Photo courtesy of Iwa BaanESPAÑOLTh

Photo courtesy of Iwa Baan

ESPAÑOL

The first time I saw a photograph of the Tama University of Art library, a recent work by Toyo Ito in the outskirts of Tokyo, I was surprised by the seemingly eclectic proposal. It was a series of arches of various sizes, reminiscent of the Romanesque buildings of the Piazza dei Miracoli in Pisa , rather than one of the innovative works that made this Japanese architect so famous. What are these arches doing in Japan?

However, a very different experience is perceived during the visit, where it is possible to see that the proposal is actually much richer and more complex than it appears externally, and that there is no historicist reminiscent of European architecture, but the tectonic representation of a cave.

Indeed, Ito wanted to use this set of arches to symbolize a cavernous space, where stalactites make an order not associated with any apparent pattern or geometry. His initial proposal was to create the library buried underground, to actually have an experience more like a cave. The building would just show a single level, which would have been a meeting place for students and an open exhibition area.
"The first impetus for our design was to question how an institution as specialised as a library could provide an open commonality for all. Our first idea was for a wide open gallery on the ground level that would serve as an active thoroughfare for people crossing the campus, even without intending to go to the library. "

An exhibition of works by students of architecture.

However, the limited university budget problems prevented the completion of a costly underground excavation. Ito then reversed his proposal: he took his library, originally in the ground, and placed it on the second floor.

To stress this idea, the architect opted for a simple, exposed concrete structure, with glass windows and metal frames.

The arches, whose widths vary from 16 to 1.8 m, expose the building so frankly that at some points it was decided to use curtains. The facade of the building is curved in two of its sides, keeping a right angle at the corner with less traffic. The glass panels are mounted on aluminum frames and were previously cut and folded 4 mm to maintain the curvature of the facade.

But while the façade is striking, definitely the interior spatial treatment is the greatest achievement of the building, where arches occur in an apparent chaos, simulating stalactites and creating multiple and varied effects of perspective. However, this apparent arbitrariness corresponds to a structural frame formed by the junction of curved arches.

Images courtesy of Toyo Ito Architects

To construct this grid a steel structure covered with concrete was built, creating 20 cm plates that intersect each other. Note that the intersection of the arcs forms a cross, which aside of stressing the directionality of the geometry, has an anti-seismic effect on the structure.

On the first floor, which follows the relief of the street to integrate itself to the context, is the area of public exhibition, with art galleries. In a more private area, is the reading and resting area for the students, wherein the furniture designed by Kazuko Fujie stands out.

I tried to sit in the ball-seats... they are not so very comfortable, I would prefer something with a back, especially if I'll be reading or working on the computer for a while. Also, I do not know why I got the impression they were going to start chasing me like critters .

What a good nap! Is there any better proof that this furniture works?

The second level is the library itself, where the shelves of books have been designed according to a modulated spatial grid.

Bookshelves. Photography is prohibited on the second level, so these pics were taken secretly. Photos courtesy of Iwa Baan

Another notable factor is the use of light, since a visitor goes from the effect of semi darkness of the "cave" in the first level and passes to the brightness of the library. I suspect that could be a metaphor for the process of learning and enlightenment, a common concept in Buddhism .

Probably the fact of putting the library on the second floor, with ample natural light and magnificent views, was eventually better than accommodating it on a basement, as was the original idea of the architect, which would have required costly artificial lighting for reading.

This frank relationship between exterior and interior evokes a similar gesture of Ito in his Sendai Mediatheque, although in that case the spatial relationship between the different levels is much more integrated than in the case of the Tama University library. The use of glass in the reading tables allows external reflection, reinforcing the idea that the building is immersed in the surrounding vegetation.

Photo courtesy of Iwa Baan

"The new library is a place where everyone can discover their style of “interacting” with books and film media as if they were walking through a forest or in a cave; a new place of arcade-like spaces where soft mutual relations form by simply passing through; a focal centre where a new sense of creativity begins to spread throughout the art university’s campus."

Photo courtesy of Iwa Baan

Despite the formal differences, the Tama University Library, completed in 2007, shared with the Sendai Mediatheque innovative concepts such as the structural design and the transparency of their activities. The curved shape of the plant's proposal reminds me of Herzog & De Meuron for Laban Dance Centre. Talking sbout comparisons, who better than architect Martin Lisnovsky, a master of the Architectural Totally looks like, who made a visual parallel between this building and the Mosque of Cordoba , in his always interesting architecture + history .

Photo courtesy of Iwa Baan

ESPAÑOL

The first time I saw a photograph of the Tama University of Art library, a recent work by Toyo Ito in the outskirts of Tokyo, I was surprised by the seemingly eclectic proposal. It was a series of arches of various sizes, reminiscent of the Romanesque buildings of the Piazza dei Miracoli in Pisa , rather than one of the innovative works that made this Japanese architect so famous. What are these arches doing in Japan?

However, a very different experience is perceived during the visit, where it is possible to see that the proposal is actually much richer and more complex than it appears externally, and that there is no historicist reminiscent of European architecture, but the tectonic representation of a cave.

Indeed, Ito wanted to use this set of arches to symbolize a cavernous space, where stalactites make an order not associated with any apparent pattern or geometry. His initial proposal was to create the library buried underground, to actually have an experience more like a cave. The building would just show a single level, which would have been a meeting place for students and an open exhibition area.
"The first impetus for our design was to question how an institution as specialised as a library could provide an open commonality for all. Our first idea was for a wide open gallery on the ground level that would serve as an active thoroughfare for people crossing the campus, even without intending to go to the library. "

An exhibition of works by students of architecture.

However, the limited university budget problems prevented the completion of a costly underground excavation. Ito then reversed his proposal: he took his library, originally in the ground, and placed it on the second floor.

To stress this idea, the architect opted for a simple, exposed concrete structure, with glass windows and metal frames.

The arches, whose widths vary from 16 to 1.8 m, expose the building so frankly that at some points it was decided to use curtains. The facade of the building is curved in two of its sides, keeping a right angle at the corner with less traffic. The glass panels are mounted on aluminum frames and were previously cut and folded 4 mm to maintain the curvature of the facade.

But while the façade is striking, definitely the interior spatial treatment is the greatest achievement of the building, where arches occur in an apparent chaos, simulating stalactites and creating multiple and varied effects of perspective. However, this apparent arbitrariness corresponds to a structural frame formed by the junction of curved arches.

Images courtesy of Toyo Ito Architects

To construct this grid a steel structure covered with concrete was built, creating 20 cm plates that intersect each other. Note that the intersection of the arcs forms a cross, which aside of stressing the directionality of the geometry, has an anti-seismic effect on the structure.

On the first floor, which follows the relief of the street to integrate itself to the context, is the area of public exhibition, with art galleries. In a more private area, is the reading and resting area for the students, wherein the furniture designed by Kazuko Fujie stands out.

I tried to sit in the ball-seats... they are not so very comfortable, I would prefer something with a back, especially if I'll be reading or working on the computer for a while. Also, I do not know why I got the impression they were going to start chasing me like critters .

What a good nap! Is there any better proof that this furniture works?

The second level is the library itself, where the shelves of books have been designed according to a modulated spatial grid.

Bookshelves. Photography is prohibited on the second level, so these pics were taken secretly. Photos courtesy of Iwa Baan

Another notable factor is the use of light, since a visitor goes from the effect of semi darkness of the "cave" in the first level and passes to the brightness of the library. I suspect that could be a metaphor for the process of learning and enlightenment, a common concept in Buddhism .

Probably the fact of putting the library on the second floor, with ample natural light and magnificent views, was eventually better than accommodating it on a basement, as was the original idea of the architect, which would have required costly artificial lighting for reading.

This frank relationship between exterior and interior evokes a similar gesture of Ito in his Sendai Mediatheque, although in that case the spatial relationship between the different levels is much more integrated than in the case of the Tama University library. The use of glass in the reading tables allows external reflection, reinforcing the idea that the building is immersed in the surrounding vegetation.

Photo courtesy of Iwa Baan

"The new library is a place where everyone can discover their style of “interacting” with books and film media as if they were walking through a forest or in a cave; a new place of arcade-like spaces where soft mutual relations form by simply passing through; a focal centre where a new sense of creativity begins to spread throughout the art university’s campus."

Photo courtesy of Iwa Baan

Despite the formal differences, the Tama University Library, completed in 2007, shared with the Sendai Mediatheque innovative concepts such as the structural design and the transparency of their activities. The curved shape of the plant's proposal reminds me of Herzog & De Meuron for Laban Dance Centre. Talking sbout comparisons, who better than architect Martin Lisnovsky, a master of the Architectural Totally looks like, who made a visual parallel between this building and the Mosque of Cordoba , in his always interesting architecture + history .

