นของเรา
แสดงว่าการสะสมทุนมนุษย์มีการชะลอตัวในช่วงการปฏิรูป
และสนับสนุนน้อยกว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจกว่าช่วงก่อนการปฏิรูป มี
ความต่างระดับภูมิภาคขนาดใหญ่ในมนุษย์ทุนข้ามจังหวัด และการกระจายของ
การศึกษาเพา ; - . - cdig increa6ilugly skewea . - เป็น milatter ของ concem เป็นทุนมนุษย์
คนจนสินทรัพย์หลักของการศึกษาและมีสัมพันธ์กับการเจริญเติบโตและ
แก้ไขความยากจน ปัญหานี้ควรให้ความสนใจ ถ้าจีนจะประสบความสำเร็จในความพยายามที่จะโจมตี
ความยากจน