When our narrator, Quentin, is nine

When our narrator, Quentin, is nine, he and his next door neighbor, Margo Roth Spiegelman, are playing together in a park when they find a dead man. Kids these days… when we were that age, we weren't playing with dead people.
Quentin freaks out, taking two steps back, but Margo, like a young Paula Abdul, takes two steps forward.
Margo touches the dead dude's foot while Quentin continues to lose it.
He grabs her and tells her that they should leave, and they run to their bikes and ride home.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อผู้บรรยายของเรา เควนติน เก้า เขาและเขาใกล้เรือนเคียง มาร์โกยูรอด Spiegelman จะเล่นกันในสวนเป็นเมื่อพวกเขาพบคนตาย เด็กเหล่านี้วัน...แนะนำว่าอายุ เราไม่ได้เล่นกับคนตายเควนติน freaks การตอน แต่มาร์โกอู เช่น Paula ที่หนุ่ม Abdul ใช้เวลาขั้นตอนที่สองไปข้างหน้ามาร์โกอูสัมผัสเท้าของเพื่อนตายในขณะที่เควนตินยังสูญเสียเขา grabs เธอ และบอกเธอว่า ควรปล่อยให้พวกเขา และพวกเขาทำให้จักรยานของพวกเขา และนั่งหน้าแรก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อเล่าเรื่องของเราเควนตินเป็นเก้าเขาและเพื่อนบ้านประตูถัดไปของเขา Margo โรท Spiegelman จะเล่นกันในสวนสาธารณะเมื่อพวกเขาพบคนตาย เด็กวันนี้ ... เมื่อเราเป็นว่าอายุเราไม่ได้เล่นกับคนตาย.
เคว็นติประหลาดการขั้นตอนที่สองกลับมา แต่ Margo เหมือนหนุ่มสาวพอลล่าอับดุลจะใช้เวลาสองขั้นตอนข้างหน้า.
Margo สัมผัสเท้าเพื่อนตายในขณะที่เควนติน ยังคงสูญเสียมัน.
เขาคว้าเธอและบอกเธอว่าพวกเขาควรจะออกและพวกเขาทำงานกับจักรยานและนั่งบ้านของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อเราเล่าเควนติน เก้า เขา และ เพื่อนบ้านของเขา มาร์โก้ รอธ ีเกลแมน จะเล่นกันในสวนสาธารณะ เมื่อเขาเจอคนที่ตายไปแล้ว เด็กสมัยนี้ . . . . . . . ตอนเราอายุเท่านี้ เราไม่ได้เล่นกับคนตาย


ตัว เอากลับมา สองก้าว แต่มาร์โก้ เช่นสาวพอลล่า อับดุล , ใช้เวลาไปข้างหน้าสองก้าว
มาร์โก้ แตะเท้าตายเพื่อนในขณะที่เควนตินยังคงที่จะสูญเสียมัน .
เขาคว้าตัวเธอและบอกเธอว่าพวกเขาควรจะออกไป และพวกเขาวิ่งของจักรยานและขี่กลับบ้าน