0/5000

จาก: -

เป็น: -

ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]

คัดลอก!

Photo courtesy of Iwa BaanESPAÑOLThe first time I saw a photograph of the Tama University of Art library, a recent work by Toyo Ito in the outskirts of Tokyo, I was surprised by the seemingly eclectic proposal. It was a series of arches of various sizes, reminiscent of the Romanesque buildings of the Piazza dei Miracoli in Pisa , rather than one of the innovative works that made this Japanese architect so famous. What are these arches doing in Japan? However, a very different experience is perceived during the visit, where it is possible to see that the proposal is actually much richer and more complex than it appears externally, and that there is no historicist reminiscent of European architecture, but the tectonic representation of a cave.Indeed, Ito wanted to use this set of arches to symbolize a cavernous space, where stalactites make an order not associated with any apparent pattern or geometry. His initial proposal was to create the library buried underground, to actually have an experience more like a cave. The building would just show a single level, which would have been a meeting place for students and an open exhibition area."The first impetus for our design was to question how an institution as specialised as a library could provide an open commonality for all. Our first idea was for a wide open gallery on the ground level that would serve as an active thoroughfare for people crossing the campus, even without intending to go to the library. "An exhibition of works by students of architecture. However, the limited university budget problems prevented the completion of a costly underground excavation. Ito then reversed his proposal: he took his library, originally in the ground, and placed it on the second floor.To stress this idea, the architect opted for a simple, exposed concrete structure, with glass windows and metal frames.The arches, whose widths vary from 16 to 1.8 m, expose the building so frankly that at some points it was decided to use curtains. The facade of the building is curved in two of its sides, keeping a right angle at the corner with less traffic. The glass panels are mounted on aluminum frames and were previously cut and folded 4 mm to maintain the curvature of the facade.But while the façade is striking, definitely the interior spatial treatment is the greatest achievement of the building, where arches occur in an apparent chaos, simulating stalactites and creating multiple and varied effects of perspective. However, this apparent arbitrariness corresponds to a structural frame formed by the junction of curved arches. Images courtesy of Toyo Ito ArchitectsTo construct this grid a steel structure covered with concrete was built, creating 20 cm plates that intersect each other. Note that the intersection of the arcs forms a cross, which aside of stressing the directionality of the geometry, has an anti-seismic effect on the structure. On the first floor, which follows the relief of the street to integrate itself to the context, is the area of public exhibition, with art galleries. In a more private area, is the reading and resting area for the students, wherein the furniture designed by Kazuko Fujie stands out. I tried to sit in the ball-seats... they are not so very comfortable, I would prefer something with a back, especially if I'll be reading or working on the computer for a while. Also, I do not know why I got the impression they were going to start chasing me like critters . What a good nap! Is there any better proof that this furniture works? The second level is the library itself, where the shelves of books have been designed according to a modulated spatial grid. Bookshelves. Photography is prohibited on the second level, so these pics were taken secretly. Photos courtesy of Iwa BaanAnother notable factor is the use of light, since a visitor goes from the effect of semi darkness of the "cave" in the first level and passes to the brightness of the library. I suspect that could be a metaphor for the process of learning and enlightenment, a common concept in Buddhism .Probably the fact of putting the library on the second floor, with ample natural light and magnificent views, was eventually better than accommodating it on a basement, as was the original idea of the architect, which would have required costly artificial lighting for reading.This frank relationship between exterior and interior evokes a similar gesture of Ito in his Sendai Mediatheque, although in that case the spatial relationship between the different levels is much more integrated than in the case of the Tama University library. The use of glass in the reading tables allows external reflection, reinforcing the idea that the building is immersed in the surrounding vegetation.Photo courtesy of Iwa Baan"The new library is a place where everyone can discover their style of “interacting” with books and film media as if they were walking through a forest or in a cave; a new place of arcade-like spaces where soft mutual relations form by simply passing through; a focal centre where a new sense of creativity begins to spread throughout the art university’s campus."Photo courtesy of Iwa BaanDespite the formal differences, the Tama University Library, completed in 2007, shared with the Sendai Mediatheque innovative concepts such as the structural design and the transparency of their activities. The curved shape of the plant's proposal reminds me of Herzog & De Meuron for Laban Dance Centre. Talking sbout comparisons, who better than architect Martin Lisnovsky, a master of the Architectural Totally looks like, who made a visual parallel between this building and the Mosque of Cordoba , in his always interesting architecture + history .

