4. DiscussionMost diagnostic studie

4. Discussion
Most diagnostic studies of RSIV disease in fish
have been conducted on the acutely infected fish, and
spleen has been used commonly as a target organ for
diagnosis (Oshima et al., 1996; Kim et al., 2002).
However, little information about persistent RSIV
infection is available, and the distribution of RSIV in
organs and tissues in persistently infected fish has not
been systematically determined. In Korea, outbreaks
of RSIV disease in cultured rock bream occurred
from August to September, when water temperature
was 23–27°C (Jung and Oh, 2000). In the present
study, RSIV DNA was detected by nested-PCR from
yearling rock bream that were sampled at May, when
water temperature was below 18°C, suggesting that
RSIV establishes a latent infection in rock bream that
survives primary disease of the previous year. In this
study, RSIV DNA was predominantly detected in
heart, stomach, intestine, muscle, eye and gill by
nested-PCR from asymptomatic yearling rock bream.
Strikingly, the detection frequency of RSIV DNA in
spleen was very low. In fingerling rock bream, consistent
with the result of yearling, the frequency of
RSIV DNA detection in spleen was low. These
results suggest that diagnosis of RSIV in asymptomatic
carrier rock bream using only spleen is not
suitable. Therefore, it is recommendable that not only
spleen but also other organs should be used for
diagnosis of persistent RSIV infection.
In Japan and Korea, RSIV led to mortalities both
in fingerling and market-sized red sea bream and rock
bream (Nakajima et al., 1998; Jung and Oh, 2000). In
Taiwan, however, only juvenile red sea bream were
affected by RSIV, and Wang et al. (2003) conjectured
that survivors infected in their first year had acquired
protective immunity, and so were refractory to further
serious disease. In the present study, fingerling rock
bream showed a high cumulative mortality by water
temperature elevation, and RSIV DNA was detected
by primary PCR from dead fish. In yearling rock
bream, however, there were no mortality and no
detection of RSIV DNA by primary PCR. This result
suggests that yearling rock bream have stronger
physiological or immunological factors which can
suppress transition of RSIV into acute phase than
fingerling rock bream.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

4. สนทนาศึกษาส่วนใหญ่ที่วินิจฉัยโรค RSIV ในปลาผู้ดำเนินการในปลาติดเชื้ออย่างรุนแรง และม้ามมีการใช้กันทั่วไปเป็นอวัยวะเป้าหมายสำหรับวินิจฉัย (โอชิมะ et al. 1996 Kim et al. 2002)อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเล็กน้อยเกี่ยวกับถาวร RSIVมีการติดเชื้อ และการกระจายของ RSIV ในอวัยวะและเนื้อเยื่อในปลาติดเชื้อเสมอไม่ได้การกำหนดระบบ เกาหลี ระบาดของ RSIV เกิดโรคในล้างหินทรายแดงสิงหาคม-กันยายน เมื่อน้ำอุณหภูมิแก้ไข 23 – 27 องศาเซลเซียส (Jung และ Oh, 2000) ในปัจจุบันศึกษา RSIV ดีเอ็นเอตรวจพบ PCR ซ้อนจากไทร็อคขวบที่ได้ลิ้มลองที่พฤษภาคม เมื่ออุณหภูมิของน้ำได้ต่ำกว่า 18° C บอกว่าRSIV สร้างแฝงติดเชื้อในหิน bream ที่มีชีวิตอยู่โรคหลักของปีก่อนหน้า ในการนี้ศึกษา RSIV ดีเอ็นเอส่วนใหญ่พบในหัวใจ กระเพาะอาหาร ลำไส้ กล้ามเนื้อ ตา และเหงือกโดยซ้อนกัน-PCR จากอาการขวบหินทรายแดงอันโดดเด่น ความถี่ในการตรวจจับของ RSIV ดีเอ็นเอในม้ามได้ต่ำมาก ในไทร็อค fingerling สอดคล้องกันด้วยผลของ yearling ความถี่ของการตรวจหาดีเอ็นเอ RSIV ในม้ามได้ต่ำ เหล่านี้ผลลัพธ์ที่แนะนำว่า ฉัย RSIV ในไม่มีอาการไทร็อคผู้ใช้ม้ามเท่านั้นไม่เหมาะสม จึง มันเป็นท้องไม่ม้าม แต่อวัยวะอื่น ๆ ควรจะใช้สำหรับการวินิจฉัยการติดเชื้อ RSIV ถาวรในประเทศญี่ปุ่นและเกาหลี RSIV นำให้กุ้งทั้งสองใน fingerling และตลาดขนาดสีแดง และปลาหินทรายแดง (Nakajima et al. 1998 จุง และ โอ้ 2000) ในไต้หวัน อย่างไรก็ตาม เท่านั้นเยาวชนแดงทะเลทรายแดงถูกผลกระทบต่อ RSIV และ conjectured วัง et al. (2003)ว่า ผู้รอดชีวิตที่ติดเชื้อในปีแรกได้ซื้อป้องกันภูมิคุ้มกัน และเพื่อให้ ได้วัสดุทนไฟเพื่อเพิ่มเติมโรคร้ายแรง ในการศึกษาปัจจุบัน fingerling ร็อคหุ่นแสดงให้เห็นว่าการตายสะสมสูง โดยน้ำตรวจพบระดับอุณหภูมิ และดีเอ็นเอ RSIVโดย PCR หลักจากปลาตาย ในหินขวบทรายแดง อย่างไรก็ตาม มีการตายไม่มีและไม่มีการตรวจหาดีเอ็นเอ RSIV โดยหลัก PCR ผลการค้นหานี้แนะนำว่า ขวบหินทรายแดงมีความแข็งแกร่งปัจจัยทางสรีรวิทยา หรือภูมิคุ้มกันที่สามารถระงับการเปลี่ยนแปลงของ RSIV ในระยะเฉียบพลันมากกว่าfingerling หินทรายแดง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

4. การอภิปราย
การศึกษาการวินิจฉัยของโรคส่วนใหญ่ RSIV ในปลา
ได้รับการดำเนินการเกี่ยวกับปลาที่ติดเชื้ออย่างรุนแรงและ
ม้ามได้ถูกนำมาใช้กันทั่วไปว่าเป็นอวัยวะเป้าหมายสำหรับ
การวินิจฉัย (Oshima et al, 1996;.. คิม, et al, 2002).
อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเพียงเล็กน้อยเกี่ยว RSIV ถาวร
ติดเชื้อที่มีอยู่และการกระจายของ RSIV ใน
อวัยวะและเนื้อเยื่อในปลาที่ติดเชื้อเสมอยังไม่ได้
รับการพิจารณาอย่างเป็นระบบ ในประเทศเกาหลีการระบาด
ของโรคใน RSIV ทรายแดงหินเพาะเลี้ยงเกิดขึ้น
ตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายนเมื่ออุณหภูมิของน้ำ
เป็นวันที่ 23-27 ° C (Jung และโอ้, 2000) ในปัจจุบัน
การศึกษา RSIV DNA ถูกตรวจพบโดยการซ้อนกัน-PCR จาก
ทรายแดงอายุหนึ่งขวบร็อคที่ถูกเก็บตัวอย่างในเดือนพฤษภาคมเมื่อ
อุณหภูมิของน้ำอยู่ต่ำกว่า 18 องศาเซลเซียสบอกว่า
RSIV กำหนดการติดเชื้อที่แฝงอยู่ในทรายแดงร็อคที่
มีชีวิตโรคหลักของปีก่อน . ในการนี้
การศึกษา RSIV ดีเอ็นเอที่ตรวจพบส่วนใหญ่ใน
หัวใจกระเพาะอาหารลำไส้ของกล้ามเนื้อตาและเหงือกโดย
ซ้อนกัน-PCR จากไม่มีอาการหูแดงอายุหนึ่งขวบร็อค.
เปี๊ความถี่การตรวจสอบของ RSIV ดีเอ็นเอ
ม้ามต่ำมาก ในลูกปลาหินทรายแดงสอดคล้อง
กับผลการอายุหนึ่งขวบความถี่ของ
การตรวจสอบดีเอ็นเอ RSIV ม้ามอยู่ในระดับต่ำ เหล่านี้
ผลการวิจัยแนะนำการวินิจฉัยของ RSIV ในที่ที่ไม่มีอาการ
ทรายแดงให้บริการร็อคโดยใช้เพียงม้ามไม่
เหมาะสม ดังนั้นจึงเป็นฝากฝังว่าไม่เพียง แต่
ม้าม แต่ยังอวัยวะอื่น ๆ ควรจะใช้สำหรับ
การตรวจวินิจฉัยการติดเชื้อ RSIV ถาวร.
