AcknowledgementsSeveral colleagues

Acknowledgements
Several colleagues have generously offered advice, critique and support throughout this project. The late Vincent wright at Nuffield college and rolf solli at forvaltningshogskolan in Gothenburg have provided opportuonities for us meet and discuss early drafts steven kennedy and two reviewers offered extensive comments on previous drafts of various sections of the book which significantly helped us sharepen the arguments also our work was very much inspired by the discussions at a conference on theories of government at the ross priory outside Glasgow in 1977. The conference wasfinancially supported by the university of stasthclvde And the esrc local governance programme.

We are also indebted to the many colleagues and friends at the university of Pittsburgh,
University of Strathclyde and university of Gothenburg who listened patiently as we struggled to explain what governance is all about and why we think it is important. The KLM royal wing lounge at Schiphol airport in Amsterdam provided seclusion and a realaxed environment that re like to think adcqanced our thinking on these and realated issues.
Most importantly } sheryn peters and monkika pierre offered the kind o o f support without which any academic project is doomef to fail.








Introdction : What is Governance?

In the last decade of the twentieth century the concept of “governance” has emerged from virtual obscurity to take a central place in contemporary debates in the social sciences. The concept has come to be used frequently, but often with quite different meanings and implications. A key reason for the recent popularity of this concept is its capacity – unlike that of the narrower term ‘government’ to cover the whole range of institutions and relationships involved in the process of governing. The aim of this book is to elucidate this concept in its various meanings and to demonstrate how thinking about governance can contribute to our understanding of the con-temporary political world. Although we will be discussing a variety of meanings, our focus is on the capacity of government to make and implement policy – in other words, to steer society.
Part of the appeal of governance as a concept is that it links the political system with its environment, and may complete the project of making political science more policy – relevant. Thinking about governance means thinking about how to steer the economy and society, and how to reach collective goals. The debate that has arisen is whether government is the only way of deciding upon those goals or not, or even if it remains an effective way of performing those tasks. The weakened position of governments then forces considera - tion of how their role can be strengthened, and of alternative modes of political governance. It also points to the different ways in which countries have coped with changes in their international and domestic environments. Thus, governance addresses some general questions but also provides a means of asking questions about com – parative politics.
Despite its recent prominence, governance is actually a rather old term. It was known in Fernch (gouvernance) in the fourteenth century although it quickly came to refer to royal officers rather than to the
Process of governing or ‘steering’. In this volume we will be con – cerned with the more contemporary question of the relationship of government to governance, and the fundamental question of whether governments can continue to govern their societies success-fully by making and implementing policies. Providing direction to society, whether directly or indirectly, is the central governance activity. Several decades ago the capacity of governments to provide that governance would have been axiomatic in the industrialized democracies. At the end of the twentieth century that capacity has become a hotly contested issue.

Governance and government
The concern with governance represent a closing of the circle of the rapid, if not turbulent, political development during the twen-tieth century. The first decades of this era saw the consolidation of democratic government throughout the western world. In Western Europe, and slightly later in the United States, the early post-Second World War period witnessed the second phase of political change. Governments took a higher profile, embarked on political projects of regulation, economic redistribution and, more generally, an expan-sion of the political sphere of society (Maier, 1978). What in the United as ‘The Strong’ – two very different national con-texts – essentially meant growing government, including increased public spending on public services and welfare state programmes and – albeit with substantial national variation – a growing political intervention in the market. These were the times when government was seen as the appropriate, legitimate and unchallenged vehicle for social change, equality and economic development.
In the third phase, illustrated excellently by the Thatcher and Reagan eras in Britain and the United States respectively, much of this development was effectively turned around in an astonishingly short period of time (Rockman, 1998; Savoie, 1994). Government was now increasingly defined not as the solution to societal problems but instead as the very root and cause of these problrms. Through privatization, deregulation, cut-backs in public spending, tax cuts, monetarist economic policies, radical institutional and administrative reform, and the introduction of a distinctly market-based philosophy in public service production and delivery normally referred to as the New Public Management (Hood, 1991), Britain and the United States – with countries like Australia and New Zealand following suit (Boston et al., 1996; Zifcak, 1994) attempted to reverse the growth in government in order to allow the market to play a leading role in society. However, countries like France and Germany – and until quite recently Japan – have been reluctant to embark on these types of reform, something which suggests that national contextual factors such as political culture and traditions make a difference with regard to reforms of state restructuring.
The fourth and final phase, which dates back to the early 1990s onwards, highlights the emergence of a partially new model of government. This emerging model of government draws on new ideas about what is, and what should be, the role of government in society; new perspectives on the process through which governments implement their programmes; and new approaches to the perennial issue of how elected and accountable government is to conduct a coordinating role in a society which is increasingly prone to follow market ideals. Thus, in some respects the political economy of the 1990s looks remarkably similar to that of the interwar period when governments played a fairly modest role in society with regard to the limited range of public services provided and the presence of the state in markets.
The key question addressed by governments, civil servants and citizens in the 1990s is how democratic government – which we rightfully expect to be able to exert some influence, control and coordination – is to be able to perform these roles in the political climate and the economic and fiscal situation of the 1990s. Even at the end of the twentieth century much thinking about government and is role in contemporary society remains very traditional. Although any reasonably keen observer can identify change occurring throughout the public sector, the traditional ways of thinking about government remain deeply entrenched. The public sector is still conceptualized (especially in Anglo-American democracies) as largely independent from the private sector, and government is often thought to have the capacity to control easily, and directly, activities within the private sector, as and when it feels it necessary to impose that control.