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]

คัดลอก!

Photo มารยาทของ Iwa บ้านESPAÑOL ครั้งแรกที่ผมเห็นรูปถ่ายของมหาวิทยาลัยทามะห้องสมุดศิลปะ, การทำงานที่ผ่านมาโดย Toyo Ito ในเขตชานเมืองของกรุงโตเกียวที่ฉันรู้สึกประหลาดใจโดยข้อเสนอที่ดูเหมือนจะผสมผสาน มันเป็นชุดของโค้งขนาดต่าง ๆ ที่ชวนให้นึกถึงอาคารโรมันจัตุรัสดูโอโมแห่งปิซาในปิซามากกว่าหนึ่งในผลงานที่เป็นนวัตกรรมใหม่ที่ทำนี้สถาปนิกที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น สิ่งที่ซุ้มเหล่านี้ทำในประเทศญี่ปุ่น? แต่เป็นประสบการณ์ที่แตกต่างกันมากเป็นที่รับรู้ในระหว่างการเยือนที่มันเป็นไปได้ที่จะเห็นว่าข้อเสนอที่เป็นจริงมากยิ่งขึ้นและซับซ้อนมากขึ้นกว่าที่ปรากฏภายนอกและที่ไม่มี historicist รำลึกของยุโรป สถาปัตยกรรม แต่เป็นตัวแทนของเปลือกโลกถ้ำ. แท้จริงอิโตะต้องการที่จะใช้ชุดของโค้งนี้เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของพื้นที่ถ้ำหินงอกหินย้อยที่จะทำให้การสั่งซื้อที่ไม่เกี่ยวข้องกับรูปแบบที่ชัดเจนใด ๆ หรือรูปทรงเรขาคณิต ข้อเสนอครั้งแรกของเขาคือการสร้างห้องสมุดฝังอยู่ใต้ดินที่จริงมีประสบการณ์มากขึ้นเช่นถ้ำ อาคารก็จะแสดงระดับเดียวซึ่งจะได้รับสถานที่นัดพบสำหรับนักเรียนและพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการเปิด. "แรงผลักดันในการออกแบบครั้งแรกของเราคือการตั้งคำถามว่าเป็นสถาบันที่เชี่ยวชาญเป็นห้องสมุดสามารถให้คนธรรมดาสามัญที่เปิดสำหรับทุก ความคิดแรกของเราเป็นแกลเลอรี่เปิดกว้างในระดับพื้นดินที่จะทำหน้าที่เป็นทางสัญจรที่ใช้งานสำหรับคนข้ามมหาวิทยาลัยแม้ไม่มีความประสงค์ที่จะไปที่ห้องสมุด. " จัดแสดงนิทรรศการผลงานของนักเรียนของสถาปัตยกรรม. อย่างไรก็ตามมหาวิทยาลัย จำกัด ปัญหางบประมาณป้องกันไม่ให้เกิดความสำเร็จของการขุดใต้ดินค่าใช้จ่าย Ito แล้วกลับข้อเสนอของเขา: เขาเอาห้องสมุดของเขาครั้งแรกในพื้นดินและวางไว้บนชั้นสอง. ต้องการเน้นความคิดนี้สถาปนิกเลือกใช้สำหรับการที่ง่ายและสัมผัสโครงสร้างคอนกรีตที่มีหน้าต่างกระจกและกรอบโลหะ. โค้ง, ที่มีความกว้างแตกต่างกัน 16-1.8 เมตรอาคารเปิดเผยตรงไปตรงมาเพื่อให้ที่ในบางจุดก็ตัดสินใจที่จะใช้ผ้าม่าน ซุ้มของอาคารจะโค้งในสองด้านของการรักษามุมขวาที่มุมกับการจราจรน้อย การติดตั้งกระจกติดตั้งอยู่บนเฟรมอลูมิเนียมและถูกตัดก่อนหน้านี้และพับ 4 มิลลิเมตรเพื่อรักษาความโค้งของซุ้ม. แต่ในขณะที่ด้านหน้าเป็นที่โดดเด่นแน่นอนรักษาเชิงพื้นที่ภายในเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอาคารที่เกิดขึ้นในโค้งที่เห็นได้ชัด ความวุ่นวายจำลองหินย้อยและการสร้างผลกระทบที่หลากหลายและแตกต่างกันของมุมมอง แต่ความเด็ดขาดชัดเจนนี้สอดคล้องกับกรอบโครงสร้างที่เกิดขึ้นจากทางแยกของซุ้มโค้ง. มารยาทรูปภาพสถาปนิก Toyo Ito เพื่อสร้างตารางนี้โครงสร้างเหล็กที่ปกคลุมไปด้วยคอนกรีตที่ถูกสร้างขึ้นในการสร้างแผ่น 20 ซม. ที่ตัดกัน