2. Selection of nature reserves2.1.

2. Selection of nature reserves
2.1. Interest of nature reserves
Many countries have pledged to halt biodiversity loss in the near
future and have adopted different strategies for this including the
protection of land and sea areas. These protected areas – or reserves
– play a decisive role in maintaining biodiversity because they aim
directly at the protection of elements which have the strongest risk
of extinction. These elements relate to flora, fauna, rocks, minerals
and fossils, or major geomorphological sites. The objective is to ensure
each threatened species or site has a place where its future is
guaranteed. Thus, many governmental and nongovernmental programs
seek to restore and protect habitat in order to preserve the
species. At the 10th meeting of the CBD, a plan for biodiversity conservation
for 2020 was adopted. It contains 20 goals including the
restoration of degraded habitats and the establishment of protected
areas (terrestrial, marine and coastal). Commenting on the plan, the
President of the environmental organization Conservation International,
said that the problem is not only quantitative but also qualitative and that the most important areas in terms of biodiversity
must be protected. The resources available for this protection
being obviously limited, it is important to use them efficiently. Until
the 1980s, the proposed methods mainly consisted to rank the potential
sites in order of interest by using scoring methods. Smith
and Theberge (1986) and Cocks and Baird (1989) were some of
the first authors to propose the use of mathematical optimization
techniques for solving the problem of selecting which sites should
ideally be included in a reserve network. Subsequently, many optimization
models have been proposed in the literature of operational
research and conservation biology to help select sites for
designing reserves. These publications are usually theoretical, they
are modeling realistic problems and propose algorithms – often
heuristics – to solve them. Some authors discuss the applicability
of these models (see e.g., Cabeza and Moilanen, 2001). Many objectives
can be considered in selecting nature reserves. For example,
Juutinen and Mönkkönen (2007) compare the obtained results with
two different objectives, the presence of species and species abundance,
while varying the relative weights of different species. They
carry out their study using actual data for the boreal forest in Finland.
Some articles are based on multi-objective mathematical programming
(see e.g., Memtsas, 2003). Although many publications
present applications of their models to real data (see e.g., Poulin
et al., 2006; Toth et al., 2009; Fiorella et al., 2010; Groeneveld,
2010), few of them concern the actual use of these models by an
organization to make decisions. Some articles discuss the gap in this
field between theory and practice (see e.g., Prendergast et al., 1999;
Pressey and Cowling, 2001; Knight et al., 2008; Schindler et al.,
2011; Braunisch et al., 2012; Jolibert and Wesselink, 2012). Several
software for selecting nature reserves are currently available. Marxan
(http://www.uq.edu.au/marxan/) finds good solutions to a
mathematically well-specified problem. Different optimization
techniques are used to drive the optimization phase of this software:
integer linear programming to obtain exact optimal solutions
and metaheuristics such as genetic algorithms and simulated
annealing to obtain approximate solutions. The reader can refer
to (Ball et al., 2009) for a comprehensive description of this
software including an example of its application to a conservation
prioritization for the entire Australian continent. Other valuable
software are also available: Zonation (http://www.helsinki.fi/
bioscience/consplan/software/Zonation/index.html) and C-Plan,
(http://www.edg.org.au/free-tools/cplan.html).
With regard to Zonation and C-Plan, the reader may refer to
Moilanen et al. (2009) and Pressey et al. (2009), respectively.
The reader may also refer to Sarkar et al. (2006), a comprehensive
survey on the biodiversity conservation planning tools
presented in the conservation biology literature. Among other
things this survey reviews the various software tools for conservation
planning that have been developed over the past 20 years.
Four other interesting references are (Pressey et al., 1996),
(Rodrigues and Gaston, 2002b), (Fischer and Church, 2005) and
(Vanderkam et al., 2007). In these articles the authors compare
exact and heuristics approaches to solve some reserve selection
problems.
We present below some selection reserve problems and their
formulation by mathematical programming. We first consider the
basic problem and some variants. This problem is to select a set
of areas, of minimum cost, to protect a set of predefined species.
