The R-ratio was first proposed by W

The R-ratio was first proposed by Winsor [21] to account for the influence of amphiphiles and solvents on interfacial curvature. The primary concept is to relate the energies of interaction between the amphiphile layer and the oil and water regions. Therefore, this R-ratio compares the tendency for an amphiphile to disperse into oil, to its tendency to dissolve in water. If one phase is favoured, the interfacial region tends to take on a definite curvature. A brief description of the concept is given below, and a full account can be found elsewhere [26].
In micellar or microemulsion solutions, three distinct (single or multicomponent) regions can be recognized: an aqueous region, W, an oil or organic region, O, and an amphiphilic region, C. As shown in Figure 3.3, it is useful to consider the interfacial zone as having a definite composition, separating essentially bulk-phase water from bulk-phase oil. In this simple picture, the interfacial zone has a finite thickness, and will contain, in addition to surfactant molecules, some oil and water.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

r-อัตราส่วนถูกเสนอครั้งแรกโดย Winsor [21] บัญชีสำหรับอิทธิพลของ amphiphiles และตัวทำละลายที่ความโค้งสัมผัส แนวคิดหลักคือการเกี่ยวข้องกับพลังงานของการมีปฏิสัมพันธ์ระหว่างชั้น amphiphile และภูมิภาคน้ำมันและน้ำ ดังนั้นนี้ r-อัตราส่วนเปรียบเทียบแนวโน้มสำหรับ amphiphile ที่จะแยกย้ายกันไปลงในน้ำมันที่มีแนวโน้มที่จะละลายในน้ำ ถ้าระยะหนึ่งเป็นที่ชื่นชอบ,พื้นที่ผิวสัมผัสที่มีแนวโน้มที่จะใช้ในความโค้งที่แน่นอน คำอธิบายสั้น ๆ ของแนวคิดได้รับด้านล่างและบัญชีเต็มสามารถพบได้ที่อื่น ๆ [26]
ใน micellar หรือไมโครซอสามแตกต่างกัน (เดียวหรือหลายองค์ประกอบ) ภูมิภาคสามารถได้รับการยอมรับ. พื้นที่น้ำ w, น้ำมันหรือ ภูมิภาคอินทรีย์ o และภูมิภาค amphiphilic ค ดังแสดงในรูปที่ 3.3จะเป็นประโยชน์ที่จะต้องพิจารณาโซนสัมผัสว่ามีองค์ประกอบที่ชัดเจนแยกน้ำเป็นหลักเป็นกลุ่มเฟสจากน้ำมันเป็นกลุ่มเฟส ในภาพง่ายๆโซนสัมผัสมีความหนา จำกัด และจะมีนอกเหนือไปจากโมเลกุลลดแรงตึงผิวน้ำมันบางและน้ำ.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อัตราส่วน R ครั้งแรกถูกเสนอ โดย Winsor [21] ให้อิทธิพล amphiphiles และหรือสารทำละลายบนโค้ง interfacial แนวคิดหลักเพื่อ เชื่อมโยงกับพลังงานปฏิสัมพันธ์ระหว่างชั้น amphiphile และพื้นที่น้ำและน้ำมันได้ ดังนั้น นี้ R-อัตราส่วนเปรียบเทียบแนวโน้มสำหรับการ amphiphile กระจายเป็นน้ำมัน แนวโน้มของการละลายในน้ำ ถ้า favoured ระยะหนึ่ง ภูมิภาค interfacial มีแนวโน้มที่จะ ใช้ในขนาดที่แน่นอน คำอธิบายโดยย่อของแนวคิดได้รับด้านล่าง และบัญชีเต็มรูปแบบสามารถพบอื่น ๆ [26] .
ใน micellar หรือสามารถรู้จักแก้ปัญหา microemulsion สามหมด (เดียว หรือ multicomponent) ภูมิภาค: ภูมิภาคการอควี W เป็นน้ำมัน หรือภูมิภาคอินทรีย์ O และการ amphiphilic ภูมิภาค C. แสดงในรูปที่ 3.3 มันมีประโยชน์ในการพิจารณาเขต interfacial มีองค์ประกอบแน่นอน แยกน้ำเป็นจำนวนมากระยะจากน้ำมันจำนวนมากระยะ ในรูปภาพนี้แบบง่าย โซน interfacial มีความหนาจำกัด จะ มี นอกจากโมเลกุล surfactant บางน้ำมัน และน้ำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

R - อัตราที่ได้รับการเสนอแต่งตั้งโดย Winsor [ 21 ]เพื่อไปยังแอคเคาท์สำหรับอิทธิพลของตัวทำละลายและ amphiphiles บนความโค้ง interfacial ครั้งแรก แนวความคิดหลักที่เป็นพลังงานทดแทนในความสัมพันธ์ของการปฏิสัมพันธ์ระหว่างชั้น amphiphile และเขตพื้นที่น้ำและน้ำมัน ดังนั้น R - อัตรานี้เปรียบเทียบแนวโน้มที่ amphiphile เพื่อกระจายลงในน้ำมันแนวโน้มที่จะละลายในน้ำ หากขั้นตอนหนึ่งได้รับความนิยมเขตพื้นที่ interfacial ที่มีแนวโน้มที่จะต้องทำหน้าที่ความโค้งอย่างชัดเจน คำอธิบายโดยย่อเกี่ยวกับรายละเอียดของแนวความคิดที่จะให้ไว้ด้านล่างและบัญชีผู้ใช้อย่างเต็มที่สามารถพบได้ในที่อื่นๆ[ 26 ].
ในโซลูชัน micellar หรือ microemulsion สามเขตพื้นที่ที่แตกต่างกัน(แบบเดี่ยวหรือ multicomponent )ได้พื้นที่ที่เกิดจากน้ำที่ W เขตพื้นที่เกษตรอินทรีย์หรือน้ำมันที่ O และเขตพื้นที่ amphiphilic ที่ C ตามที่แสดงในรูปที่ 3.3ซึ่งมีประโยชน์ในการพิจารณาโซน interfacial เนื่องจากมีการเขียนเรียงความชัดเจนที่แยกพื้นที่น้ำเป็นจำนวนมากโดยสาระแล้วขั้นตอนจากน้ำมันเป็นจำนวนมากเฟส ใน ภาพ แบบเรียบง่ายแห่งนี้ interfacial โซนที่มีความหนาแบบจำกัดและจะมีการเพิ่มโมเลกุลอลกอฮอลล์,น้ำมันและน้ำ.