When I was young I realized very qu

When I was young I realized very quickly that my teachers had no interest in teaching me anything, but I wanted to learn so I read as much as I could on my own. Since my classes were usually behind on where I had gotten myself, I would draw. When my teachers caught me they reported me to my parents who punished me for drawing instead of paying attention to the half hearted rehashing of what I had already learned on my own, so I started tearing my drawings out before anyone could notice. My parents caught on and I would be punished for every page torn out of my notebook. So I stopped. I never drew anything ever again. All I learned from school is that public schools have been defunded to the point that they're little more than day care for the nearly mentally retarded and any signs of creativity will be exterminated with prejudice. Everything my parents taught me is today an obsolete anachronism. I became a Physicist despite every attempt to force me to be a menial laborer.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อหนุ่มสาว ฉันอย่างรวดเร็วตระหนักว่า ครูของฉันก็ไม่สนใจในการสอนอะไร แต่ฉันอยากเรียนเพื่ออ่านมากเท่าที่ฉันสามารถทำได้ด้วยตัวเอง ตั้งแต่ฉันเรียนมามักจะอยู่เบื้องหลังที่ผมได้รับตัวเอง ฉันจะวาด เมื่อครูของฉันจับฉันพวกเขารายงานผมพ่อที่โทษฉันวาดที่ให้ความสนใจกับ rehashing hearted ครึ่งหนึ่งของสิ่งที่ฉันมีอยู่แล้ว ได้เรียนรู้เกี่ยวกับ ตัวเอง ดังนั้นฉันเริ่มฉีกขาดรูปวาดของฉันออกก่อนใครสามารถสังเกต ติดพ่อแม่ของฉัน และฉันจะลงโทษในทุกหน้าขาดจากสมุดบันทึกของฉัน หยุดดังนั้น ผมไม่เคยวาดอะไรครับ สิ่งที่ฉันเรียนรู้จากโรงเรียนคือที่โรงเรียนได้ถูก defunded ไปยังจุดที่พวกเขากำลังน้อยวันดูแล retarded เกือบใจ และสัญญาณใด ๆ ของความคิดสร้างสรรค์ที่จะ exterminated กับอคติ ทุกอย่างที่พ่อสอนให้ผมมีวันนี้ anachronism ล้าสมัย เป็น Physicist แม้ มีความพยายามจะบังคับให้ฉันต้อง laborer ถู

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อผมเป็นเด็กผมรู้อย่างรวดเร็วว่าครูของฉันมีความสนใจในการเรียนการสอนฉันอะไรไม่ได้ แต่ผมอยากที่จะเรียนรู้เพื่อให้ฉันอ่านมากเท่าที่จะทำได้ด้วยตัวเอง ตั้งแต่ชั้นเรียนของฉันก็มักจะอยู่เบื้องหลังในการที่ฉันมีอากาศตัวเองผมจะวาด เมื่อครูของฉันจับฉันพวกเขารายงานให้ฉันไปพ่อแม่ของฉันที่ฉันลงโทษสำหรับการวาดภาพแทนการให้ความสนใจกับ rehashing ครึ่งใจในสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้แล้วในของตัวเองดังนั้นผมจึงเริ่มฉีกภาพวาดของฉันออกมาก่อนที่ทุกคนสามารถแจ้งให้ทราบล่วงหน้า พ่อแม่ของฉันติดบนและฉันจะได้รับการลงโทษสำหรับทุกหน้าฉีกขาดออกจากสมุดบันทึกของฉัน ดังนั้นผมจึงหยุด ฉันไม่เคยดึงสิ่งที่เคยอีกครั้ง สิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากโรงเรียนเป็นโรงเรียนของรัฐที่ได้รับการ defunded ไปยังจุดที่พวกเขากำลังน้อยกว่าวันดูแลสำหรับเกือบปัญญาอ่อนและสัญญาณใด ๆ ของความคิดสร้างสรรค์จะถูกทำลายด้วยอคติ ทุกสิ่งที่พ่อแม่สอนให้ฉันในวันนี้เป็นยุคสมัยที่ล้าสมัย ฉันกลายเป็นนักฟิสิกส์แม้จะมีความพยายามที่จะบังคับให้ฉันเป็นคนรับใช้คนงานทุกคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อฉันเป็นเด็กฉันตระหนักอย่างรวดเร็วว่า ครูของฉันมีความสนใจในการสอนอะไรฉันเลย แต่ฉันต้องการที่จะเรียนรู้ผมอ่านมากเท่าที่ฉันสามารถทำได้ด้วยตัวเอง ตั้งแต่ชั้นเรียนของฉันมีมักจะอยู่ที่ผมได้มา ผมจะวาดเมื่อคุณครูจับได้ เขารายงานให้พ่อแม่ที่ลงโทษฉันวาดแทนที่จะให้ความสนใจกับครึ่งใจ rehashing ของสิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ด้วยตัวของฉันเอง ฉันเริ่มฉีกภาพวาดของฉันออกไปก่อนที่ใครจะสังเกตเห็น พ่อแม่ฉันจับได้ผมจะลงโทษทุกหน้าฉีกออกจากสมุดของฉัน ฉันเลยหยุด ผมไม่เคยวาดอะไรอีกเลยทั้งหมดที่ฉันได้เรียนรู้จากโรงเรียน คือ โรงเรียนมี defunded ไปยังจุดที่พวกเขาจะ น้อย กว่าการดูแลวันสำหรับเกือบปัญญาอ่อนและสัญญาณของความคิดสร้างสรรค์จะถูกกำจัด ด้วยอคติ ทุกอย่างที่พ่อแม่ผมสอนผมวันนี้มีใกล้ล้าสมัย ผมเป็นนักฟิสิกส์ แม้จะพยายามที่จะบังคับให้ฉันต้องเป็นแบบคนงานระดับล่าง