ในญี่ปุ่นและเกาหลี, RSIV นำไปสู่การตายทั้ง
ในลูกปลาและตลาดขนาดใหญ่สีแดงหูแดงทะเลและหิน
ทรายแดง (นากาจิมา, et al 1998; Jung และโอ้, 2000) ใน
ไต้หวัน แต่เพียงทรายแดงทะเลสีแดงของเด็กและเยาวชนที่ได้รับ
ผลกระทบจาก RSIV และวัง et al, (2003) สันนิษฐาน
ว่าผู้รอดชีวิตที่ติดเชื้อในปีแรกของพวกเขาได้กลายเป็น
ภูมิคุ้มกันป้องกันและเพื่อให้เป็นวัสดุทนไฟเพื่อ
โรคที่ร้ายแรง ในการศึกษาปัจจุบันลูกปลาหิน
ทรายแดงแสดงให้เห็นว่าการตายสะสมสูงด้วยน้ำ
ระดับความสูงอุณหภูมิและ RSIV DNA ถูกตรวจพบ
โดยวิธี PCR หลักจากปลาตาย ในขวบหิน
ทรายแดง แต่ไม่มีการตายและไม่มีการ
ตรวจสอบของ RSIV ดีเอ็นเอโดยวิธี PCR หลัก ผลที่ได้นี้
แสดงให้เห็นว่าอายุหนึ่งขวบหินทรายแดงมีแข็งแกร่ง
ปัจจัยทางสรีรวิทยาหรือภูมิคุ้มกันซึ่งสามารถ
ปราบปรามการเปลี่ยนแปลงของ RSIV ลงในระยะเฉียบพลันกว่า
fingerling ทรายแดงหิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

4 . การอภิปรายการวินิจฉัยของโรค rsiv การศึกษาส่วนใหญ่ในปลาที่ได้รับการดำเนินการในปลาที่ติดเชื้ออย่างรุนแรง และม้ามถูกใช้โดยทั่วไปเป็นเป้าหมายอวัยวะสำหรับการวินิจฉัย ( ชิมะ et al . , 1996 ; Kim et al . , 2002 )อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเล็ก ๆน้อย ๆเกี่ยวกับ rsiv ถาวรการติดเชื้อสามารถใช้ได้ , และการกระจายของ rsiv ในอวัยวะและเนื้อเยื่อที่ติดเชื้อได้โดยปลามาอย่างมุ่งมั่น ในเกาหลี , การระบาดโรค rsiv ในหินแดงเลี้ยงที่เกิดขึ้นจากเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน เมื่ออุณหภูมิน้ำ23 – 27 ° C ( จอง โอ้ , 2000 ) ใน ปัจจุบันการศึกษา , rsiv ดีเอ็นเอที่ตรวจพบโดยวิธี PCR จากพันธุกรรมเศษหินแดงที่จำนวนที่อาจ เมื่ออุณหภูมิน้ำต่ำกว่า 18 ° C , กล่าวว่าrsiv สร้างการติดเชื้อแฝงในหินแดงรอดชีวิตจากโรคหลักของปีก่อนหน้านี้ ในนี้การศึกษา , rsiv เด่นตรวจดีเอ็นเอหัวใจ กระเพาะอาหาร ลำไส้ กล้ามเนื้อ และตาข่าย โดยซึ่งอาการแดงซ้อนกันจากหินอายุ .อย่างยอดเยี่ยม ตรวจหาความถี่ของ rsiv ดีเอ็นเอในม้ามมันต่ำมาก ฟิงเกอร์ริงแดงในหิน ที่สอดคล้องกันกับผลของอายุ ความถี่ของrsiv การตรวจดีเอ็นเอในม้ามมีค่าต่ำ เหล่านี้พบว่าในกลุ่ม rsiv วินิจฉัยพาหะหินแดงใช้เฉพาะม้ามไม่ที่เหมาะสม ดังนั้น จึงแนะนำว่า ไม่เพียงม้าม แต่ยังอวัยวะอื่น ๆ ควรใช้การวินิจฉัยการติดเชื้อ rsiv ถาวรในญี่ปุ่นและเกาหลี rsiv นำไปสู่ mortalities ทั้งฟิงเกอร์ริง และตลาดขนาดใหญ่ในทะเลและหินแดงแดงปลาตะเพียน ( นากาจิม่า et al . , 1998 ; จอง โอ้ , 2000 ) ในไต้หวัน , อย่างไรก็ตาม , เพียง และปลาทะเลสีแดงผลกระทบจาก rsiv และ Wang et al . conjectured ( 2003 )ที่ผู้ติดเชื้อในปีแรกของพวกเขาได้รับภูมิคุ้มกันป้องกันและดังนั้นเป็นวัสดุทนไฟเพื่อเพิ่มเติมโรคร้ายแรง . ในการศึกษาเด็กร็อคแดงมีอัตราการตายสะสมสูง โดยน้ำความสูง อุณหภูมิ และ rsiv ตรวจพบดีเอ็นเอการจากตายและปลา ในเศษหินแดง อย่างไรก็ตาม ไม่มีการเสียชีวิต และไม่การตรวจหา DNA โดยวิธี PCR rsiv หลัก ผลที่ได้นี้แสดงให้เห็นว่าแดงอายุหินได้แข็งแกร่งทางสรีรวิทยาหรือทางภูมิคุ้มกันปัจจัยที่สามารถการเปลี่ยนแปลงของ rsiv เข้าสู่ระยะรุนแรงกว่าฟิงเกอร์ริงแดงร็อค