Objectives: To study the effects of

Objectives: To study the effects of physical stimulation based on walking exercises, equilibrium and endurance on cognitive function and walking efficiency in patients with dementia. Methods: Randomized controlled trial including 31 subjects suffering from dementia (age: 81.8 ± 5.3 years). The intervention group (n = 16) benefited from a 15-week physical activity programme involving three 1-hour sessions per week. The control group (n = 15) did not practice any physical activities. Before and after rehabilitation, all subjects were evaluated with the Rapid Evaluation of Cognitive Functions test (ERFC French version) and walking analysis. Results: After the 15 weeks of rehabilitation, the subjects from the intervention group improved their overall ERFC score (p < 0.01), while those in the control group decreased their overall ERFC score. Interactions were also observed between walking parameters and groups (p < 0.01); the intervention group improved walking capacities through heightened walking speed, stride length and a reduction in double limb support time. Lastly, the subjects from the control group presented a reduction in both walking speed and stride length. Conclusion: This study shows that a physical activity programme can slow cognitive decline and improve quality of walking in elderly persons suffering from dementia.
INTRODUCTION
Alzheimer’s disease constitutes a major phenomenon in modern society. Associated in its initial stages with memory disorders, Alzheimer’s is a neurodegenerative disease that brings about a variety of cognitive disorders and motor perturbations [1, 2].
Alzheimer-type dementia presents degenerative cognitive deficits. Subsequent to the loss of memory, the deficits carry over into the areas of language (aphasia), motion organization (apraxia), visual recognition (agnosia) and the executive functions (such as making decisions and planning ahead). Also, life style may modulate the effects of pathological aging on cognitive functions. As one of the factors related to life style, physical training is presently the subject of an appreciable body of research. The effects of physical activity on healthy aged people have been amply demonstrated, especially regarding cognitive functioning [3]. Moreover, other studies have shown that a physically active life style provides protection against Alzheimer’s *4, 5+ . It consequently appears that leisure-time activities, social networks and physical activities have a positive impact on these people’s cognition in the overall framework of disease prevention. For elderly people with dementia, on the other hand, studies are few and far between. In 2004, one meta analysis [6] had synthesized published results on the effects of exercise training for cognitively impaired older adults. Exercise training was associated with positive effects on health, physical, cognitive, functional and behavioral components. It would seem that physical activity slows down the effects of pathological aging by maintaining and even enhancing the executive functions, which can be defined as a variety of high-level cognitive processes allowing for behavior that is flexible and context-adapted [7], communication abilities [8] and the cognitive functions [9, 10].
Even though Alzheimer-type dementia entails the progressive loss of the cognitive functions, motor system disorders are part and parcel of the clinical picture. In comparison with the healthy elderly, recordings of the way Alzheimer people walk have highlighted various modifications shortened stride, diminished speed, and heightened average limb support time [1, 2, 11]. The loss of locomotor efficiency in dementia patients increases the risk of falls [12–14] . As a result, improvement of the spatiotemporal parameters of walking appears primordial. Rolland et al. [15] have shown that a physical activity programme speeded walking.
