Philosophically, dhammic socialism

Philosophically, dhammic socialism is based on this principle: none of us should take more than we really need. We should share whatever extra we have with those who have less. Social problems are fundamentally a result of greed. In other words, greed is at the heart of scarcity and poverty. Buddhadasa’s individualistic approach to social and economic problems, solved by the personal practice of self restraint (sila, “precepts,” and vinaya, “discipline”) and giving (dana), reflects, in many respects, his Theravada Buddhist worldview. Within the modern economic situation, however, he did not take into sufficient account the issue of scarcity and poverty at the structural level caused by the global market economy. Perhaps this was not as clear to him at that time as it is to us today.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Philosophically, dhammic สังคมนิยมตามหลักนี้: ไม่มีเราควรใช้เวลามากกว่าที่เราต้องการจริง ๆ เราควรแบ่งปันสิ่งพิเศษที่เรามีกับคนที่มีน้อย ปัญหาสังคมความเป็นผลของความโลภ ในคำอื่น ๆ ความโลภเป็นหัวใจของการขาดแคลนและความยากจน วิธีของพุทธทาส individualistic สังคม และเศรษฐกิจปัญหา แก้ไขได้ ด้วยการปฏิบัติส่วนบุคคลของความยับยั้งชั่งใจตนเอง (ศิลา "ศีล" และพระวินัย ปิฎก, "วินัย") และให้ (ดา), สะท้อน หลายประการ โลกทัศน์ของพระพุทธศาสนาเถรวาท ภายในสถานการณ์เศรษฐกิจที่ทันสมัย อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เอาพอพิจารณาปัญหาการขาดแคลนและความยากจนในระดับโครงสร้างที่เกิดจากเศรษฐกิจตลาดโลก ทีนี้คือไม่เป็นล้างให้เขาในขณะนั้นเหมือนกับเราวันนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปรัชญาสังคมนิยม dhammic เป็นไปตามหลักการนี​​้ไม่มีเราควรใช้เวลานานกว่าที่เราต้องการจริงๆ เราควรที่จะแบ่งปันสิ่งที่พิเศษที่เรามีกับผู้ที่มีน้อย ปัญหาสังคมที่เป็นพื้นฐานที่ผลของความโลภ ในคำอื่น ๆ ความโลภเป็นหัวใจของความขาดแคลนและความยากจน วิธีปัจเจกพุทธปัญหาทางสังคมและเศรษฐกิจแก้ไขได้โดยการปฏิบัติส่วนบุคคลของความยับยั้งชั่งใจตนเอง (ศิลา "ศีล" และพระวินัย "วินัย") และให้ (Dana) สะท้อนให้เห็นถึงในหลายประการ, มุมมองของเขาที่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ภายในสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่ทันสมัย​​ แต่เขาไม่ได้คำนึงถึงความเพียงพอปัญหาของความขาดแคลนและความยากจนในระดับโครงสร้างที่เกิดจากเศรษฐกิจตลาดโลก บางทีนี่อาจจะไม่ได้เป็นที่ชัดเจนกับเขาในช่วงเวลานั้นมันเป็นกับเราในวันนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Philosophically , ธัมมิกสังคมนิยมเป็นไปตามหลักการนี้ เราทุกคนควรใช้เวลามากกว่าที่เราต้องการจริงๆ เราก็ควรแบ่งปันสิ่งที่พิเศษที่เราได้กับผู้ที่มีน้อยกว่า ปัญหาในสังคม เป็นพื้นฐาน ผลของความโลภ ในคำอื่น ๆ , ความโลภ คือ หัวใจของความขาดแคลนและความยากจน ของท่านพุทธทาสที่แต่ละแนวทางปัญหาทางเศรษฐกิจและสังคมแก้ไขโดยการปฏิบัติส่วนตัวของความยับยั้งชั่งใจตนเอง ( ศีล " ศีล " พระธรรมวินัย " วินัย " ) และการให้ ( ทาน , สะท้อนให้เห็นในหลายประการ พระพุทธเถรวาทโลกทัศน์ . ในสถานการณ์เศรษฐกิจที่ทันสมัย อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้รับเพียงพอ ปัญหาข้าวยากหมากแพง และความยากจนในระดับที่เกิดจากโครงสร้างเศรษฐกิจตลาดโลก .บางทีนี่อาจจะไม่ได้ชัดเจนเขาตอนนั้นมันเป็นเราในวันนี้