1. Neonatal sepsis is a major cause

1. Neonatal sepsis is a major cause of
morbidity and mortality.
2. Diagnostic tests for early-onset
sepsis (other than blood or CSF cultures)
are useful for identifying infants
with a low probability of sepsis
but not at identifying infants likely to
be infected.
3. One milliliter of blood drawn before
initiating antimicrobial therapy is
needed to adequately detect bacteremia
if a pediatric blood culture bottle
is used.
4. Cultures of superficial body sites,
gastric aspirates, and urine are of
no value in the diagnosis of earlyonset
sepsis.
5. Lumbar puncture is not needed in
all infants with suspected sepsis (especially
those who appear healthy)
but should be performed for infants
with signs of sepsis who can safely
undergo the procedure, for infants
with a positive blood culture, for infants
likely to be bacteremic (on the
basis of laboratory data), and infants
who do not respond to antimicrobial
therapy in the expected manner.
6. The optimal treatment of infants with
suspected early-onset sepsis is
broad-spectrum antimicrobial agents
(ampicillin and an aminoglycoside).
Once the pathogen is identified,
antimicrobial therapy should be
narrowed (unless synergism is
needed).
7. Antimicrobial therapy should be
discontinued at 48 hours in clinical
situations in which the probability
of sepsis is low.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. ทารกแรกเกิด sepsis เป็นสาเหตุของเจ็บป่วยและการตาย2. วินิจฉัยสำหรับเริ่มต้นsepsis (นอกเหนือจากเลือดหรือน้ำไขสันหลังวัฒนธรรม)มีประโยชน์สำหรับการระบุคนด้วยความน่าเป็นต่ำของ sepsisไม่ใช่ระบุทารกจะมีการติดเชื้อ3. มิลลิเมตรหนึ่งเลือดออกก่อนเริ่มต้นการรักษาด้วยยาต้านจุลชีพเป็นจำเป็นต้องตรวจหา bacteremiaถ้าวัฒนธรรมขวดเลือดเด็กใช้4. วัฒนธรรมของผิวกายaspirates กระเพาะอาหาร และปัสสาวะไม่มีค่าในการวินิจฉัยของ earlyonsetsepsis5. เจาะหลังไม่จำเป็นต้องในทารกด้วยสงสัย sepsis (โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่ปรากฏเพื่อสุขภาพ)แต่ควรดำเนินการสำหรับทารกมีอาการของ sepsis ที่สามารถอย่างปลอดภัยผ่านขั้นตอน สำหรับทารกมีวัฒนธรรมเลือดบวก สำหรับทารกน่าจะ bacteremic (ในการพื้นฐานของห้องปฏิบัติการข้อมูล), และทารกที่ไม่ตอบสนองกับสารต้านจุลชีพหรือไม่การรักษาในลักษณะที่คาด6. การรักษาที่เหมาะสมกับคือสงสัยว่าต้นเริ่มมีอาการ sepsisตัวแทนยาต้านจุลชีพที่สามารถ(แอมพิซิลลินและการ aminoglycoside)เมื่อเชื้อโรคมีระบุรักษาด้วยยาต้านจุลชีพควรจะประชากร (เว้นแต่เป็นพ.ศ.ต้องการ)7. จุลินทรีย์บำบัดควรจะยกเลิกที่ 48 ชั่วโมงในคลินิกสถานการณ์ที่น่าเป็นของ sepsis เป็นต่ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. การติดเชื้อในทารกแรกเกิดเป็นสาเหตุสำคัญของการ
ป่วยและการตาย.
2 การตรวจวินิจฉัยในช่วงต้นที่เริ่มมีอาการ
ติดเชื้อ (นอกเหนือจากเลือดหรือน้ำไขสันหลังวัฒนธรรม)
จะมีประโยชน์สำหรับการระบุทารก
มีโอกาสต่ำของการติดเชื้อ
แต่ไม่ได้ระบุทารกมีแนวโน้มที่จะ
ได้รับการติดเชื้อ.
3 หนึ่งมิลลิลิตรเจาะเลือดก่อนที่จะ
เริ่มต้นการรักษาด้วยยาต้านจุลชีพที่เป็น
สิ่งจำเป็นในการตรวจสอบเชื้ออย่างเพียงพอ
ถ้าขวดเลือดมาเลี้ยงเด็ก
ถูกนำมาใช้.
4 วัฒนธรรมของเว็บไซต์ผิวเผินร่างกาย
ดูดจากกระเพาะปัสสาวะและมีความ
คุ้มค่าในการวินิจฉัย earlyonset ไม่มี
การติดเชื้อ.
5 เอวเจาะไม่จำเป็นต้องใช้ใน
ทารกทั้งหมดที่มีการติดเชื้อที่สงสัยว่า (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ผู้ที่ปรากฏมีสุขภาพดี)
แต่ควรจะดำเนินการสำหรับทารก
ที่มีอาการของการติดเชื้อที่สามารถ
ผ่านขั้นตอนสำหรับทารก
ที่มีเลือดมาเลี้ยงในเชิงบวกสำหรับทารก
มีแนวโน้มที่จะ bacteremic ( บน
พื้นฐานของข้อมูลในห้องปฏิบัติการ) และทารก
ที่ไม่ตอบสนองต่อยาต้านจุลชีพ
บำบัดในลักษณะที่คาดหวัง.
6 การรักษาที่ดีที่สุดของทารกที่มี
ผู้ต้องสงสัยในช่วงต้นที่เริ่มมีอาการติดเชื้อเป็น
วงกว้างสเปกตรัมยาต้านจุลชีพ
(ampicillin และ aminoglycoside).
เมื่อเชื้อโรคจะถูกระบุ
การรักษาด้วยยาต้านจุลชีพควรจะ
ลดลง (ยกเว้นกรณีที่เสริมฤทธิ์เป็น
จำเป็น).
7 การรักษาด้วยยาต้านจุลชีพควรจะ
ยกเลิกได้ตลอด 48 ชั่วโมงทางคลินิก
ในสถานการณ์ที่น่าจะเป็น
ของการติดเชื้ออยู่ในระดับต่ำ