The primary aim of this study was to influence of physical training on the cognitive functions of elderly people suffering from dementia. The second aim was to demonstrate that this training can also influence locomotor efficiency.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของการกระตุ้นทางกายภาพการเดินออกกำลังกาย สมดุล และความอดทนกับการทำงานรับรู้ และเดินอย่างมีประสิทธิภาพในผู้ป่วยสมองเสื่อม วิธีการ: Randomized ควบคุมทดลองรวมทั้ง 31 เรื่องที่ทุกข์ทรมานจากสมองเสื่อม (อายุ: 81.8 ± 5.3 ปี) กลุ่มจัดการ (n = 16) ได้รับประโยชน์จากโครงการ 15 สัปดาห์กิจกรรมทางกายภาพที่เกี่ยวข้องกับสามรอบ 1 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ กลุ่มควบคุม (n = 15) ได้ฝึกกิจกรรมทางกายภาพใด ๆ ก่อน และ หลังการฟื้นฟู ถูกประเมินทุกหัวข้ออย่างรวดเร็วประเมินของรับรู้ฟังก์ชันทดสอบ (ERFC เวอร์ชันภาษาฝรั่งเศส) และวิเคราะห์การเดิน ผลลัพธ์: หลังจากที่สัปดาห์ที่ 15 ของการฟื้นฟู เรื่องจากกลุ่มแทรกแซงขึ้น ERFC ของพวกเขาโดยรวมคะแนน (p < 0.01), ในขณะที่ในกลุ่มควบคุมลดลงคะแนน ERFC ของพวกเขาโดยรวม ยังสุภัคโต้ตอบระหว่างเดินพารามิเตอร์และกลุ่ม (p < 0.01); กลุ่มแทรกแซงปรับปรุงกำลังเดินผ่านความเร็วสูงที่เดิน ก้าวยาว และลดระยะเวลาการสนับสนุนคู่ขา สุดท้าย เรื่องจากกลุ่มควบคุมแสดงลดทั้งยาวเร็วและก้าวเดิน สรุป: การศึกษานี้แสดงว่า โปรแกรมกิจกรรมทางกายภาพสามารถปฏิเสธการรับรู้ช้า และปรับปรุงคุณภาพของการเดินในคนสูงอายุที่ทุกข์ทรมานจากสมองเสื่อม แนะนำ โรคอัลไซเมอร์ถือเป็นปรากฏการณ์ที่สำคัญในสังคมสมัยใหม่ ในขั้นตอนการเริ่มต้นเกี่ยวกับความผิดปกติของหน่วยความจำ ของไซเมอร์เป็นโรค neurodegenerative ที่เกี่ยวกับการรับรู้ความผิดปกติและมอเตอร์ perturbations [1, 2] สมองเสื่อมชนิดอัลไซแสดงขาดดุลรับรู้เสื่อม Subsequent to สูญเสียความจำ การขาดดุลมีมากกว่าในด้านภาษา (aphasia), องค์กรเคลื่อนไหว (apraxia), ภาพการรับรู้ (agnosia) และฟังก์ชันบริหาร (เช่นตัดสินใจ และวางแผนล่วงหน้า) ยัง วิถีชีวิตอาจ modulate ผลของอายุทางพยาธิวิทยาในฟังก์ชันรับรู้ เป็นหนึ่งในปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิต การฝึกอบรมทางกายภาพได้ปัจจุบันเรื่องของร่างกายเห็นงานวิจัย ผลกระทบของกิจกรรมทางกายภาพกับสุขภาพอายุคนได้แล้ว amply แสดง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการทำงานรับรู้ [3] นอกจากนี้ การศึกษาอื่น ๆ แสดงให้เห็นว่า สไตล์การใช้งานจริงช่วยป้องกันการเสื่อมของ * 4, 5 + ดังปรากฏว่า กิจกรรมเวลาว่าง เครือข่ายทางสังคม และกิจกรรมทางกายภาพมีผลกระทบกับประชานคนเหล่านี้ในกรอบภาพรวมของการป้องกันโรค สำหรับคนสูงอายุที่มีสมองเสื่อม คง ศึกษาได้หยอมแหยม ในปี 2004 วิเคราะห์เมตาหนึ่ง [6] ได้สังเคราะห์ผลการเผยแพร่บนผลการฝึกออกกำลังกายสำหรับผู้ใหญ่ cognitively ความเก่า ฝึกออกกำลังกายที่สัมพันธ์กับผลบวกสุขภาพ ส่วนประกอบทางกายภาพ รับรู้ ทำงาน และพฤติกรรม มันจะดูเหมือนว่า กิจกรรมทางกายภาพช้าผลทางพยาธิวิทยาอายุการรักษา และยังเพิ่มฟังก์ชันบริหาร ที่สามารถกำหนดเป็นระดับสูงรับรู้กระบวนการทำให้ลักษณะการทำงานที่ยืดหยุ่น และ ปรับบริบท [7], ความสามารถในการสื่อสาร [8] และฟังก์ชันรับรู้ [9, 10] แม้ว่าสมองเสื่อมชนิดอัลไซมีการสูญเสียฟังก์ชันการรับรู้ก้าวหน้า ความผิดปกติของระบบประสาทสั่งได้ส่วนหนึ่งและพัสดุของภาพทางคลินิก เมื่อเปรียบเทียบกับผู้สูงอายุมีสุขภาพดี บันทึกของทางเสื่อมคนเดินได้เน้นการปรับเปลี่ยนต่าง ๆ ก้าวลดลง ลดลงเร็ว กสูงขาเฉลี่ยระยะเวลาการสนับสนุน [1, 2, 11] การสูญเสียประสิทธิภาพ locomotor ในผู้ป่วยสมองเสื่อมเพิ่มความเสี่ยงของการตก [12-14] ผล ปรับปรุงพารามิเตอร์ spatiotemporal การเดินแล้ว primordial Rolland et al. [15] ได้แสดงให้เห็นว่า โครงการกิจกรรมทางกายภาพ speeded เดิน จุดมุ่งหมายหลักของการศึกษานี้จะ มีผลต่อการฝึกจริงในฟังก์ชันการรับรู้ของผู้สูงอายุที่ทุกข์ทรมานจากสมองเสื่อมได้ จุดมุ่งหมายที่สองคือการ แสดงให้เห็นว่า การฝึกอบรมนี้สามารถอิทธิพล locomotor ประสิทธิภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของการกระตุ้นทางกายภาพอยู่บนพื้นฐานของการออกกำลังกายเดินสมดุลและความอดทนในการทำงานทางปัญญาและประสิทธิภาพการเดินในผู้ป่วยที่มีภาวะสมองเสื่อม วิธีการ: สุ่มทดลองควบคุมรวมทั้ง 31 เรื่องที่ทุกข์ทรมานจากภาวะสมองเสื่อม (อายุ 81.8 ± 5.3 ปี) กลุ่มแทรกแซง (n = 16) ได้รับประโยชน์จากโปรแกรมการออกกำลังกาย 15 สัปดาห์ที่เกี่ยวข้องกับสามการประชุม 1 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ กลุ่มควบคุม (n = 15) ไม่ได้ปฏิบัติกิจกรรมทางกายภาพใด ๆ ก่อนและหลังการฟื้นฟูทุกวิชาได้รับการประเมินที่มีการประเมินผลอย่างรวดเร็วของฟังก์ชั่นการทดสอบความรู้ความเข้าใจ (ERFC รุ่นฝรั่งเศส) และการวิเคราะห์การเดิน ผล: หลังจาก 15 สัปดาห์ของการฟื้นฟูอาสาสมัครจากกลุ่มแทรกแซงการปรับปรุงคะแนนโดยรวมของ ERFC (p <0.01) ในขณะที่ผู้ที่อยู่ในกลุ่มควบคุมลดลงคะแนน ERFC โดยรวมของ ปฏิสัมพันธ์ยังถูกตั้งข้อสังเกตระหว่างพารามิเตอร์การเดินและกลุ่ม (p <0.01); กลุ่มแทรกแซงการปรับปรุงขีดความสามารถในการเดินผ่านความเร็วในการเดินมีความคิดริเริ่ม, ความยาวกางเกงและการลดลงแขนขาคู่เวลาการสนับสนุน สุดท้ายอาสาสมัครจากกลุ่มควบคุมที่นำเสนอทั้งในการลดความเร็วในการเดินและระยะเวลาในกางเกง สรุป: การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการออกกำลังกายสามารถชะลอการลดลงของความรู้ความเข้าใจและปรับปรุงคุณภาพของการเดินในผู้สูงอายุที่ทุกข์ทรมานจากภาวะสมองเสื่อม.