Similarly, democracy is still conceptualized in terms of elections and voting, with governments presumed to have substantial latitude for action between those elections. We will note below (Chapter 7) the extent to which the latitude for government action is now constrained by participatory mechanisms, as well as by an increasing legalism in many cultures. If they are to be successful in governing, democracies will have to devise means of accommodating more continuous forms of participation while still being able to supply the needed direction to society.
There is also an assumption that ‘good government’ implies uniformity of services across the entire political unit, both geographically and personally. Devolution and decentralization are making that assumption about governance appear increasingly quaint.
Finally, governing is still discussed primarily in terms of national governments which exercise authority throughout the territories within their national boundaries and which can exert substantial control over international influences on their domestic policies and institutions (for example, national markets).
However, following the budget cut-backs and the dismantling of many public services, we can identify signs of a changing perspective on governments and what governments are expected to do and how they should do it. In this introductory chapter we suggest that the new emerging way of thinking about government is characterized by three general ideas or concepts. First, there has been a gradual shift in focus among the political and administrative elite as well as among social scientists from input control towards outcomes and output control. This is not to say that institutions should be of any less interest than

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถาม-ตอบเพื่อนร่วมงานหลายท่านได้เสนอคำแนะนำ วิจารณ์ และสนับสนุนตลอดโครงการ ไรท์ Vincent ปลายที่วิทยาลัย Nuffield และ rolf solli ที่ forvaltningshogskolan ในโกเธนเบิร์กได้ให้ opportuonities เราตอบสนอง และหารือเกี่ยวกับต้นแบบร่างสตีเวนเคนเนดี้และผู้ตรวจทานสองเสนอข้อคิดเห็นอย่างละเอียดบนร่างก่อนหน้าของส่วนต่าง ๆ ของหนังสือซึ่งมีนัยสำคัญช่วย sharepen อาร์กิวเมนต์ที่ยัง ทำงานของเรามากแรงบันดาลใจการสนทนาในการประชุมในทฤษฎีของรัฐบาลที่ไพรออรีรอสส์นอกกลาสโกว์ใน 1977 Wasfinancially ประชุมสนับสนุนมหาวิทยาลัย stasthclvde และธรรมาภิบาลท้องถิ่น esrc โปรแกรมเราจะไปถึงผู้ร่วมงานและเพื่อนที่มหาวิทยาลัยพิตส์เบิร์ก มาก มหาวิทยาลัยธไคลด์และมหาวิทยาลัยของโกเธนเบิร์กผู้ฟังอดทนเราต่อสู้เพื่ออธิบายกำกับดูแลสิ่งนี้ และทำไมเราคิดว่า มันเป็นสิ่งสำคัญ เลานจ์รอยัลวิง KLM ที่สนามบิน Schiphol อัมสเตอร์ดัมมีความเงียบสงบและสภาพแวดล้อมของ realaxed ที่กำลังคิดว่า adcqanced ของเราคิดบนนี้และประเด็น realatedสำคัญ} sheryn peters และ monkika pierre เสนอสนับสนุน o o ประเภท f โดยที่โครงการวิชาการใด ๆ เป็น doomef ไม่Introdction: ภิบาลคืออะไรในทศวรรษของศตวรรษที่ยี่สิบ ของ "บรรษัทภิบาล" มีเกิดจาก obscurity เสมือนจะเป็นสถานที่กลางในการเจรจาดังร่วมสมัยในสังคมศาสตร์ แนวความคิดมาใช้บ่อย แต่มักจะ มีความหมายแตกต่างและผลกระทบ เหตุผลหลักสำหรับความนิยมล่าสุดของแนวคิดนี้เป็นของกำลังการผลิต – ไม่เหมือนกับที่คำว่า 'รัฐบาล' ครอบคลุมช่วงทั้งหมดของสถาบันและความสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการควบคุมที่แคบลง จุดมุ่งหมายของหนังสือเล่มนี้คือ การ elucidate แนวคิดนี้ในความหมายต่าง ๆ และแสดง ให้เห็นถึงวิธีคิดเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการสามารถช่วยให้เราเข้าใจโลกเมืองคอนชั่วคราว ถึงแม้ว่าเราจะสามารถสนทนาหลากหลายความหมาย โฟกัสของเรามีกำลังการผลิตของรัฐบาล เพื่อให้ดำเนินนโยบายในคำอื่น ๆ คัดท้ายสังคม น่าดึงดูดของบรรษัทภิบาลเป็นแนวคิด ที่เชื่อมโยงระบบการเมืองกับสภาพแวดล้อม และอาจดำเนินการโครงการของรัฐศาสตร์เพิ่มเติมนโยบาย – เกี่ยวข้อง คิดเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการหมายถึง การคิดเกี่ยวกับวิธีคัดท้ายเศรษฐกิจและสังคม และการบรรลุเป้าหมายรวม การอภิปรายที่เกิดไม่ ว่ารัฐบาลเป็นวิธีเดียวของการตัดสินใจตามเป้าหมายเหล่านั้น หรือไม่ หรือ แม้ว่าจะยังคงเป็นทางเลือกของการทำงานเหล่านั้น ตำแหน่งไรของรัฐบาลแล้วบังคับ considera - สเตรชัน ของวิธีบทบาทของพวกเขาสามารถมีความเข้มแข็ง และวิธีทางการปกครองทางการเมือง นอกจากนี้ยังชี้ถึงวิธีการต่าง ๆ ที่ประเทศมี coped กับการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมของประเทศ และ ดังนั้น กำกับอยู่คำถามทั่วไป แต่ยัง มีวิธีการถามคำถามเกี่ยวกับ com – เมือง parative แม้ มีความโดดเด่นล่าสุด บรรษัทภิบาลเป็นจริงคำค่อนข้างเก่า ถูกเรียกใน Fernch (gouvernance) ในศตวรรษจวนถึงอย่างรวดเร็วมาถึงเจ้าหน้าที่รอยัล มากกว่าถึงแม้ว่าการกระบวนการของการควบคุม หรือ 'หมุนพวงมาลัย' ในเล่มนี้ เราจะได้คอน – cerned กับคำถามร่วมสมัยมากขึ้นความสัมพันธ์ของรัฐบาลกำกับดูแล และคำถามพื้นฐานที่ว่ารัฐบาลสามารถต่อเพื่อควบคุมสังคมของพวกเขาประสบความสำเร็จเต็ม โดยการใช้นโยบาย ให้ทิศทางสังคม ไม่ว่าโดยตรง หรือโดย อ้อม เป็นกลางกำกับดูแลกิจกรรม หลายทศวรรษที่ผ่านมากำลังการผลิตของรัฐบาลเพื่อให้การกำกับดูแลที่จะได้รับ axiomatic ในเหมือน ๆ อุตสาหกรรม ในตอนท้ายของศตวรรษที่ยี่สิบ กำลังการผลิตที่ได้กลายเป็น ปัญหาระหว่าง hotlyกำกับดูแลกิจการและรัฐบาลเกี่ยวข้องกับการกำกับดูแลกิจการแทนการปิดวงของอย่างรวดเร็ว ถ้าไม่ปั่นป่วน การเมืองพัฒนาระหว่างการ twen-tieth เซ็นจูรี่ ทศวรรษแรกของยุคนี้เห็นรวมของรัฐบาลประชาธิปไตยทั่วโลกตะวันตก ในยุโรปตะวันตก และเล็กน้อย ในสหรัฐอเมริกา ระยะเวลาสงครามโลกครั้งที่สองหลังแรกเห็นระยะที่สองของการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง รัฐบาลเอาโพรไฟล์สูง การเริ่มต้นโครงการระเบียบ ซอร์สเศรษฐกิจการเมืองและ มากขึ้นโดยทั่วไป การ sion expan ของทรงกลมทางการเมืองของสังคม (Maier, 1978) อะไรในสหรัฐเป็น 'แข็งแกร่ง' –สองแตกต่างกันมากชาติคอนข้อความหมายถึง รัฐบาลที่เพิ่มขึ้น รวมถึงค่าใช้จ่ายสาธารณะเพิ่มขึ้นในการบริการสาธารณะและรัฐสวัสดิการเป็นโปรแกรม และ – แม้ว่าพบความ ผันแปรแห่งชาติ – แทรกแซงทางการเมืองเติบโตในตลาด มีเวลาเมื่อรัฐบาลถูกมองว่าเป็นยานพาหนะที่เหมาะสม ถูกต้องตามกฎหมาย และอันดับหนึ่ง การเปลี่ยนแปลงทางสังคม ความเสมอภาคพัฒนาเศรษฐกิจ ในระยะที่สาม แสดงเชิญ โดยช่วง Thatcher และเรแกนในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกาตามลำดับ มากนี้พัฒนาอย่างมีประสิทธิภาพเปิดรอบในช่วงเวลา (ร็อกแมน 1998 การเปลี่ยนแปลงสั้น ๆ Savoie, 1994) รัฐบาลถูกตอนนี้มากกำหนดไม่เป็นการแก้ไขปัญหานิยมแต่แทนรากมากและสาเหตุของ problrms เหล่านี้ ผ่าน privatization, deregulation ตัดหลังในการใช้จ่ายสาธารณะ ภาษีตัด นโยบายเศรษฐกิจ monetarist ปฏิรูปสถาบัน และบริหารที่รุนแรง และการแนะนำของปรัชญาอย่างเห็นได้ชัดตลาดที่ใช้ในราชการผลิตและจัดส่งปกติเรียกว่าการบริหารสาธารณะใหม่ (ฮูด 1991), สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา – กับประเทศเช่นออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ต่อชุด (บอสตัน et al., 1996 Zifcak, 1994) พยายามกลับเจริญเติบโตในรัฐบาลเพื่อให้ตลาดการเล่นบทบาทผู้นำในสังคม อย่างไรก็ตาม ประเทศเช่นฝรั่งเศสและเยอรมนี – และจนถึงค่อนข้างล่าสุดญี่ปุ่น – มีงี่ไปปฏิรูป บางสิ่งบางอย่างที่ชี้ให้เห็นว่า ปัจจัยบริบทแห่งชาติเช่นประเพณีและวัฒนธรรมทางการเมืองสร้างความแตกต่างเกี่ยวกับการปฏิรูปของรัฐปรับโครงสร้าง ชนิดนี้ สี่ และสุดท้ายระยะ ซึ่งวันหลังช่วงปี 1990 เป็นต้นไป เน้นการเกิดขึ้นของแบบจำลองบางส่วนใหม่ของรัฐบาล วาดรูปแบบนี้เกิดขึ้นใหม่ของรัฐบาลในความคิดใหม่เกี่ยวกับอะไร และอะไรควร บทบาทของรัฐบาลในสังคม มุมมองใหม่ในการที่รัฐบาลดำเนินการโครงการ และจะทำหน้าที่ประสานในสังคมซึ่งเป็นแนวโน้มขึ้นตามอุดมคติตลาดใหม่ ๆ การออกยืนต้นรัฐบาลได้รับเลือก และรับผิดชอบอย่างไร ดังนั้น บางประการ เศรษฐกิจการเมืองของปี 1990 มีลักษณะเหมือนกับของ interwar เมื่อรัฐบาลบทบาทค่อนข้างเจียมเนื้อเจียมตัวในสังคมเกี่ยวกับช่วงจำกัดของบริการสาธารณะและการเป็นสถานะในตลาด คำถามสำคัญที่อยู่ในปี 1990 โดยรัฐบาล ข้าราชการ และประชาชนเป็นรัฐบาลประชาธิปไตยอย่างไร – เราพวกคาดว่าจะสามารถออกแรงอิทธิพลบางอย่าง การควบคุมและประสานงาน – เพื่อ ให้สามารถดำเนินบทบาทเหล่านี้ในสภาพการเมืองและสถานการณ์ทางเศรษฐกิจ และทางการเงินของปี 1990 แม้ในตอนท้ายของศตวรรษที่ยี่สิบ มากคิดเกี่ยวกับรัฐบาล และมีบทบาทในสังคมร่วมสมัยยังคงแบบดั้งเดิมมาก แม้ว่านักการสมกระตือรือร้นใด ๆ สามารถระบุการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นทั้งภาครัฐ แบบดั้งเดิมความคิดเกี่ยวกับรัฐบาลยังคงลึก entrenched ภาครัฐจะยังคง conceptualized (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเหมือน ๆ Anglo-American) ส่วนใหญ่เป็นอิสระจากภาคเอกชน และรัฐบาลมักจะได้คิดว่า จะมีความสามารถในการควบคุมได้อย่างง่ายดาย และโดย ตรง กิจกรรมภายในภาคเอกชน เป็น และ เมื่อรู้สึกว่ามันจำเป็นต้องกำหนดตัวควบคุม ในทำนองเดียวกัน ประชาธิปไตยเป็นยัง conceptualized ในแง่ของการเลือกตั้งและลงคะแนนเสียง กับรัฐบาล presumed มีละติจูดพบสำหรับการดำเนินการระหว่างการเลือกตั้งดังกล่าว เราจะทราบด้านล่าง (หมวด ๗) ขอบเขตที่ละติจูดสำหรับการดำเนินการของรัฐบาลอยู่ตอนนี้จำกัด โดยกลไกการมีส่วนร่วม เป็นการเคร่งศาสนาที่เพิ่มขึ้นในหลายวัฒนธรรม ถ้าจะให้ประสบความสำเร็จในการควบคุม เหมือน ๆ จะต้องประดิษฐ์วิธีการรองรับการมีส่วนร่วมในขณะที่ยังคง ความสามารถในการจัดทิศทางจำเป็นกับสังคมในรูปแบบอย่างต่อเนื่องมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีสมมติฐานที่ว่า 'รัฐบาลดี' หมายถึงความรื่นรมย์ของบริการข้ามหน่วยทางการเมืองทั้งหมด กันทางภูมิศาสตร์ ทั้งตัว ขึ้นและกระจายอำนาจการแพร่กระจายทำสมมติฐานที่เกี่ยวกับบรรษัทภิบาลปรากฏมากขึ้นแปลกตา ในที่สุด ควบคุมยังคงกล่าวถึงในแง่ของรัฐบาลแห่งชาติซึ่งหน่วยงานทั่วทั้งดินแดนภายในชาติของตนในการออกกำลังกายเป็นหลักขอบเขตและที่สามารถออกแรงควบคุมอิทธิพลต่างชาติของนโยบายภายในประเทศและสถาบัน (เช่น ชาติตลาด) พบได้ อย่างไรก็ตาม ต่องบประมาณตัดหลังและวันที่ของบริการสาธารณะจำนวนมาก เราสามารถระบุสัญญาณของการ เปลี่ยนตามรัฐบาล และรัฐบาลใดคาดว่าจะทำอย่างไรพวกเขาควร ในบทเกริ่นนำนี้ เราขอแนะนำว่า วิถีคิดเกี่ยวกับรัฐบาลใหม่ที่เกิดขึ้นเป็นลักษณะ โดยทั่วไปความคิดหรือแนวคิดที่สาม ครั้งแรก มีกะสมดุลในโฟกัสใน หมู่ชนชั้นนำทางการเมือง และบริหาร และใน หมู่นักวิทยาศาสตร์สังคมควบคุมอินพุตต่อผลและควบคุมผลผลิต โดยไม่ต้องพูดว่า สถาบันควรของดอกเบี้ยน้อยกว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขอบคุณเพื่อนร่วมงานหลายคนได้นำเสนอคำแนะนำคำติชมอย่างไม่เห็นแก่ตัวและการสนับสนุนตลอดโครงการนี้ ปลายวินเซนต์ไรท์ที่วิทยาลัย Nuffield และ Solli Rolf ที่ forvaltningshogskolan ในโกเธนเบิร์กได้ให้ opportuonities สำหรับเราได้พบและหารือเกี่ยวกับร่างต้นสตีเว่นเคนเนดี้และสองความคิดเห็นที่นำเสนอความคิดเห็นอย่างกว้างขวางในร่างก่อนหน้าของส่วนต่างๆของหนังสือเล่มนี้อย่างมีนัยสำคัญช่วยให้เรา sharepen ขัดแย้งยังของเรา การทำงานที่ได้แรงบันดาลใจมากจากการอภิปรายในที่ประชุมเกี่ยวกับทฤษฎีของรัฐบาลที่วัด ross นอกกลาสโกว์ในปี 1977 ได้รับการสนับสนุนการประชุม wasfinancially โดยมหาวิทยาลัย stasthclvde และโปรแกรมการกำกับดูแล ESRC ท้องถิ่นที่. นอกจากนี้เรายังเป็นหนี้บุญคุณกับเพื่อนร่วมงานจำนวนมากและเพื่อน ๆ ที่มหาวิทยาลัยพิตส์เบิร์ก, University of Strathclyde และมหาวิทยาลัยโกเธนเบิร์กที่ฟังอย่างอดทนในขณะที่เราพยายามที่จะอธิบายสิ่งที่กำกับดูแลเป็นข้อมูลเกี่ยวกับการและเหตุผลที่เราคิดว่ามันเป็นสิ่งที่สำคัญ เลานจ์ปีก KLM พระราชที่สนามบิน Schiphol ในอัมสเตอร์ดัมให้ความเหงาและสภาพแวดล้อมที่ realaxed ที่ใหม่ชอบที่จะคิด adcqanced ความคิดของเราในประเด็นเหล่านี้และ realated. สิ่งสำคัญที่สุดคือ} Sheryn peters และ monkika ปิแอร์เสนอชนิด OOF สนับสนุนโดยที่โครงการใดทางวิชาการเป็น doomef ที่จะล้มเหลว. Introdction: การกำกับดูแลคืออะไรในทศวรรษที่ผ่านมาของศตวรรษที่ยี่สิบแนวคิดของ"การกำกับดูแล" ได้เกิดจากความสับสนเสมือนที่จะใช้สถานที่กลางในการอภิปรายร่วมสมัยในทางสังคมศาสตร์ แนวคิดที่ได้มาเป็นที่ใช้บ่อย แต่มักจะมีความหมายแตกต่างกันมากและผลกระทบ เหตุผลสำคัญสำหรับความนิยมล่าสุดของแนวคิดนี้คือความสามารถใน - ต่างจากระยะแคบ 'ของรัฐบาลเพื่อให้ครอบคลุมทั้งช่วงของสถาบันการศึกษาและความสัมพันธ์ที่มีส่วนร่วมในกระบวนการของการปกครอง จุดมุ่งหมายของหนังสือเล่มนี้คือการอธิบายแนวคิดนี้ในความหมายต่างๆและแสดงให้เห็นถึงวิธีคิดเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการที่สามารถนำไปสู่ความเข้าใจของเราโลกนักโทษการเมืองชั่วคราว ถึงแม้ว่าเราจะคุยความหลากหลายของความหมายที่สำคัญของเราอยู่ในความสามารถของรัฐบาลที่จะทำและดำเนินนโยบาย -. ในคำอื่น ๆ ที่จะคัดท้ายสังคมส่วนหนึ่งของการอุทธรณ์ของการกำกับดูแลเป็นแนวคิดก็คือว่ามันเชื่อมโยงระบบการเมืองด้วยสภาพแวดล้อมและอาจดำเนินการโครงการในการทำรัฐศาสตร์นโยบายมากขึ้น - ที่เกี่ยวข้อง คิดเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการที่หมายถึงการคิดเกี่ยวกับวิธีที่จะคัดท้ายเศรษฐกิจและสังคมและวิธีการเพื่อให้บรรลุเป้าหมายร่วมกัน การอภิปรายที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นรัฐบาลเป็นวิธีเดียวที่จะตัดสินใจตามเป้าหมายเหล่านั้นหรือไม่หรือแม้กระทั่งถ้ามันยังคงเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการดำเนินงานเหล่านั้น