Diabetic foot prevention: the role

Diabetic foot prevention: the role of exercise therapy in the treatment of limited joint mobility, muscle weakness and reduced gait speed.
Abstract
OBJECTIVE:
It is well known that limited joint mobility of the ankle and foot level, impaired muscular performance and reduced gait speed are risk factors for ulceration in diabetic foot. The aim of this study was to evaluate the effect of an experimental protocol of exercise therapy on joint mobility, muscular strength and gait speed in a group of long-term diabetic subjects.
METHODS:
The protocol consisted of a 12-week supervised training program; both joint mobility and muscular strength at the ankle were measured before and after exercise therapy respectively by an inclinometer and isometric dynamometers in 26 diabetic subjects and compared to 17 healthy controls.
RESULTS:
Ankle joint mobility of plantar flexion was reduced about 36% and dorsal flexion by about 23% in diabetic subjects compared to controls (p < 0.001), but significantly increased after exercise therapy (p < 0.001 for both). Ankle muscular strength in plantar flexion was reduced by about 51% and in dorsal flexion by 30% in diabetic patients compared to controls, but these also significantly increased after exercise therapy (p < 0.001). Consequently, patients' walking speed increased after exercise therapy by 0.28 m/s (p < 0.001).
CONCLUSION:
A 12-week supervised program of exercise therapy significantly improves joint mobility, muscular performance and walking speed in diabetic patients--thus limiting one of the pathogenic factors of diabetic foot and potentially preventing disability.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ป้องกันเท้าเบาหวาน: บทบาทของการออกกำลังกายบำบัดในการรักษาจำกัดร่วมเคลื่อน กล้ามเนื้ออ่อนแอ และลดความเร็วในการเดินบทคัดย่อวัตถุประสงค์: เป็นที่ทราบกันดีว่า คล่องร่วมระดับข้อเท้าและเท้า ประสิทธิภาพกล้ามเนื้อบกพร่อง และความเร็วการเดินลดลงมีปัจจัยเสี่ยงต่อการเปื่อยที่เท้า จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้คือการ ประเมินผลของโพรโทคอลการทดลองบำบัดการออกกำลังกายในการเคลื่อนไหวร่วมกัน ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและเดินเร็วในกลุ่มวิชาโรคเบาหวานระยะยาววิธีการ: โพรโทคอลประกอบด้วยโปรแกรมการฝึกอบรมดูแล 12 สัปดาห์ ข้อและกล้ามเนื้อความแข็งแรงที่เท้าถูกตรวจวัดก่อน และ หลังออกกำลังกายบำบัดตามลำดับ โดยการวัดมุมลาด และ isometric dynamometers ในวิชาเบาหวาน 26 และเมื่อเทียบกับตัวควบคุมเพื่อสุขภาพ 17ผลลัพธ์: ข้อเท้าเคลื่อนไหวร่วมกันของงอศรีษะก็ลดลงประมาณ 36% และหลังงอ โดยประมาณ 23% ในเบาหวานวิชาเมื่อเปรียบเทียบกับตัวควบคุม (p < 0.001), แต่สูงขึ้นอย่างมากหลังจากออกกำลังกายบำบัด (p < 0.001 สำหรับทั้งสอง) แรงของกล้ามเนื้อข้อเท้าในงอศรีษะลดลง โดยประมาณ 51% และงอหลัง 30% ในผู้ป่วยเบาหวานเมื่อเปรียบเทียบกับตัวควบคุม แต่เหล่านี้ยังเพิ่มขึ้นหลังจากออกกำลังกายบำบัด (p < 0.001) ดังนั้น ผู้ป่วยเดินความเร็วเพิ่มขึ้นหลังจากออกกำลังกายบำบัด 0.28 m/s (p < 0.001)สรุป: โปรแกรมดูแล 12 สัปดาห์ของการรักษาด้วยการออกกำลังกายอย่างมีนัยสำคัญปรับปรุงข้อ กล้ามเนื้อประสิทธิภาพ และความเร็วเดินในผู้ป่วยเบาหวาน - จึง จำกัดหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้เกิดโรคของเท้า และอาจป้องกันความพิการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ป้องกันเท้าเบาหวาน:. บทบาทของการรักษาด้วยการออกกำลังกายในการรักษาของการเคลื่อนไหวร่วมกัน จำกัด กล้ามเนื้ออ่อนแอและการลดความเร็วในการเดินที่
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์:
เป็นที่ทราบกันดีว่าการ จำกัด การเคลื่อนไหวร่วมกันของข้อเท้าและเท้าระดับประสิทธิภาพการทำงานของกล้ามเนื้อเกิดการด้อยค่าและการลดความเร็วในการเดินเป็น ปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดแผลที่เท้าผู้ป่วยเบาหวาน จุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้คือการประเมินผลกระทบของโปรโตคอลการทดลองของการรักษาด้วยการออกกำลังกายในการเคลื่อนไหวร่วมกัน, ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและความเร็วในการเดินในกลุ่มของอาสาสมัครที่เป็นโรคเบาหวานในระยะยาวได้.
