Ephedra alata subsp. alenda is the

Ephedra alata subsp. alenda is the most important pioneer plant of the moving and semi-stable sand dunes in the deserts and steppes of south Tunisia and occurs naturally in the Grand Erg Oriental, one of the most extreme habitats for plant growth on the planet. A new analysis of physiological performance of this medically important and internationally threatened xerophytic shrub was conducted to assess possible mechanisms of drought tolerance and how these relate to its ecological success. Five-month old plants, grown under controlled climatic conditions, were subjected to a well-watered control treatment or progressive drought by withholding water for 14 d with subsequent recovery for 7 d. Soil water depletion significantly reduced stem relative water content (RWC) water potential (Ψw) and osmotic potential (Ψπ). Ephedra displayed more negative Ψw and Ψπ values of ca. −3.5 and −4.1 MPa, respectively, at the end of the drought treatment, and were associated with turgor loss. Low stem Ψw reduced stomatal conductance (gs), photosynthetic CO2 assimilation rates (ACO2), transpiration (E) and internal CO2 concentration (Ci). However, instantaneous (WUE;   ACO2 E−1) and intrinsic water use efficiency (WUE) increased gradually as water deficit was intensified. Stomatal closure therefore only exerted limited control against dehydration and could not compensate for decreases in soil water status, typical of anisohydric behavior. Drought-stressed stems accumulated high levels of proline up to 480% of control values, highlighting a pivotal role in osmotic adjustment during intense water deficit. In contrast, the osmotic adaptation to soluble sugars was limited. Drought-stressed plants increased ACO2, E, gs and Ci and decreased WUE and WUEi during the first 48 h after re-watering, such that they reached similar values to those of control plants by the end of the experiment. Stem proline levels of drought-stressed plants returned to near control values with re-watering. Overall, rapid recovery of photosynthesis following drought-breaking moisture appears to be a critical mechanism allowing E. alata to withstand and survive dry environments.