Emerging from an agricultural base

Emerging from an agricultural base to more industrialization, Thailand now faces many environmental problems, particularly air pollution, resulting in adverse health consequences. The three major sources of air pollution are vehicular emissions in cities, biomass burning and transboundary haze in rural and border areas, and industrial discharges in concentrated industrialized zones.

Recent air quality data suggest that particulate matter < 10 μm in aerodynamic diameter (PM10) is the most important air pollutant in urban and rural areas. In cities such as Bangkok, air quality monitoring performed by the Pollution Control Department (PCD) for the past 10 years revealed that the levels of PM10 have exceeded both annual (50 μg/m3) and 24-hr (120 μg/m3) national standards (PCD 2010). The main source of PM10 in Bangkok is vehicular emissions (Chuersuwan 2008; Parsons International Ltd. 2001).

In the rural and border areas, most notably Chiangmai, agricultural burning and forest fires, including transboundary haze from Myanmar, have contributed to high levels of PM10, which have increased to critical levels since 2006 [250 μg/m3, 300 μg/m3, 175 μg/m3, and 220 μg/m3 in 2006, 2007, 2008, and 2009, respectively (PCD 2010)]. More importantly, many consecutive days of high PM10 levels resulted in increases in hospital admissions and outpatient visits (Chiangmai Provincial Public Health Office 2007).

Moreover, the Southeast Asian haze that originated in Indonesia has continually affected the health of residents of the southern provinces, particularly in 1996 and 1997, where the maximum PM10 levels reached as high as 314 μg/m3 (PCD 2010). The most severe haze episode occurred in 1997 and resulted in sharp increases in outpatient visits (26%) and hospital admissions (33% for all respiratory, 36% for pneumonia, 40% for bronchitis/chronic pulmonary obstructive disease, 12% for asthma) within a period of a few months (Health Systems Research Institute 1998).

Several studies worldwide have demonstrated that PM10 is associated with premature mortality and a wide range of morbidity outcomes. As part of the Public Health and Air Pollution in Asia (PAPA) multicities study, results for Bangkok showed that each 10-μg/m3 increase in PM10 is associated with a 1.25% increase in all-cause mortality, which is higher than for the three other participating cities [0.53% for Hong Kong, 0.26% for Shanghai, and 0.43% for Wuhan (Wong et al., 2008)] and higher than multicities studies conducted in Western countries (Katsouyanni et al. 2001). The higher effects in Bangkok may be related to high temperatures in Bangkok throughout the year, higher exposures to air pollution from longer periods of time spent outdoors, and less availability and use of air-conditioning.

As a developing country, Thailand strives for a continual economic growth. Consequently, expansion of petrochemical plants rose sharply, particularly, in the coastal province of Rayong, with > 73 million tons of chemicals used annually (Department of Industrial Works 2010). Although environmental management has been instituted, levels of volatile organic compounds (VOCs) continue to exceed Thailand’s standards (PCD 2010).

Epidemiological studies have been limited, with only sporadic reports of respiratory symptoms and illnesses after episodic events of accidental releases from industries. However, a recently completed large-scale population-based epidemiology study with > 26,000 subjects indicated that residents who live near the petrochemical industrial estate have higher risks in adverse pregnancy outcomes, neuropsychological symptoms, and poor performance on neuropsychological tests (Vichit-Vadakan et al. 2010). In particular, results show significant excess risk of preterm birth before < 34 weeks among mothers residing < 4 km from the industrial estate [odds ratio (OR) = 3.34; 95% confidence interval (CI), 1.18–9.47]; nonsignificant increased risks were found for all pregnancy outcomes (OR = 1.60; 95% CI, 0.87–2.93), preterm birth before 37 weeks (OR = 1.68; 95% CI, 0.85–3.30), low birth weight (OR = 1.42; 95% CI, 0.52–3.78), and small for gestational age (OR = 1.24; 95% CI, 0.31–4.90. Generally, the excess risk decreases with increased distances.