A variant consists in determining, under a budget constraint, a
set of areas to protect a maximum number of species. These problems
can be modeled easily by 0–1 linear programs and can be
solved efficiently by commercial solvers. We then illustrate consideration
of spatial constraints. These constraints may affect the
compactness of the reserve, its connectivity or its shape. They
can also impose a specific role to different areas of the reserve
(central zone and buffer zone, for example). Taking into account these spatial constraints often complicates the models because
they generate nonlinearities in the associated mathematical programs.
The connectivity constraint, common to many operational
research problems, is particularly difficult to take into account.
We then focus on the definition of reserves taking into account
the population of each species that needs protection. In this case,
we consider that a species can survive only if the size of its population
exceeds a certain threshold. Another objective, also taking
into account the population size of each species, is to define a reserve
which maximizes the species diversity. Again, the optimal
solutions can be difficult to obtain. We also consider the realistic
case, where for each species we only know its survival probability
in a protected area. The associated problems are often difficult to
solve because the expression of the survival probability of a species
in a given set of protected areas is generally complicated. In some
cases, one should be satisfied with sub-optimal solutions. Finally,
we illustrate the temporal dimension which may occur in the design
of a reserve. Consideration of time does not necessarily introduces
great difficulties in modeling. However it increases the size
of the associated programs.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2. การเลือกธรรมชาติสำรอง
2.1 ดอกเบี้ยธรรมชาติสำรอง
หลายประเทศได้ให้คำมั่นที่จะหยุดการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพในใกล้
ในอนาคตและได้นำกลยุทธ์ที่แตกต่างกันสำหรับการนี้รวมถึง
การป้องกันของที่ดินและพื้นที่ทะเล พื้นที่เหล่านี้ได้รับการป้องกัน - หรือสำรอง
- เล่นบทบาทในการรักษาความหลากหลายทางชีวภาพเพราะพวกเขามุ่ง
ตรงไปที่การป้องกันขององค์ประกอบที่มีความเสี่ยงที่แข็งแกร่ง
ของการสูญเสีย องค์ประกอบเหล่านี้เกี่ยวข้องกับพืชสัตว์หินแร่
และซากดึกดำบรรพ์หรือเว็บไซต์ธรณีสัณฐานวิทยาที่สำคัญ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้แน่ใจว่า
สายพันธุ์ที่ถูกคุกคามหรือแต่ละสถานที่มีสถานที่ในอนาคตมีการ
รับประกัน ดังนั้นโปรแกรมภาครัฐและเอกชนจำนวนมาก
พยายามที่จะฟื้นฟูและปกป้องที่อยู่อาศัยเพื่อที่จะรักษา
สายพันธุ์ ในการประชุมครั้งที่ 10 ของ CBD, แผนเพื่อการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ
2020 ถูกนำมาใช้ มันมี 20 เป้าหมายรวมทั้ง
การฟื้นฟูที่อยู่อาศัยเสื่อมโทรมและการจัดตั้งการป้องกัน
พื้นที่ (บกทางทะเลและชายฝั่ง) ความคิดเห็นเกี่ยวกับแผน
