From The Collaborative Internationa

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

Defective De*fect"ive, n.
1. Anything that is defective or lacking in some respect.
[Webster 1913 Suppl.]

2. (Med.) One who is lacking physically or mentally.

Note: Under the term defectives are included deaf-mutes, the
blind, the feeble-minded, the insane, and sometimes,
esp. in criminology, criminals and paupers.
[Webster 1913 Suppl.]

From The Collaborative International Dictionary of English v.0.48 [gcide]:

Defective De*fect"ive, a. [L. defectivus: cf. F. d['e]fectif.
See {Defect}.]
1. Wanting in something; incomplete; lacking a part;
deficient; imperfect; faulty; -- applied either to natural
or moral qualities; as, a defective limb; defective
timber; a defective copy or account; a defective
character; defective rules.
[1913 Webster]

2. (Gram.) Lacking some of the usual forms of declension or
conjugation; as, a defective noun or verb. --
{De*fect"ive*ly}, adv. -- {De*fect"ive*ness}, n.
[1913 Webster]

From WordNet (r) 3.0 (2006) [wn]:

defective
adj 1: having a defect; "I returned the appliance because it was
defective" [syn: {defective}, {faulty}]
2: markedly subnormal in structure or function or intelligence
or behavior; "defective speech"
3: not working properly; "a bad telephone connection"; "a
defective appliance" [syn: {bad}, {defective}]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากพจนานุกรมนารีภาษาอังกฤษ v.0.48 [gcide]: . บกพร่อง De * FECT "ive n . 1. อะไรที่เป็นข้อบกพร่องหรือขาดความเคารพบาง[. เว็บสเตอร์ 1913 Suppl] (. Med) 2. หนึ่ง ที่ขาดร่างกายหรือจิตใจ. หมายเหตุ: ภายใต้ defectives ระยะจะรวมปิดปาก-หูหนวกตาบอดอ่อนแอใจบ้าและบางครั้งโดยเฉพาะในอาชญาวิทยา, อาชญากรและอนาถา.. [เว็บสเตอร์ 1913 Suppl.] จาก ความร่วมมือระหว่างประเทศของพจนานุกรมภาษาอังกฤษ v.0.48 [gcide]: บกพร่อง De * FECT "ive [ลิตร defectivus: cf เลย เอฟง ['อี] fectif. ดูข้อบกพร่อง {}.] 1 ที่ต้องการในบางสิ่งบางอย่าง; สมบูรณ์; ขาดบางส่วนขาด; ไม่สมบูรณ์; ความผิดพลาด; - ใช้ทั้งธรรมชาติคุณภาพหรือศีลธรรม; เป็นกิ่งที่มีข้อบกพร่อง; ข้อบกพร่องไม้; สำเนาข้อบกพร่องหรือบัญชี; ข้อบกพร่องของตัวละคร; กฎข้อบกพร่อง. [1913 เว็บสเตอร์] 2 (รม.) ขาดบางส่วนของรูปแบบปกติของความเสื่อมหรือผัน; เป็นคำนามชำรุดหรือคำกริยา - {De * FECT "ive * Ly} Adv - {De * FECT." ive * Ness} n. [1913 เว็บสเตอร์] จาก WordNet (R) 3.0 (2006) [WN]: ข้อบกพร่องadj 1: มี ข้อบกพร่อง; "ผมกลับมาเครื่องเพราะมันเป็นข้อบกพร่อง "[SYN: {ข้อบกพร่อง}, {ผิดพลาด}] ที่ 2: ต่ำกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัดในโครงสร้างหรือการทำงานหรือปัญญาหรือพฤติกรรม; "คำพูดที่มีข้อบกพร่อง" ที่ 3: การทำงานไม่ถูกต้อง; "การเชื่อมต่อโทรศัพท์ที่ไม่ดี"; " เครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีข้อบกพร่อง "[SYN: {เลว}, {บกพร่อง}]