บทนำ
โรคอัลไซเมถือว่าเป็นปรากฏการณ์ที่สำคัญในสังคมสมัยใหม่ ที่เกี่ยวข้องในขั้นตอนเริ่มต้นของมันมีความผิดปกติของหน่วยความจำเสื่อมเป็นโรคที่เกี่ยวกับระบบประสาทที่นำเกี่ยวกับความหลากหลายของความผิดปกติทางปัญญาและเยี่ยงอย่างมอเตอร์ [1, 2].
โรคสมองเสื่อมอัลไซเมชนิดที่มีการขาดดุลองค์ความเสื่อม ภายหลังการสูญเสียของหน่วยความจำที่ขาดดุลดำเนินการผ่านเข้าไปในพื้นที่ของภาษา (ความพิการทางสมอง) องค์กรเคลื่อนไหว (apraxia) การรับรู้ภาพ (Agnosia) และการทำงานของผู้บริหาร (เช่นการตัดสินใจและการวางแผนล่วงหน้า) นอกจากนี้วิถีชีวิตอาจปรับผลกระทบของริ้วรอยพยาธิสภาพในการทำงานทางปัญญา ในฐานะที่เป็นหนึ่งในปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตการฝึกอบรมทางกายภาพเป็นปัจจุบันเรื่องของร่างกายที่เห็นได้จากการวิจัย ผลกระทบของการออกกำลังกายในผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดีคนที่ได้รับการแสดงให้เห็นอย่างพอเพียงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับความรู้ความเข้าใจการทำงาน [3] นอกจากนี้การศึกษาอื่น ๆ แสดงให้เห็นว่าวิถีชีวิตที่ใช้งานทางร่างกายให้การป้องกันอัลไซเม * 4, 5 + มันจึงปรากฏว่ากิจกรรมสันทนาการเวลาเครือข่ายทางสังคมและกิจกรรมการออกกำลังกายมีผลกระทบในเชิงบวกต่อความรู้ความเข้าใจของคนเหล่านี้ในกรอบโดยรวมของการป้องกันโรค สำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อมในมืออื่น ๆ การศึกษามีน้อยและไกลระหว่าง ในปี 2004 ซึ่งเป็นหนึ่งในการวิเคราะห์อภิมา [6] ได้สังเคราะห์ผลการเผยแพร่เกี่ยวกับผลกระทบของการฝึกอบรมการออกกำลังกายเพื่อความบกพร่อง cognitively ผู้สูงอายุ การฝึกอบรมการออกกำลังกายที่เกี่ยวข้องกับผลกระทบเชิงบวกต่อสุขภาพร่างกายความรู้ความเข้าใจองค์ประกอบการทำงานและพฤติกรรม มันจะดูเหมือนว่าการออกกำลังกายช้าลงผลกระทบของริ้วรอยพยาธิวิทยาโดยการรักษาและแม้กระทั่งการเสริมสร้างการบริหารงานซึ่งสามารถกำหนดเป็นความหลากหลายของกระบวนการทางความคิดระดับสูงเพื่อให้พฤติกรรมที่มีความยืดหยุ่นและปรับบริบท [7] การสื่อสาร ความสามารถ [8] และการทำงานขององค์ [9, 10].
