This affective deconstruction of th

This affective deconstruction of the zero-price effect is analogous to the affect heuristic (Finucane et al. 2000; Slovic et al. 2002) and also to the “how do I feel about it” heuristic (hereafter HDIF heuristic) (Schwarz and Clore 1988). Both the Affect heuristic and the HDIF heuristic theories argue that integral affect (experienced feelings about the stimulus) is commonly and forcefully used as a source of information in evaluative judgments. Instead of rationally calculating evaluations from a target’s attributes, consumers often base their choices on feelings as they hold the target’s representation in their mind.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Deconstruction นี้ผลของราคาศูนย์ผลจะคล้ายคลึงกับ heuristic ผล (Finucane et al. 2000 Slovic et al. 2002) และนอกจากนี้ "วิธีทำรู้สึกเกี่ยวกับมัน" heuristic (โดย HDIF heuristic) (Schwarz และ Clore 1988) Heuristic ผลและทฤษฎีแล้ว HDIF โต้แย้งที่เป็นผล (ความรู้สึกประสบการณ์เกี่ยวกับการกระตุ้นเศรษฐกิจ) โดยทั่วไป และประใช้เป็นแหล่งข้อมูลในการตัดสิน evaluative แทนลูกคำนวณประเมินจากแอตทริบิวต์ของเป้าหมาย ผู้บริโภคมักยึดตัวตนความรู้สึกพวกเขาถือแทนของเป้าหมายในใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี้โครงสร้างอารมณ์ของผลกระทบที่ศูนย์ราคาจะคล้ายคลึงกับการส่งผลกระทบต่อการแก้ปัญหา (Finucane et al, 2000;.. Slovic et al, 2002) และยังรวมถึง "ฉันรู้สึกเกี่ยวกับเรื่องนี้" การแก้ปัญหา (ต่อ HDIF แก้ปัญหา) (Schwarz และ Clore 1988) ทั้งส่งผลกระทบต่อการแก้ปัญหาและการแก้ปัญหาทฤษฎี HDIF ยืนยันว่าส่งผลกระทบต่อหนึ่ง (ความรู้สึกที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับการกระตุ้นเศรษฐกิจ) เป็นที่นิยมและใช้อย่างแข็งขันเป็นแหล่งที่มาของข้อมูลในการตัดสินการประเมิน แทนที่จะมีเหตุผลคำนวณจากการประเมินคุณลักษณะของเป้าหมายผู้บริโภคมักจะมีฐานการเลือกของพวกเขาเกี่ยวกับความรู้สึกที่พวกเขาถือเป็นตัวแทนของเป้าหมายในใจของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นี้มีผลต่อโครงสร้างของศูนย์ราคาผลเทียบกับมีผลต่อฮิวริสติก ( ฟิเนอเคน et al . 2000 ; slovic et al . 2002 ) และยัง " ผมรู้สึกยังไงกับมัน " ( ต่อ ) hdif การแก้ปัญหา ) ( ชวาร์ซ clore และ 1988 )ทั้งสองมีผลต่อการแก้ปัญหาและ hdif ฮิวริสติกทฤษฎียืนยันว่าส่วนประกอบมีผลต่อ ( มีประสบการณ์ความรู้สึกเกี่ยวกับการกระตุ้น ) และมักบังคับใช้เป็นแหล่งข้อมูลในการตัดสินเชิงประเมินผล แทนที่จะได้คำนวณการประเมินจากคุณลักษณะของเป้าหมาย ผู้บริโภคมักจะฐานทางเลือกของพวกเขาในความรู้สึกที่พวกเขาถือเป็นตัวแทนของเป้าหมายในจิตใจของพวกเขา