In the United States, public policy

In the United States, public policy to address noise pollution began in the early 1970s. The Noise Control Act of 1972 charged the federal government with protecting public health and welfare from noise pollution by establishing standards for noise emissions and by authorizing federal agencies to establish rules. The EPA created the Office of Noise Abatement and Control (ONAC) as a result of the Noise Control Act. The Quiet Communities Act of 1978 authorized the EPA to provide grants to state and local governments for noise abatement. In the early 1980s the Occupational Safety and Health Administration (OSHA) set standards for industrial noise exposure and criteria for hearing protection. The OSHA guidelines resulted in a reduction of noise levels and hearing loss to workers, but some hearing loss can occur even at OSHA-approved levels. In 1981 Congress agreed to the Ronald Reagan administration’s proposal to cease funding for ONAC, although Congress did not repeal the Noise Control Act when it eliminated ONAC’s funding

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในสหรัฐอเมริกา นโยบายสาธารณะกับมลภาวะทางเสียงที่อยู่เริ่มต้นใน พระราชบัญญัติควบคุมเสียงของ 1972 คิดรัฐบาลกับการปกป้องสาธารณสุขและสวัสดิการจากมลภาวะทางเสียง โดยการสร้างมาตรฐานในการปล่อยเสียง และ โดยหน่วยงานรัฐบาลกลางในการสร้างกฎการตรวจสอบ EPA ที่ Office ลดหย่อนเสียงและควบคุม (ONAC) จากพระราชบัญญัติการควบคุมเสียง เงียบสงบชุมชนของอธิบดีอำนาจ EPA ให้ทุนรัฐและรัฐบาลท้องถิ่นสำหรับเสียงรบกวนลดหย่อน ในต้นทศวรรษ 1980 ความปลอดภัยในอาชีพและดูแลสุขภาพ (OSHA) ได้แสงเสียงอุตสาหกรรมมาตรฐานและเกณฑ์สำหรับการป้องกันการได้ยิน แนวทาง OSHA ผลในการลดระดับเสียงและการสูญเสียการได้ยินของคนงาน แต่สูญเสียการได้ยินบางสามารถเกิดขึ้นได้แม้ในระดับอนุมัติ OSHA ในปี 1981 สภาตกลงกับข้อเสนอของการจัดการโรนัลด์เรแกนยั้งทุน ONAC แม้ว่ารัฐสภาไม่ repeal บัญญัติควบคุมเสียงเมื่อถูกตัดทุนของ ONAC

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในสหรัฐอเมริกานโยบายสาธารณะเพื่อรับมือกับมลพิษทางเสียงเริ่มต้นขึ้นในช่วงต้นปี 1970 พระราชบัญญัติควบคุมเสียงรบกวน 1972 ค่าใช้จ่ายของรัฐบาลกลางที่มีการปกป้องสุขภาพของประชาชนและสวัสดิการจากมลพิษทางเสียงโดยการสร้างมาตรฐานการปล่อยเสียงรบกวนและการอนุญาตจากหน่วยงานของรัฐบาลกลางเพื่อสร้างกฎระเบียบ ของ EPA สร้างสำนักงานการลดเสียงรบกวนและการควบคุม (ONAC) เป็นผลมาจากพระราชบัญญัติควบคุมเสียงรบกวน เงียบพระราชบัญญัติชุมชนของ EPA 1978 ที่ได้รับอนุญาตในการให้เงินช่วยเหลือแก่รัฐและรัฐบาลท้องถิ่นเพื่อลดเสียง ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1980 ความปลอดภัยและอาชีวอนามัยการบริหาร (OSHA) กำหนดมาตรฐานสำหรับการเปิดรับเสียงอุตสาหกรรมและหลักเกณฑ์การป้องกันการได้ยิน แนวทาง OSHA ผลในการลดระดับเสียงรบกวนและการสูญเสียการได้ยินให้กับแรงงาน แต่สูญเสียการได้ยินบางอย่างสามารถเกิดขึ้นได้แม้ในระดับของ OSHA ได้รับการอนุมัติ ในปี 1981 สภาคองเกรสเห็นด้วยกับข้อเสนอของการบริหารงานของโรนัลด์เรแกนที่จะยุติการระดมทุนเพื่อ ONAC แม้ว่าการมีเพศสัมพันธ์ไม่ได้ยกเลิกเสียงรบกวนพระราชบัญญัติควบคุมเมื่อมันตัดออกของเงินทุน ONAC

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในสหรัฐอเมริกา นโยบายรัฐที่อยู่ทางเสียงเริ่มในทศวรรษก่อน การควบคุมเสียงของพระราชบัญญัติ 1972 กล่าวหารัฐบาลกับการปกป้องสุขภาพของประชาชน และสวัสดิการจากมลพิษทางเสียง โดยการสร้างมาตรฐานสำหรับการปล่อยเสียงและโดยอนุมัติให้หน่วยงานของรัฐบาลกลางที่จะสร้างกฎEPA ได้สร้างสำนักงานควบคุมและลดเสียง ( onac ) เป็นผลจากพระราชบัญญัติควบคุมเสียง ชุมชนเงียบพระราชบัญญัติ 1978 อนุญาต EPA เพื่อให้มอบให้รัฐบาลของรัฐและท้องถิ่นสำหรับการลดเสียงรบกวน ในต้นทศวรรษ 1980 อาชีวอนามัยและความปลอดภัย Administration ( OSHA ) ชุดมาตรฐานสำหรับการสัมผัสเสียงดังอุตสาหกรรม และเกณฑ์การพิจารณาและ OSHA แนวทางมีผลในการลดระดับเสียงและการได้ยินการสูญเสียการได้ยินกับคนงาน แต่บางอย่างสามารถเกิดขึ้นได้แม้ใน OSHA อนุญาตระดับ ในปี 1981 รัฐสภาเห็นด้วยกับข้อเสนอของ โรนัลด์ เรแกน การบริหารเงินทุน เพื่อ onac เสียที แม้ว่ารัฐสภาไม่ได้ยกเลิกพระราชบัญญัติควบคุมเสียงรบกวนเมื่อมันตัด onac ทั้งนี้