The constitutive elements of a dist

The constitutive elements of a distinctively liberal conception of citizenship are clear enough in theory. It is far less clear how liberal citizenship can be achieved, and what its political consequences are likely to be. Indeed, those questions remain both open and profoundly elusive more than three centuries after liberal citizenship was first theorized in any systematic way – and despite our increasing knowledge growing out of an intensive quest for liberal citizenship.
This chapter first traces the essential principles upon which liberal citizenship is conceived. These principles speak to the nature of individuals, groups, civil society, the state, and supranational regimes, and to the relationships among them. The chapter then considers certain problematics of liberal citizenship – the challenges that confound it conceptually, politically, and institutionally. These challenges arise out of enduring social conditions, including the privatistic and materialistic tendencies of liberal citizens, the inequalities endemic even to relatively egalitarian liberal societies, the decentralizing tendencies of pluralistic politics, and the permeability, incapacities, and attempted neutrality of liberal states. The chapter concludes with a brief and frankly normative assessment of the aspirations and achievements of liberal citizenship.
Several preliminary definitions, observations, and qualifications are in order.
Contemporary political discourse uses the term ‘citizenship’ very loosely, often treating it as little more than an empty vessel into which speakers may pour their own social and political ideals (Schuck, 1998: Ch. 8). Citizenship has become the normative category of choice, invoked by critics of the status quo – on both the Left and the Right – as a vehicle for demanding that the state do more, or less, to advance equality, justice, and participation in the civil society, economy, or polity.
By using ‘citizenship’ here to denote the status of full membership in a society, I effect only a slight improvement. After all, this definition, like others, begs two key questions: what are the relevant determinants of membership? and what are the indicia of fullness? In his magisterial approach to these two questions, T.H. Marshall emphasized the political, social, and economic dimensions of membership and elaborated his own understanding of the conditions necessary to fully achieve them (Marshall, [1950] 1992). But Marshall’s idea of citizenship, published in 1950 at a time of heady enthusiasm about the welfare state among many intellectuals and others, has achieved no more canonical status than has any other. Indeed, given the high stakes in how a society conceives of citizenship, any particular formulation – especially in a discussion as brief as this one must be –is readily contestable.
By ‘liberal citizenship,’ I mean a distinct conception and institutionalization of citizenship whose primary value is to maximize individual liberty. Needless to say, different liberal theorists have defined the nature and requirements of liberty rather differently, and the incidents of liberal citizen turn on which particular version is being invoked. In Isaiah Berlin’s canonical formulation, one can view different accounts of liberalism as ranging from ‘negative liberty’ ideals that emphasize individuals’ right to be left alone and to pursue their own projects free of state compulsion, all the way to ‘positive liberty’ notions. Common to positive liberty accounts is the claim that the state should act affirmatively to create or secure those substantive entitlements (e.g. income, health care, and education) that individuals need in order to lead the dignified, independent lives essential to their freedom (Berlin, 1969).
Different versions of contemporary liberal theory employ different methodologies for deriving principles of justification for state action and citizenship. Theorists defend these principles as being neutral, consensual, or otherwise consistent with liberal values, if not being required by them. Some of these methodologies are neo-contractarian (Nozick, 1977). Other versions are discursive or dialogic in nature; they rely upon propositions defining the particular, constrained forms of argument that might be capable of justifying assertions of power over free individuals (Ackerman, 1980). Still others are hybrid theories, employing a mix of approaches (Rawls, 1971).