Obtaining sustainable development that balances environmental conservation and the well-being of the population remains a challenge for Thailand. In national strategies for development, policy makers often rely only on economic information fbecause of the lack of empirical data on health, social, and environmental impacts from developmental policies and projects. Fostering and strengthening epidemiological research in Thailand not only provides the necessary perspective for policy development but contributes to the larger body of knowledge in environmental health.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกิดขึ้นจากฐานการเกษตรจะทวีความรุนแรงมากขึ้นไป ไทยตอนนี้เผชิญปัญหาสิ่งแวดล้อมมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งมลพิษทางอากาศ เกิดผลกระทบสุขภาพร้าย สามแหล่งที่สำคัญของมลพิษทางอากาศเป็นการปล่อยยานพาหนะคิรีในเมือง เผาไหม้ชีวมวลจากหมอกควันข้ามแดนในชนบท และพื้นที่ชายแดน และ discharges อุตสาหกรรมในเขตอุตสาหกรรมเข้มข้นข้อมูลคุณภาพอากาศล่าสุดแนะนำว่า ฝุ่น μm < 10 เรื่องในเส้นผ่าศูนย์กลางอากาศพลศาสตร์ (PM10) มีมลพิษอากาศสำคัญในเขตเมือง และชนบท ในเมืองเช่นกรุงเทพมหานคร เครื่องตรวจสอบคุณภาพดำเนินการโดยกรมควบคุมมลพิษ (PCD) ผ่านมา 10 ปีเปิดเผยว่า ระดับของ PM10 เกินประจำปี (50 μg/m3) และมาตรฐานชาติ (120 μg/m3) ใน 24 ชั่วโมง (PCD 2010) แหล่งที่มาหลักของ PM10 ในกรุงเทพจะปล่อยยานพาหนะคิรี (Chuersuwan 2008 พาร์สันส์อินเตอร์เนชั่นแนลจำกัด 2001)ในชนบท และขอบพื้นที่ ส่วนใหญ่เชียงใหม่ เกษตรป่าและการเผาไหม้ รวมจากหมอกควันข้ามแดนจากประเทศพม่า มีส่วนสูงระดับของ PM10 ซึ่งได้เพิ่มระดับความสำคัญตั้งแต่ 2006 [μg 250 m3, μg 300 m3, 175 μg m3 และ μg 220 m3 ในปี 2006, 2007, 2008, 2009 ตามลำดับ (กรมควบคุมมลพิษ 2010)] สำคัญ ติดต่อกันหลายวันระดับ PM10 สูงส่งผลให้เพิ่มรับสมัครพยาบาล และผู้ป่วยนอกเข้าชม (เชียงใหม่จังหวัดสาธารณสุข Office 2007)นอกจากนี้ ฟ้าหลัวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มาในอินโดนีเซียได้อย่างต่อเนื่องผลกระทบสุขภาพของชาวจังหวัดภาคใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี 1996 และ 1997 ที่ระดับ PM10 สูงถึงสูงที่ μg 314 m3 (PCD 2010) ตอนฝนตกพรำรุนแรงที่สุดเกิดขึ้นในปี 1997 และทำให้เกิดคมเพิ่มขึ้นในผู้ป่วยนอกที่เข้าชม (26%) และรับสมัครโรงพยาบาล (33% สำหรับทางเดินหายใจ 36% 40% สำหรับหลอดลมอักเสบ/ระบบทางเดินหายใจอุปสรรคโรคเรื้อรัง 12% สำหรับโรคหอบหืด โรคปอด) ภายในระยะเวลาไม่กี่เดือน (สุขภาพระบบวิจัยสถาบัน 1998)การศึกษาต่าง ๆ ทั่วโลกได้แสดงว่า PM10 เกี่ยวข้องกับการตายก่อนวัยอันควรและ morbidity ผลลัพธ์ที่หลากหลาย เป็นส่วนหนึ่งของการสาธารณสุขและมลพิษทางอากาศในเอเชีย (ปาป้า) multicities ศึกษา ผลกรุงเทพมหานครพบว่าเพิ่มขึ้น 10-μg/m3 แต่ละ PM10 สัมพันธ์กับ 1.25% เพิ่มขึ้นในการตายทุกสาเหตุ ซึ่งสูงกว่าสามอื่น ๆ เข้าร่วมเมือง [0.53% สำหรับ Hong Kong, 0.26% เซี่ยงไฮ้ และ 0.43% ฮั่น (วง et al., 2008)] และสูงกว่าในประเทศตะวันตก (Katsouyanni et al. 2001) การศึกษา multicities ผลกระทบสูงในกรุงเทพมหานครอาจเกี่ยวข้องกับอุณหภูมิสูงในกรุงเทพฯ ตลอดทั้งปี ภาพสูงมลพิษจากนานเพื่อใช้กลาง แจ้ง และไม่พร้อมใช้งาน และการใช้เครื่องปรับอากาศเป็นประเทศกำลังพัฒนา ประเทศไทยมุ่งมั่นในการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง ดังนั้น การขยายตัวของโรงงานปิโตรเคมีกุหลาบอย่างรวดเร็ว โดย เฉพาะ ในชายฝั่งจังหวัดระยอง กับ > 73 ล้านตันของเคมีภัณฑ์ที่ใช้เป็นประจำทุกปี (ภาคของอุตสาหกรรมงาน 2010) แม้ว่าการจัดการสิ่งแวดล้อมได้ถูกโลก ระดับของสารอินทรีย์ระเหย (VOCs) ยังเกินมาตรฐานของไทย (กรมควบคุมมลพิษ 2010)ความมีจำกัด