Talking to children has always been

Talking to children has always been fundamental to language development, but new research reveals that the way we talk to children is key to building their ability to understand and create sentences of their own. The exaggerated speech we naturally use with young children is special register – often called ‘motherese’A term used in the study of CHILD LANGUAGE ACQUISITION for the way mothers talk to their young children. Its features include simplified grammar, exaggerated speech melody, diminutive forms of words such as doggie, and a highly repetitive style. There is also a tendency to expand or comment on what the child has just said: when a child says Castle down, and the mother replies, Yes, the castle's fallen down. Although originally mothers were the focus of research study, similar conversational patterns have been observed in fathers' speech (sometimes referred to as fatherese) and in the speech of others who look after young children, such as grandparents and nannies (users of caretaker speech). These patterns, however, are not identical: for example, research indicates that fathers tend to be more intense and demanding in talking to young children, using more direct questions and a wider range of vocabulary

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พูดคุยกับเด็กที่มีพื้นฐานการพัฒนาภาษา แต่งานวิจัยใหม่พบว่า วิธีเราพูดคุยกับเด็ก เพื่อสร้างความสามารถในการเข้าใจ และสร้างประโยคของตัวเอง การพูดไปใช้กับเด็กตามธรรมชาติคือ ลงทะเบียนพิเศษ – มักจะเรียกว่า ' motherese'A คำที่ใช้ในการศึกษาของเด็กภาษาซื้อสำหรับวิธีแม่พูดคุยกับเด็กเล็ก คุณสมบัติได้แก่ไวยากรณ์ง่าย ทำนองคำพูดไป ขนาดรูปแบบของคำเช่นสุนัข และแบบถี่ ๆ มีแนวโน้มที่จะขยาย ความคิดเห็นบนสิ่งที่เด็กเพิ่งว่า: เมื่อเด็กบอกว่า ปราสาทลง และแม่ ตอบกลับ ใช่ ปราสาทของตกลง แม้ว่าเดิม คุณแม่เป็นจุดเน้นของการศึกษาวิจัย ได้รับการปฏิบัติรูปแบบสนทนาที่คล้ายกัน ในคำพูดของพ่อ (บางครั้งเรียกว่า fatherese) และการพูดของผู้อื่นที่ดูแลเด็กเล็ก เช่นปู่ย่าตายายและพี่เลี้ยงเด็กเดิน (ผู้ใช้ผู้ดูแลเสียง) รูปแบบเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม ไม่เหมือนกัน: เช่น งานวิจัยบ่งชี้ว่า พ่อมักจะ มีความในการพูดคุยกับเด็ก การใช้คำถามโดยตรงมากขึ้นและคำศัพท์กว้าง และรุนแรงมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การพูดคุยกับเด็กได้เสมอพื้นฐานในการพัฒนาภาษา แต่งานวิจัยใหม่เผยให้เห็นว่าวิธีการที่เราพูดคุยกับเด็กเป็นกุญแจสำคัญในการสร้างความสามารถในการทำความเข้าใจและสร้างประโยคของพวกเขาเอง คำพูดที่พูดเกินจริงเราใช้ธรรมชาติที่มีเด็กเล็กคือการลงทะเบียนพิเศษ - มักจะเรียกว่า 'ระยะ motherese'A ใช้ในการศึกษาของเด็กภาษาการเข้าซื้อกิจการสำหรับวิธีที่แม่พูดคุยกับเด็ก ๆ ของเขา คุณสมบัติของมันรวมไวยากรณ์ง่ายทำนองคำพูดที่พูดเกินจริงในรูปแบบของคำเล็กเช่นสุนัขและรูปแบบที่ซ้ำสูง นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มที่จะขยายหรือแสดงความคิดเห็นในสิ่งที่เด็กได้เพียงกล่าวว่า: เมื่อเด็กพูดว่าปราสาทลงและแม่ตอบว่าใช่ปราสาทที่ล้มลง แม้ในขั้นต้นแม่ให้ความสำคัญของการศึกษาวิจัยรูปแบบการสนทนาที่คล้ายกันได้รับการปฏิบัติในคำพูดของพ่อ (บางครั้งเรียกว่า fatherese) และในคำพูดของคนอื่น ๆ ที่ดูแลเด็กเล็กเช่นปู่ย่าตายายและพี่เลี้ยง (ผู้ใช้ในการพูดดูแล) . รูปแบบเหล่านี้ แต่ไม่เหมือนกันตัวอย่างเช่นการวิจัยแสดงให้เห็นว่าบรรพบุรุษมีแนวโน้มที่จะรุนแรงมากขึ้นและความต้องการในการพูดคุยกับเด็กหนุ่มใช้คำถามตรงมากขึ้นและช่วงกว้างของคำศัพท์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พูดคุยกับเด็กได้เสมอ พื้นฐานการพัฒนาทางภาษา แต่งานวิจัยใหม่พบว่าวิธีที่เราพูดกับเด็กเป็นหลัก เพื่อสร้างความสามารถในการเข้าใจและสร้างประโยคของตนเอง คำพูดที่โอ้อวดธรรมชาติเราใช้กับเด็กเล็กคือการลงทะเบียนพิเศษ–มักจะเรียกว่า ' motherese'a คําที่ใช้ในการศึกษาของเด็กภาษาเพิ่มเติมสำหรับวิธีที่แม่พูดคุยกับเด็กของพวกเขา คุณลักษณะของมันรวมถึงไวยากรณ์ง่าย ท่วงทำนองการพูดโอ้อวด , รูปแบบต่างๆของคำ เช่น สุนัข และสูงๆ สไตล์ นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มที่จะขยาย หรือแสดงความคิดเห็นอะไร เด็กก็บอกว่า เมื่อลูกบอกว่าปราสาทลงมา แม่ตอบว่า ใช่ ของปราสาทที่ล้มลง ถึงแม้ว่าแต่เดิมมารดา เน้นการศึกษาวิจัย รูปแบบการสนทนาที่คล้ายกันได้พบบิดาพูด ( บางครั้งเรียกว่า fatherese ) และในคำพูดของผู้อื่นที่ดูแลเด็กเล็ก เช่น ปู่ ย่า ตา ยาย และพี่เลี้ยง ( ผู้ใช้ผู้ดูแลการพูด ) รูปแบบเหล่านี้ อย่างไรก็ตาม จะไม่เหมือนกัน เช่น การวิจัยบ่งชี้ว่า บรรพบุรุษ มีแนวโน้มที่จะรุนแรงมากขึ้น และต้องพูดกับเด็ก การใช้คำถามตรง ๆและช่วงกว้างของคำศัพท์