The discussion here draws largely upon the debates over liberal citizenship in the United States, where the individualist and state-limiting aspects of liberalism have been most fully reified and the consequences of these aspects most severely criticized (Hartz, 1955; Smith, 1997). The word ‘liberalism,’ to be sure, has acquired a malodorous quality among politicians and many political commentators in the USA since the 1960s. Nonetheless, the fact remains that almost all mainstream political discourse in the USA, regardless of the speaker’s party,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

องค์ประกอบของแนวความคิดเสรี distinctively สัญชาติขึ้นมีความชัดเจนพอในทฤษฎี ไกลน้อยสัญชาติเสรีชัดเจนว่าสามารถทำได้ และผลกระทบของการเมืองคืออะไรจะได้ แน่นอน คำถามครั้งเปิด และเข้าใจยากและลึกซึ้งกว่าสามศตวรรษหลังจากสัญชาติเสรีก่อนถูก theorized ใน ทุก ๆ ระบบ – และแม้ จะเติบโตจากการแสวงหาแบบเร่งรัดสำหรับสัญชาติเสรีเพิ่มมากขึ้น บทนี้ก่อนติดตามหลักสำคัญซึ่งรู้สึกสัญชาติเสรี หลักการเหล่านี้พูด ถึงลักษณะของบุคคล กลุ่ม ประชาสังคม รัฐ และองค์กรเหนือรัฐระบอบ และความสัมพันธ์ระหว่างกัน บทแล้วพิจารณาบาง problematics ของสัญชาติเสรีนิยม – ความท้าทายที่ confound กันทางแนวคิด ทางการเมือง และ institutionally ความท้าทายเหล่านี้เกิดขึ้นไม่ยั่งยืนสภาพสังคม รวมทั้งแนวโน้ม privatistic และเป็นรูปธรรมของประชาชนเสรีนิยม ความเหลื่อมล้ำทางยุงแม้เพื่อสังคม egalitarian ค่อนข้างเสรี แนวโน้ม decentralizing เมือง pluralistic และ permeability, incapacities และพยายามความเป็นกลางของรัฐเสรีนิยม บทสรุปสั้น ๆ และตรงไปตรงมา normative มุ่งวัดที่ความปรารถนาและความสำเร็จของสัญชาติเสรี หลายข้อกำหนดเบื้องต้น สังเกต และคุณสมบัติได้ตามลำดับวาทกรรมทางการเมืองร่วมสมัยใช้คำว่า "สัญชาติ" ซึ่งมาก มักจะรักษาได้เป็นน้อยกว่าเรือว่างเปล่าซึ่งลำโพงอาจเทอุดมคติของตนเองสังคม และการเมือง (Schuck, 1998:8 ช.) สัญชาติเป็น ประเภท normative เลือก เรียก โดยนักวิจารณ์ของสภาพ – ทางด้านซ้ายและด้านขวาเป็นพาหนะสำหรับการเรียกร้องให้ รัฐทำ หรือเพิ่มเติม น้อย ล่วงหน้าความเสมอภาค ความยุติธรรม และมีส่วนร่วมในประชาสังคม เศรษฐกิจ หรือ polityโดยการใช้ "สัญชาติ" ที่นี่เพื่อแสดงสถานะของสมาชิกในสังคม ฉันมีผลการปรับปรุงเล็กน้อยเท่านั้น หลังจากที่ทุก คำจำกัดความนี้ เช่น อื่นรู้สึกคำถามสำคัญสอง: ดีเทอร์มิแนนต์ที่เกี่ยวข้องของสมาชิกคืออะไร และ indicia ของความสำเร็จคืออะไร ในวิธีของเขา magisterial กับคำถามเหล่านี้สอง มาร์แชลล์ T.H. เน้นมิติทางการเมือง สังคม และทางเศรษฐกิจของสมาชิก และ elaborated ของเขาเองเข้าใจเงื่อนไขที่จำเป็นเพื่อให้พวกเขาเต็ม (มาร์แชลล์, [1950] 1992) แต่ความคิดของมาร์แชลสัญชาติ การเผยแพร่ในปี 1950 ในช่วงเวลาของความกระตือรือร้น heady เกี่ยวกับรัฐสวัสดิการในหมู่นักวิชาการจำนวนมากและคนอื่น ๆ ได้รับสถานะที่ไม่มีมาตรฐานกว่าได้กัน แน่นอน ได้รับเงินเดิมพันสูงในวิธีสังคม conceives ของสัญชาติ กำหนดใด ๆ เฉพาะ – โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสนทนาสั้น ๆ เท่านี้ต้องเป็น – ได้พร้อม contestableโดย 'เสรีสัญชาติ ฉันหมายความว่า ความคิดที่แตกต่างและ institutionalization ของมีค่าหลักคือ ขยายเสรีภาพแต่ละสัญชาติ จำเป็นต้องพูด theorists เสรีต่าง ๆ กำหนดธรรมชาติและความต้องการของเสรีภาพค่อนข้างแตกต่างกัน และปัญหาของประชาชนเสรีเปิดเวอร์ชันเฉพาะที่จะถูกเรียก ในอิสยาห์เบอร์ลินกำหนดมาตรฐาน หนึ่งสามารถดูบัญชีต่าง ๆ ของเสรีนิยมเป็นตั้งแต่อุดมคติ 'ลบลิเบอร์ตี้' ที่เน้นสิทธิของบุคคลค้างคนเดียวและ การดำเนินโครงการของตนเองฟรีของรัฐการบีบบังคับ ไปทางความเข้าใจ 'บวกเสรีภาพ' ทั่วไปบัญชีเสรีภาพบวกเป็นข้อเรียกร้องที่รัฐควรดำเนินการ affirmatively เพื่อสร้าง หรือรักษาความปลอดภัยที่เราให้สิทธิ์ (เช่นรายได้ สุขภาพ และการศึกษา) ที่บุคคลต้องการนำเกียรติ อิสระชีวิตต้องการอิสระ (เบอร์ลิน 1969)รุ่นต่าง ๆ ของทฤษฎีเสรีนิยมร่วมสมัยใช้วิธีแตกต่างกันสำหรับบริษัทฯ หลักของเหตุผลสำหรับการดำเนินการของรัฐและสัญชาติ Theorists ปกป้องหลักการเหล่านี้เป็นกลาง consensual หรืออย่างอื่นสอดคล้องกับค่าเสรี ถ้าไม่ถูกต้อง โดยให้ ของวิธีการเหล่านี้ได้นีโอ contractarian (Nozick, 1977) รุ่นอื่น ๆ คือ discursive หรือ dialogic ธรรมชาติ พวกเขาถือขั้นกำหนดรูปแบบเฉพาะ จำกัดของอาร์กิวเมนต์ที่อาจสามารถ justifying assertions อำนาจเหนือบุคคลฟรี (Ackerman, 1980) ยัง ผู้อื่นได้ทฤษฎีไฮบริด ใช้ผสมวิธี (Rawls, 1971) การสนทนาที่นี่วาดส่วนใหญ่เมื่อดำเนินการผ่านสัญชาติเสรีในสหรัฐอเมริกา ที่ individualist และสภาวะจำกัดด้านเสรีนิยมได้ถูกสุดเต็ม reified และผลแง่วิพากษ์วิจารณ์รุนแรงมากที่สุด (Hartz, 1955 สมิธ 1997) คำว่า 'เสรีนิยม เพื่อให้แน่ใจ ได้มาคุณภาพ malodorous ในหมู่นักการเมืองและการแสดงหลายเมืองในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี 1960 กระนั้น จริงอยู่ ที่วาทกรรมหลักทางการเมืองเกือบทั้งหมดในสหรัฐอเมริกา โดยที่ฝ่ายของผู้บรรยาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

องค์ประกอบที่เป็นส่วนประกอบของความคิดเสรีนิยมอย่างชัดเจนของการเป็นพลเมืองที่มีความชัดเจนเพียงพอในทฤษฎี มันอยู่ไกลน้อยชัดเจนว่าเป็นพลเมืองเสรีนิยมสามารถทำได้และสิ่งที่ผลกระทบทางการเมืองมีแนวโน้มที่จะ อันที่จริงคำถามเหล่านั้นยังคงอยู่ทั้งสองที่เปิดกว้างและลึกซึ้งเข้าใจยากกว่าสามศตวรรษหลังจากพลเมืองเสรีนิยมถูกมหาเศรษฐีครั้งแรกในวิธีการที่เป็นระบบใด ๆ -.
