So how can we say anything about th

So how can we say anything about the distribution of 100-people-averages — called the sampling distribution — when we don't know anything about the distribution of weight across the population? This is where the central limit theorem comes in: it says that for a big enough sample your sampling distribution is approximated by anormal distribution — this is the distribution with the famous bell shape. (A convention is that a sample size of 30 is good enough.)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดังนั้นเราสามารถพูดอะไรเกี่ยวกับการกระจายของ 100-คนค่าเฉลี่ยซึ่งเรียกว่าการสุ่มตัวอย่างกระจาย — เมื่อเราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการกระจายของน้ำหนักระหว่างประชากร นี่คือที่มาของทฤษฎีบทขีดจำกัดกลาง: กล่าวว่า สำหรับตัวอย่างใหญ่พอ กระจายการสุ่มตัวอย่างของคือประมาณการ anormal — นี้เป็นการแจกแจงรูปทรงระฆังที่มีชื่อเสียง (มีแผนที่คือขนาดตัวอย่าง 30 พอ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ดังนั้นวิธีที่เราสามารถพูดอะไรเกี่ยวกับการกระจายของ 100 คนค่าเฉลี่ย - เรียกว่าการกระจายการสุ่มตัวอย่าง - เมื่อเราไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับการกระจายของน้ำหนักทั่วประชากรหรือไม่ นี่คือที่เซ็นทรัล จำกัด ทฤษฎีบทมาใน: มันบอกว่าสำหรับขนาดใหญ่พอที่ลิ้มลองสุ่มตัวอย่างของคุณกระจายอยู่ในห้วงกระจาย anormal - นี่คือการจัดจำหน่ายที่มีทรงระฆังที่มีชื่อเสียง (A การประชุมคือการที่ขนาดของกลุ่มตัวอย่าง 30 จะดีพอ.)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดังนั้นวิธีที่เราสามารถพูดเกี่ยวกับการกระจายของ 100 คน เฉลี่ย - เรียกว่าการสุ่มตัวอย่างการแจกแจง - เมื่อเราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการกระจายน้ำหนักในประชากร นี่คือที่ขีดกลางของมาใน : มันบอกว่า ตัวอย่างใหญ่พอของคุณตัวอย่างการประมาณด้วยการแจกแจง - anormal นี่คือการกระจายด้วยรูปทรงระฆังที่มีชื่อเสียง ( การประชุมที่ขนาดตัวอย่าง 30 ก็พอแล้ว )