What is Sustainable Agriculture?In

What is Sustainable Agriculture?
In popular literature, sustainable agriculture generally is presented as a new phenomenon. Wes Jackson is credited with the first publication of the expression in his New Roots for Agriculture (1980), and the term didn't emerge in popular usage until the late 1980s.

But if sustainable agriculture is defined as the ability to maintain productivity, one can find hints of attempts at "sustaining" agriculture since its inception some 10,000 to 12,000 years ago. In fact one could contend, as some do, that since we have ably maintained productivity, agriculture as we know it is sustainable. The real question is whether current agricultural practices can be sustained much longer.

That question turns us to some fundamentals of ecology and evolutionary biology. From an ecological perspective, sustaining any activity on our planet into the future always involves two requirements - managing resource consumption and waste discharge. As Wackernagel and Rees have put it, to remain productive, i.e., live sustainably, "we must insure that we use the essential products and processes of nature no more quickly than they can be renewed, and that we discharge wastes no more quickly than they can be absorbed." (Our Ecological Footprint, 1996, 7)

From this perspective, maintaining productivity in agriculture presents us with some essential conditions. Wendell Berry has suggested at least two criteria that must be met if agriculture is to "remain productive":

"It must preserve the land, and the fertility and ecological health of the land; the land, that is, must be used well. A further requirement, therefore, is that if the land is to be used well, the people who use it must know it well, must be highly motivated to use it well, must know how to use it well, must have time to use it well, and must be able to afford to use it well. ("Nature as Measure" in What Are People For?, 1990, 206-7)

This brief description captures the three interdependent components of sustainable agriculture that have now become commonplace in sustainable agriculture literature. In order for agriculture to be sustainable, it must be