และแม้จะมีความรู้เพิ่มมากขึ้นของเราที่เพิ่มขึ้นจากการแสวงหาอย่างเข้มข้นสำหรับการเป็นพลเมืองเสรีนิยมบทนี้มีร่องรอยแรกหลักการที่สำคัญตามที่มีแนวคิดเสรีนิยมรู้สึกเป็นพลเมือง หลักการเหล่านี้พูดคุยกับลักษณะของบุคคลกลุ่มประชาสังคมรัฐและระบอบการปกครองเหนือรัฐและความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา บทแล้วพิจารณา problematics หนึ่งของพลเมืองเสรีนิยม - ความท้าทายที่ทำลายมันแนวคิดทางการเมืองและ institutionally ความท้าทายเหล่านี้เกิดขึ้นจากเงื่อนไขทางสังคมที่ยั่งยืนรวมทั้งแนวโน้ม privatistic และวัตถุนิยมของประชาชนเสรีนิยมความไม่เท่าเทียมกันถิ่นแม้กระทั่งสังคมเสรีนิยมค่อนข้างคุ้มแนวโน้มกระจายของการเมืองหลายฝ่ายและการซึมผ่านที่ incapacities และเป็นกลางพยายามของรัฐที่มีแนวคิดเสรีนิยม บทสรุปด้วยการประเมินสั้นและกฎเกณฑ์ตรงไปตรงมาของแรงบันดาลใจและความสำเร็จของการเป็นพลเมืองที่มีแนวคิดเสรีนิยม.
นิยามเบื้องต้นหลายข้อสังเกตและคุณสมบัติอยู่ในลำดับ.
วาทกรรมทางการเมืองร่วมสมัยที่ใช้คำว่า 'พลเมือง' อย่างหลวมมักจะรักษามันน้อยกว่า เป็นภาชนะว่างเปล่าเป็นที่ลำโพงอาจเทอุดมคติของตัวเองสังคมและการเมือง (Schuck 1998:. Ch 8) เป็นพลเมืองที่ได้กลายเป็นหมวดหมู่กฎเกณฑ์ในการเลือกเรียกโดยนักวิจารณ์ของสภาพที่เป็นอยู่ - ทั้งซ้ายและขวา - เป็นพาหนะสำหรับการเรียกร้องให้รัฐทำมากขึ้นหรือน้อยกว่าจะก้าวไปสู่ความเสมอภาคความยุติธรรมและการมีส่วนร่วมในทางแพ่ง สังคมเศรษฐกิจหรือการเมือง.
โดยใช้ 'พลเมือง' ที่นี่เพื่อแสดงสถานะของการเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบในสังคมที่ฉันมีผลเพียงการปรับปรุงเล็กน้อย หลังจากที่ทุกคำนิยามนี้เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ ขอสองคำถามที่สำคัญ: สิ่งที่เป็นปัจจัยที่เกี่ยวข้องของการเป็นสมาชิกหรือไม่ และสิ่งที่เป็น indicia ของความแน่นหรือไม่ ในแนวทางของการปกครองของเขาทั้งสองคำถาม, TH มาร์แชลล์เน้นการเมืองสังคมและมิติทางเศรษฐกิจของสมาชิกและเนื้อหาความเข้าใจของตัวเองของเงื่อนไขที่จำเป็นในการรองรับการบรรลุพวกเขา (มาร์แชลล์ [1950] 1992) แต่ความคิดมาร์แชลล์ของการเป็นพลเมืองที่ตีพิมพ์ในปี 1950 