ตำแหน่งที่อ่อนแอของรัฐบาลแล้วบังคับ considera - การของวิธีการที่บทบาทของพวกเขาสามารถจะมีความเข้มแข็งและรูปแบบทางเลือกของการกำกับดูแลทางการเมือง นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นถึงวิธีการต่าง ๆ ในการที่ประเทศมีการรับมือกับการเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมที่ประเทศและในประเทศของพวกเขา ดังนั้นการกำกับดูแลอยู่คำถามทั่วไปบางส่วน แต่ยังมีวิธีการถามคำถามเกี่ยวกับ. com - การเมือง parative แม้จะมีความโดดเด่นล่าสุดของการกำกับดูแลที่เป็นจริงในระยะที่ค่อนข้างเก่า มันเป็นที่รู้จักใน Fernch (gouvernance) ในศตวรรษที่สิบสี่แม้ว่ามันจะมาอย่างรวดเร็วในการอ้างถึงพระราชเจ้าหน้าที่มากกว่าจะกระบวนการของการปกครองหรือ'พวงมาลัยพาว' ในหนังสือเล่มนี้เราจะต่อต้าน - cerned กับคำถามที่ร่วมสมัยมากขึ้นของความสัมพันธ์ของรัฐบาลในการกำกับดูแลและคำถามพื้นฐานที่ว่ารัฐบาลสามารถดำเนินการต่อในการปกครองของพวกเขาประสบความสำเร็จในสังคมอย่างเต็มที่โดยการทำนโยบายและการดำเนินการ ทิศทางให้กับสังคมไม่ว่าจะโดยตรงหรือโดยอ้อมเป็นกิจกรรมการกำกับดูแลภาคกลาง หลายทศวรรษที่ผ่านมาความสามารถของรัฐบาลที่จะให้การกำกับดูแลกิจการที่จะได้รับจริงในระบอบประชาธิปไตยที่พัฒนาแล้ว ในตอนท้ายของศตวรรษที่ยี่สิบที่ได้กลายเป็นกำลังการผลิตเป็นประเด็นโต้แย้งอย่างรุนแรง. บรรษัทภิบาลและรัฐบาลกังวลกับดูแลตัวแทนปิดของวงกลมอย่างรวดเร็วถ้าไม่ป่วนการพัฒนาทางการเมืองในช่วงศตวรรษที่ twen-tieth ทศวรรษแรกของยุคนี้เห็นการควบรวมกิจการของรัฐบาลประชาธิปไตยทั่วโลกตะวันตก ในยุโรปตะวันตกและเล็กน้อยต่อมาในประเทศสหรัฐอเมริกา, การโพสต์ที่สองในช่วงเวลาสงครามโลกครั้งที่เห็นในช่วงต้นระยะที่สองของการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง รัฐบาลเข้ามามีรายละเอียดสูงกว่าลงมือในโครงการของการควบคุมทางการเมือง, เศรษฐกิจและการกระจายมากขึ้นโดยทั่วไปการ expan-ไซออนของทรงกลมทางการเมืองของสังคม (Maier, 1978) สิ่งที่อยู่ในประเทศว่า 'ที่แข็งแกร่ง' - สองชาติที่แตกต่างกันมากนักโทษข้อความ - ความหมายหลักของรัฐบาลที่เพิ่มขึ้นรวมทั้งเพิ่มการใช้จ่ายของประชาชนเกี่ยวกับการบริการสาธารณะและโปรแกรมและรัฐสวัสดิการ - แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญของชาติ - การแทรกแซงทางการเมืองที่เพิ่มขึ้นในตลาด เหล่านี้เป็นเวลาที่รัฐบาลถูกมองว่าเป็นที่เหมาะสมของยานพาหนะที่ถูกต้องและไม่มีใครทักท้วงสำหรับการเปลี่ยนแปลงทางสังคมความเสมอภาคและการพัฒนาเศรษฐกิจ. ในขั้นตอนที่สามแสดงที่ยอดเยี่ยมโดยแทตเชอร์และยุคเรแกนในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกาตามลำดับมากของการพัฒนานี้ ก็หันไปรอบ ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพในระยะเวลาอันสั้นอย่างน่าอัศจรรย์ของเวลา (ร็อคแมน, 1998; วัว 1994) รัฐบาลในขณะนี้กำหนดไว้มากขึ้นไม่เป็นวิธีการแก้ปัญหาของสังคม แต่แทนที่จะเป็นรากมากและสาเหตุของ problrms เหล่านี้ ผ่านการแปรรูปกฎระเบียบหลังตัดในการใช้จ่ายของประชาชนลดภาษีนโยบายเศรษฐกิจ monetarist การปฏิรูปสถาบันและการบริหารที่รุนแรงและการแนะนำของชัดเจนปรัชญาตามตลาดในการผลิตการบริการสาธารณะและการส่งมอบได้ตามปกติเรียกว่าการบริหารจัดการสาธารณะใหม่ ( เครื่องดูดควัน, 1991), สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา - กับประเทศเช่นออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ต่อไปนี้ชุด (บอสตัน et al, 1996;. Zifcak, 1994) พยายามที่จะย้อนกลับการเจริญเติบโตในรัฐบาลเพื่อให้ตลาดที่จะมีบทบาทนำ ในสังคม. อย่างไรก็ตามประเทศเช่นฝรั่งเศสและเยอรมนี - จนค่อนข้างเร็ว ๆ นี้ญี่ปุ่น -. ได้รับการลังเลที่จะเริ่มดำเนินการในประเภทนี้ของการปฏิรูปสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าปัจจัยบริบทชาติเช่นวัฒนธรรมทางการเมืองและประเพณีสร้างความแตกต่างในเรื่องเกี่ยวกับการปฏิรูปของการปรับโครงสร้างของรัฐ ที่สี่และขั้นตอนสุดท้ายซึ่งวันที่กลับไปช่วงต้นทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา, ไฮไลท์การเกิดขึ้นของรูปแบบใหม่บางส่วนของรัฐบาล รุ่นนี้เกิดขึ้นใหม่ของรัฐบาลดึงความคิดใหม่เกี่ยวกับสิ่งที่เป็นและสิ่งที่ควรจะเป็นบทบาทของรัฐบาลในสังคม มุมมองใหม่ ๆ ในกระบวนการที่รัฐบาลใช้โปรแกรมของพวกเขา; และวิธีการใหม่ในการปัญหาตลอดกาลของวิธีการที่รัฐบาลมาจากการเลือกตั้งและมีความรับผิดชอบคือการดำเนินการประสานงานที่มีบทบาทในสังคมที่มีแนวโน้มมากขึ้นที่จะทำตามอุดมการณ์ตลาด ดังนั้นในบางประเด็นเศรษฐกิจทางการเมืองของปี 1990 มีลักษณะคล้ายกับที่ของระยะเวลา interwar เมื่อรัฐบาลมีบทบาทเจียมเนื้อเจียมตัวเป็นธรรมในสังคมเกี่ยวกับการ จำกัด ช่วงของการบริการสาธารณะที่มีให้บริการและการปรากฏตัวของรัฐในตลาดที่. ที่สำคัญ คำถามการแก้ไขโดยรัฐบาลข้าราชการและประชาชนในปี 1990 เป็นวิธีการที่รัฐบาลประชาธิปไตย - ซึ่งเราอย่างถูกต้องคาดหวังว่าจะสามารถที่จะใช้อิทธิพลบางส่วนควบคุมและประสานงาน - คือการสามารถที่จะดำเนินบทบาทเหล่านี้ในบรรยากาศทางการเมืองและทางเศรษฐกิจและการคลัง สถานการณ์ของปี 1990 แม้ในตอนท้ายของศตวรรษที่ยี่สิบคิดมากเกี่ยวกับรัฐบาลและบทบาทในสังคมร่วมสมัยที่ยังคงเป็นแบบเดิมมาก แม้ว่าใดสังเกตการณ์กระตือรือร้นพอสมควรสามารถระบุการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตลอดทั้งภาครัฐในวิธีแบบดั้งเดิมของการคิดเกี่ยวกับการที่รัฐบาลยังคงยึดที่มั่นอย่างลึกซึ้ง ภาครัฐยังคงแนวความคิด (โดยเฉพาะในระบอบประชาธิปไตยแองโกลอเมริกัน) ในขณะที่ส่วนใหญ่เป็นอิสระจากภาคเอกชนและรัฐบาลเป็นความคิดที่มักจะมีความสามารถที่จะควบคุมได้อย่างง่ายดายและโดยตรงกิจกรรมภายในภาคเอกชนเป็นและเมื่อมันรู้สึกว่ามัน จำเป็นที่จะกำหนดว่าการควบคุม. ในทำนองเดียวกันประชาธิปไตยยังคงแนวความคิดในแง่ของการเลือกตั้งและการออกเสียงลงคะแนนกับรัฐบาลเชื่อว่าจะมีความคิดเห็นที่สำคัญสำหรับการดำเนินการระหว่างการเลือกตั้งผู้ เราจะทราบดังต่อไปนี้ (บทที่ 7) ขอบเขตที่ละติจูดสำหรับการดำเนินการของรัฐบาลเป็นข้อ จำกัด ในขณะนี้โดยกลไกการมีส่วนร่วมเช่นเดียวกับโดยยึดถือกฎเพิ่มขึ้นในหลายวัฒนธรรม หากพวกเขาจะประสบความสำเร็จในการปกครองระบอบประชาธิปไตยจะต้องประดิษฐ์วิธีการรองรับรูปแบบต่อเนื่องมากขึ้นของการมีส่วนร่วมในขณะที่ยังคงความสามารถในการจัดหาทิศทางที่จำเป็นในสังคม. มีสมมติฐานที่ว่ารัฐบาลที่ดีหมายถึงความสม่ำเสมอในการให้บริการข้ามยังเป็น ทั้งหน่วยทางการเมืองทั้งทางภูมิศาสตร์และส่วนตัว ความรับผิดชอบและการกระจายอำนาจจะทำให้สมมติฐานเกี่ยวกับการกำกับดูแลกิจการที่ปรากฏแปลกตามากขึ้น. ในที่สุดการปกครองยังคงกล่าวถึงมากที่สุดในแง่ของรัฐบาลแห่งชาติซึ่งใช้อำนาจไปทั่วดินแดนที่อยู่ในเขตแดนของประเทศของพวกเขาและที่สามารถออกแรงควบคุมอย่างมีนัยสำคัญในช่วงที่มีอิทธิพลต่อระหว่างประเทศเกี่ยวกับนโยบายในประเทศและสถาบันการศึกษาของพวกเขา (ตัวอย่างเช่นตลาดแห่งชาติ). อย่างไรก็ตามตามหลังตัดงบประมาณและรื้อของบริการสาธารณะจำนวนมากที่เราสามารถระบุสัญญาณของการเปลี่ยนแปลงมุมมองของรัฐบาลและสิ่งที่รัฐบาลคาดว่าจะทำและวิธีการที่พวกเขาควรจะทำมัน ในบทเบื้องต้นนี้เราขอแนะนำว่าวิธีที่เกิดขึ้นใหม่ของการคิดเกี่ยวกับรัฐบาลเป็นลักษณะโดยทั่วไปสามความคิดหรือแนวคิด ครั้งแรกที่ได้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปในการมุ่งเน้นในหมู่ชนชั้นการเมืองและการบริหารเช่นเดียวกับในหมู่นักวิทยาศาสตร์ทางสังคมจากการควบคุมการป้อนข้อมูลที่มีต่อผลและการควบคุมการส่งออก นี้ไม่ได้ที่จะบอกว่าสถาบันการศึกษาควรจะเป็นที่สนใจใด ๆ น้อยกว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขอบคุณ
เพื่อนร่วมงานหลายได้กรุณาเสนอคำแนะนำ คำติชม และสนับสนุนตลอดโครงการสายวินเซนต์ไรท์ที่นัฟฟิลด์วิทยาลัยและ Rolf solli ที่ forvaltningshogskolan ในโกเธนเบิร์กได้ให้ opportuonities เราได้พบและหารือเกี่ยวกับต้นร่าง สตีเว่น เคนเนดี้และเสนอความคิดเห็นอย่างกว้างขวางในก่อนหน้านี้สองแสดงความคิดเห็นแบบส่วนต่าง ๆของหนังสือที่แตกต่างกันช่วยให้เรา sharepen ข้อโต้แย้งยังทำงานของเราเป็นแรงบันดาลใจอย่างมากโดยการอภิปรายที่ในทฤษฎีของรัฐบาลที่ Ross วัดนอก กลาสโกว์ใน 1977การประชุม wasfinancially สนับสนุนโดย stasthclvde มหาวิทยาลัยและ esrc การปกครองท้องถิ่นโปรแกรม

เรายังติดหนี้กับเพื่อนร่วมงานและเพื่อนที่มหาวิทยาลัยพิตส์เบิร์ก ,
มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยโกเธนเบิร์กที่รับฟังอย่างอดทนที่เราพยายามอธิบายกับสิ่งที่เป็นทั้งหมดเกี่ยวกับเหตุผลที่เราคิดว่ามันสำคัญมากโดย KLM Royal Wing เลานจ์ที่สนามบิน Schiphol ในอัมสเตอร์ดัมให้สันโดษและ realaxed สภาพแวดล้อมที่เหมือนจะคิด adcqanced ความคิดของเราในประเด็นเหล่านี้และ realated .
ที่สำคัญที่สุด } sheryn ปีเตอร์และ monkika ปิแอร์ เสนอ ชนิด O o f สนับสนุนโดยที่การศึกษาโครงการ doomef ล้มเหลว








introdction : อะไรคือการปกครอง ?

ในทศวรรษสุดท้ายของศตวรรษที่ยี่สิบของแนวคิด " ธรรมาภิบาล " ได้เกิดขึ้นจากความสับสนเสมือนจริงเพื่อใช้เป็นสถานที่กลางในการอภิปรายร่วมสมัยทางสังคมศาสตร์ . แนวคิดมาใช้บ่อย แต่มักจะมีความหมายแตกต่างกันค่อนข้างและความหมาย .เป็นหลักเหตุผลสำหรับความนิยมล่าสุดของแนวคิดนี้คือ ความจุ และไม่เหมือนกับของแคบระยะ ' รัฐบาล ' ครอบคลุมทั้งช่วงของสถาบันและความสัมพันธ์เกี่ยวข้องในกระบวนการของการปกครองจุดมุ่งหมายของหนังสือเล่มนี้คือการอธิบายแนวคิดนี้ในความหมายต่างๆของมันและแสดงให้เห็นถึงวิธีคิดเกี่ยวกับการปกครองสามารถนำไปสู่ความเข้าใจของเราของนักโทษชั่วคราว การเมืองโลก แม้ว่าเราจะได้พูดถึงความหลากหลายของความหมายโดยมุ่งเน้นที่ความสามารถของรัฐบาลในการทำนโยบาย และใช้ – ในคำอื่น ๆที่จะคัดท้ายสังคม .
ส่วนหนึ่งของอุทธรณ์ของการบริหารจัดการเป็นแนวคิดที่เชื่อมโยงกับสิ่งแวดล้อมของระบบการเมือง และอาจจะเสร็จสมบูรณ์โครงการทำให้วิทยาศาสตร์ทางการเมืองและนโยบายที่เกี่ยวข้อง คิดเกี่ยวกับธรรมาภิบาล หมายถึง ความคิดเกี่ยวกับวิธีการคัดท้ายเศรษฐกิจและสังคม และวิธีการเพื่อให้บรรลุเป้าหมายร่วมกันการอภิปรายที่เกิดขึ้นก็คือว่า รัฐบาลเป็นวิธีเดียวที่จะตัดสินใจเมื่อเป้าหมายเหล่านั้นหรือไม่ หรือแม้ว่ามันจะยังคงเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพของการปฏิบัติงานนั้น ระหว่างตำแหน่งของรัฐบาลบังคับ considera - tion ว่าบทบาทของพวกเขาสามารถจะมีความเข้มแข็ง และเลือกโหมดธรรมาภิบาลทางการเมือง