โปรดทราบว่าจุดตัดของโค้งรูปแบบข้ามซึ่งนอกเหนือจากการเน้นหนักทิศทางของรูปทรงเรขาคณิตที่มีฤทธิ์ต้านแผ่นดินไหวโครงสร้าง. ในชั้นแรกซึ่งต่อไปนี้โล่งใจของถนนที่จะบูรณาการตัวเองไปยังบริบท เป็นพื้นที่ของการจัดนิทรรศการประชาชนกับหอศิลป์ ในพื้นที่ส่วนตัวมากขึ้นคือการอ่านและพื้นที่พักผ่อนสำหรับนักเรียนในประเด็นเฟอร์นิเจอร์ออกแบบโดย Kazuko ฟูจิเอะยืนออก. ผมพยายามที่จะนั่งอยู่ในที่นั่งลูก ... พวกเขาจะไม่ให้ความสะดวกสบายมากผมจะชอบสิ่งที่มี กลับมาโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าฉันจะอ่านหนังสือหรือทำงานบนเครื่องคอมพิวเตอร์ในขณะที่ นอกจากนี้ผมไม่ทราบว่าทำไมผมประทับใจที่พวกเขาจะเริ่มต้นไล่ฉันเหมือน critters. สิ่งที่หลับนอนที่ดี! มีหลักฐานใด ๆ ที่ดีว่าเฟอร์นิเจอร์นี้ทำงานอย่างไรระดับที่สองเป็นห้องสมุดของตัวเองที่ชั้นวางหนังสือที่ได้รับการออกแบบตามตารางอวกาศปรับ. ชั้นหนังสือ การถ่ายภาพเป็นสิ่งต้องห้ามในระดับที่สองเพื่อให้ภาพเหล่านี้ถูกแอบถ่าย มารยาทภาพถ่ายของ Iwa บ้านปัจจัยที่โดดเด่นอีกประการหนึ่งคือการใช้แสงเนื่องจากผู้เข้าชมไปจากผลกระทบของความมืดกึ่งของ "ถ้ำ" ในระดับแรกและผ่านความสว่างของห้องสมุด ฉันสงสัยว่าอาจจะเป็นอุปมาได้ว่ากระบวนการของการเรียนรู้และการตรัสรู้แนวคิดร่วมกันในพระพุทธศาสนา. น่าจะเป็นความเป็นจริงของการวางห้องสมุดบนชั้นสองที่มีแสงธรรมชาติกว้างขวางและวิวทิวทัศน์อันงดงามเป็นในที่สุดดีกว่ารองรับไว้ในห้องใต้ดิน เช่นเดียวกับความคิดเดิมของสถาปนิกซึ่งจะต้องมีแสงเทียมค่าใช้จ่ายสำหรับการอ่าน. นี้ตรงไปตรงมาความสัมพันธ์ระหว่างภายในและภายนอกกระตุ้นท่าทางคล้ายกันของอิโตะใน Sendai Mediatheque ของเขา แต่ในกรณีที่ความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ที่แตกต่างกันระหว่าง ระดับเป็นแบบบูรณาการมากขึ้นกว่าในกรณีของห้องสมุดมหาวิทยาลัยทามะ การใช้กระจกในตารางการอ่านช่วยให้สะท้อนภายนอกเสริมความคิดที่ว่าอาคารจะแช่อยู่ในพืชโดยรอบ. Photo มารยาทของ Iwa บ้าน"ห้องสมุดเป็นสถานที่ที่ทุกคนสามารถค้นพบรูปแบบของการ" ปฏิสัมพันธ์ "กับหนังสือและ สื่อภาพยนตร์ราวกับว่าพวกเขาเดินผ่านป่าหรือในถ้ำ; สถานที่ใหม่ของช่องว่างอาเขตเหมือนที่ความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันนุ่มรูปแบบโดยเพียงแค่ผ่าน; ศูนย์โฟกัสที่ความรู้สึกใหม่ของความคิดสร้างสรรค์จะเริ่มแผ่กระจายไปทั่วมหาวิทยาลัยศิลปะ . " Photo มารยาทของ Iwa บ้านแม้จะมีความแตกต่างอย่างเป็นทางการห้องสมุดมหาวิทยาลัยทามะเสร็จสมบูรณ์ในปี 2007 ร่วมกับ Sendai Mediatheque แนวคิดนวัตกรรมเช่นการออกแบบโครงสร้างและความโปร่งใสของกิจกรรมของพวกเขา รูปทรงโค้งของข้อเสนอของพืชทำให้ผมนึกถึง Herzog & De Meuron สำหรับบัน Dance Centre พูดคุย sbout เปรียบเทียบที่ดีกว่ามาร์ติน Lisnovsky สถาปนิก, ต้นแบบของสถาปัตยกรรมทั้งหมดดูเหมือนว่าที่ทำคู่ขนานระหว่างภาพอาคารหลังนี้และมัสยิดคอร์โดบาในงานสถาปัตยกรรมที่น่าสนใจเสมอ + ประวัติความเป็นมา