ในช่วงเวลาของความกระตือรือร้นมึนเมาเกี่ยวกับรัฐสวัสดิการในหมู่ปัญญาชนจำนวนมากและคนอื่น ๆ ที่ได้ประสบความสำเร็จไม่ยอมรับสถานะมีมากกว่าที่อื่น ๆ อันที่จริงได้รับเงินเดิมพันสูงในวิธีการที่สังคมตั้งครรภ์ของการเป็นพลเมืองสูตรใด ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง -. โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการอภิปรายเป็นช่วงสั้น ๆ เป็นหนึ่งในนี้จะต้องเป็น -is
พร้อมโต้แย้งโดย'พลเมืองเสรีนิยม' ผมหมายถึงความคิดที่แตกต่างและสถาบันของการเป็นพลเมืองที่มี มูลค่าหลักคือการเพิ่มเสรีภาพส่วนบุคคล จำเป็นต้องพูดทฤษฎีเสรีนิยมที่แตกต่างกันได้กำหนดลักษณะและความต้องการของเสรีภาพที่ค่อนข้างแตกต่างกันและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากการเปิดเสรีพลเมืองกับรุ่นโดยเฉพาะอย่างยิ่งจะถูกเรียก ในอิสยาห์สูตรที่ยอมรับของเบอร์ลินหนึ่งสามารถดูบัญชีที่แตกต่างกันของเสรีนิยมเป็นตั้งแต่อุดมคติ 'เสรีภาพเชิงลบ' ที่เน้นบุคคลที่เหมาะสมที่จะถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวและจะไล่ตามโครงการของตัวเองของพวกเขาเสียการบังคับของรัฐทุกทางเพื่อ 'ความคิดเสรีภาพในเชิงบวก' . ร่วมกันไปยังบัญชีของเสรีภาพในเชิงบวกคือการอ้างว่ารัฐควรทำหน้าที่ยืนยันในการสร้างหรือรักษาความปลอดภัยสิทธิที่สำคัญเหล่านั้น (เช่นรายได้การดูแลสุขภาพและการศึกษา) ที่ประชาชนต้องการเพื่อที่จะนำไปสู่สง่างามชีวิตอิสระที่สำคัญที่จะมีเสรีภาพของพวกเขา (เบอร์ลิน 1969).
รุ่นที่แตกต่างกันของทฤษฎีเสรีนิยมร่วมสมัยจ้างวิธีการที่แตกต่างกันสำหรับ deriving หลักการของเหตุผลสำหรับการดำเนินการของรัฐและความเป็นพลเมือง ทฤษฎีปกป้องหลักการเหล่านี้เป็นที่เป็นกลางยินยอมหรือสอดคล้องอย่างอื่นที่มีค่านิยมแบบเสรีนิยมถ้าไม่ถูกต้องโดยพวกเขา บางส่วนของวิธีการเหล่านี้เป็นนีโอ contractarian (Nozick, 1977) รุ่นอื่น ๆ ที่มีประเด็นหรือ Dialogic ในธรรมชาติ; พวกเขาขึ้นอยู่กับข้อเสนอการกำหนดโดยเฉพาะอย่างยิ่งในรูปแบบข้อ จำกัด ของการโต้แย้งที่อาจจะมีความสามารถในการให้เหตุผลของการยืนยันอำนาจเหนือบุคคลฟรี (Ackerman, 1980) คนอื่น ๆ ยังมีทฤษฎีไฮบริด, การใช้การผสมผสานของวิธีการ (Rawls, 1971).