ประธานขององค์กรอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมนานาชาติ
กล่าวว่าปัญหาที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นเพียง แต่ยังเชิงปริมาณและคุณภาพที่ในพื้นที่ที่สำคัญที่สุดในแง่ของความหลากหลายทางชีวภาพ
จะต้องป้องกัน ทรัพยากรที่มีอยู่สำหรับการป้องกันนี้
ถูก จำกัด อย่างเห็นได้ชัดว่ามันเป็นสิ่งสำคัญที่จะใช้พวกเขาได้อย่างมีประสิทธิภาพ จนกว่าจะถึง
ปี 1980 วิธีการที่นำเสนอส่วนใหญ่ประกอบด้วยการจัดอันดับที่มีศักยภาพ
ในการสั่งซื้อเว็บไซต์ที่น่าสนใจโดยใช้วิธีการให้คะแนน สมิ ธ
และ Theberge (1986) และ Cocks และบาร์ด (1989) บางส่วนของ
ผู้เขียนเป็นครั้งแรกที่จะนำเสนอการใช้งานของการเพิ่มประสิทธิภาพทางคณิตศาสตร์
เทคนิคสำหรับการแก้ปัญหาของการเลือกเว็บไซต์ที่ควร
นึกคิดจะรวมอยู่ในเครือข่ายสำรอง ต่อมาการเพิ่มประสิทธิภาพหลาย
รุ่นได้รับการเสนอในวรรณคดีของการดำเนินงาน
วิจัยและชีววิทยาการอนุรักษ์ที่จะช่วยให้เว็บไซต์เลือกสำหรับ
การออกแบบสำรอง สิ่งพิมพ์เหล่านี้มักจะทฤษฎีพวกเขา
มีการสร้างแบบจำลองปัญหาจริงและนำเสนอขั้นตอนวิธีการ - มัก
Heuristics - เพื่อแก้ปัญหาได้ นักเขียนบางคนหารือเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้
รูปแบบเหล่านี้ (ดูเช่น Cabeza และ Moilanen, 2001) วัตถุประสงค์หลายคน
ได้รับการพิจารณาในการเลือกธรรมชาติสำรอง ตัวอย่างเช่น
Juutinen และMönkkönen (2007) เปรียบเทียบผลที่ได้กับ
วัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน, การแสดงตนของสายพันธุ์และความอุดมสมบูรณ์สายพันธุ์
ที่แตกต่างกันในขณะที่น้ำหนักสัมพัทธ์ของสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน พวกเขา
ดำเนินการศึกษาของพวกเขาโดยใช้ข้อมูลที่เกิดขึ้นจริงสำหรับเหนือป่าในฟินแลนด์.
บางบทความจะขึ้นอยู่กับหลายวัตถุประสงค์การเขียนโปรแกรมทางคณิตศาสตร์
(ดูเช่น Memtsas 2003) แม้ว่าหลายสิ่งพิมพ์
การใช้งานปัจจุบันของรูปแบบของข้อมูลที่แท้จริง (ดูเช่น Poulin
et al, 2006;. Toth et al, 2009;.. Fiorella et al, 2010; Groeneveld,
2010), กี่ของพวกเขาเกี่ยวกับการใช้งานจริงของเหล่านี้ โดยรูปแบบ
ขององค์กรในการตัดสินใจ บางบทความหารือเกี่ยวกับช่องว่างใน
สนามระหว่างทฤษฎีและการปฏิบัติ (ดูเช่น Prendergast et al, 1999;.
Pressey และ Cowling, 2001; อัศวิน et al, 2008;. ชินด์เลอร์, et al.
2011; Braunisch, et ​​al, 2012. Jolibert และ Wesselink, 2012) หลาย
ซอฟแวร์สำหรับการเลือกธรรมชาติสำรองมีอยู่ในปัจจุบัน Marxan
(http://www.uq.edu.au/marxan/) พบว่าการแก้ปัญหาที่ดีในการ
แก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่ระบุ การเพิ่มประสิทธิภาพที่แตกต่างกัน
มีการใช้เทคนิคในการขับรถขั้นตอนการเพิ่มประสิทธิภาพของซอฟต์แวร์นี้:
จำนวนเต็มโปรแกรมเชิงเส้นที่จะได้รับการแก้ปัญหาที่ดีที่สุดที่แน่นอน
และ metaheuristics เช่นขั้นตอนวิธีทางพันธุกรรมและการจำลอง
การหลอมจะได้รับการแก้ปัญหาโดยประมาณ ผู้อ่านสามารถดู
การ (บอล et al., 2009) สำหรับคำอธิบายที่ครอบคลุมของ
ซอฟแวร์รวมทั้งตัวอย่างของการประยุกต์ใช้กับการอนุรักษ์
จัดลำดับความสำคัญสำหรับทั้งทวีปออสเตรเลีย ที่มีคุณค่าอื่น ๆ
ซอฟแวร์นอกจากนี้ยังมี: แนว (http://www.helsinki.fi/
วิทยาศาสตร์ชีวภาพ / consplan / ซอฟแวร์ / แนว / index.html) และ C-แผน
(http://www.edg.org.au/free -tools / cplan.html).