วิธีการ:
โปรโตคอลประกอบด้วย 12 สัปดาห์ภายใต้การดูแลโปรแกรมการฝึกอบรม; ทั้งการเคลื่อนไหวร่วมกันและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อที่ข้อเท้าถูกวัดก่อนและหลังการรักษาด้วยการออกกำลังกายตามลำดับโดย inclinometer และ Dynamometers มีมิติเท่ากันใน 26 วิชาโรคเบาหวานและเมื่อเทียบกับ 17 การควบคุมที่มีสุขภาพดี.
ผลการศึกษา:
ข้อเท้าเคลื่อนไหวร่วมกันของฝ่าเท้างอก็ลดลงประมาณ 36% และหลังงอ โดยประมาณ 23% ในสาขาวิชาที่เป็นโรคเบาหวานเมื่อเทียบกับการควบคุม (p <0.001) แต่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญหลังจากการรักษาด้วยการออกกำลังกาย (p <0.001 สำหรับทั้งสอง) ข้อเท้าแข็งแรงของกล้ามเนื้อในการงอฝ่าเท้าถูกลดลงประมาณ 51% และในการงอหลัง 30% ในผู้ป่วยเบาหวานเทียบกับการควบคุม แต่เหล่านี้ยังเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญหลังจากการรักษาด้วยการออกกำลังกาย (p <0.001) ดังนั้นความเร็วในการเดินของผู้ป่วยเพิ่มขึ้นหลังจากการรักษาด้วยการออกกำลังกาย 0.28 m / s (p <0.001).
สรุป:
12 สัปดาห์ภายใต้การดูแลของการรักษาด้วยโปรแกรมการออกกำลังกายอย่างมีนัยสำคัญช่วยเพิ่มการเคลื่อนไหวร่วมกันประสิทธิภาพการทำงานของกล้ามเนื้อและความเร็วในการเดินในผู้ป่วยเบาหวาน - จึง จำกัด หนึ่ง ปัจจัยที่ทำให้เกิดโรคของเท้าเบาหวานและอาจป้องกันความพิการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การป้องกันโรคเท้าเบาหวาน : บทบาทของการออกกำลังกายการบำบัดในการรักษาความคล่องตัวของข้อ จำกัด กล้ามเนื้ออ่อนแรง และลดความเร็วในการเดินบทคัดย่อวัตถุประสงค์ :มันเป็นที่รู้จักกันดีว่า การเคลื่อนไหวของข้อ จำกัด ที่เจ็บข้อเท้า และ ระดับเท้า กล้ามเนื้อและลดความเร็วการเดินที่มีประสิทธิภาพเป็นปัจจัยความเสี่ยงสำหรับแผลเปื่อยที่เท้าเบาหวาน จุดมุ่งหมายของการศึกษานี้เพื่อศึกษาผลของการทดลองขั้นตอนการออกกำลังกายการบำบัด ) ความแข็งแรงของร่างกายและการเคลื่อนไหว การเดิน ความเร็ว ในกลุ่มของคนเบาหวานในระยะยาววิธีการ :ซึ่งประกอบด้วย 12 สัปดาห์มีโปรแกรมการฝึกอบรม ทั้งร่วมการเคลื่อนไหวและความแข็งแรงของกล้ามเนื้อที่ข้อเท้าถูกวัดก่อนและหลังการรักษาด้วยการออกกำลังกายตามลำดับ โดยวัดในสามมิติและตารางสอนวิชา 26 โรคเบาหวานและเมื่อเทียบกับ 17 การควบคุมสุขภาพผลลัพธ์ :การเคลื่อนไหวของข้อเท้าเหยียดลดลงประมาณ 36% และงอหลังประมาณ 23 % ในกลุ่มเบาหวาน เมื่อเทียบกับการควบคุม ( P < 0.001 ) แต่เพิ่มขึ้นหลังการรักษาด้วยการออกกำลังกาย ( P < 0.001 2 ) ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อในการเหยียดข้อเท้าลดลงประมาณ 51 % และในส่วนข้อ 30 % ในผู้ป่วยเบาหวานเปรียบเทียบกับการควบคุม แต่เหล่านี้ยังเพิ่มขึ้นอย่างมากหลังการรักษาด้วยการออกกำลังกาย ( p < 0.001 ) ดังนั้น ผู้ป่วยเดินได้เร็วขึ้น หลังการรักษาด้วยการออกกำลังกายโดย 0.28 m / s ( p < 0.001 )สรุป :12 สัปดาห์มีโปรแกรมการออกกำลังกายการบำบัดอย่างมีนัยสำคัญช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของกล้ามเนื้อและข้อต่อการเคลื่อนไหว ความเร็วในการเดินของผู้ป่วยเบาหวาน -- ดังนั้นการ จำกัด หนึ่งในปัจจัยที่ก่อโรคเท้าเบาหวาน และอาจป้องกันความพิการ