A private community, such as a fami

A private community, such as a family, has priority over an individual. A child is not regarded as an individual, but as a family member for whom the parents are responsible. Because of this, and a recent remarkable decline in Japan’s birthrate, parents are more likely to be overprotective of their child. Furthermore, the extensive use of nonverbal and indirect communication is a unique cultural feature in Japan. For the Japanese, who for centuries communicated in
one language on a small group of islands, there may be some truth in the idea that understanding is possible without having to put everything into words. Vague expressions are usually preferred, even in cases where the children are informed of a cancer diagnosis. From a critical viewpoint, Japanese communication seems to be illogical and contain insufficient
explanation; overprotecting a child can usurp
the child’s autonomy, and few Japanese
pediatricians believe that they are responsible
for communicating with a child about his or
her illness.2

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ชุมชนส่วนตัว เช่นครอบครัว มีความสำคัญเหนือตัวบุคคล เด็กไม่ได้รับการยกย่องว่า เป็นบุคคล แต่ เป็นสมาชิกในครอบครัวที่พ่อแม่ต้องรับผิดชอบ จากนี้ และการลดลงโดดเด่นล่าสุดของญี่ปุ่นเกิด พ่อแม่เป็นยิ่งน่าจะปกป้องเด็กของพวกเขา นอกจากนี้ การใช้กริยา และทางอ้อมจะมีวัฒนธรรมเฉพาะในญี่ปุ่น ญี่ปุ่น ที่มานานหลายศตวรรษในการสื่อสารภาษาหนึ่งในกลุ่มของหมู่เกาะขนาดเล็ก อาจมีความจริงบางอย่างในความคิดที่เข้าใจเป็นไปได้ โดยไม่ต้องใส่ทุกอย่างลงในคำ นิพจน์ที่คลุมเครือจะต้องปกติ แม้ในกรณีที่เด็กจะได้รับแจ้งของการวินิจฉัยโรคมะเร็ง จากจุดชมวิวที่สำคัญ สื่อสารภาษาญี่ปุ่นดูเหมือนจะ เป็นเรื่องไร้เหตุผล และประกอบด้วยไม่เพียงพอคำอธิบาย overprotecting เด็กสามารถแย่งชิงเด็กมีอิสระ และญี่ปุ่นไม่กี่กุมารเชื่อว่า เป็นความรับผิดชอบการสื่อสารกับเด็กเกี่ยวกับเขา หรือillness.2 ของเธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชุมชนส่วนตัวเช่นครอบครัวมีความสำคัญมากกว่าบุคคล เด็กที่ไม่ได้รับการยกย่องให้เป็นบุคคล แต่เป็นสมาชิกในครอบครัวสำหรับผู้ที่พ่อแม่มีความรับผิดชอบ ด้วยเหตุนี้และลดลงที่โดดเด่นที่ผ่านมาในอัตราการเกิดของญี่ปุ่นพ่อแม่มีแนวโน้มที่จะปกป้องเด็กของพวกเขา นอกจากนี้การใช้งานที่กว้างขวางของการสื่อสารอวัจนภาษาและทางอ้อมเป็นคุณลักษณะทางวัฒนธรรมที่ไม่ซ้ำกันในประเทศญี่ปุ่น สำหรับชาวญี่ปุ่นที่มานานหลายศตวรรษสื่อสารด้วย
ภาษาหนึ่งในหมู่เกาะเล็ก ๆ อาจจะมีความจริงบางอย่างในความคิดที่ว่าเข้าใจเป็นไปได้โดยไม่ต้องใส่ทุกอย่างลงไปในคำ การแสดงออกที่คลุมเครือมักจะเป็นที่ต้องการแม้ในกรณีที่เด็กจะแจ้งให้ทราบถึงการวินิจฉัยโรคมะเร็ง จากมุมมองที่สำคัญในการสื่อสารของญี่ปุ่นน่าจะเป็นเหตุผลที่ไม่เพียงพอและมี
คำอธิบาย; overprotecting เด็กสามารถแย่งชิง
ความเป็นอิสระของเด็กและไม่กี่ญี่ปุ่น
กุมารแพทย์เชื่อว่าพวกเขามีความรับผิดชอบ
ในการสื่อสารกับเด็กเกี่ยวกับเขาหรือ
illness.2 เธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ชุมชนส่วนบุคคล เช่น ครอบครัว สำคัญกว่าตัวบุคคล เด็กยังไม่ถือว่าเป็นบุคคล แต่เป็นสมาชิกในครอบครัวที่พ่อแม่มีความรับผิดชอบ เพราะเหตุนี้ และลดลงมากล่าสุดในอัตราการเกิดของประชากรญี่ปุ่น พ่อแม่จะต้องการปกป้องลูก นอกจากนี้การใช้ที่กว้างขวางของการสื่อสารอวัจนภาษาและทางอ้อมเป็นคุณลักษณะทางวัฒนธรรมที่ไม่ซ้ำกันในญี่ปุ่น สำหรับภาษาญี่ปุ่นสื่อสารในที่ศตวรรษภาษาหนึ่งในกลุ่มเล็ก ๆของเกาะ อาจจะมีความจริงบางอย่างในความคิดความเข้าใจโดยไม่ต้องใส่ทุกอย่างลงไปในคำพูด สำนวนที่คลุมเครือมักจะต้องการแม้ในกรณีที่เด็กจะทราบการวินิจฉัยโรคมะเร็ง จากจุดชมวิวที่สำคัญการสื่อสารญี่ปุ่น ดูเหมือนจะไม่สมเหตุผลและมีไม่เพียงพอคำอธิบาย ; overprotecting เด็กสามารถแย่งชิงการปกครองตนเองของเด็ก และญี่ปุ่นไม่กี่กุมารแพทย์เชื่อว่าพวกเขามีความรับผิดชอบการสื่อสารกับเด็กเกี่ยวกับของเขาหรืออาการป่วยของเธอ .