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]

คัดลอก!

Photo มารยาทของ IWA บ้าน

Ñ Espa ol

เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นรูปถ่ายของมหาวิทยาลัยศิลปะทามะ ห้องสมุด ผลงานล่าสุดโดย Toyo Ito ในเขตชานเมืองของโตเกียว ฉันก็ประหลาดใจกับข้อเสนอที่ดูเหมือนที่ดีที่สุด มันเป็นชุดของโค้งขนาดต่าง ๆ ที่ชวนให้นึกถึงของโรมันอาคารของฟรีดริชที่ 5 เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์ในปิซามากกว่าหนึ่งในผลงานนวัตกรรมที่ทำให้สถาปนิกชาวญี่ปุ่นนี้มีชื่อเสียงมาก พวกคิ้วทำในญี่ปุ่น

แต่ประสบการณ์แตกต่างกันมาก คือ การรับรู้ในระหว่างการเยี่ยมชมที่เป็นไปได้เพื่อดูว่าข้อเสนอเป็นจริงมากยิ่งขึ้น และซับซ้อนมากขึ้นกว่าที่ปรากฏภายนอก และไม่มี historicist รำลึกของสถาปัตยกรรมยุโรปแต่การเป็นตัวแทนของถ้ำ

แน่นอน นี้ต้องใช้ชุดของโค้งนี้เป็นสัญลักษณ์ของพื้นที่ถ้ำหินย้อยที่สั่งซื้อ ไม่สัมพันธ์กับแบบแผนที่ชัดเจนใด ๆ หรือเรขาคณิต ข้อเสนอเบื้องต้นของเขาคือการสร้างห้องสมุดที่ฝังอยู่ใต้ดินจริง มีประสบการณ์มากกว่า เหมือนถ้ำ อาคารจะแสดงระดับเดียวซึ่งจะเป็นสถานที่ประชุมสำหรับนักเรียน และนิทรรศการเปิดพื้นที่ .
" แรงผลักดันแรกสำหรับการออกแบบของเราคือการถามว่า เป็นสถาบันที่เชี่ยวชาญเป็นห้องสมุดสามารถให้คนธรรมดาสามัญเปิดสำหรับทุกคน ความคิดแรกของเราคือ แกลเลอรี่ เปิด กว้าง ชั้นล่าง ที่ใช้เป็นทางสัญจรงานให้คนข้ามวิทยาเขตแม้ไม่มีเจตนาที่จะไปห้องสมุด "

จัดนิทรรศการผลงานของนักศึกษาสถาปัตยกรรม

อย่างไรก็ตาม ปัญหางบประมาณจำกัด มหาวิทยาลัยป้องกันความสมบูรณ์ของแพงใต้ดินอุโมงค์ นี้แล้วกลับข้อเสนอของเขา : เขาเอาสมุดของเขา แต่เดิมในพื้นดิน และวางไว้บนชั้น 2 . . .