แม้ว่าภาวะสมองเสื่อมอัลไซเมชนิดสร้างความสูญเสียความก้าวหน้าของการทำงานขององค์ความผิดปกติของระบบมอเตอร์เป็นส่วนหนึ่งและพัสดุของภาพทางคลินิก ในการเปรียบเทียบกับผู้สูงอายุที่มีสุขภาพดี, การบันทึกวิธีที่ผู้คนเสื่อมเดินได้เน้นการปรับเปลี่ยนต่างๆกางเกงสั้นลงความเร็วลดลงและแขนขาที่ทำเป็นเวลาเฉลี่ยการสนับสนุน [1, 2, 11] การสูญเสียประสิทธิภาพการเคลื่อนไหวในผู้ป่วยภาวะสมองเสื่อมจะเพิ่มความเสี่ยงของน้ำตก [12-14] เป็นผลให้การพัฒนาของพารามิเตอร์ของการเดิน spatiotemporal ปรากฏดั่งเดิม Rolland et al, [15] แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการออกกำลังกายเร่งเดิน.
จุดมุ่งหมายหลักของการศึกษาครั้งนี้จะมีผลต่อการฝึกอบรมทางกายภาพในการทำงานขององค์ของผู้สูงอายุที่ทุกข์ทรมานจากภาวะสมองเสื่อม โดยมีจุดมุ่งหมายที่สองคือการแสดงให้เห็นว่าการฝึกอบรมนี้ยังจะมีผลต่อประสิทธิภาพการเคลื่อนไหว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาผลของการกระตุ้นทางกายภาพบนพื้นฐานของการเดินแบบ สมดุล และความทนทานต่อความจำและเดินประสิทธิภาพในผู้ป่วยโรคสมองเสื่อม วิธีการ : การวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมรวม 31 คนทุกข์ทรมานจากภาวะสมองเสื่อม ( อายุ : 81.8 ± 5.3 ปี )กลุ่มกิจกรรม ( n = 16 ) ประโยชน์จากกิจกรรมทางกายภาพที่เกี่ยวข้องกับสามสัปดาห์ที่ 15 ( 1 ครั้งต่อสัปดาห์ กลุ่มควบคุม ( n = 15 ) ไม่ปฏิบัติกิจกรรมทางกายภาพใด ๆ ก่อนและหลังการฟื้นฟู ผู้วิจัยประเมินจากการประเมินอย่างรวดเร็วของการทดสอบฟังก์ชันทางปัญญา ( รุ่น ACOS ฝรั่งเศส ) และเดิน การวิเคราะห์ ผลลัพธ์ :หลังจาก 15 สัปดาห์ของการฟื้นฟู กลุ่มตัวอย่างจากกลุ่มปรับปรุงคะแนนของพวกเขาโดยรวม ACOS ( P < 0.01 ) ในขณะที่กลุ่มควบคุมลดลงคะแนน ACOS ของพวกเขาโดยรวม ปฏิสัมพันธ์ระหว่างเดิน พารามิเตอร์ และพบกลุ่ม ( p < 0.01 ) ; กลุ่มปรับปรุงความสามารถเพิ่มความเร็วของการเดิน เดินผ่าน ,ความยาวกางเกงและลดเวลาการสนับสนุนขาคู่ ท้ายนี้ กลุ่มตัวอย่างจากกลุ่มควบคุมที่แสดงการลดลงทั้งความเร็วในการเดินและความยาวกางเกง . สรุป : ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าโปรแกรมสามารถรับรู้กิจกรรมทางกายลดลงช้า และปรับปรุงคุณภาพของการเดินในผู้สูงอายุที่ทุกข์ทรมานจากภาวะสมองเสื่อม

แนะนำอัลไซเมอร์ถือเป็นปรากฏการณ์สำคัญในสังคมสมัยใหม่ ที่เกี่ยวข้องในขั้นตอนแรกที่มีความผิดปกติของความจำ , สมองเสื่อมเป็น Neurodegenerative โรคที่นำเกี่ยวกับความหลากหลายของความผิดปกติทางความคิด และมอเตอร์ได้ [ 1 , 2 ] โรคสมองเสื่อมชนิดอัลไซเมอร์แสดงการรับรู้เสื่อม
