Pavlov (1927) later argued that “it

Pavlov (1927) later argued that “it becomes clear on considering all the pathological cases so far described, that the underlying cause of their development is in every instance the same. Broadly, we can regard these disturbances as due to a conflict between the processes of excitation and inhibition which the cortex finds difficult to resolve” (p. 302). This supposed clash between excitation and inhibition was advanced by Pavlov as a viable explanation of the phenomenon which produced “neurotic” behavior. Although not yet named, behavior therapy was finding its definition as a clinical application of Pavlovian conditioning principles, although refinement in Pavlov’s methodology would be required. Treatments for “experimental neuroses” derived from Pavlov’s neural hypothesis using pharmacological agents, including bromide and caffeine, produced inconsistent or negligible results (Wolpe, 1996). As discussed by Wolpe and Plaud (1997), a central question concerning Pavlov’s theoretical legacy to behavior therapy is why one of the most sophisticated experimentalists of modern science adopted a neural (rather than methodological) conceptualization of psychopathology? After all, Pavlov himself (1897) asked, “what is a pathological condition? Is it not the effect produced upon the organism by the encouraging of an unusual condition, or more correctly said, an unusually intensified ordinary condition?” (p. 166, italics added). It was Pavlov’s medical training in the great tradition of Russian physiology that most probably accounted for why Pavlov resorted to a physiological, rather than an environmental, interpretation of the “experimental neuroses” data uncovered in his laboratory. For example, Pavlov (1930/1955) writes:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โต้เถียง Pavlov (1927) ในภายหลังว่า "จะกลายเป็นชัดเจนในการพิจารณากรณีทางพยาธิวิทยาทั้งหมดที่อธิบายจน ที่สาเหตุพื้นฐานของการพัฒนาในแต่ละอินสแตนซ์เดียวกัน ทั่วไป เราสามารถพิจารณาสิ่งรบกวนเหล่านี้เนื่องจากความขัดแย้งระหว่างกระบวนการในการกระตุ้นและการยับยั้งที่ cortex หายากที่จะแก้ไขเป็น" (p. 302) ได้ ปะทะนี้ควรระหว่างในการกระตุ้นและการยับยั้งขั้นสูง โดย Pavlov เป็นคำอธิบายปรากฏการณ์ที่ผลิตลักษณะการทำงาน "neurotic" ทำงานได้ แม้ว่ายังไม่มี ชื่อ พฤติกรรมบำบัดถูกหาข้อกำหนดของโปรแกรมประยุกต์ทางคลินิกหลัก Pavlovian นี่ แม้ว่าจะต้องรีไฟน์เมนท์ในวิธีของ Pavlov รักษา "ทดลอง neuroses" มาจากสมมติฐานของ Pavlov ประสาทที่ใช้ตัวแทน pharmacological โบรไมด์และคาเฟอีน ผลิตผลลัพธ์ที่สอดคล้องกัน หรือระยะ (Wolpe, 1996) สนทนา โดย Wolpe และ Plaud (1997), คำถามกลางที่เกี่ยวข้องกับมรดกทางทฤษฎีของ Pavlov เพื่อรักษาลักษณะการทำงานเป็นสาเหตุหนึ่งของ experimentalists ที่ทันสมัยที่สุดของวิทยาการสมัยใหม่นำ conceptualization เป็นประสาท (แทน methodological) ของ psychopathology หลังจากที่ทุก Pavlov เอง (1897) ถาม อะไรคือเงื่อนไขทางพยาธิวิทยา เป็นไม่ผลผลิตตามที่มีชีวิต โดยส่งเสริมให้มีสภาพที่ผิดปกติ หรือเพิ่มเติมถูกต้องกล่าว ว่า มีเงื่อนไขปกติ intensified ปกติ" (p. 166 เอียงเพิ่ม) Pavlov ของแพทย์เป็นประเพณีดีของสรีรวิทยาของรัสเซียที่สุดคงคิดว่าทำไม