Ibbotson and Jaffe (1975) discover

Ibbotson and Jaffe (1975) discover that the “hot issue” markets are predictable by testing serial correlation of residuals. The first and second month series show the strong serial dependency which means that “hot issue” markets and hot issue
aftermarket can be predicted.
Ibbotson and Jaffe also examine that the high volume of IPO is followed by hot issue market. Therefore, both investors and issuers can forecast the market and know when they should join in the market. However, this phenomenon exists only in
the short run not in the long run.
Ritter (1984) gives the same suggestion of Ibbotson and Jaffe that purchaser ought to purchase when the issues are greatly underpriced. Conversely, issuing firms ought to go public during the high volume of IPO period following a hot issue market since there is less amount left on the table.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Ibbotson และ Jaffe (1975) ค้นพบตลาด "ประเด็นร้อน" ได้จากการทดสอบความสัมพันธ์ของชุดของค่าคงเหลือ ชุดแรก และสองเดือนแสดงที่แข็งแกร่งประจำอ้างอิงซึ่งหมายความว่า "ประเด็นร้อน" ตลาด และประเด็นร้อนอะไหล่สามารถจะคาดการณ์ Ibbotson และ Jaffe ยังตรวจสอบว่า ปริมาณการเสนอขายหุ้นสูงตาม ด้วยตลาดประเด็นร้อน ดังนั้น นักลงทุนและผู้ออกสามารถคาดการณ์ตลาด และรู้ว่าเมื่อพวกเขาควรเข้าร่วมในตลาด อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์นี้มีอยู่เฉพาะในแบบสั้นใช้ไม่ในระยะยาวริทเตอร์ (1984) ให้คำแนะนำเดียวของ Ibbotson และ Jaffe นั้นผู้ซื้อควรจะซื้อเมื่อปัญหามาก underpriced ในทางกลับกัน ออกบริษัทควรจะให้ประชาชนในระดับสูงระยะเวลาเสนอขายหุ้นต่อตลาดปัญหาร้อนเนื่องจากมีเงินน้อยลงในตาราง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Ibbotson และ Jaffe (1975) พบว่า "ประเด็นร้อน" ตลาดจะคาดการณ์ได้โดยการทดสอบความสัมพันธ์ของอนุกรมเหลือ ชุดเดือนแรกและครั้งที่สองแสดงให้เห็นการพึ่งพาอนุกรมที่แข็งแกร่งซึ่งหมายความว่า "ประเด็นร้อน" การตลาดและประเด็นร้อน
หลังการขายที่สามารถคาดการณ์.
Ibbotson Jaffe และยังตรวจสอบว่าปริมาณการเสนอขายหุ้น IPO จะตามด้วยตลาดประเด็นร้อน ดังนั้นทั้งนักลงทุนและผู้ออกสามารถคาดการณ์ตลาดและรู้ว่าเมื่อพวกเขาควรจะเข้าร่วมในตลาด แต่ปรากฏการณ์นี้มีอยู่เฉพาะใน
ระยะสั้นไม่ได้ในระยะยาว.
ริท (1984) ให้ข้อเสนอแนะเดียวกันของ Ibbotson และ Jaffe ซื้อที่ควรจะซื้อเมื่อปัญหาได้รับการ underpriced อย่างมาก ตรงกันข้าม บริษัท ควรจะออกไปประชาชนในช่วงที่มีปริมาณสูงของระยะเวลาการเสนอขายหุ้นดังต่อไปนี้ตลาดประเด็นร้อนเนื่องจากมีจำนวนน้อยทิ้งไว้บนโต๊ะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บบ็อตสัน และ เจฟฟ์ ( 1975 ) ได้ค้นพบว่า " ประเด็นร้อน " ตลาดเป็นแบบฉบับ โดยการทดสอบความสัมพันธ์ของอนุกรมค่า . แสดงที่แข็งแกร่งต่อเนื่อง พึ่งพาซึ่งหมายความว่า " ประเด็นร้อน " และตลาดหลังการขายสามารถคาดการณ์ปัญหา
ร้อนแรกและเดือนที่สอง ชุด
อีเบิตสัน เจฟฟี่ ยังและ ตรวจสอบว่า มีปริมาณสูงของตลาด IPO ตามด้วยประเด็นร้อน ดังนั้นทั้งนักลงทุนและผู้ออกสามารถคาดการณ์ตลาด และรู้ว่าเมื่อพวกเขาควรจะเข้าร่วมในตลาด อย่างไรก็ตาม ปรากฏการณ์นี้มีอยู่เฉพาะใน
สั้นๆไม่ยาว
ริตเตอร์ ( 1984 ) ให้คำแนะนำเดียวกันของอีเบิตสัน เจฟฟี่ ที่ผู้ซื้อต้องซื้อ และเมื่อมีปัญหาอย่างมาก underpriced . ในทางกลับกันออก บริษัท ควรจะไปสาธารณะในปริมาณสูงของช่วง IPO ตลาดต่อไปนี้เป็นประเด็นร้อน เนื่องจากมีปริมาณน้อยลงเหลือบนโต๊ะ