การอภิปรายที่นี่เหลือส่วนใหญ่อยู่กับการอภิปรายในช่วงพลเมืองเสรีนิยมในประเทศสหรัฐอเมริกาที่ด้านปัจเจกและรัฐการ จำกัด ของเสรีนิยมได้รับมากที่สุด reified อย่างเต็มที่และ ผลกระทบของลักษณะเหล่านี้ส่วนใหญ่วิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง (Hartz 1955; สมิ ธ , 1997) คำว่า 'นิยม' เพื่อให้แน่ใจว่าได้รับกลิ่นเหม็นที่มีคุณภาพในหมู่นักการเมืองและการแสดงความเห็นทางการเมืองจำนวนมากในประเทศสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี 1960 อย่างไรก็ตามความจริงที่ยังคงอยู่ที่เกือบทุกวาทกรรมทางการเมืองที่สำคัญในประเทศสหรัฐอเมริกาโดยไม่คำนึงถึงบุคคลที่ลำโพงของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

องค์ประกอบที่เป็นส่วนประกอบของความคิดเสรีนิยมของพลเมืองมีความชัดเจนเพียงพอในทฤษฎี มันอยู่ไกลน้อยที่ชัดเจนว่าพลเมืองเสรีนิยมสามารถทำได้และสิ่งที่ผลของการเมือง มีแนวโน้มที่จะ แน่นอน คำถามเหล่านั้นยังคงอยู่ทั้งเปิดและลึกซึ้งเข้าใจยากกว่าสามศตวรรษหลังจากการเสรีนิยมเป็นครั้งแรกในทางใด ๆระบบ theorized ) และแม้จะมีการเพิ่มความรู้ของเราเติบโตออกของเควสที่เข้มข้นสำหรับพลเมืองเสรีนิยมบทแรกนี้มีหลักการสำคัญที่พลเมืองเสรีนิยม คือ รู้สึก หลักการเหล่านี้พูดกับธรรมชาติของบุคคล , กลุ่ม , ประชาสังคม , รัฐและระบอบการปกครองซึ่งเกี่ยวพันกับหลายๆ ประเทศ และความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา บทที่แล้วเห็นบางอย่าง problematics ของ–พลเมืองเสรีนิยม ความท้าทายที่ระยำแนวคิดทางการเมือง และ institutionally . ความท้าทายเหล่านี้เกิดขึ้นจากเงื่อนไขทางสังคมที่ยั่งยืน รวมถึงแนวโน้มและ privatistic วัตถุนิยมของพลเมืองเสรีนิยม , อสมการถิ่นแม้แต่สังคมเสรีนิยมค่อนข้างเท่าเทียม , decentralizing แนวโน้มการเมืองหลายฝ่าย และการซึมผ่าน incapacities และพยายามเป็นกลางของเสรีรัฐ บทสรุปสั้นๆ และตรงไปตรงมากับมาตรฐานการประเมินของแรงบันดาลใจและความสำเร็จของการเป็นสมาชิกของเสรีนิยมหลายคำนิยามเบื้องต้น การสังเกต และคุณสมบัติ เป็นลำดับวาทกรรมทางการเมืองร่วมสมัย ใช้คำว่า ' พลเมือง ' มาก loosely มักจะรักษามันเป็นน้อยกว่าภาชนะว่างเปล่าที่ผู้พูดอาจเทในอุดมคติของตนเอง สังคม และการเมือง ( ชัก , 1998 : CHAPTER 8 ) การได้กลายเป็นประเภทเชิงบรรทัดฐานของทางเลือก เรียกใช้โดยนักวิจารณ์ของสถานภาพซึ่งทั้งซ้ายและขวา และเป็นรถเพื่อเรียกร้องให้รัฐทำมากขึ้นหรือน้อยลง ล่วงหน้า ความเสมอภาค ความยุติธรรม และการมีส่วนร่วมในสังคม ภาคเศรษฐกิจ หรือการเมือง .