เกี่ยวกับแนวและ C-Plan, ผู้อ่านอาจจะหมายถึง
Moilanen และคณะ (2009) และ Pressey และคณะ (2009) ตามลำดับ.
ผู้อ่านยังอาจหมายถึงซาร์การ์และคณะ (2006) ที่ครอบคลุม
การสำรวจเครื่องมือในการวางแผนการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ
ที่นำเสนอในการอนุรักษ์วรรณกรรมชีววิทยา ในหมู่อื่น ๆ
สิ่งที่สํารวจความคิดเห็นนี้เครื่องมือซอฟต์แวร์ต่างๆสำหรับการอนุรักษ์
การวางแผนที่ได้รับการพัฒนาที่ผ่านมา 20 ปี.
สี่อ้างอิงที่น่าสนใจอื่น ๆ (Pressey et al., 1996),
(โรดริกูและแกสตัน, 2002b), (ฟิชเชอร์และคริสตจักร 2005) และ
(Vanderkam et al., 2007) ในบทความเหล่านี้ผู้เขียนเปรียบเทียบ
วิธีการที่แน่นอนและวิเคราะห์พฤติกรรมการแก้ปัญหาตัวเลือกสำรองบาง
ปัญหา.
เรานำเสนอดังต่อไปนี้ปัญหาบางสำรองตัวเลือกของพวกเขาและ
การกำหนดโดยการเขียนโปรแกรมทางคณิตศาสตร์ ก่อนอื่นเราต้องพิจารณา
ปัญหาพื้นฐานและบางสายพันธุ์ ปัญหานี้คือการเลือกชุด
ของพื้นที่ของการใช้จ่ายขั้นต่ำเพื่อป้องกันชุดของสปีชีส์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้า.
ประกอบด้วยตัวแปรในการกำหนดภายใต้ข้อ จำกัด งบประมาณ
ชุดของพื้นที่เพื่อป้องกันจำนวนสูงสุดของสายพันธุ์ ปัญหาเหล่านี้
สามารถจำลองได้อย่างง่ายดายโดย 0-1 โปรแกรมเชิงเส้นและสามารถ
แก้ไขได้อย่างมีประสิทธิภาพโดยแก้ในเชิงพาณิชย์ จากนั้นเราจะแสดงให้เห็นถึงการพิจารณา
ของข้อ จำกัด ของพื้นที่ ข้อ จำกัด เหล่านี้อาจส่งผลกระทบต่อ
ความเป็นปึกแผ่นของสำรอง, การเชื่อมต่อหรือรูปร่างของมัน พวกเขา
ยังสามารถกำหนดบทบาทที่เฉพาะเจาะจงไปยังพื้นที่ที่แตกต่างกันสำรอง
(โซนภาคกลางและพื้นที่กันชนเป็นต้น) โดยคำนึงถึงข้อ จำกัด ของพื้นที่เหล่านี้มักจะมีความซับซ้อนรุ่นเพราะ
พวกเขาสร้าง nonlinearities ในโปรแกรมทางคณิตศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง.
จำกัด การเชื่อมต่อร่วมกันในการดำเนินงานหลาย
ปัญหาการวิจัยเป็นเรื่องยากโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่จะเข้าบัญชี.