มีรายงานอาการทางเดินหายใจและโรคหลังจากเหตุการณ์ episodic เผยแพร่โดยไม่ได้ตั้งใจจากอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม เสร็จสมบูรณ์ล่าสุดขนาดใหญ่ตามประชากรระบาดวิทยาศึกษา ด้วย > เรื่องระบุว่า คนที่อาศัยอยู่ใกล้นิคมอุตสาหกรรมปิโตรเคมีมีความเสี่ยงสูงในผลร้ายตั้งครรภ์ อาการ neuropsychological และประสิทธิภาพที่ดีในการทดสอบ neuropsychological (วิจิตรวาท et al. 2010) 26,000 โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผลลัพธ์แสดงความเสี่ยงส่วนเกินอย่างมีนัยสำคัญของการคลอดก่อน < 34 สัปดาห์ระหว่างมารดาแห่ง < 4 กม.จากนิคมอุตสาหกรรม [อัตราส่วนราคา (OR) = 3.34 ช่วงเวลาความเชื่อมั่น 95% (CI), 1.18 – 9.47]; พบความเสี่ยงมากขึ้นที่ nonsignificant ผลการตั้งครรภ์ทั้งหมด (หรือ = 1.60; 95% CI, 0.87-2.93), คลอดก่อน 37 สัปดาห์ (หรือ = 1.68; 95% CI, 0.85 – 3.30), ต่ำเกิดน้ำหนัก (หรือ = 1.42; 95% CI, 0.52-3.78), และเล็กสำหรับอายุครรภ์ (หรือ = 1.24; 95% CI, $ 0.31 – 4.90 ทั่วไป ความเสี่ยงเกินลดลงกับระยะทางที่เพิ่มขึ้นได้รับการพัฒนาที่สมดุลดีของประชากรและการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ยังคง เป็นความท้าทายสำหรับประเทศไทย ในยุทธศาสตร์ชาติเพื่อการพัฒนา ผู้กำหนดนโยบายมักจะพึ่งพาเฉพาะ fbecause ข้อมูลทางเศรษฐกิจของการขาดของรวมข้อมูลสุขภาพ สังคม และสิ่งแวดล้อมผลกระทบจากโครงการและนโยบายการพัฒนา ทำนุบำรุง และเสริมสร้างความการวิจัยในประเทศไทยไม่เพียงแต่ให้มุมมองที่จำเป็นสำหรับการพัฒนานโยบาย ได้รวมตัวใหญ่ความรู้สุขภาพสิ่งแวดล้อม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่เกิดขึ้นใหม่ที่จะมาจากฐานอุตสาหกรรมการเกษตรมากขึ้นในประเทศไทยขณะนี้ประสบปัญหาหลายด้านสิ่งแวดล้อมโดยเฉพาะอย่างยิ่งมลพิษทางอากาศส่งผลให้เกิดผลกระทบสุขภาพไม่เอื้ออำนวย ทั้งสามแหล่งที่มาที่สำคัญของมลพิษทางอากาศมีการปล่อยยานพาหนะในเมือง, การเผาไหม้ชีวมวลและหมอกควันข้ามแดนในพื้นที่ชนบทและชายแดนและการปล่อยของเสียอุตสาหกรรมในความเข้มข้นโซนอุตสาหกรรม. ข้อมูลคุณภาพอากาศล่าสุดชี้ให้เห็นว่าอนุภาค <10 ไมโครเมตรเส้นผ่าศูนย์กลางอากาศพลศาสตร์ (PM10) เป็น สารมลพิษทางอากาศที่สำคัญที่สุดในเขตเมืองและชนบท ในเมืองใหญ่เช่นกรุงเทพฯ, การตรวจสอบคุณภาพอากาศที่ดำเนินการโดยกรมควบคุมมลพิษ (PCD) สำหรับที่ผ่านมา 10 ปีเปิดเผยว่าระดับของ PM10 ได้เกินทั้งสองประจำปี (50 ไมโครกรัม / m3) และ 24 ชั่วโมง (120 ไมโครกรัม / m3) ชาติ มาตรฐาน (PCD 2010) แหล่งที่มาหลักของ PM10 ในกรุงเทพฯคือการปล่อยยานพาหนะ (Chuersuwan 2008; พาร์สันส์อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด 2001). ในพื้นที่ชนบทและชายแดนสะดุดตาที่สุดเชียงใหม่เผาไหม้ทางการเกษตรและไฟป่าหมอกควันข้ามแดนรวมทั้งจากประเทศพม่ามีส่วนร่วมในระดับสูงของ PM10 ซึ่งได้เพิ่มขึ้นไปอยู่ในระดับที่สำคัญตั้งแต่ปี 2006 [250 ไมโครกรัม / m3 300 ไมโครกรัม / m3 175 ไมโครกรัม / m3 และ 220 ไมโครกรัม / m3 ในปี 2006 ปี 2007 ปี 2008 และปี 2009 ตามลำดับ (PCD 2010)] ที่สำคัญวันติดต่อกันหลายระดับ PM10 สูงส่งผลให้เกิดการเพิ่มขึ้นของโรงพยาบาลและการเข้าชมผู้ป่วยนอก (เชียงใหม่สำนักงานสาธารณสุขจังหวัด 2007). นอกจากนี้ยังมีหมอกควันในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เกิดขึ้นในประเทศอินโดนีเซียได้รับผลกระทบอย่างต่อเนื่องต่อสุขภาพของผู้อยู่อาศัยในจังหวัดภาคใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี 1996 และปี 1997 ที่ระดับ PM10 สูงสุดถึงสูงถึง 314 ไมโครกรัม / m3 (PCD 2010) ตอนที่หมอกควันที่รุนแรงที่สุดที่เกิดขึ้นในปี 1997 และมีผลในการเพิ่มความคมชัดในการเข้าชมผู้ป่วยนอก (26%) และการรับสมัครโรงพยาบาล (33% สำหรับทางเดินหายใจทุก 36% สำหรับโรคปอดบวม 40% สำหรับโรคหลอดลมอักเสบ / เรื้อรังปอดโรคอุดกั้น 12% สำหรับโรคหอบหืด) ภายในระยะเวลาไม่กี่เดือน (สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุขปี 1998). การศึกษาหลายแห่งทั่วโลกได้แสดงให้เห็นว่า PM10 มีความเกี่ยวข้องกับการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรและหลากหลายของผลการเจ็บป่วย ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการสาธารณสุขและมลพิษทางอากาศในเอเชีย (PAPA) การศึกษา multicities ผลในกรุงเทพฯพบว่าแต่ละ 10 ไมโครกรัม / m3 เพิ่มขึ้นใน PM10 มีความเกี่ยวข้องกับการเพิ่มขึ้น 1.25% ในทุกสาเหตุการตายที่สูงกว่าสำหรับ สามเมืองที่เข้าร่วมโครงการอื่น ๆ [0.53% ฮ่องกง 0.26% ในเซี่ยงไฮ้และ 0.43% สำหรับหวู่ฮั่น (หว่อง et al., 2008)] และสูงกว่าการศึกษา multicities ดำเนินการในประเทศตะวันตก (Katsouyanni et al. 2001) ผลที่สูงขึ้นในกรุงเทพฯอาจจะเกี่ยวข้องกับอุณหภูมิที่สูงในกรุงเทพฯตลอดทั้งปีความเสี่ยงที่สูงขึ้นเพื่อมลพิษทางอากาศจากระยะเวลานานของเวลาที่ใช้นอกบ้านและความพร้อมน้อยลงและใช้. เครื่องปรับอากาศในฐานะที่เป็นประเทศที่กำลังพัฒนาประเทศไทยมุ่งมั่นเป็นอย่างต่อเนื่องการเติบโตทางเศรษฐกิจ. ดังนั้นการขยายตัวของโรงงานปิโตรเคมีเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะอย่างยิ่งในจังหวัดชายฝั่งทะเลของจังหวัดระยองด้วย> 73 ล้านตันของสารเคมีที่ใช้เป็นประจำทุกปี (กรมโรงงานอุตสาหกรรม 2010) แม้ว่าการจัดการด้านสิ่งแวดล้อมที่ได้รับการจัดระดับของสารอินทรีย์ระเหย (VOCs) ยังคงเกินมาตรฐานของประเทศไทย (PCD 2010). การศึกษาระบาดวิทยาได้รับการ จำกัด ที่มีการรายงานเป็นระยะ ๆ เพียงอาการระบบทางเดินหายใจและโรคหลังจากเหตุการณ์หลักการของการเผยแพร่อุบัติเหตุจากอุตสาหกรรม แต่เพิ่งเสร็จสิ้นการขนาดใหญ่การศึกษาระบาดวิทยาของประชากรที่ใช้กับ> 26,000 วิชาที่ชี้ให้เห็นว่าประชาชนที่อาศัยอยู่ใกล้นิคมอุตสาหกรรมปิโตรเคมีมีความเสี่ยงที่สูงขึ้นในผลการตั้งครรภ์ที่ไม่พึงประสงค์อาการวิทยาและประสิทธิภาพที่ดีในการทดสอบวิทยา (วิจิตรวาทการ, ​​et al . 2010) โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลที่ได้แสดงความเสี่ยงส่วนเกินอย่างมีนัยสำคัญของการคลอดก่อนกำหนดก่อน <34 สัปดาห์ของมารดาที่อาศัยอยู่ <4 กิโลเมตรจากนิคมอุตสาหกรรม [อัตราส่วนราคาต่อรอง (OR) = 3.34; ช่วงความเชื่อมั่น 95% (CI) 1.18-9.47]; ความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นไม่มีนัยสำคัญที่พบสำหรับผลการตั้งครรภ์ทั้งหมด (OR = 1.60; 95% CI, 0.87-2.93) ก่อนที่จะคลอดก่อนกำหนด 37 สัปดาห์ (OR = 1.68; 95% CI, 0.85-3.30) น้ำหนักแรกเกิดต่ำ (OR = 1.42; 95% CI, 0.52-3.78) และขนาดเล็กสำหรับอายุครรภ์ (OR = 1.24;. 95% CI, 0.31-4.90 โดยทั่วไปมีความเสี่ยงส่วนเกินลดลงตามระยะทางที่เพิ่มขึ้น. ได้รับการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ยอดการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและความเป็นอยู่ของ ประชากรที่ยังคงเป็นความท้าทายสำหรับประเทศไทย. ในกลยุทธ์แห่งชาติเพื่อการพัฒนาผู้กำหนดนโยบายมักจะอาศัยเฉพาะในข้อมูลทางเศรษฐกิจ fbecause ของการขาดข้อมูลเชิงประจักษ์ต่อสุขภาพสังคมและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากนโยบายการพัฒนาและโครงการ. การสร้างและการเสริมสร้างความเข้มแข็งการวิจัยทางระบาดวิทยาในประเทศไทย ไม่เพียง แต่ให้มุมมองที่จำเป็นสำหรับการพัฒนานโยบาย แต่ก่อให้ร่างกายขนาดใหญ่ของความรู้ในการดูแลสุขภาพสิ่งแวดล้อม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่เกิดขึ้นใหม่จากฐานเกษตรอุตสาหกรรมมากขึ้น ประเทศไทยตอนนี้ใบหน้าปัญหาสิ่งแวดล้อมมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มลภาวะทางอากาศ ส่งผลผลกระทบต่อสุขภาพที่ไม่พึงประสงค์ สามแหล่งที่มาของมลพิษในอากาศมีก๊าซของยานพาหนะในเมือง , การเผาไหม้ชีวมวลและหมอกควันข้ามแดนในชนบทและชายแดน และการจำหน่ายของอุตสาหกรรมในเขตอุตสาหกรรมเข้มข้น

