ภาษาอินโดนีเซีย เป็นภาษาเดียวกันกับภาษามาเลเซีย แต่เนื่องจากชาวอินโดนีเซียเคยเป็นอาณานิคมของชาวดัตช์ ถึง 300 ปี ประชาชนต้องใช้ภาษาดัตช์เป็นภาษาราชการ จนกระทั่งญี่ปุ่นเข้ามาครอบครอง แต่โชคดีที่ไม่ต้องใช้ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาราชการ เพราะรัฐบาลญี่ปุ่นพยายามให้ความสำคัญต่อความเป็นเอกลักษณ์ของชาติอินโดนีเซีย โดยให้ประชาชนใช้ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษาราชการ เพื่อให้ชาวอินโดนีเซียตระหนักถึงความเป็นเอกราชและป้องกันจากชาวดัตช์ไม่ให้มารุกราน แต่อย่างไรก็ตาม อินโดนีเซียก็ยังตกเป็นเมืองขึ้นของญี่ปุ่นโดยปริยาย
ปัจจุบันภาษาที่ใช้ในประเทศอินโดนีเซียมีประมาณ 200 ภาษา ภาษาอินโดนีเซียเป็นภาษาประจำชาติ อย่างไรก็ตามเราต้องยอมรับว่า เมื่อมีการใช้ภาษาย่อมมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ ภาษาอินโดนีเซียก็เช่นเดียวกัน การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นคงไม่พ้นเรื่องการใช้คำและด้านโครงสร้างทางไวยากรณ์
สาเหตุของการเปลี่ยนแปลงด้านการใช้คือ คำศัพท์ใหม่ ๆ ที่ใช้อยู่ในภาษาอินโดนีเซียมีจำนวนมากพอสมควร โดยได้รับอิทธิพลจากภาษาถิ่นและภาษาต่างประเทศ ดังที่ได้กล่าวข้างต้นว่า ประเทศอินโดนีเซียเคยเป็นอาณานิคมของประเทศฮอลแลนด์เป็นเวลานาน ดังนั้นในภาษาอินโดนีเซียจึงมีคำศัพท์ภาษาดัตช์เป็นจำนวนมาก ศาสนาอิสลามเองก็มีอิทธิพลที่ทำให้มีภาษาอาหรับปะปนเข้ามา นอกจากนี้ยังมีคำศัพท์ภาษาโปรตุเกส, คำศัพท์ภาษาจีน, คำศัพท์ภาษาทมิฬ และคำศัพท์ภาษาบาลีสันสกฤต
โครงสร้างไวยากรณ์ในภาษาอินโดนีเซียก็มีโครงสร้างภาษาถิ่นและภาษาต่างประเทศปะปนเข้ามาแต่ไม่มากนัก
การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ถือได้ว่าเป็นการเพิ่มความหลากหลายในภาษา ตราบใดที่มีการใช้ย่อมมีการเปลี่ยนแปลงเสมอ แต่หากมองถึงผลเสีย ก็คือทำให้เกิดการแปร, ผิดเพี้ยนไปจากโครงสร้างที่แท้จริงของภาษาอินโดนีเซีย ความผิดเพี้ยนนี้มักเป็นสาเหตุของการใช้คำผิดความหมายซึ่งผู้ใช้เองก็ไม่สนใจถึงข้อผิดพลาดนี้