จากนั้นเราจะมุ่งเน้นไปที่ความหมายของเงินสำรองคำนึงถึง
จำนวนประชากรของแต่ละสายพันธุ์ที่ต้องการการปกป้อง ในกรณีนี้
เราพิจารณาว่าสายพันธุ์ที่สามารถอยู่รอดได้เฉพาะในกรณีที่ขนาดของประชากร
เกินกว่าเกณฑ์ที่กำหนด วัตถุประสงค์อื่นยังสละ
เข้าบัญชีขนาดประชากรของแต่ละสายพันธุ์ที่มีการกำหนดเงินสำรอง
ซึ่งจะเพิ่มความหลากหลายของสายพันธุ์ อีกครั้งที่ดีที่สุด
การแก้ปัญหาอาจเป็นเรื่องยากที่จะได้รับ นอกจากนี้เรายังพิจารณาเหตุผล
กรณีที่สายพันธุ์ที่เรารู้เพียงว่าน่าจะอยู่รอด
ในพื้นที่คุ้มครอง ปัญหาที่เกี่ยวข้องมักจะยากที่จะ
แก้เพราะการแสดงออกของความน่าจะเป็นความอยู่รอดของสิ่งมีชีวิต
ที่อยู่ในชุดที่กำหนดของการป้องกันพื้นที่โดยทั่วไปมีความซับซ้อน ในบาง
กรณีหนึ่งควรจะพอใจกับการแก้ปัญหาการย่อยที่ดีที่สุด สุดท้าย
เราแสดงให้เห็นถึงมิติเวลาที่อาจเกิดขึ้นในการออกแบบ
ของสงวน การพิจารณาของเวลาไม่จำเป็นต้องแนะนำ
ความยากลำบากอย่างมากในการสร้างแบบจำลอง แต่มันจะเพิ่มขนาด
ของโปรแกรมที่เกี่ยวข้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2 . การเลือกสำรองของธรรมชาติ
2.1 . สนใจสำรองธรรมชาติ
หลายประเทศให้คำมั่นสัญญาว่า จะหยุดยั้งการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพในอนาคต และได้ใช้กลยุทธ์ที่แตกต่างกันสำหรับ

นี้รวมถึงการป้องกันของพื้นที่ทางบก และทางทะเล เหล่านี้ป้องกันพื้นที่ ( หรือสำรอง
–บทบาทชี้ขาดในการรักษาความหลากหลายทางชีวภาพ เพราะจุดมุ่งหมาย
โดยตรงในการป้องกันขององค์ประกอบที่แข็งแกร่งที่สุดเสี่ยง
สูญพันธุ์ องค์ประกอบเหล่านี้มีความสัมพันธ์กับพืช , พืช , หิน , แร่
และซากดึกดำบรรพ์ หรือสาขาธรณีสัณฐานเว็บไซต์ วัตถุประสงค์คือเพื่อให้แน่ใจว่า แต่ละชนิด หรือขู่
เว็บไซต์มีสถานที่ในอนาคตของ
รับประกัน ดังนั้นหลายโปรแกรมทั้งของรัฐและเอกชน
พยายามที่จะฟื้นฟูและปกป้องที่อยู่อาศัยเพื่อรักษา
ชนิด ในการประชุม 10 ของ CBD , แผน
การอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพสำหรับ 2020 เป็นลูกบุญธรรม มันมี 20 ประตู รวมทั้งฟื้นฟูพื้นที่เสื่อมโทรมและ

การป้องกันพื้นที่ ( ภาคพื้นดิน ทางทะเลและชายฝั่ง ) ความเห็นเกี่ยวกับแผน
ประธานขององค์กรอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมนานาชาติ
กล่าวว่า ปัญหาคือไม่เพียง แต่ยัง คุณภาพ และปริมาณที่พื้นที่ที่สำคัญที่สุดในแง่ของความหลากหลายทางชีวภาพ
ต้องป้องกัน ทรัพยากรที่พร้อมใช้งานสำหรับคุ้มครอง
ถูกแน่นอน จำกัด มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะใช้พวกเขาได้อย่างมีประสิทธิภาพ จนกระทั่ง
1980วิธีที่เสนอนี้ ส่วนใหญ่ใช้เพื่อจัดอันดับเว็บไซต์ศักยภาพ
เพื่อความสนใจโดยการใช้วิธีการให้คะแนน สมิธ