ข้อมูลคุณภาพอากาศล่าสุดแสดงให้เห็นว่าอนุภาค < 10 μเมตรเส้นผ่าศูนย์กลางอากาศพลศาสตร์ ( PM10 ) เป็นสารมลพิษทางอากาศที่สำคัญที่สุดในเมืองและชนบท ในเมืองเช่นกรุงเทพฯการตรวจสอบดำเนินการโดยกรมควบคุมมลพิษตรวจวัดคุณภาพอากาศ ( PCD ) สำหรับที่ผ่านมา 10 ปี พบว่าระดับของ PM10 เกิน 2 ปี ( 50 μกรัม / ลบ . ม. ) และ 24 ชั่วโมง ( 120 μ g / m3 ) มาตรฐานแห่งชาติ ( PCD 2010 ) แหล่งที่มาหลักของ PM10 ในกรุงเทพมีการปล่อยยานพาหนะ ( chuersuwan 2008 ; พาร์สันอินเตอร์เนชั่นแนล 2001 ) .

ในชนบทและชายแดน โดยเฉพาะเชียงใหม่การเผาไหม้เผาป่าและการเกษตรรวมทั้งหมอกควันข้ามแดนจากพม่า ส่งผลให้ระดับ PM10 ซึ่งได้เพิ่มขึ้นถึงระดับวิกฤตตั้งแต่ปี 2006 [ 250 μ g / m3 , 300 μ g / m3 , 175 μ g / m3 และ 220 μ g / m3 ในปี 2006 , 2007 , 2008 และ 2009 ตามลำดับ ( PCD 2010 ) ] ที่สำคัญหลายวันติดต่อกัน ของระดับ PM10 สูงมีผลในการเพิ่มขึ้นในผู้ป่วยในโรงพยาบาลและเยี่ยมไข้ ( สาธารณสุขจังหวัดเชียงใหม่สำนักงาน 2007 ) .

