I finished my first playthrough of

I finished my first playthrough of Undertale in stunned silence. My journey had begun with dumb puns and silly puzzles, but the end affected me in a way I never expected. That’s kind of Undertale’s specialty — playing with our expectations of what an RPG should be, subverting them, and using them to drive a story unique to what games can do. Its strong writing, integration of gameplay with storytelling, and acute understanding of its audience all build to something that surprises at every turn.


As a lone human fallen into an underground world that serves as a prison for monsters, I had my journey laid out for me, as most RPG protagonists do. For my first playthrough I took a pacifist approach, being as kind and merciful as possible as I searched for a way back to the surface. But I made a mistake: I accidentally killed a monster in the beginning. So I restarted without saving, as I would in any other game when I needed a do-over. Except… things were different this time. Dialogue had changed to reflect that I’d seen her die. Then Flowey, Undertale’s chaotic evil, fourth wall-breaking flower, tore into me for having the gall to abuse the power of the save state.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉันเสร็จสิ้นฉัน playthrough แรกความว่าในเดือน เริ่มเขียนที่โง่และโง่ปริศนาเดินทางของฉัน แต่ปลายผลฉันในทางที่ไม่เคยคิด ชนิดว่าของพิเศษ — เล่นกับความคาดหวังของเราของการ RPG ควร subverting พวกเขา และใช้ในการขับรถเรื่องราวเฉพาะเกมสามารถทำ เขียนความแข็งแกร่ง รวมการเล่นเกมด้วยการเล่าเรื่อง และเฉียบพลันความเข้าใจของผู้ชมทั้งหมดสร้างกับสิ่งที่น่าประหลาดใจที่เปิดทุกเป็นมนุษย์โหลตกยังมีที่เป็นคุกสำหรับมอนสเตอร์ ผมเดินทางของฉันไว้ให้ฉัน เป็นตัวละครเอกของเกม RPG ส่วนใหญ่ทำ สำหรับ playthrough แรกของฉัน ฉันเอาแนวทางนักนิยมสันติภาพ การ เป็นชนิด และเมตตาเป็นที่สุดฉันค้นหาทางกลับไปยังพื้นผิว แต่สงกรานต์: ผมตั้งใจฆ่ามอนสเตอร์ในการเริ่มต้น ดังนั้น ฉันเริ่มใหม่โดยไม่บันทึก เมตรในเกมอื่น ๆ เมื่อต้องการเป็นซ้ำ ยกเว้น...สิ่งแตกต่างกันเวลานี้ บทสนทนาได้เปลี่ยนแปลงเพื่อสะท้อนว่า ผมเห็นเธอตาย แล้ว Flowey ความชั่วร้ายของว่าวุ่นวาย สี่แบ่งผนังดอกไม้ ฉีกเป็นฉันมีถุงน้ำดีโจมตีพลังของการบันทึกสถานะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันเสร็จ playthrough แรกของ Undertale ตะลึงในความเงียบ การเดินทางของฉันได้เริ่มต้นด้วยการเล่นใบ้และปริศนาที่โง่ แต่ท้ายที่สุดได้รับผลกระทบในทางฉันฉันไม่เคยคาดหวัง ที่ชนิดของ Undertale พิเศษของ - เล่นกับความคาดหวังของสิ่งที่เป็น RPG ที่ควรจะเป็นของเราบ่อนทำลายพวกเขาและใช้พวกเขาจะขับรถเป็นเรื่องที่ไม่ซ้ำกับสิ่งที่เกมสามารถทำได้ การเขียนที่แข็งแกร่งบูรณาการของการเล่นเกมด้วยการเล่าเรื่องและความเข้าใจเฉียบพลันของผู้ชมทั้งหมดสร้างสิ่งที่น่าประหลาดใจที่เปิดทุก. ในฐานะที่เป็นมนุษย์คนเดียวที่ตกอยู่ในโลกใต้ดินที่ทำหน้าที่เป็นคุกสำหรับมอนสเตอร์ที่ผมได้เดินทางของฉันออกมาวางสำหรับ ฉันเป็นส่วนใหญ่ตัวละครเอก RPG ทำ สำหรับ playthrough แรกของฉันฉันเอาวิธีการสงบการเป็นผู้ทรงเอ็นดูที่สุดเท่าที่ผมค้นหาทางกลับไปยังพื้นผิว แต่ฉันทำผิดพลาด: ผมตั้งใจฆ่ามอนสเตอร์ในการเริ่มต้น ดังนั้นผมจึงเริ่มต้นใหม่โดยไม่ต้องบันทึกเป็นฉันจะอยู่ในเกมอื่น ๆ เมื่อฉันต้องการทำมากกว่า ยกเว้น ... สิ่งที่แตกต่างกันในครั้งนี้ การเจรจามีการเปลี่ยนแปลงที่จะสะท้อนให้เห็นว่าผมเห็นการตายของเธอ แล้ว Flowey ชั่วร้ายวุ่นวาย Undertale ของสี่ดอกไม้ผนังทำลายฉีกออกเป็นฉันที่มีถุงน้ำดีที่จะใช้อำนาจของรัฐประหยัด