. ภายหลังการสูญเสียของหน่วยความจำขาดดุลแบกผ่านเข้าไปในพื้นที่ของภาษา ( ภาษา ) , องค์กรเคลื่อนไหว ( มั่นใจตัวเอง ) , การรับรู้ภาพ ( บิดเบือน ) และผู้บริหารฟังก์ชั่น ( เช่น การตัดสินใจ และวางแผนล่วงหน้า ) นอกจากนี้ ลักษณะชีวิตอาจปรับผลของอายุในการทำงานทางด้านสติปัญญา เป็นหนึ่งในปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสไตล์ชีวิตการฝึกอบรมทางกายภาพที่เป็นปัจจุบัน เรื่องของร่างกายชดช้อยของการวิจัย ผลของการออกกำลังกายในคนอายุที่มีสุขภาพดีมีแยะ ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับขบวนการคิด [ 3 ] นอกจากนี้ การศึกษาอื่น ๆได้แสดงให้เห็นว่าวิถีชีวิตทางร่างกายให้ป้องกันอัลไซเมอร์ * 4 , 5 มันจึงขึ้นว่าว่างจัดเครือข่ายทางสังคมและกิจกรรมทางกายภาพ มีผลกระทบเชิงบวกกับการรับรู้ของคนเหล่านี้ในกรอบโดยรวมของการป้องกันโรค ผู้สูงอายุที่มีภาวะสมองเสื่อม , บนมืออื่น ๆ , การศึกษามีน้อยและไกลระหว่าง ในปี 2004 , การวิเคราะห์เมตา [ 6 ] จึงได้ตีพิมพ์ผลต่อผลของการฝึกออกกำลังกายสำหรับการประมวลผลที่มีผู้ใหญ่ที่มีอายุมากกว่าการออกกำลังกาย มีความสัมพันธ์กับผลในเชิงบวกต่อสุขภาพ ร่างกาย สติปัญญา พฤติกรรมการทำงาน และส่วนประกอบ จะเห็นว่า กิจกรรมทางกายช้าลงผลพยาธิวิทยาอายุโดยการรักษาและแม้กระทั่งการเพิ่มผู้บริหารฟังก์ชัน ซึ่งสามารถกำหนดความหลากหลายของกระบวนการทางปัญญาระดับสูงที่ช่วยให้พฤติกรรมที่ยืดหยุ่นและบริบทดัดแปลง [ 7 ]ความสามารถในการสื่อสาร [ 8 ] และฟังก์ชั่นการคิด [ 9 , 10 ] ถึงแม้ว่าโรคอัลไซเมอร์ โรคสมองเสื่อมชนิด
ใช้การสูญเสียความก้าวหน้าของฟังก์ชั่นทางปัญญา ระบบการเคลื่อนไหวผิดปกติเป็นส่วนหนึ่งและพัสดุของภาพทางคลินิก ในการเปรียบเทียบกับสุขภาพผู้สูงอายุ การบันทึกของทางคนเดิน ซึ่งได้เน้นการปรับเปลี่ยนก้าวสั้นๆ ลดลงเร็วและควรมีรยางค์สนับสนุนเวลา [ 1 , 2 , 11 ] การสูญเสียของการเคลื่อนไหวในผู้ป่วยโรคสมองเสื่อมประสิทธิภาพ เพิ่มความเสี่ยงของตก 12 ) [ 14 ] ผลการปรับปรุงพารามิเตอร์ spatiotemporal เดินปรากฏกลุ่ม . โรลองด์ et al . [ 15 ] แสดงให้เห็นว่าการออกกำลังกายโปรแกรม speeded เดิน
วัตถุประสงค์หลักของการศึกษานี้ คือ อิทธิพลของการฝึกอบรมทางกายภาพในการทำงานด้านสติปัญญาของผู้สูงอายุที่ทุกข์ทรมานจากภาวะสมองเสื่อม เป้าหมายที่สองคือเพื่อแสดงให้เห็นว่า การฝึกอบรมนี้สามารถมีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการเคลื่อนไหว .