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เอฟีดราสมุนไพรชุมเห็ดเทศ subsp. alenda เป็นพืชบุกเบิกสำคัญที่สุดของการเคลื่อนไหว และกึ่งเสถียรเนินทรายในทะเลทรายและของใต้ตูนิเซีย และเกิดขึ้นตามธรรมชาติใน Oriental Erg แกรนด์ อยู่อาศัยมากเจริญเติบโตของพืชในโลกอย่างใดอย่างหนึ่ง การวิเคราะห์ใหม่ของประสิทธิภาพการทำงานทางสรีรวิทยาของไม้พุ่ม xerophytic นี้สำคัญทางการแพทย์ และถูกคุกคามระดับนานาชาติดำเนินการการประเมินกลไกสามารถทนแล้งและวิธีเหล่านี้เกี่ยวข้องกับความสำเร็จของระบบนิเวศ ห้า - เดือนเก่าถูกพืช ปลูกภายใต้สภาพควบคุม การรักษาควบคุมดีรด หรือภัยแล้งก้าวหน้า โดยหักณที่จ่ายน้ำสำหรับ d 14 กับการกู้คืนสำหรับ 7 d. การดินน้ำสูญเสียลดลงอย่างมากต่อต้นกำเนิดน้ำสัมพันธ์เนื้อหา (RWC) น้ำศักยภาพ (Ψw) และศักยภาพการออสโมติก (Ψπ) เอฟีดราแสดงลบ Ψw และΨπค่าของ ca. −3.5 และ −4.1 MPa ตามลำดับ ส่วนของการรักษาภัยแล้ง และสัมพันธ์กับการขาดทุน turgor Ψw ก้านต่ำลดช่องนำพา (gs), อัตราการดูดซึม CO2 สังเคราะห์แสง (ACO2), การคายน้ำ (E) และความเข้มข้น CO2 ภายใน (Ci) อย่างไรก็ตาม ทันที (WUE ACO2 E−1) และประสิทธิภาพ (WUE) เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเป็นรุนแรงขาดน้ำใช้น้ำที่แท้จริง ช่องปิดนั่นเองดังนั้น เฉพาะจำกัดควบคุมกับการคายน้ำ และอาจสามารถชดเชยลดลงในดินน้ำสถานะ ทั่วไปของลักษณะการทำงาน anisohydric เกิดภัยแล้งเน้นสะสม proline ในระดับสูงถึง 480% ของค่าควบคุม เน้นมีบทบาทสำคัญในการปรับปรุงการออสโมติกในช่วงขาดน้ำรุนแรง ตรงกันข้าม การปรับตัวในการออสโมติกเพื่อละลายน้ำตาลถูกจำกัด ภัยแล้งเน้นพืชเพิ่ม ACO2, E, gs และ Ci และลด WUE และ WUEi ในช่วง 48 ชั่วโมงแรกหลังจากรด เช่นที่พวกเขาถึงค่าคล้ายกับพืชควบคุม โดยสิ้นสุดการทดลอง ต้นกำเนิดเป็นระดับของภัยแล้งเน้นพืชกลับมาใกล้ค่าควบคุมกับรด การกู้คืนอย่างรวดเร็ว โดยรวมของการสังเคราะห์แสงต่อภัยแล้งแบ่งความชื้นปรากฏขึ้นเพื่อ ให้เป็นกลไกสำคัญที่ช่วยให้สมุนไพรชุมเห็ดเทศ E. ทนต่อ และเอาตัวรอดสภาพแวดล้อมที่แห้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Ephedra subsp ชุมเห็ดเทศ alenda เป็นพืชที่เป็นผู้บุกเบิกที่สำคัญที่สุดของการเคลื่อนย้ายและกึ่งมั่นคงเนินทรายในทะเลทรายและสเตปป์ทางใต้ของประเทศตูนิเซียและเกิดขึ้นตามธรรมชาติในแกรนด์โอเรียนเต็ลเอิร์กซึ่งเป็นหนึ่งในแหล่งที่อยู่อาศัยมากที่สุดสำหรับการเจริญเติบโตของพืชในโลก วิเคราะห์ใหม่ของประสิทธิภาพการทำงานทางสรีรวิทยาของที่สำคัญทางการแพทย์และต่างประเทศพุ่มไม้ทนแล้งคุกคามนี้ได้ดำเนินการในการประเมินความเป็นไปได้ของกลไกการทนแล้งและวิธีการเหล่านี้เกี่ยวข้องกับความสำเร็จของระบบนิเวศ พืชอายุได้ห้าเดือนที่ปลูกในสภาพภูมิอากาศที่ควบคุมได้ภายใต้การควบคุมการรักษาอย่างดีรดน้ำหรือภัยแล้งที่ก้าวหน้าด้วยน้ำหัก ณ ที่จ่าย 14 D กับการกู้คืนตามมาสำหรับ 7 วัน การสูญเสียน้ำในดินลดลงอย่างมีนัยสำคัญลำต้นเนื้อหาญาติน้ำ (RWC) ที่มีศักยภาพน้ำ (Ψw) และศักยภาพในการออสโมติก (Ψπ) Ephedra แสดงเชิงลบมากขึ้นΨwและΨπค่าของแคลิฟอร์เนีย -3.5 และ -4.1 MPa ตามลำดับในตอนท้ายของการรักษาความแห้งแล้งและมีความสัมพันธ์กับการสูญเสีย turgor ก้านต่ำΨwลดลงปากใบ conductance (GS) อัตราการสังเคราะห์แสง CO2 ดูดซึม (ACO2) คาย (E) และความเข้มข้นของ CO2 ภายใน (CI) อย่างไรก็ตามทันที (WUE; ACO2 E-1) และภายในประสิทธิภาพการใช้น้ำ (WUE) เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่การขาดน้ำได้รับการทวีความรุนแรงมาก ปิดปากใบจึงกระทำเพียงการควบคุม จำ​​กัด กับการคายน้ำและไม่สามารถชดเชยการลดลงของสถ​​านะของน้ำในดินโดยทั่วไปของพฤติกรรม anisohydric แล้งเน้นลำต้นสะสมระดับสูงของโพรลีนสูงถึง 480% ของค่าการควบคุมและไฮไลท์ที่มีบทบาทสำคัญในการปรับออสโมติกในช่วงขาดน้ำรุนแรง ในทางตรงกันข้ามการปรับตัวออสโมติกน้ำตาลที่ละลายน้ำได้ถูก จำกัด พืชฤดูแล้งเพิ่มขึ้นเน้น ACO2, E, GS และ Ci และลดลง WUE และ WUEi ในช่วง 48 ชั่วโมงแรกหลังอีกครั้งรดน้ำเช่นที่พวกเขามาถึงค่าที่คล้ายกับที่ของโรงงานควบคุมในตอนท้ายของการทดลอง Stem ระดับโพรลีนของพืชฤดูแล้งกลับไปเน้นการควบคุมค่าใกล้กับอีกรดน้ำ โดยรวม, การฟื้นตัวอย่างรวดเร็วของการสังเคราะห์ต่อไปนี้ความชื้นแล้งหมดดูเหมือนจะเป็นกลไกสำคัญที่ช่วยให้อีชุมเห็ดเทศที่จะทนต่อและอยู่รอดในสภาพแวดล้อมที่แห้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ephedra ชุมเห็ดเทศ subsp . alenda เป็นสิ่งสำคัญที่สุดของการย้ายและสำรวจพืชกึ่งมั่นคงเนินทรายในทะเลทรายและ steppes ทางใต้ของตูนิเซียและเกิดขึ้นตามธรรมชาติในแกรนด์ Erg ตะวันออก หนึ่งในแหล่งที่อยู่อาศัยมากที่สุดสำหรับการเจริญเติบโตของพืชบนโลก การวิเคราะห์ใหม่ของการทำงานทางสรีรวิทยาของนี้สรุปและต่างประเทศขู่ xerophytic ไม้พุ่มประเมินกลไกของทนแล้งและวิธีการเหล่านี้เกี่ยวข้องกับความสำเร็จในระบบนิเวศของ พืชอายุห้าเดือนที่ปลูกภายใต้สภาพควบคุมภูมิอากาศ อยู่ภายใต้การรักษาหรือการควบคุมน้ำแล้ง โดยหัก ณที่จ่ายน้ำ 14   D ตามมาสำหรับ 7 รึเปล่า ดี ดินน้ำพร่องลดลงต้นน้ำสัมพัทธ์ในเนื้อหา ( สามารถ ) น้ำที่มีศักยภาพ ( Ψ W ) และศักยภาพการ ( Ψπ ) ephedra แสดงเชิงลบมากขึ้นΨ W และΨπค่า CA และ−− 4.1   3.5 MPa ตามลำดับ ที่จุดสิ้นสุดของการรักษา ความแห้งแล้ง และเกี่ยวข้องกับแล้วรู้สึกขาดทุน ต้นΨ W ลดลงต่ำของการชัก ( GS ) 1 อัตรา ( aco2 CO2 สูง ) , การคายน้ำ ( E ) และความเข้มข้นของ CO2 ภายใน ( CI ) อย่างไรก็ตาม ทันที ( มีค่า ;     aco2   E − 1 ) และประสิทธิภาพการใช้น้ำภายใน ( WUE ) เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆเป็นการขาดน้ำมากขึ้น การปิดปากใบเท่านั้นจึงพยายามควบคุมกับการ จำกัด และไม่สามารถชดเชยการลดลงของภาวะน้ำในดิน โดยทั่วไปของพฤติกรรม anisohydric . ภัยแล้งเครียดสะสมโพรลีนสูงระดับต้นถึง 480 บาท ค่าควบคุม เน้นบทบาทสำคัญ ในการปรับในช่วงขาดน้ำรุนแรง . ในทางตรงกันข้าม , การปรับเพื่อน้ำตาลที่ละลายน้ำจำกัด ภัยแล้งเน้นพืชเพิ่มขึ้น aco2 , E , GS และ Cl และมีค่าลดลง และ wuei ในช่วง 48 ชั่วโมงหลังจากการให้อะไรอีก เช่นที่พวกเขาถึงคุณค่าคล้ายคลึงกับพืชควบคุม โดยช่วงท้ายของการทดลอง ระดับการเกิดภัยแล้งพืชต้นเครียดกลับมาใกล้ควบคุมค่า Re รดน้ํา โดยรวมการฟื้นตัวอย่างรวดเร็วของการสังเคราะห์แสงต่อความแห้งแล้งหักความชื้น ปรากฏเป็นกลไกสำคัญให้ E . ชุมเห็ดเทศทนและอยู่รอดสภาพแวดล้อมที่แห้ง