Pavlov resorted ที่จะการสรีรวิทยา มากกว่าสภาพแวดล้อม การฝึก การตีความของข้อมูล "ทดลอง neuroses" เปิดในห้องปฏิบัติการของเขา ตัวอย่าง Pavlov (1930/1955) เขียน:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พาฟโลฟ (1927) ต่​​อมาแย้งว่า "มันจะกลายเป็นที่ชัดเจนในการพิจารณาทุกกรณีพยาธิวิทยาเพื่อให้ห่างไกลอธิบายว่าสาเหตุพื้นฐานของการพัฒนาของพวกเขาอยู่ในทุกกรณีเดียวกัน กว้างเราสามารถถือว่ารบกวนเหล่านี้เป็นเนื่องจากความขัดแย้งระหว่างกระบวนการของการกระตุ้นและการยับยั้งที่เยื่อหุ้มสมองพบว่าเป็นการยากที่จะแก้ไข "(พี. 302) นี้การปะทะกันระหว่างควรกระตุ้นและยับยั้งการถูกขั้นสูงโดยพาฟโลว่าเป็นคำอธิบายที่ทำงานของปรากฏการณ์ซึ่งผลิตพฤติกรรม "โรคประสาท" แม้ว่าชื่อยังไม่ได้พฤติกรรมบำบัดคือการหาคำจำกัดความของคำเป็นโปรแกรมทางคลินิกของหลักการเครื่อง Pavlovian แม้ว่าการปรับแต่งในวิธีการของพาฟโลฟจะต้อง การรักษาสำหรับ "ประสาททดลอง" ที่ได้มาจากสมมติฐานประสาทของพาฟโลฟโดยใช้ตัวแทนเภสัชวิทยารวมทั้งโบรไมด์และคาเฟอีนที่ผลิตผลลัพธ์ที่สอดคล้องกันหรือเล็กน้อย (Wolpe, 1996) ตามที่กล่าวโดย Wolpe และ Plaud (1997), คำถามกลางที่เกี่ยวข้องกับมรดกทางทฤษฎีของพาฟโลฟที่จะพฤติกรรมบำบัดคือเหตุผลหนึ่ง experimentalists ที่ทันสมัย​​ที่สุดของวิทยาศาสตร์สมัยใหม่นำมาใช้ประสาท (มากกว่าวิธีการ) แนวความคิดของพยาธิวิทยา? หลังจากที่ทุกคนพาฟโลฟตัวเอง (1897) ถามว่า "สิ่งที่เป็นพยาธิสภาพ? มันไม่ได้เป็นผลที่ผลิตเมื่อมีชีวิตโดยการให้กำลังใจของสภาพผิดปกติหรือมากกว่าได้อย่างถูกต้องกล่าวว่าสภาพสามัญรุนแรงผิดปกติ? "(พี. 166 เอียงเพิ่ม) มันเป็นการฝึกอบรมทางการแพทย์ Pavlov ในประเพณีที่ดีของสรีรวิทยารัสเซียที่ส่วนใหญ่อาจคิดว่าทำไมพาฟโลฟหันไปทางสรีรวิทยามากกว่าสิ่งแวดล้อม, ความหมายของ "การทดลองประสาท" ข้อมูลที่ค้นพบในห้องปฏิบัติการของเขา ตัวอย่างเช่นพาฟโลฟ (1930/1955) เขียน:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พาฟลอฟ ( 1927 ) ต่อมาแย้งว่า " มันกลายเป็นที่ชัดเจนในการพิจารณาคดีทั้งหมดพยาธิวิทยาจนอธิบายว่าสาเหตุของการพัฒนาของพวกเขาในทุกกรณีเดียวกัน ซึ่งเราสามารถพิจารณาการรบกวนเหล่านี้เนื่องจากความขัดแย้งระหว่างกระบวนการของการกระตุ้นและยับยั้งซึ่งนอกหายากที่จะแก้ไข " ( หน้า 302 )การปะทะกันระหว่างการกระตุ้นและยับยั้งนี้ควรจะถูกขั้นสูงโดยพาฟลอฟเป็นคำอธิบายการวางอนาคตของปรากฏการณ์ที่ผลิต " พฤติกรรมประสาท " แต่ชื่อยังไม่บำบัดพฤติกรรมการหานิยามของมันเป็นโปรแกรมประยุกต์ทางคลินิกของหลักการปรับ pavlovian แม้ว่าการปรับแต่งใน ปาฟลใจจะต้องการรักษา " neuroses ทดลอง " มาจากสมมติฐานทางประสาทของ Pavlov ใช้ตัวแทน รวมทั้งโบรไมด์และคาเฟอีน ผลิตผลไม่สอดคล้องกัน หรือกระจอก ( โวลปี้ , 1996 ) ตามที่กล่าวไว้โดยโวลปี้ plaud ( 1997 ) และคำถามเกี่ยวกับทฤษฎีของพาฟลอฟกลางมรดกพฤติกรรมบำบัดคือเหตุผลหนึ่งของ experimentalists ที่ซับซ้อนที่สุดของวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ นำประสาท ( มากกว่าวิธีการ ) แนวความคิดของจิต ? หลังจากทั้งหมด , Pavlov ตัวเอง ( 1897 ) ถามว่า " อะไรคือเงื่อนไขทาง ?ไม่ใช่ผลผลิตต่อสิ่งมีชีวิต โดยส่งเสริมให้มีภาวะผิดปกติหรือมากกว่าได้อย่างถูกต้องว่า ผิดปกติ ( ปกติเงื่อนไข ? " ( หน้า 166 ตัวเอียงเพิ่ม ) มันคือพาฟโลฟในทางการแพทย์การฝึกอบรมในประเพณีที่ยิ่งใหญ่ของรัสเซียสรีรวิทยาที่ส่วนใหญ่อาจจะคิดทำไม Pavlov ก็หันไปทางร่างกายมากกว่าสิ่งแวดล้อมความหมายของ " neuroses " การทดลองเปิดในห้องปฏิบัติการของเขา ตัวอย่างเช่น พาฟลอฟ ( 1930 / 2498 ) เขียน :