ecologically restorative,
ocially resilient, and
economically viable.
As Wackernagel and Rees have suggested, this shifts the emphasis from "managing resources to managing ourselves." So how well have we managed ourselves with respect to agricultural sustainability during our brief tenure on the planet?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกษตรยั่งยืนคืออะไรในวรรณกรรมยอดนิยม เกษตรยั่งยืนโดยทั่วไปการนำเสนอเป็นปรากฏการณ์ใหม่ Jackson เวสเป็นเครดิตกับการประกาศครั้งแรกของนิพจน์ในรากของเขาใหม่เพื่อการเกษตร (1980), และคำไม่ออกมานิยมใช้จนถึงปลายทศวรรษ 1980แต่ถ้าเกษตรยั่งยืนมีกำหนดเป็นความสามารถในการรักษาประสิทธิภาพการผลิต หนึ่งสามารถหาคำแนะนำของความพยายามที่ "ค้ำจุน" เกษตรตั้งแต่ 10,000 ถึง 12,000 ปีที่ผ่านมา ในความเป็นจริงหนึ่งอาจต่อสู้ เป็นอย่างไร ว่า ตั้งแต่เราได้สามารถเก็บรักษาผลผลิต เกษตรเรารู้ว่า มันเป็นอย่างยั่งยืน คำถามจริงคือ ว่าแนวปฏิบัติทางการเกษตรที่ปัจจุบันสามารถคงนานกว่าคำถามเปิดเราบางพื้นฐานของนิเวศวิทยาและชีววิทยาของวิวัฒนาการ จากการมองระบบนิเวศ ยั่งยืนกิจกรรมใด ๆ บนโลกของเราในอนาคตจะเกี่ยวข้องกับความต้องการสอง - การจัดการการใช้ทรัพยากรและปล่อยของเสีย Wackernagel และรีส์ใส่ มีอยู่ มีประสิทธิผล เนเธอร์แลนด์ "เราต้องมั่นใจว่า เราใช้ผลิตภัณฑ์ที่จำเป็นและกระบวนการของธรรมชาติไม่เร็วกว่าที่พวกเขาสามารถต่ออายุ และการที่เราปล่อยเสียไม่เร็วกว่าที่พวกเขาสามารถดูดซึม" (ของเราระบบนิเวศรอย 1996, 7)จากมุมมองนี้ รักษาผลผลิตในการเกษตรแสดงเรา มีเงื่อนไขบางอย่างจำเป็น Wendell Berry ได้แนะนำเกณฑ์น้อยสองที่ต้องไปตามหากเกษตร "ยังคงมีประสิทธิผล":"มันต้องรักษาแผ่น ดิน และความอุดมสมบูรณ์ และสุขภาพสิ่งแวดล้อมของแผ่นดิน ที่ดิน คือ ที่ต้องใช้ด้วย ความต้องการ ดังนั้น คือ ว่า ถ้าที่ดินจะใช้ดี ผู้ใช้ต้องรู้จักมันดี ต้องมีแรงจูงใจสูงจะใช้ดี ต้องทราบวิธีการใช้ดี ต้องมีเวลาในการใช้ดี และต้องการจะใช้งานได้ดี ("ธรรมชาติเป็นวัด" ในสิ่งคน?, 1990, 206-7)นี้อธิบายสั้น ๆ จับสามปากส่วนประกอบของเกษตรกรรมยั่งยืนที่มีตอนนี้กลายเป็นเรื่องธรรมดาในการประกอบการเกษตรกรรมยั่งยืน เพื่อให้เกษตรได้ จะต้องมีฟื้นฟูระบบนิเวศยืดหยุ่น ocially และเศรษฐกิจเป็น Wackernagel และรีส์แนะนำ นี้กะเน้นจาก "การจัดการทรัพยากรการจัดการตนเอง" ดังนั้น วิธีที่ดีเราได้เองเกี่ยวกับเกษตรยั่งยืนในระหว่างดำรงตำแหน่งของเราโดยย่อในโลก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สิ่งที่เป็นเกษตรยั่งยืน?
ในวรรณคดีที่นิยมทำการเกษตรแบบยั่งยืนโดยทั่วไปจะนำเสนอเป็นปรากฏการณ์ใหม่ เวสสตรีทแจ็คสันจะให้เครดิตกับตีพิมพ์ครั้งแรกในการแสดงออกในรากใหม่ของเขาเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (1980) และคำว่าไม่ได้เกิดขึ้นในการใช้งานที่เป็นที่นิยมจนถึงปลายปี 1980. แต่ถ้าทำการเกษตรแบบยั่งยืนถูกกำหนดให้เป็นความสามารถในการรักษาผลผลิตหนึ่ง สามารถหาคำแนะนำของความพยายามที่จะ "ยั่งยืน" การเกษตรตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง 10,000 ถึง 12,000 ปีที่ผ่านมา ในความเป็นจริงใครสามารถยืนยันขณะที่บางคนทำว่าตั้งแต่เรายังคงความสามารถในการผลิตการเกษตรที่เรารู้ว่ามันเป็นอย่างยั่งยืน คำถามที่แท้จริงคือว่าการปฏิบัติทางการเกษตรในปัจจุบันสามารถยั่งยืนมากอีกต่อไป. คำถามที่จะเปลี่ยนให้เราสามารถพื้นฐานของนิเวศวิทยาและชีววิทยาวิวัฒนาการบาง จากมุมมองของระบบนิเวศอย่างยั่งยืนกิจกรรมใด ๆ บนโลกของเราในอนาคตเสมอเกี่ยวข้องกับสองความต้องการ - การใช้ทรัพยากรการจัดการและการปล่อยของเสีย ในฐานะที่เป็น Wackernagel และรีสได้ใส่มันจะยังคงอยู่ในการผลิตคือมีชีวิตอยู่อย่างยั่งยืน "เราต้องมั่นใจว่าเราจะใช้ผลิตภัณฑ์และกระบวนการของธรรมชาติที่สำคัญไม่ได้รวดเร็วยิ่งขึ้นกว่าที่พวกเขาสามารถได้รับการต่ออายุและที่เราปล่อยของเสียที่ไม่ได้รวดเร็วยิ่งขึ้นกว่าที่พวกเขา สามารถดูดซึม. " (รอยเท้าทางนิเวศน์ของเราปี 1996 7) จากมุมมองนี้การรักษาความสามารถในการผลิตในภาคเกษตรที่มีการจัดเรามีเงื่อนไขที่สำคัญบางอย่าง Wendell Berry ได้แนะนำอย่างน้อยสองเกณฑ์ที่จะต้องพบถ้าการเกษตรคือการ "ยังคงมีประสิทธิผล": "มันต้องรักษาแผ่นดินและความอุดมสมบูรณ์และสุขภาพในระบบนิเวศของแผ่นดินที่ดินที่จะต้องนำมาใช้กัน. ความต้องการต่อไปจึงเป็นว่าถ้าที่ดินที่จะใช้ดีคนที่ใช้มันจะต้องรู้ดีจะต้องมีแรงจูงใจสูงที่จะใช้มันได้ดีต้องรู้วิธีการใช้งานที่ดีจะต้องมีเวลาที่จะใช้มันได้ดี และจะต้องสามารถที่จะใช้มันได้ดี. ( "ธรรมชาติเป็นวัด" ในสิ่งที่คน ?, 1990 206-7) นี้คำอธิบายสั้น ๆ จับสามองค์ประกอบการพึ่งพาซึ่งกันและกันของการเกษตรแบบยั่งยืนที่ได้ตอนนี้กลายเป็นเรื่องธรรมดาในการเกษตรแบบยั่งยืน วรรณกรรม. ในเพื่อการเกษตรอย่างยั่งยืนนั้นจะต้องเป็นระบบนิเวศบูรณะยืดหยุ่น ocially และศักยภาพทางเศรษฐกิจ. ในฐานะที่เป็น Wackernagel และรีสมีข้อเสนอแนะนี้กะเน้นจาก "ทรัพยากรการจัดการในการจัดการตัวเอง." ดังนั้นวิธีที่ดีที่เราได้มีการจัดการตัวเอง ด้วยความเคารพต่อความยั่งยืนทางการเกษตรระหว่างการดำรงตำแหน่งสั้น ๆ ของเราในโลก?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อะไรคือการเกษตรที่ยั่งยืนได้รับความนิยมในวรรณกรรม , เกษตรยั่งยืนโดยทั่วไปจะนำเสนอเป็นปรากฏการณ์ใหม่ Wes แจ็คสันได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกของการแสดงออกในรากใหม่ของเขาเพื่อการเกษตร ( 1980 ) และในระยะไม่ปรากฎตัวในการใช้งานที่นิยมจนกระทั่งปลายทศวรรษที่ 1980แต่ถ้า เกษตรกรรมยั่งยืน หมายถึง ความสามารถในการรักษาผลผลิตหนึ่งสามารถหาคำแนะนำของความพยายามที่ " ยั่งยืน " เกษตรตั้งแต่เริ่มก่อตั้งมี 12 , 000 ปีมาแล้ว ในความเป็นจริงหนึ่งอาจโต้แย้งเป็นบางทำ เนื่องจากเราสามารถรักษาผลผลิตการเกษตร เช่น เรารู้ว่ามันเป็นอย่างยั่งยืน คำถามก็คือว่า การเกษตรปัจจุบันสามารถยั่งยืนนานคำถามที่ทำให้เราต้องมีพื้นฐานทางนิเวศวิทยาและชีววิทยาวิวัฒนาการ จากมุมมองของระบบนิเวศอย่างยั่งยืน กิจกรรมบนโลกของเราในอนาคตมักจะเกี่ยวข้องกับสองความต้องการการจัดการใช้ทรัพยากรและของเสียที่ปล่อย และเป็น wackernagel รีสได้ใส่มัน ยังคงมีประสิทธิภาพ คือ มีชีวิตอยู่อย่างยั่งยืน " เราต้องมั่นใจว่าเราใช้ผลิตภัณฑ์ที่สำคัญและกระบวนการของธรรมชาติ ไม่เร็วกว่าที่พวกเขาสามารถต่ออายุได้ และเราจำหน่ายของเสียไม่เร็วกว่าที่พวกเขาสามารถดูดซึม " ของเรา ( นิเวศวิทยาบาท , 1996 , 7 )จากมุมมองนี้การรักษาผลผลิตทางการเกษตร นำเสนอเรากับเงื่อนไขบางอย่างที่จำเป็น เวนเดล เบอร์รี่ แนะนำอย่างน้อยสองเกณฑ์ที่จะต้องพบ ถ้าเกษตร คือ " ยังคงมีประสิทธิภาพ "" มันต้องปกป้องแผ่นดิน และเจริญพันธุ์และสุขภาพระบบนิเวศของแผ่นดิน ที่ดิน นั่นคือ ต้องใช้ดี ความต้องการเพิ่มเติม ด้วยเหตุนี้ ถ้าที่ดินถูกใช้ดี คนที่ใช้มันก็ต้องดี ต้องมีแรงจูงใจสูงที่จะใช้ก็ต้องรู้จักใช้มันก็ต้องมีเวลาที่จะใช้มันได้ดี และจะต้องสามารถที่จะใช้มันอย่างดี ( " ธรรมชาติเป็นวัด " ในสิ่งที่คน ? 1990 206-7 )คำอธิบายสั้น ๆนี้ จับ สามองค์ประกอบพึ่งพากันของเกษตรยั่งยืนที่ตอนนี้ได้กลายเป็นเรื่องธรรมดาในวรรณกรรมเกษตรกรรมยั่งยืน ในการสั่งซื้อเพื่อการเกษตรยั่งยืน มันต้องเป็นนิเวศวิทยาบูรณะocially ยืดหยุ่นและศักยภาพทางเศรษฐกิจ .และเป็น wackernagel รีสได้แนะนำ นี่กะจะเน้น จาก “การจัดการทรัพยากรเพื่อการจัดการตนเอง ดังนั้นวิธีการที่ดี เราจัดการเอง ด้วยความเคารพ เพื่อความยั่งยืนทางการเกษตรในช่วงระยะเวลาสั้น ๆของเราบนโลก