เน้นความคิดนี้ สถาปนิกเลือกที่ง่ายเปิดเผยโครงสร้างคอนกรีตด้วยหน้าต่างกระจกและโลหะเฟรม

โค้งที่มีความกว้างที่แตกต่างกันจาก 16 ถึง 1.8 เมตร แฉอาคารดังนั้นตรงไปตรงมาว่าในบางจุดมันก็ตัดสินใจที่จะใช้ผ้าม่าน ซุ้มของอาคารเป็นรูปโค้ง 2 ด้าน รักษามุมขวาที่มุมที่มีการจราจรน้อยกระจกแผงติดตั้งอยู่บนเฟรม อลูมิเนียม และ เคยตัดและพับ 4 มม. เพื่อรักษาความโค้งของซุ้ม

แต่ในขณะที่เอฟเอ ADE 5 โดดเด่น แน่นอนภายในพื้นที่การรักษาเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอาคารที่โค้งเกิดขึ้นในความชัดเจน , จำลองหินย้อยและสร้างผลหลายและ หลากหลายมุมมอง อย่างไรก็ตามตามอำเภอใจชัดเจนนี้สอดคล้องกับโครงสร้างกรอบขึ้นโดยแยกเป็นซุ้มโค้ง .

ภาพที่มารยาทของ Toyo Ito สถาปนิก

เพื่อสร้างตารางนี้เป็นโครงสร้างเหล็กหุ้มด้วยคอนกรีตที่ถูกสร้างขึ้น , สร้าง 20 ซม. จานที่ตัดกัน . หมายเหตุที่จุดตัดของเส้นโค้งรูปกากบาท ซึ่งนอกเหนือจากเน้นทิศทางของเรขาคณิตได้ผล anti-seismic บนโครงสร้าง

ในชั้นแรก ซึ่งต่อไปนี้โล่งของถนนที่จะบูรณาการตัวเองในบริบท คือ พื้นที่สาธารณะของนิทรรศการศิลปะแกลลอรี่ . ในพื้นที่ที่เป็นส่วนตัว คือการอ่านและพื้นที่พักผ่อนสำหรับนักเรียน ซึ่งเฟอร์นิเจอร์ที่ออกแบบโดย คาซูโกะ ฟุจิเเด่น

ผมพยายามนั่งในลูกบอลที่นั่ง . . . . . . .พวกเขาจะไม่ได้สะดวกสบายมาก ฉันต้องการบางอย่างกับหลังโดยเฉพาะถ้าผมจะอ่านหนังสือ หรือทำงานบนคอมพิวเตอร์สำหรับในขณะที่ ยัง ไม่รู้ ทำไม ผมรู้สึกประทับใจ พวกเขาจะเริ่มไล่ฉันเหมือน critters .

ดีอะไรนอน มีหลักฐานว่า เฟอร์นิเจอร์ดีกว่างานนี้ ?

ระดับที่สองคือห้องสมุดนั่นเองที่ชั้นวางหนังสือได้รับการออกแบบตามการปรับพื้นที่ตาราง

หิ้งหนังสือ การถ่ายภาพเป็นสิ่งต้องห้ามในระดับที่สอง เพื่อให้ภาพเหล่านี้ถูกถ่ายอย่างลับๆ ภาพถ่ายมารยาทของ IWA บ้าน

อีกเด่นด้านการใช้แสง ตั้งแต่ผู้เข้าชมไปจากผลของกึ่งมืดของ " ถ้ำ " ในระดับแรกและผ่านไป ความสว่าง ของห้องสมุดผมสงสัยว่าอาจเป็นอุปมาในกระบวนการของการเรียนรู้และธรรม แนวคิดทั่วไปในพระพุทธศาสนา

อาจจะเนื่องจากของวางสมุดบนชั้นสองมีเหลือเฟือธรรมชาติแสงและมุมมองที่งดงาม ในที่สุดดีกว่ารองรับบนดิน เป็นแนวคิดเดิมของสถาปนิก ซึ่ง คงต้องแพงแสงประดิษฐ์

สำหรับการอ่านนี่แฟรงค์ ความสัมพันธ์ระหว่างภายในและภายนอกที่มีท่าทางคล้ายของ ITO ในเซ็นได มีเดียเทค แม้ว่าในกรณีที่ช่องว่างความสัมพันธ์ระหว่างระดับที่แตกต่างกันมีมากแบบกว่าในกรณีของทามะหอสมุดมหาวิทยาลัย การใช้กระจกในการอ่านตารางที่ช่วยให้แสงจากภายนอก

การแปล กรุณารอสักครู่..

ภาษาอื่น ๆ

การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.