theberge ( 1986 ) และและไก่ แบร์ด ( 1989 ) บางส่วนของผู้เขียนก่อนเสนอ

ใช้เทคนิคการเพิ่มประสิทธิภาพสำหรับการแก้ปัญหาของการเลือกเว็บไซต์ที่ควร
ซึ่งถูกรวมอยู่ในในเครือข่าย ต่อมามีการเพิ่มประสิทธิภาพ
รุ่นที่ได้รับการเสนอในบทความวิจัยปฏิบัติการ
และชีววิทยาการอนุรักษ์จะช่วยให้เลือกสำหรับ
ออกแบบเว็บไซต์สำรอง สิ่งพิมพ์เหล่านี้มักจะมีปัญหาทางทฤษฎีที่พวกเขา
แบบสมจริงและนำเสนออัลกอริทึมฮิวริสติกและมักจะ
–การแก้พวกเขา บางคนเขียนเกี่ยวกับความเกี่ยวข้อง
รุ่นนี้ ( ดูเช่น นอกจากนี้ และ moilanen , 2001 )
หลายวัตถุประสงค์สามารถได้รับการพิจารณาในการเลือกสำรองธรรมชาติ ตัวอย่างเช่น
juutinen และ M ö nkk ö nen ( 2007 ) เปรียบเทียบผลการทดลองกับ
สองวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน การปรากฏตัวของชนิดและสายพันธุ์ความอุดมสมบูรณ์ ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงน้ำหนักสัมพัทธ์
ของสายพันธุ์ที่แตกต่างกัน ดำเนินการศึกษาของพวกเขา
ข้อมูลที่แท้จริงที่ใช้สำหรับป่า Boreal
ในฟินแลนด์บางบทความจะขึ้นอยู่กับหลายโปรแกรมเชิงคณิตศาสตร์
( ดูเช่น memtsas , 2003 ) แม้ว่าสิ่งพิมพ์หลาย
การใช้งานปัจจุบันของตนรุ่น ( ดูข้อมูลที่แท้จริง เช่น พูแลน
et al . , 2006 ; ทอธ et al . , 2009 ; ฟิโอเรลล่า et al . , 2010 ; groeneveld
, 2010 ) , ไม่กี่ของพวกเขากับใช้งานจริงของโมเดลเหล่านี้โดย
องค์การในการตัดสินใจ บางบทความกล่าวถึงช่องว่างนี้
สนามระหว่างทฤษฎีและการปฏิบัติ ( ดูเช่นณ et al . , 1999 ;
pressey และ Cowling , 2001 ; อัศวิน et al . , 2008 ; ชินด์เลอร์ et al . ,
2011 ; braunisch et al . , 2012 ; และ jolibert เวสซิลิงก์ , 2012 ) ซอฟต์แวร์สำหรับการเลือกหลาย
ธรรมชาติสำรองอยู่ในขณะนี้สามารถใช้ได้ marxan
( http://www.uq.edu.au/marxan/ ) พบว่าโซลูชั่นที่ดีให้
ทางคณิตศาสตร์ดีระบุปัญหา เพิ่มประสิทธิภาพ
แตกต่างกันเทคนิคที่ใช้ไดรฟ์เพิ่มประสิทธิภาพขั้นตอนของซอฟต์แวร์นี้ : เขียนโปรแกรมเชิงเส้นเพื่อขอรับ

เป็นโซลูชั่นที่เหมาะสมที่สุดที่แน่นอนและเมตาฮิวริ ิก เช่น ขั้นตอนวิธีเชิงพันธุกรรมและจำลอง
อบให้ได้ประมาณ โซลูชั่น ผู้อ่านสามารถอ้างอิง
( บอล et al . , 2009 ) สำหรับคำอธิบายอย่างละเอียดของ
ซอฟต์แวร์รวมทั้งตัวอย่างของการประยุกต์กับการอนุรักษ์
การจัดลำดับในทวีปออสเตรเลียทั้งหมด ซอฟต์แวร์ที่มีคุณค่า
อื่น ๆ นอกจากนี้ยังมี : แถว ( http : / / www.helsinki . FI /
วิทยาศาสตร์ชีวภาพ / consplan / ซอฟต์แวร์ / ฟู / index . html ) และ c-plan
, ( http : / / www.edg . org . AU / เครื่องมือฟรี / cplan . html ) .
ในเรื่องขอบเขตพื้นที่และ c-plan , เครื่องอ่าน อาจจะหมายถึง
moilanen et al . ( 2009 ) และ pressey et al .
