The Equal Protection Clause is part

The Equal Protection Clause is part of the Fourteenth Amendment to the United States Constitution. The clause, which took effect in 1868, provides that no state shall deny to any person within its jurisdiction "the equal protection of the laws".

A primary motivation for this clause was to validate the equality provisions contained in the Civil Rights Act of 1866, which guaranteed that all people would have rights equal to those of white citizens. As a whole, the Fourteenth Amendment marked a large shift in American constitutionalism, by applying substantially more constitutional restrictions against the states than had applied before the Civil War.

The meaning of the Equal Protection Clause has been the subject of much debate, and inspired the well-known phrase "Equal Justice Under Law". This clause was the basis for Brown v. Board of Education (1954), the Supreme Court decision that helped to dismantle racial segregation, and also the basis for many other decisions rejecting discrimination against people belonging to various groups.

The Equal Protection Clause itself applies only to state and local governments. However, the Supreme Court held in Bolling v. Sharpe (1954) that equal protection requirements apply to the federal government through the Due Process Clause of the Fifth Amendment.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ส่วนป้องกันเท่าเป็นส่วนหนึ่งของการแก้ไขรัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกา Fourteenth อนุประโยค ที่เอาผลใน 1868 แสดงว่า รัฐไม่จะปฏิเสธถึงบุคคลใดบุคคลหนึ่งภายในเขตอำนาจของตน "ป้องกันเท่าของกฎหมาย"แรงจูงใจหลักการนี้คือการ ตรวจสอบบทความเสมอภาคอยู่ในพระราชบัญญัติสิทธิพลเมืองพ.ศ. 1866 ซึ่งรับประกันว่า ทุกคนมีสิทธิเท่ากับประชาชนสีขาว ทั้งหมด แก้ไข Fourteenth เครื่องกะขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริการัฐธรรมนูญนิยม โดยใช้มากรัฐธรรมนูญจำกัดกับอเมริกามากกว่าได้ใช้ก่อนสงครามกลางเมืองความหมายของส่วนป้องกันเท่ามีเรื่องถกเถียงกันมาก และแรงบันดาลใจจากวลีที่รู้จัก "เท่าความยุติธรรมภายใต้กฎหมาย" นี้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับน้ำตาล v. ศึกษา (1954), การตัดสินใจของศาลฎีกาที่ช่วยการ dismantle แบ่งแยกเชื้อชาติ และข้อมูลพื้นฐานสำหรับการตัดสินใจหลายที่อื่น ๆ ปฏิเสธเลือกปฏิบัติต่อคนที่เป็นสมาชิกของกลุ่มต่าง ๆส่วนคำสั่งป้องกันเท่านั้นใช้เฉพาะกับรัฐและรัฐบาลท้องถิ่น อย่างไรก็ตาม ศาลฎีกาจัดใน Bolling v. Sharpe (1954) ที่ความต้องการคุ้มครองเท่ากับรัฐบาลผ่านส่วนกระบวนการแก้ไขห้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เท่ากับความคุ้มครองมาตราเป็นส่วนหนึ่งของสิบสี่จะแก้ไขรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกา ประโยคซึ่งมีผลบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1868 แสดงให้เห็นว่ารัฐจะไม่ปฏิเสธที่จะให้บุคคลใดที่อยู่ในเขตอำนาจของตน "การป้องกันที่เท่ากันของกฎหมาย". แรงจูงใจหลักสำหรับข้อนี้คือการตรวจสอบบทบัญญัติความเสมอภาคที่มีอยู่ในสิทธิของ 1866 ซึ่งรับประกันว่าทุกคนจะมีสิทธิเท่าเทียมกันกับผู้สีขาวของประชาชน ในฐานะที่เป็นทั้งสิบสี่คำแปรญัตติทำเครื่องหมายการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ในรัฐธรรมนูญอเมริกันโดยการใช้มากขึ้นข้อ จำกัด ตามรัฐธรรมนูญกับรัฐกว่าได้ใช้ก่อนสงครามกลางเมือง. ความหมายของการคุ้มครองที่เท่าเทียมกันข้อได้รับเรื่องของการถกเถียงกันมากและเป็นแรงบันดาลใจ วลีที่รู้จักกันดี "ความยุติธรรมที่เท่าเทียมกันภายใต้กฎหมาย" ข้อนี้เป็นพื้นฐานสำหรับบราวน์ v. คณะกรรมการการศึกษา (1954) การตัดสินใจของศาลฎีกาที่ช่วยในการรื้อแยกเชื้อชาติและยังเป็นพื้นฐานสำหรับการตัดสินใจอื่น ๆ อีกมากมายการปฏิเสธการเลือกปฏิบัติต่อคนที่อยู่ในกลุ่มที่แตกต่างกัน. คุ้มครองเท่าเทียมกันข้อที่ตัวเองใช้ เพียงเพื่อรัฐและรัฐบาลท้องถิ่น แต่ศาลฎีกาที่จัดขึ้นใน Bolling v. ชาร์ป (1954) ที่ต้องการความคุ้มครองเท่าเทียมกันนำไปใช้กับรัฐบาลผ่านกระบวนการย่อยของห้าคำแปรญัตติ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เงื่อนไขความคุ้มครองเท่าเทียมกันเป็นส่วนหนึ่งของสิบสี่จะแก้ไขรัฐธรรมนูญของสหรัฐอเมริกา . อนุประโยคซึ่งมีผลบังคับในปี 1868 , ให้รัฐจะปฏิเสธว่าไม่มีบุคคลใดในสังกัดของ " การป้องกันที่เท่าเทียมกันของกฎหมาย " .

เป็นแรงจูงใจหลักสำหรับมาตรานี้เพื่อตรวจสอบความเท่าเทียมกันบทบัญญัติที่มีอยู่ในสิทธิของพระราชบัญญัติ 1866 ,ซึ่งรับประกันว่าทุกคนจะมีสิทธิเท่าเทียมกันกับบรรดาประชาชนสีขาว เป็นทั้งสิบสี่การแก้ไขเครื่องหมายการเปลี่ยนแปลงขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริการัฐธรรมนูญ โดยใช้อย่างเต็มที่มากขึ้น รัฐธรรมนูญจำกัดกับอเมริกามากกว่าได้ใช้ก่อนสงครามกลางเมือง .

ความหมายของมาตราคุ้มครองเท่าเทียมกันได้รับเรื่องของการอภิปรายมากและที่รู้จักกันดี วลีที่ว่า " ความยุติธรรมที่เท่าเทียมกันภายใต้กฎหมาย " แรงบันดาลใจ ประโยคนี้คือพื้นฐานสำหรับบราวน์โวลต์ของสภาการศึกษา ( 1954 ) , คำพิพากษาศาลฎีกาที่ช่วยรื้อการแยกเชื้อชาติ และยัง พื้นฐานหลายอื่น ๆการตัดสินใจปฏิเสธการเลือกปฏิบัติต่อประชาชนของกลุ่มต่าง ๆ .

เท่ากับการป้องกันข้อนั้นใช้เฉพาะกับรัฐบาลของรัฐและท้องถิ่นอย่างไรก็ตาม ศาลฎีกาที่จัดขึ้นใน โบลลิ่งโวลต์ ชาร์ป ( 1954 ) ที่ความต้องการความคุ้มครองเท่าเทียมกันใช้กับรัฐบาลที่ผ่านกระบวนการของการแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา 5