นอกจากนี้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หมอกที่เกิดในอินโดนีเซียมีอย่างต่อเนื่อง ส่งผลต่อสุขภาพของประชาชนในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในปี 1996 และ 1997ที่ระดับ PM10 สูงสุดถึงสูงที่สุดเท่าที่ผมμกรัม / ลบ . ม. ( PCD 2010 ) ตอนที่หมอกควันรุนแรงที่สุดเกิดขึ้นในปี 1997 และมีผลในการเพิ่มความคมชัดในการรับชม ( 26% ) และผู้ป่วยในโรงพยาบาล ( 33 % สำหรับระบบทางเดินหายใจร้อยละ 36 สำหรับโรคปอดบวม , 40% สำหรับโรคหลอดลมอักเสบเรื้อรังโรคปอดอุดกั้น / 12 % สำหรับโรคหอบหืด ) ภายในระยะเวลาไม่กี่เดือน สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข ( 2541 )

การศึกษาทั่วโลกหลายได้แสดงว่า PM10 เกี่ยวข้องกับตายก่อนวัยอันควรและหลากหลายของผลลัพธ์ของความเจ็บป่วย เป็นส่วนหนึ่งของสาธารณสุขและมลพิษทางอากาศในภูมิภาคเอเชีย ( พ่อ ) multicities ศึกษาผลลัพธ์สำหรับกรุงเทพมหานคร พบว่า ทุก 10 - μกรัม / ลบ . ม. เพิ่ม PM10 เกี่ยวข้องกับเพิ่มขึ้น 1.25 % ในการลดอัตราการตายจากทุกสาเหตุ ,ซึ่งสูงกว่าสำหรับสามอื่น ๆเข้าร่วมเมือง [ 0.53 % ฮ่องกง , 0.26 % สำหรับเซี่ยงไฮ้และ 0.43 % สำหรับหวู่ฮั่น ( วง et al . , 2008 ) ] และสูงกว่า multicities การศึกษาในประเทศตะวันตก ( katsouyanni et al . 2001 ) ที่สูงกว่าผล ในกรุงเทพอาจจะเกี่ยวข้องกับอุณหภูมิสูง ในเขตกรุงเทพมหานคร ตลอดทั้งปีสูงรับมลพิษในอากาศจากรอบระยะเวลาที่ยาวของเวลาที่ใช้กลางแจ้ง , และห้องว่างน้อยลง และการใช้เครื่องปรับอากาศ