( 2009 ) ตามลำดับผู้อ่านอาจหมายถึงซาร์คาร์ et al . ( 2006 ) , การสำรวจที่ครอบคลุมในการวางแผนอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ

นำเสนอเครื่องมือในชีววิทยาการอนุรักษ์วรรณกรรม ในสิ่งอื่น ๆ
สำรวจความคิดเห็นนี้เครื่องมือซอฟต์แวร์ต่าง ๆเพื่อการอนุรักษ์
วางแผนที่ได้ถูกพัฒนาขึ้นในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา
4 ที่น่าสนใจอื่น ๆอ้างอิง ( pressey et al . , 1996 )
( โรดริเกส และ แกสตัน2002b ) , ( ฟิชเชอร์และคริสตจักร , 2005 )
( vanderkam et al . , 2007 ) ในบทความนี้ผู้เขียนเปรียบเทียบ
วิธีที่แน่นอนและฮิวริสติกเพื่อแก้ปัญหาการเลือกสำรองบ้าง
.
เราจะนำเสนอด้านล่างบางส่วนของปัญหาและการจัดทำการจอง
ด้วยโปรแกรมทางคณิตศาสตร์ เราพิจารณาปัญหาพื้นฐานบางอย่าง
และตัวแปร ปัญหานี้คือการ เลือกชุด
ของพื้นที่ของต้นทุนต่ําเพื่อปกป้องชุดของที่กำหนดไว้ล่วงหน้าชนิด
ตัวแปรประกอบด้วยในการกำหนด ภายใต้งบประมาณที่จำกัด ,
ชุดของพื้นที่เพื่อปกป้องจำนวนสูงสุดของเผ่าพันธุ์ ปัญหาเหล่านี้สามารถสร้างได้อย่างง่ายดายโดย
0 – 1 และโปรแกรมเชิงเส้นสามารถ
อย่างมีประสิทธิภาพ โดยแก้พาณิชย์แก้ เราก็แสดงให้เห็นถึงการพิจารณา
ข้อจำกัดเชิงพื้นที่ ข้อจำกัดเหล่านี้อาจส่งผลกระทบต่อ
ความเป็นปึกแผ่นของสํารองของการเชื่อมต่อหรือรูปร่างของมัน พวกเขายังสามารถกำหนดบทบาท
เฉพาะในพื้นที่ที่แตกต่างกันของทุนสำรอง
( โซนภาคกลางและเขตกันชน เช่น ) โดยคำนึงถึงข้อจำกัดทางพื้นที่เหล่านี้มักจะมีความซับซ้อนของโมเดล เพราะพวกเขาสร้าง nonlinearities
ในโปรแกรมที่เกี่ยวข้องทางคณิตศาสตร์ .
การเชื่อมต่อข้อจำกัดทั่วไปปัญหาวิจัยปฏิบัติการ
มากมายโดยเฉพาะอย่างยิ่งยากที่จะเข้าบัญชี .
เราเน้นความหมายของสำรอง จดลงในบัญชี
ประชากรของแต่ละชนิดที่ต้องปกป้อง ในกรณีนี้
เราพิจารณาว่าชนิดสามารถอยู่รอดได้เท่านั้น ถ้าขนาดของ
ประชากรเกินเกณฑ์บางอย่าง วัตถุประสงค์อื่น ยังถ่าย
เข้าบัญชีขนาดประชากรของแต่ละชนิด คือ กำหนดจอง
ซึ่งจะเพิ่มความหลากหลาย . อีกครั้ง , โซลูชั่นที่เหมาะสม
สามารถยากที่จะได้รับ เรายังได้พิจารณากรณีมีเหตุผล
ที่แต่ละชนิดที่เรารู้การอยู่รอดความน่าจะเป็น
ในพื้นที่คุ้มครอง เกี่ยวข้องปัญหามักยาก

แก้ เพราะการแสดงออกของการอยู่รอดของสายพันธุ์
ความน่าจะเป็นในกำหนดพื้นที่คุ้มครองโดยทั่วไปซับซ้อนในบาง
กรณีควรจะพอใจกับโซลูชั่นย่อยที่ดีที่สุด ในที่สุด
เราแสดงชั่วคราวมิติซึ่งอาจเกิดขึ้นในการออกแบบ
ของสำรอง การพิจารณาเวลาที่ไม่จำเป็นต้องแนะนำ
ความยากลำบากมากในการสร้างโมเดล แต่มันเพิ่มขนาด
ของที่โปรแกรม