โดยการใช้ ' พลเมือง ' ที่นี่เพื่อแสดงสถานะของการเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบในสังคม ก็มีผลเพียงเล็กน้อย การปรับปรุง หลังจากทั้งหมด นี้ความหมายเหมือนคนอื่นๆที่ begs คำถาม : อะไรเป็นปัจจัยกำหนดที่สำคัญของสมาชิก ? และสิ่งที่เป็น indicia ไพบูลย์ ? ซึ่งเชื่อถือได้ในแนวทางของเขาทั้งสองคำถาม t.h. มาร์แชลเน้นการเมือง สังคมและเศรษฐกิจของสมาชิกและ 3 มิติของตัวเอง ความเข้าใจในเงื่อนไขที่จำเป็นให้ครบให้ได้ ( Marshall [ 950 ] 1992 ) แต่ มาร์แชล ไอเดียของการตีพิมพ์ในปี 1950 ในเวลาที่ปลอดความกระตือรือร้นเกี่ยวกับรัฐสวัสดิการในหมู่ปัญญาชนมากมาย และผู้อื่น มีความไม่มีมาตรฐานมากกว่าสถานะกว่ามีใด ๆอื่น ๆ แน่นอน ได้รับการเดิมพันสูงในสังคม conceives สัญชาติ โดยเฉพาะการกำหนด–โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสนทนาสั้น เป็นหนึ่งในนี้ต้อง–พร้อม contestable .โดย ' พลเมืองเสรีนิยม ' ผมหมายถึงความคิดที่แตกต่างและเมืองขึ้นของพลเมืองที่มีค่าหลักคือการขยายเสรีภาพของแต่ละบุคคล ไม่จำเป็นต้องพูด , นักทฤษฎีเสรีนิยมที่แตกต่างกันมีการกำหนดลักษณะและความต้องการเสรีภาพค่อนข้างแตกต่างกัน และเหตุการณ์ของพลเมืองเสรีนิยมเปิดรุ่นที่เฉพาะจะถูกเรียก . ในอิสยาห์เบอร์ลิน Canonical กำหนด หนึ่งสามารถดูบัญชีที่แตกต่างกันของเสรีนิยมเป็นตั้งแต่ ' เสรีภาพ ' ลบอุดมการณ์ที่เน้นบุคคล ' ถูกอยู่คนเดียว และติดตามโครงการของตัวเองฟรีของรัฐ การบังคับ ทาง ' เสรีภาพ ' ทางช่อง . โดยทั่วไปบัญชี Liberty บวกคือ เรียกร้องว่า รัฐควรทำในการสร้างหรือการรักษาความปลอดภัยผู้นำเหล่านั้น affirmatively รองอธิบดี ( รายได้ , การดูแลสุขภาพและการศึกษาเช่น ) ที่บุคคลต้องการเพื่อนำเกียรติ อิสระ ชีวิตที่เป็นอิสระของพวกเขา ( เบอร์ลิน , 1969 )รุ่นที่แตกต่างกันของทฤษฎีเสรีนิยมสมัยใหม่ใช้วิธีการที่แตกต่างกันสำหรับใช้หลักการของเหตุผลสำหรับการกระทำของรัฐและความเป็นพลเมือง นักทฤษฎีปกป้องหลักการเหล่านี้เป็นเป็นกลาง สมยอม หรือสอดคล้องกับคุณค่ามากมาย ถ้าไม่ได้ถูกบังคับใช้โดยพวกเขา บางส่วนของวิธีการเหล่านี้เป็นนีโอ contractarian ( โนซิก , 1977 ) รุ่นอื่น ๆมีการเลือกหรือ dialogic ในธรรมชาติ พวกเขาอาศัยข้อเสนอการกำหนดเฉพาะ ข้อ จำกัด รูปแบบของการโต้แย้งที่อาจจะสามารถอธิบายยืนยันอำนาจเหนือบุคคลฟรี ( แอคเคอร์แมน , 1980 ) ก็มีทฤษฎีผสม การผสมของวิธีการ ( 2544 , 2514 )การสนทนานี่วาดไปบนการอภิปรายเสรีนิยมกับความเป็นพลเมืองในประเทศสหรัฐอเมริกาที่ individualist และรัฐจำกัดด้านของเสรีนิยมมากที่สุด reified อย่างเต็มที่และผลด้านเหล่านี้ส่วนใหญ่วิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง ( อ่อนโยน 2498 ; Smith , 1997 ) คำว่า " เสรีนิยม " เพื่อให้มั่นใจว่าได้รับกลิ่นเหม็นคุณภาพระหว่างนักการเมืองและการแสดงความเห็นทางการเมืองหลายในสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปี 1960 . อย่างไรก็ตาม , ความเป็นจริงยังคงอยู่ที่เกือบทุกกระแสวาทกรรมทางการเมืองใน t