เป็นประเทศพัฒนา ประเทศไทย มุ่งมั่นในการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างต่อเนื่อง ดังนั้น การขยายตัวของโรงงานปิโตรเคมีเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในจังหวัดชายฝั่งทะเลระยองกับ > 73 ล้านตันของสารเคมีที่ใช้เป็นประจำทุกปี ( ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ ทํางาน 2010 ) แม้ว่าการจัดการสิ่งแวดล้อมได้รับ instituted , ระดับของสารอินทรีย์ระเหยง่าย ( VOCs ) ยังคงเกินมาตรฐานของประเทศไทย ( PCD ) ) .

ศึกษาทางระบาดวิทยา ได้รับการ จำกัดมีเพียงประปรายรายงานอาการระบบทางเดินหายใจและโรคหลังจากเหตุการณ์ตอนของการปล่อยจากโรงงานอุตสาหกรรม อย่างไรก็ตาม ที่เพิ่งเสร็จสิ้นการศึกษาระบาดวิทยาขนาดใหญ่ - ตามจำนวนประชากร 26 , 000 คน พบว่ามี > ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ใกล้นิคมอุตสาหกรรมปิโตรเคมี มีความเสี่ยงสูงขึ้นในผลลัพธ์จากการทดสอบการตั้งครรภ์ , อาการ ,และประสิทธิภาพที่ดีในการทดสอบการทดสอบ ( ซึ่ง vadakan et al . 2010 ) โดยเฉพาะผลความเสี่ยงส่วนเกินที่สําคัญของการคลอดก่อนกำหนดก่อน < 34 สัปดาห์ของมารดาที่อาศัยอยู่ < 4 km จากนิคมอุตสาหกรรม [ Odds Ratio ( หรือ ) = 3.34 ; ช่วงความเชื่อมั่น 95% ( CI ) 1.18 - 9.47 ] ; ไม่พบความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นสำหรับผลลัพธ์ของการตั้งครรภ์ทั้งหมด ( OR = 1.60 ; 95% CI , 0.87 ( 2.93 )ทารกคลอดก่อน 37 สัปดาห์ ( OR = 1.68 ; 95% CI , 0.85 ( 3 ) ทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อย ( OR = 1.42 ; 95% CI , 0.52 ( 3.78 ) และการดูดซึมยา ( OR = 1.24 ; 95% CI , 0.31 ) 2 . โดยทั่วไปความเสี่ยงส่วนเกินลดลงด้วยการเพิ่มระยะทาง

ได้รับการพัฒนาอย่างยั่งยืนที่ยอด การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและความเป็นอยู่ของประชากรยังคงท้าทายสำหรับประเทศไทยยุทธศาสตร์ชาติเพื่อการพัฒนานโยบายผู้มักจะอาศัยเฉพาะใน fbecause ข้อมูลทางเศรษฐกิจของการขาดข้อมูลเชิงประจักษ์ในด้านสุขภาพ สังคม และผลกระทบจากนโยบายการพัฒนาและโครงการอุปถัมภ์และการวิจัยระบาดวิทยาในประเทศไทย ไม่เพียง แต่ให้มุมมองที่จำเป็นสำหรับการพัฒนานโยบาย แต่ก่อให้มีองค์ความรู้ด้านสุขภาพสิ่งแวดล้อม